Het gaar ongeveer max 4 weken duren zoiets. Vrijdag al intake gesprekIk hoop voor je dat je snel terecht kunt in zuid Afrika of een andere ontwenningskliniek!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
Ik zie dan zoiets voor me als:Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Ik begrijp je teleurstelling heel goed. Alleen denk ik dat je even 'vergeet' dat je een hele afschuwelijke traumatische ervaring achter de kiezen hebt. Dus het is niet 'zomaar' weer in elkaar gestort. Daar is een hele duidelijke aanleiding voor. Eigenlijk kun je veel zelfvertrouwen hebben. Er is heel veel voor nodig om jou weer de fout in te laten gaan. Want welk mens zou onbeschadigd kunnen zijn na bepaalde gebeurtenissen die in jouw leven zijn gebeurd? Niemand toch?Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al ‘stil’ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan.
Misschien kun je een grens bepalen. Wat mag nog wel en wat niet? En vraag dan vooral je fellows en alle andere hulplijnen die je hebt, om te helpen met je grens te bewaken. Kijk, helemaal niet gebruiken gaat niet lukken, dat is een feit. Maar je kunt wel streven naar iets wat acceptabel voor je is. Bepaalde dagen? Of een bepaalde hoeveelheid? Of alleen als X gebeurt? Of alleen als je het via Y kunt krijgen? Ik zeg natuurlijk maar wat. Maar ik denk dat het wel goed zou zijn om een realistisch doel te stellen en dan ook voor vol te gaan om dat te behalen. Zo ga je dan ook met een goed/positief gevoel weg als je die grens hebt bewaakt.Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Nog even helemaal los nu het nog kan. Dat is een hele bekende. Je verslaving is aan het woord. Je zieke hoofd, niet jij. Dat is een belangrijk besef.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Intake was fijn en goed. Nog geen info over een datum. Me huisarts had me al 3 dagen geleden verwijsbrief moeten sturen en behandelgeschiedenis. Elke keer gebeld van heb het nog niet. Dus dat vertraagd het weer. Maandag ochtend gelijk weer bellenHa @Shitzooi hoe is je intake vandaag gegaan? Heb je al wat meer concrete info gekregen?
Hoe minder je nu nog gebruikt, hoe beter je start met de behandeling gaat zijn. Ik zeg niet dat het makkelijker wordt maar elke keer dat je nu een craving kan weerstaan win je iets.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: “je mag nu nog dus fuck it ga maar weer”. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: “je kan morgen op het vliegtuig stappen” zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Fijn dat de intake zo positief was! Hoe lager de drempel is om te gaan starten, hoe meer je ook zult slagen in het tegengaan van gebruik, denk ik zo. Ik bedoel eigenlijk: als je er als een berg tegenop ziet omdat de intake al niet zo soepel ging, dan zul je ook meer in een stemming zijn om te gebruiken, zodat je niet aan die vervelende instantie hoeft te denken.Intake was fijn en goed. Nog geen info over een datum. Me huisarts had me al 3 dagen geleden verwijsbrief moeten sturen en behandelgeschiedenis. Elke keer gebeld van heb het nog niet. Dus dat vertraagd het weer. Maandag ochtend gelijk weer bellen
Ja als ik morgen bel en het nog steeds niet snel geregeld is ga ik langs.Fijn dat de intake zo positief was! Hoe lager de drempel is om te gaan starten, hoe meer je ook zult slagen in het tegengaan van gebruik, denk ik zo. Ik bedoel eigenlijk: als je er als een berg tegenop ziet omdat de intake al niet zo soepel ging, dan zul je ook meer in een stemming zijn om te gebruiken, zodat je niet aan die vervelende instantie hoeft te denken.
Heb je zelf al een plannetje gemaakt hoe je je gebruik zoveel mogelijk kunt beperken de aankomende tijd?
En misschien even langsgaan bij de HA? Bij mijn praktijk scheelt dat soms nog wel.
Terugval hoort erbij maatje. Zolang je maar de wil hebt om er iets aan te doen wordt het een keer beter. Goed dat je het hier deelt. Ik denk aan je 💪Het gaat kut. Ga wel meetings en probeer zo veel mogelijk clean te blijven. Had 3 dagen maar vandaag terugval.
morgen spreek ik de psychiater. En vandaag de huisarts eindelijk gezien voor de verwijzing. Hoop stress eromheen. Elke dag bellen en gevraagd moet ik langs komen. Nee hoefde niet zou de verwijzing krijgen. En dan gister horen: de huisarts wil je eerst zien…
Maar goed dat komt nu ook goed. Vrijdag verwijzing ophalen.
zou morgen eigenlijk naar Bruce Springsteen gaan met de familie (vader is groot fan opgegroeid met zijn muziek daardoor) maar ik heb de afspraak (online) om 18.15 met de psychiater. Dat zelfs ervoor afgezegd.
ik kan gewoon echt niet wachten tot ik naar de kliniek kan. Maandag ging heel goed met clean blijven was ook helemaal mezelf gewoon. Vrolijk, lekker druk en was weer naar de gym geweest. Voelde me zo goed. En toen dinsdag was al echt een strijd. Hele dag ertegen vechten. En nu vandaag weer mis.
ik weet dat de kliniek pas het begin is. Maar goed het is een start. In ieder geval een goede start van me nieuwe leven hoop ik
Herkenbaar, en hoort er bij. Toch weer 3 dagen gewonnen. Da’s al beter dan hoe ‘t was.Het gaat kut. Ga wel meetings en probeer zo veel mogelijk clean te blijven. Had 3 dagen maar vandaag terugval.
morgen spreek ik de psychiater. En vandaag de huisarts eindelijk gezien voor de verwijzing. Hoop stress eromheen. Elke dag bellen en gevraagd moet ik langs komen. Nee hoefde niet zou de verwijzing krijgen. En dan gister horen: de huisarts wil je eerst zien…
Maar goed dat komt nu ook goed. Vrijdag verwijzing ophalen.
zou morgen eigenlijk naar Bruce Springsteen gaan met de familie (vader is groot fan opgegroeid met zijn muziek daardoor) maar ik heb de afspraak (online) om 18.15 met de psychiater. Dat zelfs ervoor afgezegd.
ik kan gewoon echt niet wachten tot ik naar de kliniek kan. Maandag ging heel goed met clean blijven was ook helemaal mezelf gewoon. Vrolijk, lekker druk en was weer naar de gym geweest. Voelde me zo goed. En toen dinsdag was al echt een strijd. Hele dag ertegen vechten. En nu vandaag weer mis.
ik weet dat de kliniek pas het begin is. Maar goed het is een start. In ieder geval een goede start van me nieuwe leven hoop ik
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."