Steeds meer coke

Nou daar is ze weer.
al weken lang zit ik er echt wel doorheen maar iets blokte het huilen. Angst om niet meer te kunnen stoppen met huilen. Nou vanavond bij het avondeten kwam het er uit bij me ouders. Daarna opgehaald door een vriend voor een meeting. Ook flink lopen janken in de auto. Toen op de meeting had ik zoiets van: ik ga voor het eerst delen. Toen stortte ik ook weer in en bijna niks kunnen zeggen eigenlijk. Ik zit er zo doorheen. Ben mentaal beetje op ook. Was 24 uur clean en toen ging het weer mis..ik ben het zo zat, zo op. Vandaag me therapeut gesproken, hij heeft 6x jellinek gebeld maar nog niks echt duidelijk. Morgen ochtend belt hij weer. Ik ga de intensieve detox doen, de detox die ik wilde doen waardoor ik nog wel naar me cursus zou kunnen is pas weer in mei en daar ga ik niet op wachtte. En ik hoop écht dat ik bij wijze van spreken morgen terecht kan.
ik bel nu wel vaker. Vraag meer om hulp. Er zijn echt mini stapjes wel. Maar ik kan het gewoon niet. Het lukt me maar niet het te doorbreken hoe graag ik het ook wil.

Shitzooi zei:

Nou daar is ze weer.
al weken lang zit ik er echt wel doorheen maar iets blokte het huilen. Angst om niet meer te kunnen stoppen met huilen. Nou vanavond bij het avondeten kwam het er uit bij me ouders. Daarna opgehaald door een vriend voor een meeting. Ook flink lopen janken in de auto. Toen op de meeting had ik zoiets van: ik ga voor het eerst delen. Toen stortte ik ook weer in en bijna niks kunnen zeggen eigenlijk. Ik zit er zo doorheen. Ben mentaal beetje op ook. Was 24 uur clean en toen ging het weer mis..ik ben het zo zat, zo op. Vandaag me therapeut gesproken, hij heeft 6x jellinek gebeld maar nog niks echt duidelijk. Morgen ochtend belt hij weer. Ik ga de intensieve detox doen, de detox die ik wilde doen waardoor ik nog wel naar me cursus zou kunnen is pas weer in mei en daar ga ik niet op wachtte. En ik hoop écht dat ik bij wijze van spreken morgen terecht kan.
ik bel nu wel vaker. Vraag meer om hulp. Er zijn echt mini stapjes wel. Maar ik kan het gewoon niet. Het lukt me maar niet het te doorbreken hoe graag ik het ook wil.

Klik om te vergroten...

Je mag me altijd sturen eh! Je weet het!

Shitzooi zei:

Nou daar is ze weer.
al weken lang zit ik er echt wel doorheen maar iets blokte het huilen. Angst om niet meer te kunnen stoppen met huilen. Nou vanavond bij het avondeten kwam het er uit bij me ouders. Daarna opgehaald door een vriend voor een meeting. Ook flink lopen janken in de auto. Toen op de meeting had ik zoiets van: ik ga voor het eerst delen. Toen stortte ik ook weer in en bijna niks kunnen zeggen eigenlijk. Ik zit er zo doorheen. Ben mentaal beetje op ook. Was 24 uur clean en toen ging het weer mis..ik ben het zo zat, zo op. Vandaag me therapeut gesproken, hij heeft 6x jellinek gebeld maar nog niks echt duidelijk. Morgen ochtend belt hij weer. Ik ga de intensieve detox doen, de detox die ik wilde doen waardoor ik nog wel naar me cursus zou kunnen is pas weer in mei en daar ga ik niet op wachtte. En ik hoop écht dat ik bij wijze van spreken morgen terecht kan.
ik bel nu wel vaker. Vraag meer om hulp. Er zijn echt mini stapjes wel. Maar ik kan het gewoon niet. Het lukt me maar niet het te doorbreken hoe graag ik het ook wil.

Klik om te vergroten...

Voor mij was het ook belangrijk om gescheiden te worden van mijn middel.
Ik ben wel nog benieuwd wat je eventueel na een detox gaat doen. Een detox is vaak van korte duur en meestal zonder behandeltraject. Maargoed de ene instelling is de andere niet. Toch zou ik goed kijken naar de mogelijkheden na de detox. Intensieve behandeling is misschien wel verstandig.

Verder zijn er eventueel ook andere manieren om drempels op te werpen om niet te kunnen gebruiken. De vraag is hoe ver je hierin wilt gaan.

In dat geval kan je denken aan:

- Nummers verwijderen
- apps de installeren waarmee je in contact kan komen met dealers
- je omgeving laten weten je geen nummers meer van dealers door te geven
- geen cash geld in bezit hebben
- je pinpas en bankrekening uit eigen beheer geven
- telefoon uit eigen beheer geven

En er zijn vast nog mensen die hier meer ideeën over hebben. Ik vond het idee om niet bij mijn geld te kunnen maar niks. Achteraf gezien was dat misschien wel slim geweest en was het een trucje van mijn verslaving om toch een achterdeurtje te hebben om stiekem te kunnen gebruiken.

Shitzooi zei:

Nou daar is ze weer.
al weken lang zit ik er echt wel doorheen maar iets blokte het huilen. Angst om niet meer te kunnen stoppen met huilen. Nou vanavond bij het avondeten kwam het er uit bij me ouders. Daarna opgehaald door een vriend voor een meeting. Ook flink lopen janken in de auto. Toen op de meeting had ik zoiets van: ik ga voor het eerst delen. Toen stortte ik ook weer in en bijna niks kunnen zeggen eigenlijk. Ik zit er zo doorheen. Ben mentaal beetje op ook. Was 24 uur clean en toen ging het weer mis..ik ben het zo zat, zo op. Vandaag me therapeut gesproken, hij heeft 6x jellinek gebeld maar nog niks echt duidelijk. Morgen ochtend belt hij weer. Ik ga de intensieve detox doen, de detox die ik wilde doen waardoor ik nog wel naar me cursus zou kunnen is pas weer in mei en daar ga ik niet op wachtte. En ik hoop écht dat ik bij wijze van spreken morgen terecht kan.
ik bel nu wel vaker. Vraag meer om hulp. Er zijn echt mini stapjes wel. Maar ik kan het gewoon niet. Het lukt me maar niet het te doorbreken hoe graag ik het ook wil.

Klik om te vergroten...

Ik hoop dat ik goed gelezen heb, maar dat je snel uitsluitsel krijgt over de echte behandeling. Je legt in je posts erg de nadruk op de detox, maar op de meeste detoxen leer je niets. Je hebt een omgeving die veilig is, waar je makkelijk clean blijft en waar medisch toezicht is. Het is een plek om clean te worden. Is belangrijk zodat je niet meer in de ontwenning zit zodra de therapie/kliniek/behandeling begint. In kliniek of behandeling ga je juist aan jezelf werken en dus “in herstel”. Het is zo belangrijk om dat goed aan te pakken, om ze op elkaar aan te laten sluiten. Anders is de kans heel groot dat je weer terugvalt. En ik zeur nog heeeeel even door: laat de cursus die je wilt volgen de behandeling niet beïnvloeden. Je herstel is het fundament van de rest van je cleane leven.

dupont zei:

Ik hoop dat ik goed gelezen heb, maar dat je snel uitsluitsel krijgt over de echte behandeling. Je legt in je posts erg de nadruk op de detox, maar op de meeste detoxen leer je niets. Je hebt een omgeving die veilig is, waar je makkelijk clean blijft en waar medisch toezicht is. Het is een plek om clean te worden. Is belangrijk zodat je niet meer in de ontwenning zit zodra de therapie/kliniek/behandeling begint. In kliniek of behandeling ga je juist aan jezelf werken en dus “in herstel”. Het is zo belangrijk om dat goed aan te pakken, om ze op elkaar aan te laten sluiten. Anders is de kans heel groot dat je weer terugvalt. En ikmzeur nog heeeeel even door: laat de cursus die je wikt volgen de behandeling niet beïnvloeden.

Klik om te vergroten...

Ik kan dit enkel onderstrepen.

Kijk anders eens op de website van Triora of Changes GGZ. De kliniek in Zuid Afrika kan je soms al vrij snel terecht. Mijn huidige sponsor zat een week nadat ie belde al in het vliegtuig.

Shitzooi zei:

Ik focus me nu heel erg op detox omdat ik dan tenminste er even uit ben. En inderdaad het is niet het enige plan. We gaan kijken voor een dag behandeling erna. Maar ik moet eerst nog afwachten. Me therapeut heeft vanochtend eindelijk het juiste persoon te pakken gekregen dus hoop vanmiddag meer te horen!

Klik om te vergroten...

Het is moeilijk voor te stellen, maar de meeste mensen, zullen echt na een week of 3 echt lichamelijk heel erg opgeknapt zijn. Dat gaat heel snel, de eerste week is zwaar, maar hou vol. Het lichaam is echt zooo sterk, en wil heel graag herstellen.
(als er tenminste nu geen ernstige schade is). Het gaat eigenlijk vanzelf, door niet meer te gebruiken. Ook al lijkt vooral de eerste week onmogelijk.

Maar na een paar weken, is het net als met kiespijn. Je kan een beetje vergeten hoe erg het was.

En onthou, je zit er voor je zelf. En je hoeft er ook geen vakantie van te maken.

reDStone zei:

Het is moeilijk voor te stellen, maar de meeste mensen, zullen echt na een week of 3 echt lichamelijk heel erg opgeknapt zijn. Dat gaat heel snel, de eerste week is zwaar, maar hou vol. Het lichaam is echt zooo sterk, en wil heel graag herstellen.
(als er tenminste nu geen ernstige schade is). Het gaat eigenlijk vanzelf, door niet meer te gebruiken. Ook al lijkt vooral de eerste week onmogelijk.

Maar na een paar weken, is het net als met kiespijn. Je kan een beetje vergeten hoe erg het was.

En onthou, je zit er voor je zelf. En je hoeft er ook geen vakantie van te maken.

Klik om te vergroten...

Precies dit, by far de beste coment in dit topic.

LucidLucy zei:

Verder zijn er eventueel ook andere manieren om drempels op te werpen om niet te kunnen gebruiken. De vraag is hoe ver je hierin wilt gaan.

In dat geval kan je denken aan:

- Nummers verwijderen
- apps de installeren waarmee je in contact kan komen met dealers
- je omgeving laten weten je geen nummers meer van dealers door te geven
- geen cash geld in bezit hebben
- je pinpas en bankrekening uit eigen beheer geven
- telefoon uit eigen beheer geven

Klik om te vergroten...

Ik heb meerdere keren me nummers verwijderd. En dan kreeg ik ze weer terug via Icloud of via whatsapp web of via me laptop. En zelfs als ik dat verwijderde kwam ik er nog wel eens achter dat ik me bel geschiedenis niet had gewist en er daar nog 1 tussen stond. Ik heb ook ‘iedereen’ verteld dat ik verslaafd en dealers gevraagd niks meer aan me te verkopen. 1 dealer die verkoopt ook echt niks meer aan me. De rest maakt het niet uit. Ben daar niet heel verbaasd over maar goed. Me pinpas en credit card liggen ook bij me ex / beste vriend al langere tijd. Maar heb er dus 1 die tikkies doet..
En deze keer kon ik dus geen nummer vinden. Niet oo me laptop niet op whatsapp niet in me contacten niks. Toen heb ik iemand geappt die weet dat ik verslaafd ben en waar ik tegen heb gezegd geef me geen nummers. Maar goed hij heeft het wel gestuurd toen ik het vroeg.

Shitzooi zei:

Ik heb meerdere keren me nummers verwijderd. En dan kreeg ik ze weer terug via Icloud of via whatsapp web of via me laptop. En zelfs als ik dat verwijderde kwam ik er nog wel eens achter dat ik me bel geschiedenis niet had gewist en er daar nog 1 tussen stond. Ik heb ook ‘iedereen’ verteld dat ik verslaafd en dealers gevraagd niks meer aan me te verkopen. 1 dealer die verkoopt ook echt niks meer aan me. De rest maakt het niet uit. Ben daar niet heel verbaasd over maar goed. Me pinpas en credit card liggen ook bij me ex / beste vriend al langere tijd. Maar heb er dus 1 die tikkies doet..
En deze keer kon ik dus geen nummer vinden. Niet oo me laptop niet op whatsapp niet in me contacten niks. Toen heb ik iemand geappt die weet dat ik verslaafd ben en waar ik tegen heb gezegd geef me geen nummers. Maar goed hij heeft het wel gestuurd toen ik het vroeg.

Klik om te vergroten...

kom even op dm

Shitzooi zei:

Ik heb meerdere keren me nummers verwijderd. En dan kreeg ik ze weer terug via Icloud of via whatsapp web of via me laptop. En zelfs als ik dat verwijderde kwam ik er nog wel eens achter dat ik me bel geschiedenis niet had gewist en er daar nog 1 tussen stond. Ik heb ook ‘iedereen’ verteld dat ik verslaafd en dealers gevraagd niks meer aan me te verkopen. 1 dealer die verkoopt ook echt niks meer aan me. De rest maakt het niet uit. Ben daar niet heel verbaasd over maar goed. Me pinpas en credit card liggen ook bij me ex / beste vriend al langere tijd. Maar heb er dus 1 die tikkies doet..
En deze keer kon ik dus geen nummer vinden. Niet oo me laptop niet op whatsapp niet in me contacten niks. Toen heb ik iemand geappt die weet dat ik verslaafd ben en waar ik tegen heb gezegd geef me geen nummers. Maar goed hij heeft het wel gestuurd toen ik het vroeg.

Klik om te vergroten...

Oh, die struggle herken ik maar al te goed. Ik kende de telnrs uit m’n hoofd. Uiteindelijk vindt een verslaafd hoofd altijd een manier. Als ik geen coke kon krijgen ging ik RCs bestellen online. Niet te stoppen gewoon, ondanks alle goede voornemens. En de meeste dealers geven geen fuck. Als jij bestelt komen ze. Dat zijn hun inkomsten Uiteindelijk hielp alleen keihard aan mezelf werken.

Shitzooi zei:

Ik heb meerdere keren me nummers verwijderd. En dan kreeg ik ze weer terug via Icloud of via whatsapp web of via me laptop. En zelfs als ik dat verwijderde kwam ik er nog wel eens achter dat ik me bel geschiedenis niet had gewist en er daar nog 1 tussen stond. Ik heb ook ‘iedereen’ verteld dat ik verslaafd en dealers gevraagd niks meer aan me te verkopen. 1 dealer die verkoopt ook echt niks meer aan me. De rest maakt het niet uit. Ben daar niet heel verbaasd over maar goed. Me pinpas en credit card liggen ook bij me ex / beste vriend al langere tijd. Maar heb er dus 1 die tikkies doet..
En deze keer kon ik dus geen nummer vinden. Niet oo me laptop niet op whatsapp niet in me contacten niks. Toen heb ik iemand geappt die weet dat ik verslaafd ben en waar ik tegen heb gezegd geef me geen nummers. Maar goed hij heeft het wel gestuurd toen ik het vroeg.

Klik om te vergroten...

Tja an addict always knows a way. Toch, met die drempels die ik me opwierp, maakte ik het wel moeilijker. Het heeft een aantal keer geduurd voordde drempels hoog ge noeg waren.

1. Tegen je dealer zeggen dat ie je uit de verzendlijst moet halen.
2. Contacten verwijderen
3. In Google contacts naar de prullenbak gaan en de prullenbak legen
4. Whatsapp gesprek wissen
5. Op al je PC's op WhatsApp de gesprekken wissen.

Jaja waar is de tijd heen dat je op je nokiatje gewoon een contact weg pleurde?

Voor iPhone ga ik ervan uit dat je soortgelijke stappen moet nemen.

Voor mezelf is was iemand appen voor een nummer al een drempel die hoog genoeg was. Dan weet iemand van mijn terugval en kunnen ze me tegenhouden. No fucking way....


Als dat niet werkt, kan je weer een stap verder gaan en je vrijheden nog verder inperken. Maar de keus is aan jezelf hoe ver je daarin gaat en hoe graag je wilt herstellen.

Je zegt dat je nu al leeg bent. Hoe meer je het gebruiken beu raakt, hoe hoger de bereidwilligheid zal worden.

dupont zei:

Oh, die struggle herken ik maar al te goed. Ik kende de telnrs uit m’n hoofd. Uiteindelijk vindt een verslaafd hoofd altijd een manier. Als ik geen coke kon krijgen ging ik RCs bestellen online. Niet te stoppen gewoon, ondanks alle goede voornemens. En de meeste dealers geven geen fuck. Als jij bestelt komen ze. Dat zijn hun inkomsten Uiteindelijk hielp alleen keihard aan mezelf werken.

Klik om te vergroten...

Ja dat is ook wel zo. Die extra drempels geven me vooral extra bedenktijd. Tijd waarin ik me misschien even herpak en iemand bel ipv de dealer app.

LucidLucy zei:

Tja an addict always knows a way. Toch, met die drempels die ik me opwierp, maakte ik het wel moeilijker. Het heeft een aantal keer geduurd voordde drempels hoog ge noeg waren.

1. Tegen je dealer zeggen dat ie je uit de verzendlijst moet halen.
2. Contacten verwijderen
3. In Google contacts naar de prullenbak gaan en de prullenbak legen
4. Whatsapp gesprek wissen
5. Op al je PC's op WhatsApp de gesprekken wissen.

Jaja waar is de tijd heen dat je op je nokiatje gewoon een contact weg pleurde?

Voor iPhone ga ik ervan uit dat je soortgelijke stappen moet nemen.

Voor mezelf is was iemand appen voor een nummer al een drempel die hoog genoeg was. Dan weet iemand van mijn terugval en kunnen ze me tegenhouden. No fucking way....


Als dat niet werkt, kan je weer een stap verder gaan en je vrijheden nog verder inperken. Maar de keus is aan jezelf hoe ver je daarin gaat en hoe graag je wilt herstellen.

Je zegt dat je nu al leeg bent. Hoe meer je het gebruiken beu raakt, hoe hoger de bereidwilligheid zal worden.


Ja dat is ook wel zo. Die extra drempels geven me vooral extra bedenktijd. Tijd waarin ik me misschien even herpak en iemand bel ipv de dealer app.

Klik om te vergroten...

Wijze woorden! 🙏

Shitzooi zei:

ik bel nu wel vaker. Vraag meer om hulp. Er zijn echt mini stapjes wel. Maar ik kan het gewoon niet. Het lukt me maar niet het te doorbreken hoe graag ik het ook wil.

Klik om te vergroten...

Shitzooi zei:

Het helpt ook niet mee dat me vader vandaag zei dat het dan nu wel klaar is met gebruiken he. Nadat ik hem vertelde dat ik nu een sponsor heb en wat ik allemaal ga doen om clean te worden.

Klik om te vergroten...

Verslaving is een symptoom; het is niet een oorzaak. Zeker als je schrijft dat je al eerder een destructieve stoornis hebt gehad, die enorm veel overeenkomsten met verslaving vertoont. Daaruit blijkt dat je een vreselijke pijn, een groot (chronisch) trauma aan het verdoven bent. Hoe kun je nou boos en teleurgesteld zijn in iemand die eigenlijk zoveel pijn heeft? Als wij elkaar echt zouden kennen en het mij betrof, zou jij de eerste zijn die een troostende arm om me heen zou slaan, dat weet ik zeker. Je zou me troostende en steunende dingen vertellen.

Thich Nhat Hanh schreef eens over hoe we elkaar behandelen: stel je voor dat je een plant in je tuin hebt die niet goed groeit. Hij heeft dorre blaadjes en zijn knopjes komen niet uit tot bloemen. Is het dan logisch om te gaan schreeuwen tegen de plant: "Wees niet zo lui! Doe niet zo stom en verdeel je water eens wat beter zodat de dorre bladeren ook wat krijgen! Waarom bloei je niet gewoon zoals de andere planten? Je verpest mijn hele tuin!" Zou dat helpen? Natuurlijk niet. Bij een plant gaan we kijken of hij meer of minder water nodig heeft, of hij niet teveel in de schaduw staat, of we mest moeten geven. We helpen hem. Ik begrijp heel goed uit ervaring dat het niet lukt om zonder drugs te kunnen. Alleen denk ik dat het wel een wezenlijk verschil is of je begrijpt dat je weer gebruikt omdat je pijn te groot is. En niet omdat je jezelf van binnen verrot scheldt.

De cirkel is als volgt: 1. Er is iets waardoor je je klote voelt. 2. Je wilt dat gevoel niet hebben. 3. Je wilt daarom gebruiken. 4. Je scheldt jezelf verrot. 5. Je gaat gebruiken. Er is dus iets aan de laatste twee stappen vooraf gegaan.

Waarom is dit verschil zo belangrijk, vraag je je misschien af. Wat maakt het nou uit waarom ik ga gebruiken? Ik moet gewoon niet gaan gebruiken, punt.
Dat is natuurlijk zo, daar heb je gelijk in. Alleen moet deze cirkel ergens doorbroken worden, wil je hieruit kunnen komen. En doordat je jezelf verrot scheldt, kun je niet anders meer dan gaan gebruiken. Want wat je dan eigenlijk doet, is je klote-gevoel van stap 1, groter maken. En daarmee ook stap 2, 3 en 4. Want die stappen neem je waarschijnlijk een paar keer voordat je echt tot het gebruiken van stap 5 komt. Dus daarom is het zo belangrijk om jezelf NIET verrot te gaan schelden. Als je de stap 4 van jezelf verrot schelden, gaat veranderen, kan het een soort muur worden tussen stap 3 en stap 5.

En ook al komt het wel tot stap 5 en ga je gebruiken, dan heb je in ieder geval niet jezelf aangevallen en verrot gescholden. Want dat helpt dus nooit. Zoals het ook niet helpt om tegen een plantje te gaan schreeuwen, helpt het ook niet om rotdingen tegen jezelf te gaan schreeuwen. Daarom wil ik je vragen: probeer die scheld-gedachten, die boosheid, die zogenaamde teleurstelling, te stoppen. Daar heel resoluut in te zijn: "Dit ga ik niet doen. Ik ga niet naar en gemeen tegen mezelf zijn. Ik heb genoeg rotdingen meegemaakt en ik ga mezelf dus steunen en niet aanvallen." Probeer het, alsjeblieft.

CaRRita zei:

Verslaving is een symptoom; het is niet een oorzaak. Zeker als je schrijft dat je al eerder een destructieve stoornis hebt gehad, die enorm veel overeenkomsten met verslaving vertoont. Daaruit blijkt dat je een vreselijke pijn, een groot (chronisch) trauma aan het verdoven bent. Hoe kun je nou boos en teleurgesteld zijn in iemand die eigenlijk zoveel pijn heeft? Als wij elkaar echt zouden kennen en het mij betrof, zou jij de eerste zijn die een troostende arm om me heen zou slaan, dat weet ik zeker. Je zou me troostende en steunende dingen vertellen.

Thich Nhat Hanh schreef eens over hoe we elkaar behandelen: stel je voor dat je een plant in je tuin hebt die niet goed groeit. Hij heeft dorre blaadjes en zijn knopjes komen niet uit tot bloemen. Is het dan logisch om te gaan schreeuwen tegen de plant: "Wees niet zo lui! Doe niet zo stom en verdeel je water eens wat beter zodat de dorre bladeren ook wat krijgen! Waarom bloei je niet gewoon zoals de andere planten? Je verpest mijn hele tuin!" Zou dat helpen? Natuurlijk niet. Bij een plant gaan we kijken of hij meer of minder water nodig heeft, of hij niet teveel in de schaduw staat, of we mest moeten geven. We helpen hem. Ik begrijp heel goed uit ervaring dat het niet lukt om zonder drugs te kunnen. Alleen denk ik dat het wel een wezenlijk verschil is of je begrijpt dat je weer gebruikt omdat je pijn te groot is. En niet omdat je jezelf van binnen verrot scheldt.

De cirkel is als volgt: 1. Er is iets waardoor je je klote voelt. 2. Je wilt dat gevoel niet hebben. 3. Je wilt daarom gebruiken. 4. Je scheldt jezelf verrot. 5. Je gaat gebruiken. Er is dus iets aan de laatste twee stappen vooraf gegaan.

Waarom is dit verschil zo belangrijk, vraag je je misschien af. Wat maakt het nou uit waarom ik ga gebruiken? Ik moet gewoon niet gaan gebruiken, punt.
Dat is natuurlijk zo, daar heb je gelijk in. Alleen moet deze cirkel ergens doorbroken worden, wil je hieruit kunnen komen. En doordat je jezelf verrot scheldt, kun je niet anders meer dan gaan gebruiken. Want wat je dan eigenlijk doet, is je klote-gevoel van stap 1, groter maken. En daarmee ook stap 2, 3 en 4. Want die stappen neem je waarschijnlijk een paar keer voordat je echt tot het gebruiken van stap 5 komt. Dus daarom is het zo belangrijk om jezelf NIET verrot te gaan schelden. Als je de stap 4 van jezelf verrot schelden, gaat veranderen, kan het een soort muur worden tussen stap 3 en stap 5.

En ook al komt het wel tot stap 5 en ga je gebruiken, dan heb je in ieder geval niet jezelf aangevallen en verrot gescholden. Want dat helpt dus nooit. Zoals het ook niet helpt om tegen een plantje te gaan schreeuwen, helpt het ook niet om rotdingen tegen jezelf te gaan schreeuwen. Daarom wil ik je vragen: probeer die scheld-gedachten, die boosheid, die zogenaamde teleurstelling, te stoppen. Daar heel resoluut in te zijn: "Dit ga ik niet doen. Ik ga niet naar en gemeen tegen mezelf zijn. Ik heb genoeg rotdingen meegemaakt en ik ga mezelf dus steunen en niet aanvallen." Probeer het, alsjeblieft.

Klik om te vergroten...

Zo mooi geschreven! @Shitzooi zo waar ❤️

reDStone zei:

Dit helpt niet mevrouw, dit is nou precies wat er gebeurt als mensen de ballen verstand hebben van verslaving.
Verslaving is helemaal geen symptoom van iets. Verslaving is een syndroom/ een ziekte en gaat zijn eigen leven leiden naast de shit die je al hebt.

Een beetje resept, a.u.b. Met je doe maar lief dan komt het goed.

Klik om te vergroten...

Je herhaalt dit vaker en ik heb het al vaker gevraagd: waar baseer je dit op?

Shitzooi zei:

Ik ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..

Klik om te vergroten...

Grappig is dat toch, dat er vaak een soort 'voor wat, hoort wat' dynamiek is. Jullie doen je best om mij van advies te voorzien en dus ... Maar zo werkt het toch hopelijk hier niet? Advies is alleen maar advies. Verder niets. Het is geen eis of bevel of norm of gebod of wet; het is advies. En een kenmerk van advies is dat het vrijblijvend is. Het fijne van dit forum is dat we allemaal in de shit hebben gezeten of nog wel zitten en dat we daarom (denken) wat beter advies te kunnen geven dan de gemiddelde oetlul. Maar het is nog steeds advies, totaal niet verplichtend.

Ik heb het idee dat je dat gelukkig ook wel merkt en dat je daarom zelfs zo eerlijk durft te zijn om dit te bekennen. Wat ook heel fijn is, want het is echt een heel bekend fenomeen. Door daar over te praten, kan het steeds beter getackeld worden omdat het wel een belemmerend idee is. Zoals @dupont zegt: het is een gevangenis. Het houd je klein en verborgen. Het zet je in een underdog positie.

Terwijl advies juist heel goed kan zijn om je eigen tegengestelde mening te vormen. Ik herken het heel erg, dat idee dat je maar moet doen wat anderen zeggen. Het idee dat iedereen het beter weet, iedereen het beter voor elkaar heeft, iedereen beter in elkaar zit dan ik. Maar dat is niet waar natuurlijk. Want iedereen heeft zijn eigen achtergrond die hij meeneemt in zijn advies en die sluit niet altijd aan bij jouw situatie. En dat geeft je weer de mogelijkheid om te kijken naar je eigen gevoel/idee. Waarom slaat het niet 'aan'? Waarom kan het zelfs soms een totaal tegengesteld gevoel geven?

Mijn advies is om alles in je leven te gebruiken om jezelf beter te leren kennen en daardoor beter van jezelf te kunnen houden. Want ik denk dat hoe beter of meer je van jezelf kunt houden, hoe meer je ook van het leven en alles erin kunt houden. Maar weet je, dat zegt helemaal niets. Alleen dat ik zo denk en dat ik daar op dit moment mee bezig ben. Vanuit die hoek geef ik dan ook advies. En als je daar helemaal niet mee bezig bent, dan is mijn advies iets wat je gewoon lekker naast je neerlegt. Helemaal prima.

CaRRita zei:

Grappig is dat toch, dat er vaak een soort 'voor wat, hoort wat' dynamiek is. Jullie doen je best om mij van advies te voorzien en dus ... Maar zo werkt het toch hopelijk hier niet? Advies is alleen maar advies. Verder niets. Het is geen eis of bevel of norm of gebod of wet; het is advies. En een kenmerk van advies is dat het vrijblijvend is. Het fijne van dit forum is dat we allemaal in de shit hebben gezeten of nog wel zitten en dat we daarom (denken) wat beter advies te kunnen geven dan de gemiddelde oetlul. Maar het is nog steeds advies, totaal niet verplichtend.

Ik heb het idee dat je dat gelukkig ook wel merkt en dat je daarom zelfs zo eerlijk durft te zijn om dit te bekennen. Wat ook heel fijn is, want het is echt een heel bekend fenomeen. Door daar over te praten, kan het steeds beter getackeld worden omdat het wel een belemmerend idee is. Zoals @dupont zegt: het is een gevangenis. Het houd je klein en verborgen. Het zet je in een underdog positie.

Terwijl advies juist heel goed kan zijn om je eigen tegengestelde mening te vormen. Ik herken het heel erg, dat idee dat je maar moet doen wat anderen zeggen. Het idee dat iedereen het beter weet, iedereen het beter voor elkaar heeft, iedereen beter in elkaar zit dan ik. Maar dat is niet waar natuurlijk. Want iedereen heeft zijn eigen achtergrond die hij meeneemt in zijn advies en die sluit niet altijd aan bij jouw situatie. En dat geeft je weer de mogelijkheid om te kijken naar je eigen gevoel/idee. Waarom slaat het niet 'aan'? Waarom kan het zelfs soms een totaal tegengesteld gevoel geven?

Mijn advies is om alles in je leven te gebruiken om jezelf beter te leren kennen en daardoor beter van jezelf te kunnen houden. Want ik denk dat hoe beter of meer je van jezelf kunt houden, hoe meer je ook van het leven en alles erin kunt houden. Maar weet je, dat zegt helemaal niets. Alleen dat ik zo denk en dat ik daar op dit moment mee bezig ben. Vanuit die hoek geef ik dan ook advies. En als je daar helemaal niet mee bezig bent, dan is mijn advies iets wat je gewoon lekker naast je neerlegt. Helemaal prima.

Klik om te vergroten...

Preach!

Shitzooi zei:

Ik ben afwezig geweest omdat ik me ook schaam. Al die goede en helpende voorstellen en mensen hier bereid mee te denken en proberen te helpen en ik deed er niks mee. Vandaar dat ik gewoon maar niks meer zei..

Klik om te vergroten...

No shame!! Velen hier zijn door hetzelfde proces gegaan en dit hoort erbij. Je hoeft je nergens voor te schamen want wij weten allemaal (bijna dan) hoe dit spelletje werkt.

Wat ik nog wilde toevoegen @Shitzooi ga vooral aan de slag met de suggesties van anderen zonder je af te vragen waarom of hoe het werkt. Alles dat je tot nu toe zelf hebt bedacht, heeft je hier gebracht. Als je het anders gaat doen kom ook jij uit de ellende.

💪

wat heftig maar heel goed van je , je bent goed bezig <3