#1
Nog even helemaal los nu het nog kan. Dat is een hele bekende. Je verslaving is aan het woord. Je zieke hoofd, niet jij. Dat is een belangrijk besef.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Wat je kunt doen is hulp vragen. Je niet isoleren. Je uitspreken. Praat je hoofd maar leeg tegen een fellow. Als je trek krijgt de héle film afspelen inclusief de ellende de dag erop.
Stap 1, 10 en 11 dagelijks zetten. Ga een keer naar een meeting waar je nog nooit bent geweest. Ga met fellows naar de film of een eindje wandelen. Lees in het Big Book of NA basisboek.
Als je met enige tijd nuchter de kliniek in kunt, is dat echt een groot voordeel. Je bent helderder, slaapt beter, kunt beter nadenken, krijgt of hebt meer energie.
Doe je best en lukt het niet probeer dan niet te streng te zijn naar jezelf. Je hebt de belangrijkste stap al gezet.
😘