#1
@Makelifegreatagain hoe gaat ie nu met je?
Opname ronde 2
187 antwoorden
27 weergaven
18-5-2026
#2
@Makelifegreatagain ? hopelijk leef je nog en gaat het een stuk beter
#3
Disclaimer: in verband met herkenbaarheid en enige medische info zal ik hier later enig schrijven van verwijderen. Ik deel graag de info met de mensen die hier regelmatig reageren, echter wil ik het niet blijvend op het internet hebben staan.
Daarom: NIET QUOTEN AUB❤️
DISCLAIMER 2: Dit word zelfs voor mijn doen een lap tekst, maar het is dan ook een update die al lang over tijd is.
Hoi allemaal!
Waarschijnlijk een update waarvan jullie dachten dat hij nooit zou komen, en ik zelf eigenlijk ook niet.
Allereerst wil ik jullie mijn oprechte excuses aanbieden. Het is ook wel een beetje met schaamte dat ik dit bericht plaats.
Jullie hadden allemaal het juiste met me voor, echter was ik zo kapot van heel de situatie dat ik mijzelf een korte periode volledig ben verloren. Het is nooit medisch vastgesteld, maar ook ik realiseer mezelf nu dat ik dingen heb gezien die er achteraf niet bleken te zijn. Ik had het zelf echt niet door en geloofde niemand die dat suggereerde, maar ik zat echt even in mijn eigen wereldje..
Vanuit mijn brede interesse in het menselijk lichaam vind ik het wel verwonderlijk hoe je geest je voor de gek kunt houden.
Echter is dit zaadje wel geplant door smerige acties van mijn ex, want een behoorlijk deel van de rare zaken die ik op mijn pad kreeg, zijn gewoonweg feitelijk waar.
Echter ben ik nu op een punt beland waarbij ik de volwassen partij probeer te zijn.
Ik kan de laatste maanden van 2023 gerust het dieptepunt van mijn leven noemen. Gelukkigen helaas herrinner ik me de grote gebeurtenissen van die periode wel, voor de rest lijk ik het te hebben verwerkt. Mijn ex dan en wat er allemaal is gewerkt, het gemis van mijn kindje blijft, echter weet ik er mee om te gaan.
Op dit moment gaat de teller dat ikijn kindje niet heb mogen zien richting een half jaar. Zodra je in de hulpverlening terecht komt, moet je heel erg veel geduld hebben heb ik gemerkt.
Op basis van een gesprek van 20 minuten word een rapport van 25 paginas gemaakt, om het daarna door te schuiven naar de volgende instantie, en dat rapport daarna ergens in een mapje te archiveren en nooit meer te openen.
De volgende instantie heeft uiteraard een wachtrij en is net zo traag als de rest, en zo ben je maanden verder zonder dat er enig schot in de zaak zit. En in de tussentijd niemand die mij spreekt of ziet, en er dus totaal geen zicht is op hoe het met me gaat. (dit betreft niet de hulpverlening omtrent mijn verslavingsproblematiek). Hulpverlening op zijn best.
Meteen een mooie inhaak op hoe het met me gaat.
Ik had niet verwacht dat het nog dieper kon, maar ik heb voor mezelf rock bottom wederom een nieuwe betekenis gegeven. Ik koppelde dit altijd grotendeels ook wel aan mijn financiën, zodra dat er niet meer was en ik echt met mijn rug tegen de muur stond, had ik dat gevoelsmatig bereikt.
Echter deze keer waren en zijn die er nog wel. Want ondanks deze heftige en zeer prijzige periode, heb ik gelukkig ruim voor de financiële bodem in zicht kwam de weg naar boven teruggevonden.
Alleen, zonder ook maar iemand om me heen.
De eerste periode had ik mensen om me heen, maar die maakte alleen maar misbruik van me. Dus toen de basepijpjes op tafel kwamen, heb ik ondanks mijn mentale staat wel in weten te grijpen. Direct contact verbroken en financieel mijn verlies genomen en hun nrs geblokkeerd. (uiteraard werd er bij me "geleend", gelukkig kunnen beperken tot een paar honderd euro)
In die periode heb ik ook het contact verbroken met de mensen die ik lief heb. Zelf had ik gelukkig door dat contact op dat moment wel eens voor onomkeerbare schade zou kunnen leiden.
Dus dat resulteerde er in dat ik met kerst op de bank een pizzaatje heb zitten eten met een dame van lichte zeden. Gelukkig is gezelligheid te koop, zullen we maar zeggen.
Plus, als ik hier doorheen kom en eindelijk mijn herstel kan volhouden, dan is dat over enkele een geweldig verhaal voor in de voetbalkantine😂. Op het moment zelf was het natuurlijk heel treurig, dat je die moet bestellen omdat je je zo alleen voelt bij kerst.
Afijn, feestdagen alleen doorgebracht, in die periode zeer zwaar in gebruik en uiteraard bleven de suicidegedachten wederom niet uit.
Tot op heden is het mij een raadsel hoe ik die periode heb overleefd. Enerszijds voel ik me heel zwak dat ik het mentaal zo moeilijk heb, anderzijds verbaas ik me ook weer over mijn strijdlust.
Want zelfs nu heb ik niet opgegeven. Begin het jaar werd ik op een dag wakker, en zag ik iets van mijn ex voorbij komen, waarbij ze meer eens uit de tent probeerde te lokken. Het boeide me niet. De interesse is er niet meer.
Dat was het punt dat ik besefte dat ik over het hoogtepunt van mijn verdriet heen was en heb ik mezelf figuurlijk een schop onder mijn kont heb gegeven, en ben ik naar de toekomst gaan kijken.
Echter gaat het bizar langzaam, en ik het een weg met vele hobbels en kuilen.
Een stap achteruit, om er 2 vooruit te zetten. De afgelopen periode zat/zit vol met afgezaagde quotes🤓.
Er is niks meer van de man/jongen over die ik was. Ik ben totaal afgebroken en moet mezelf weer helemaal opnieuw in elkaar zetten, stap voor stap.
Daar ben ik al enige tijd mee bezig, en ondanks de trage voortgang ben ik eigenlijk wel tevreden. Ik ben niet clean, maar durf wel hardop te roepen dat ik in herstel ben. De frequentie van gebruik zit op zon 1 keer per 6/7 dagen.
Nog niet waar ik moet zijn, maar al een wereld van verschil.
Het contact verbreken met de mensen die me dierbaar zijn was achteraf een he goede beslissing. Zodra ik weer een beetje mens was heb ik dit geleidelijk aan weer opgebouwd, waardoor ik nu mijn netwerk weer om mij heen heb❤️.
Ik ga het hierbij laten, maar nu het al enige tijd steeds een beetje beter met me gaat, ben ik jullie wel wat tekst en uitleg verschuldigd. Dus bij deze❤️.
Ik zal nog even blijven hangen hier, en kijken wat het effect dat op me heeft. Het forum heeft me in mijn opnames veel steun en goede adviezen opgeleverd, echter moet het een positieve invloed op me hebben, daar ga ik op het moment zorgvuldig mee om.
Betekent niet dat jullie geen kritiek mogen hebben op me, maar andere secties binnen het forum kunnen zuchtopwekkend voor me zijn. Daar moet ik voor waken.
Iedereen die de moeite neemt mijn verhaal te lezen, bedankt 😘.
Daarom: NIET QUOTEN AUB❤️
DISCLAIMER 2: Dit word zelfs voor mijn doen een lap tekst, maar het is dan ook een update die al lang over tijd is.
Hoi allemaal!
Waarschijnlijk een update waarvan jullie dachten dat hij nooit zou komen, en ik zelf eigenlijk ook niet.
Allereerst wil ik jullie mijn oprechte excuses aanbieden. Het is ook wel een beetje met schaamte dat ik dit bericht plaats.
Jullie hadden allemaal het juiste met me voor, echter was ik zo kapot van heel de situatie dat ik mijzelf een korte periode volledig ben verloren. Het is nooit medisch vastgesteld, maar ook ik realiseer mezelf nu dat ik dingen heb gezien die er achteraf niet bleken te zijn. Ik had het zelf echt niet door en geloofde niemand die dat suggereerde, maar ik zat echt even in mijn eigen wereldje..
Vanuit mijn brede interesse in het menselijk lichaam vind ik het wel verwonderlijk hoe je geest je voor de gek kunt houden.
Echter is dit zaadje wel geplant door smerige acties van mijn ex, want een behoorlijk deel van de rare zaken die ik op mijn pad kreeg, zijn gewoonweg feitelijk waar.
Echter ben ik nu op een punt beland waarbij ik de volwassen partij probeer te zijn.
Ik kan de laatste maanden van 2023 gerust het dieptepunt van mijn leven noemen. Gelukkigen helaas herrinner ik me de grote gebeurtenissen van die periode wel, voor de rest lijk ik het te hebben verwerkt. Mijn ex dan en wat er allemaal is gewerkt, het gemis van mijn kindje blijft, echter weet ik er mee om te gaan.
Op dit moment gaat de teller dat ikijn kindje niet heb mogen zien richting een half jaar. Zodra je in de hulpverlening terecht komt, moet je heel erg veel geduld hebben heb ik gemerkt.
Op basis van een gesprek van 20 minuten word een rapport van 25 paginas gemaakt, om het daarna door te schuiven naar de volgende instantie, en dat rapport daarna ergens in een mapje te archiveren en nooit meer te openen.
De volgende instantie heeft uiteraard een wachtrij en is net zo traag als de rest, en zo ben je maanden verder zonder dat er enig schot in de zaak zit. En in de tussentijd niemand die mij spreekt of ziet, en er dus totaal geen zicht is op hoe het met me gaat. (dit betreft niet de hulpverlening omtrent mijn verslavingsproblematiek). Hulpverlening op zijn best.
Meteen een mooie inhaak op hoe het met me gaat.
Ik had niet verwacht dat het nog dieper kon, maar ik heb voor mezelf rock bottom wederom een nieuwe betekenis gegeven. Ik koppelde dit altijd grotendeels ook wel aan mijn financiën, zodra dat er niet meer was en ik echt met mijn rug tegen de muur stond, had ik dat gevoelsmatig bereikt.
Echter deze keer waren en zijn die er nog wel. Want ondanks deze heftige en zeer prijzige periode, heb ik gelukkig ruim voor de financiële bodem in zicht kwam de weg naar boven teruggevonden.
Alleen, zonder ook maar iemand om me heen.
De eerste periode had ik mensen om me heen, maar die maakte alleen maar misbruik van me. Dus toen de basepijpjes op tafel kwamen, heb ik ondanks mijn mentale staat wel in weten te grijpen. Direct contact verbroken en financieel mijn verlies genomen en hun nrs geblokkeerd. (uiteraard werd er bij me "geleend", gelukkig kunnen beperken tot een paar honderd euro)
In die periode heb ik ook het contact verbroken met de mensen die ik lief heb. Zelf had ik gelukkig door dat contact op dat moment wel eens voor onomkeerbare schade zou kunnen leiden.
Dus dat resulteerde er in dat ik met kerst op de bank een pizzaatje heb zitten eten met een dame van lichte zeden. Gelukkig is gezelligheid te koop, zullen we maar zeggen.
Plus, als ik hier doorheen kom en eindelijk mijn herstel kan volhouden, dan is dat over enkele een geweldig verhaal voor in de voetbalkantine😂. Op het moment zelf was het natuurlijk heel treurig, dat je die moet bestellen omdat je je zo alleen voelt bij kerst.
Afijn, feestdagen alleen doorgebracht, in die periode zeer zwaar in gebruik en uiteraard bleven de suicidegedachten wederom niet uit.
Tot op heden is het mij een raadsel hoe ik die periode heb overleefd. Enerszijds voel ik me heel zwak dat ik het mentaal zo moeilijk heb, anderzijds verbaas ik me ook weer over mijn strijdlust.
Want zelfs nu heb ik niet opgegeven. Begin het jaar werd ik op een dag wakker, en zag ik iets van mijn ex voorbij komen, waarbij ze meer eens uit de tent probeerde te lokken. Het boeide me niet. De interesse is er niet meer.
Dat was het punt dat ik besefte dat ik over het hoogtepunt van mijn verdriet heen was en heb ik mezelf figuurlijk een schop onder mijn kont heb gegeven, en ben ik naar de toekomst gaan kijken.
Echter gaat het bizar langzaam, en ik het een weg met vele hobbels en kuilen.
Een stap achteruit, om er 2 vooruit te zetten. De afgelopen periode zat/zit vol met afgezaagde quotes🤓.
Er is niks meer van de man/jongen over die ik was. Ik ben totaal afgebroken en moet mezelf weer helemaal opnieuw in elkaar zetten, stap voor stap.
Daar ben ik al enige tijd mee bezig, en ondanks de trage voortgang ben ik eigenlijk wel tevreden. Ik ben niet clean, maar durf wel hardop te roepen dat ik in herstel ben. De frequentie van gebruik zit op zon 1 keer per 6/7 dagen.
Nog niet waar ik moet zijn, maar al een wereld van verschil.
Het contact verbreken met de mensen die me dierbaar zijn was achteraf een he goede beslissing. Zodra ik weer een beetje mens was heb ik dit geleidelijk aan weer opgebouwd, waardoor ik nu mijn netwerk weer om mij heen heb❤️.
Ik ga het hierbij laten, maar nu het al enige tijd steeds een beetje beter met me gaat, ben ik jullie wel wat tekst en uitleg verschuldigd. Dus bij deze❤️.
Ik zal nog even blijven hangen hier, en kijken wat het effect dat op me heeft. Het forum heeft me in mijn opnames veel steun en goede adviezen opgeleverd, echter moet het een positieve invloed op me hebben, daar ga ik op het moment zorgvuldig mee om.
Betekent niet dat jullie geen kritiek mogen hebben op me, maar andere secties binnen het forum kunnen zuchtopwekkend voor me zijn. Daar moet ik voor waken.
Iedereen die de moeite neemt mijn verhaal te lezen, bedankt 😘.
#4
ik ben blij nog van je te horen je hebt heel wat meegemaakt dank voor je verhaal
ik kan er weinig op zeggen
1 ding ik wens je heel veel geluk en liefde toe in de toekomst en sterkte kracht
ik kan er weinig op zeggen
1 ding ik wens je heel veel geluk en liefde toe in de toekomst en sterkte kracht
#5
ik ben blij nog van je te horen je hebt heel wat meegemaakt dank voor je verhaal
ik kan er weinig op zeggen
1 ding ik wens je heel veel geluk en liefde toe in de toekomst en sterkte kracht
Bedankt voor je bericht.
Heb akelig veel voor de kiezen gehad idd, deels mijn eigen schuld, deels door derden. Echter kijk ik nu vooruit, wat gebeurd is kan ik niet meer veranderen, de toekomst heb ik in grote lijnen (ik kan weer slechte woordgrapjes maken gelukkig😜) zelf in de hand.
Ik heb me nog niet bijgelezen in de topics, maar naar die van jou ga ik als eerste kijken. Ben een paar maanden geleden toevallig nog een keer op het forum wezen kijken, puur omdat ik me opeens afvroeg hoe het met jou zou gaan haha, heb jou struggles en strijd altijd met veel interesse gevolgd.
Heb toen alleen geen reactie geplaatst, kon het toen zelf nog niet aan om vragen op mij eigen situatie te beantwoorden, want die waren er vast gekomen.
Ik reageer straks in je topic👊
#6
oh wow dat doet me wel wat mixed feelings ( niet negatieve feelings )Bedankt voor je bericht.
Heb akelig veel voor de kiezen gehad idd, deels mijn eigen schuld, deels door derden. Echter kijk ik nu vooruit, wat gebeurd is kan ik niet meer veranderen, de toekomst heb ik in grote lijnen (ik kan weer slechte woordgrapjes maken gelukkig😜) zelf in de hand.
Ik heb me nog niet bijgelezen in de topics, maar naar die van jou ga ik als eerste kijken. Ben een paar maanden geleden toevallig nog een keer op het forum wezen kijken, puur omdat ik me opeens afvroeg hoe het met jou zou gaan haha, heb jou struggles en strijd altijd met veel interesse gevolgd.
Heb toen alleen geen reactie geplaatst, kon het toen zelf nog niet aan om vragen op mij eigen situatie te beantwoorden, want die waren er vast gekomen.
Ik reageer straks in je topic👊
#7
@Makelifegreatagain hoe gaat ie nu ?
#8
Zware tijd gehad, veel gebeurd.@Makelifegreatagain hoe gaat ie nu ?
Sinds een periode weer zin in het leven en probeer de draad weer op te pakken.
Op dit moment zit ik dus ook in opname, dus ik ben weer actief bezig met mijn herstel.
Daarnaast veel andere (positieve) ontwikkelingen, maar die laat ik vanwege herkenbaarheid achterwege.
Voor de rest die dit leest en actief heeft meegeschreven in dit topic, mijn excuses voor mijn gedrag de laatste periode/reacties in dit topic.
Ik zat inderdaad in een psychose, echter was dat op dat moment zelf niet te beseffen, daarvoor was ik er toen te erg aan toe.
#9
Wat goed om van je te horenZware tijd gehad, veel gebeurd.
Sinds een periode weer zin in het leven en probeer de draad weer op te pakken.
Op dit moment zit ik dus ook in opname, dus ik ben weer actief bezig met mijn herstel.
Daarnaast veel andere (positieve) ontwikkelingen, maar die laat ik vanwege herkenbaarheid achterwege.
Voor de rest die dit leest en actief heeft meegeschreven in dit topic, mijn excuses voor mijn gedrag de laatste periode/reacties in dit topic.
Ik zat inderdaad in een psychose, echter was dat op dat moment zelf niet te beseffen, daarvoor was ik er toen te erg aan toe.
#10
Zware tijd gehad, veel gebeurd.
Sinds een periode weer zin in het leven en probeer de draad weer op te pakken.
Op dit moment zit ik dus ook in opname, dus ik ben weer actief bezig met mijn herstel.
Daarnaast veel andere (positieve) ontwikkelingen, maar die laat ik vanwege herkenbaarheid achterwege.
Voor de rest die dit leest en actief heeft meegeschreven in dit topic, mijn excuses voor mijn gedrag de laatste periode/reacties in dit topic.
Ik zat inderdaad in een psychose, echter was dat op dat moment zelf niet te beseffen, daarvoor was ik er toen te erg aan toe.
Hopelijk gaat nu alles weer goed met je. We trappen een open deur in als we zeggen dat het lang kan deuren, maar de volhouder wint. En ja, het is moeilijk, maar je wil er iets aan doen en dat op zich is al moedig.
#11
Hopelijk gaat nu alles weer goed met je. We trappen een open deur in als we zeggen dat het lang kan deuren, maar de volhouder wint. En ja, het is moeilijk, maar je wil er iets aan doen en dat op zich is al moedig.
Bedankt voor je bericht.
Dat de weg naar blijvend herstel geen makkelijke weg is, dat heb ik ondertussen ruimschoots ondervonden.
Dat de tijd in de kliniek de (in mijn ogen, uiteraard persoonsgebonden) makkelijke periode is in het traject naar blijvend herstel, ben ik mij ook van bewust.
Ik heb ondertussen meerdere opnames achter de rug, en probeer nu de valkuilen en de oogkleppen en wellicht ook wel de zelfoverschatting die ik eerder had mee te nemen om weer meer bagage en tools mee te nemen als ik de kliniek verlaat.
Voor de mensen die wellicht over meetings beginnen, ik heb ze geprobeerd, het past simpelweg niet bij mij als persoon. Ik voel me er niet prettig (meerdere locaties bezocht, heb het echt een kans gegeven).
De grootste verandering(en) ten opzichte van mijn eerdere pogingen is mijn motivatie, en mijn netwerk.
Ik heb altijd moeten liegen en op eieren moeten lopen omdat mijn omgeving (ex partner) geen steunende, helpende factor was in dit moeilijke proces.
Mijn huidige partner daarintegen wist al voor we een relatie kregen van mijn problematiek, en is ook betrokken bij mijn tijd in de kliniek, is aanwezig bij gesprekken en is bereid en capabel genoeg om mij te ondersteunen vanaf het moment dat ik de kliniek ga verlaten, en het echte werk naar blijvend herstel gaat beginnen.
Dit alles uiteraard op een gezonde manier, met duidelijke grenzen en een helder plan wat we binnen mijn opname met mijn begeleiding gaan opstellen.
Het gevoel en besef dat ik eerlijk kan zijn als ik zucht ga krijgen, er daadwerkelijk iemand bovenop me zit en de signalen die zijn opgesteld in mijn csp herkend en daar op zal acteren, geeft mij veel goede moed.
Daarnaast ga ik mijn ambulante traject een uitgebreider aanpakken, en ook naast mijn traject van VZ met een pschygoloog aan de slag om onderliggende trauma's aan te pakken.
Ook ga ik mijzelf laten omscholen richting werk wat mij zingeving geeft, en daarin krijg ik al geruime tijd begeleiding van een reïntegratie coach voor verslaafden in herstel.
En ondanks dat meetings niks voor mij waren, is er wel iets wat ik er uit gehaald heb, en belangrijk is voor mij als persoon.
One Step At A Time, herstel duurt lang en ik wil als persoon graag te snel en kan moeilijk doseren, wil vaak te snel en overschat mijzelf dan.
Ik ben er van overtuigd dat ik ooit blijvend in herstel zal zijn, en ik doe mijn uiterste best.
Ik kan niet in de toekomst kijken, maar ik kijk weer vooruit en niet achteruit, en dat is al een ontzettende overwinning, want dat ik dit typ en dit topic (en daarmee ikzelf) nog levend is, had ik eigenlijk niet verwacht.
#12
Weer eens een (ditmaal) korte update🙂
Het gaat nog steeds erg goed met me!
Beetje voor beetje, en in kleine stapjes begin ik weer de persoon te worden die ik was voor ik mezelf en persoonlijkheid uit het oog ben verloren.
Het leven begint me weer toe te lachen, en mijn harde werk en inzet begint blijvend zijn vruchten af te werpen.
Ik ben nog steeds in herstel, en heb op diverse vlakken haalbare doelen en perspectief.
2025 word mijn jaar!
Ergens in het eerste kwartaal van het nieuwe jaar verwacht ik eindelijk de hereniging met mijn kindje.
Dus toepasselijk voor nu mijn nickname veranderd, want LifeIsAlmostGreatAgain☀️☀️.
Fijne maandag iedereen!
Het gaat nog steeds erg goed met me!
Beetje voor beetje, en in kleine stapjes begin ik weer de persoon te worden die ik was voor ik mezelf en persoonlijkheid uit het oog ben verloren.
Het leven begint me weer toe te lachen, en mijn harde werk en inzet begint blijvend zijn vruchten af te werpen.
Ik ben nog steeds in herstel, en heb op diverse vlakken haalbare doelen en perspectief.
2025 word mijn jaar!
Ergens in het eerste kwartaal van het nieuwe jaar verwacht ik eindelijk de hereniging met mijn kindje.
Dus toepasselijk voor nu mijn nickname veranderd, want LifeIsAlmostGreatAgain☀️☀️.
Fijne maandag iedereen!
#13
Weer even een update:
Ik kan wederom melden dat het nog steeds goed met me gaat!
Steeds meer begin ik het gevoel te krijgen dat ik de sleutel tot succes lijk te hebben gevonden.
Deze update draait dan niet zozeer over de verslaving, maar meer over de veranderingen in mijn leven om in herstel te kunnen blijven.
In deze post dan ook wat meer info over mijn plannen op het gebied van werk.
Ik lig al geruime tijd uit de roulatie qua werk, en heb altijd in een zeer competatieve, maar ruim belonende functie gezeten.
Al heel lang weet ik dat ik dat niet meer wil.
Van nature krijg ik energie en voldoening uit mensen helpen, en dat is dan ook wat ik in mijn werk terug wil zien komen.
Daarom ga ik in de 2e helft van 2025 starten met de opleiding Verpleegkunde, HBO Duaal.
Het zal jullie niet verrassen dat mijn uiteindelijke doel een werkplek binnen GGZ Verslavingszorg gaat zijn.
Tot die opleiding start ben ik met een coach aan de slag (heb ik al enige tijd, langdurig traject voor verslaafden in herstel) om mij belastbaarheid/reïntegratie vorm te geven.
Om mijzelf alvast weer in de learning mood te krijgen, en mijzelf de komende maanden scherp te houden en dagbesteding te hebben, start ik volgende week met een korte studie/cursus Ervaringsdeskundige.
Ik heb gek genoeg ontzettend veel zin en motivatie om mezelf opnieuw te ontwikkelen in een richting waarvan ik nooit gedacht had op te willen gaan.
Maar gezien hebbende en na zelf te hebben ervaren wat een impact je kan hebben op het leven van mensen die worstelen, dat is wat ik ook wil.
Fijne zondag! ❤️
Ik kan wederom melden dat het nog steeds goed met me gaat!
Steeds meer begin ik het gevoel te krijgen dat ik de sleutel tot succes lijk te hebben gevonden.
Deze update draait dan niet zozeer over de verslaving, maar meer over de veranderingen in mijn leven om in herstel te kunnen blijven.
In deze post dan ook wat meer info over mijn plannen op het gebied van werk.
Ik lig al geruime tijd uit de roulatie qua werk, en heb altijd in een zeer competatieve, maar ruim belonende functie gezeten.
Al heel lang weet ik dat ik dat niet meer wil.
Van nature krijg ik energie en voldoening uit mensen helpen, en dat is dan ook wat ik in mijn werk terug wil zien komen.
Daarom ga ik in de 2e helft van 2025 starten met de opleiding Verpleegkunde, HBO Duaal.
Het zal jullie niet verrassen dat mijn uiteindelijke doel een werkplek binnen GGZ Verslavingszorg gaat zijn.
Tot die opleiding start ben ik met een coach aan de slag (heb ik al enige tijd, langdurig traject voor verslaafden in herstel) om mij belastbaarheid/reïntegratie vorm te geven.
Om mijzelf alvast weer in de learning mood te krijgen, en mijzelf de komende maanden scherp te houden en dagbesteding te hebben, start ik volgende week met een korte studie/cursus Ervaringsdeskundige.
Ik heb gek genoeg ontzettend veel zin en motivatie om mezelf opnieuw te ontwikkelen in een richting waarvan ik nooit gedacht had op te willen gaan.
Maar gezien hebbende en na zelf te hebben ervaren wat een impact je kan hebben op het leven van mensen die worstelen, dat is wat ik ook wil.
Fijne zondag! ❤️
#14
De beste wensen voor 2025 iedereen! ❤️
Nog steeds in herstel, nog steeds geen terugval!
Ik ben ontzettend trots op mezelf dat ik de feestdagen heb overleefd, ik keek er best tegenop en op oudejaarsavond na heb ik ze nog wel als leuk ervaren ook.
Oudejaarsavond was pittig, een mix van lichte zucht en onrust in mijn lijf.
De week tussen kerst en oud en nieuw was sowieso een pittige, vanwege de verplichtingen en andere zaken die onverwachts opgepakt moesten worden was ik een beetje ontregeld.
Bij kerst heb ik 3 dagen achter elkaar wat gedronken. Niet veel, een dag 1 wijntje, een dag 2 wijntjes en een dag 3 wijntjes.
Opzich niet erg, daar alcohol niet mijn probleem is/was, echter heeft die minimale hoeveelheid wel wat met me gedaan.
Een week lang heeft mijn lichaam en geest de behoefte gehad zich te verdoven/iets te nemen. Niet aan toegegeven overigens, maar wel als erg vervelend ervaren.
Ik koppel dit direct aan die paar wijntjes, de maanden er voor heb ik dit namelijk niet gehad.
Afgelopen week stond dus in het teken van mezelf weer in mijn ritme hijsen, en dat heeft effect.
De onrust is weg, de behoefte om iets te nemen is ook niet meer aanwezig.
Al met al ben ik dus niet ontevreden over hoe de feestdagen zijn verlopen, echter baal ik er van dat die 6 glazen wijn verdeeld over 3 dagen mij een week lang onrust hebben bezorgd.
Herstel is een leerproces, dus bovenstaande was weer een goede les, zonder ernstige gevolgen/terugval.
Nog steeds in herstel, nog steeds geen terugval!
Ik ben ontzettend trots op mezelf dat ik de feestdagen heb overleefd, ik keek er best tegenop en op oudejaarsavond na heb ik ze nog wel als leuk ervaren ook.
Oudejaarsavond was pittig, een mix van lichte zucht en onrust in mijn lijf.
De week tussen kerst en oud en nieuw was sowieso een pittige, vanwege de verplichtingen en andere zaken die onverwachts opgepakt moesten worden was ik een beetje ontregeld.
Bij kerst heb ik 3 dagen achter elkaar wat gedronken. Niet veel, een dag 1 wijntje, een dag 2 wijntjes en een dag 3 wijntjes.
Opzich niet erg, daar alcohol niet mijn probleem is/was, echter heeft die minimale hoeveelheid wel wat met me gedaan.
Een week lang heeft mijn lichaam en geest de behoefte gehad zich te verdoven/iets te nemen. Niet aan toegegeven overigens, maar wel als erg vervelend ervaren.
Ik koppel dit direct aan die paar wijntjes, de maanden er voor heb ik dit namelijk niet gehad.
Afgelopen week stond dus in het teken van mezelf weer in mijn ritme hijsen, en dat heeft effect.
De onrust is weg, de behoefte om iets te nemen is ook niet meer aanwezig.
Al met al ben ik dus niet ontevreden over hoe de feestdagen zijn verlopen, echter baal ik er van dat die 6 glazen wijn verdeeld over 3 dagen mij een week lang onrust hebben bezorgd.
Herstel is een leerproces, dus bovenstaande was weer een goede les, zonder ernstige gevolgen/terugval.
#15
Opzich niet erg, daar alcohol niet mijn probleem is/was, echter heeft die minimale hoeveelheid wel wat met me gedaan.
Pas er maar mee op. Het wordt vanzelf een probleem als je blijft drinken.
Heb jij nooit gehad dat als je aangeschoten of dronken was, de drempel naar gebruik van je hoofdmiddel een stuk lager werd?
#16
Jawel, daarom bewust max 3 glazen genomen toen.Pas er maar mee op. Het wordt vanzelf een probleem als je blijft drinken.
Heb jij nooit gehad dat als je aangeschoten of dronken was, de drempel naar gebruik van je hoofdmiddel een stuk lager werd?
Ben me bewust van de gevaren, echter bij "speciale gelegenheden" vind ik een glas wijn wel lekker.
Dit was ook wel een soort test, waarvan ik nu dus weet dat het helaas een te groot negatief effect heeft op me, dus dit gaat geen herhaling krijgen.
Nu ben ik er mee weggekomen zonder terugval, ben me er van bewust dat dit een keer mis gaat gezien wat het met me heeft gedaan de dagen er na.
#17
Ondertussen alweer bijna 35 weken geen coke gebruikt!
Na een makkelijke eerste fase, merkte ik begin dit jaar dat het een periode wat lastiger was, echter goed doorgekomen.
Denk dat de winter, kou en weinig om handen hebben daar invloed op hebben gehad, vanaf medio maart is dat gevoel namelijk verdwenen en lijkt het allemaal redelijk vanzelf te gaan.
In die tijd ook een aantal ingrijpende gebeurtenissen meegemaakt waaronder een overlijden in mijn directe kring, ipv verdoven laat ik mijn emoties toe (iets wat ik nooit deed), ik ben er trots op dat ik ook die periode niet heb gebruikt.
Fijne zondag iedereen🙏
Na een makkelijke eerste fase, merkte ik begin dit jaar dat het een periode wat lastiger was, echter goed doorgekomen.
Denk dat de winter, kou en weinig om handen hebben daar invloed op hebben gehad, vanaf medio maart is dat gevoel namelijk verdwenen en lijkt het allemaal redelijk vanzelf te gaan.
In die tijd ook een aantal ingrijpende gebeurtenissen meegemaakt waaronder een overlijden in mijn directe kring, ipv verdoven laat ik mijn emoties toe (iets wat ik nooit deed), ik ben er trots op dat ik ook die periode niet heb gebruikt.
Fijne zondag iedereen🙏
#18
37 weken🙏
Lang geleden dat ik iets heb gepost, weer eens een update in mijn topic🙂.
Ondertussen is het maken van de juiste keuzes een standaard routine geworden, van te voren afwegen of er een risico is en/of er gebruikers aanwezig zouden kunnen zijn op dat moment.
Na bijna 2 jaar vechten ook weer in contact met mijn zoon, ben ik weer in het arbeidsproces en ben ik eindelijk weer gelukkig met het mooie leven dat ik heb.
Ik moest echt van ver komen en kan uit schaamte niet eens naar de berichten van toen kijken in dit topic. Ondertussen ben ik een compleet ander persoon.
Mijn leven draait nu om natuur, sport, liefde voor en van mijn geweldige vriendin, mijn kindje uiteraard en familie.
Ook heb ik nog steeds sessies bij VZ waaronder in groepsverband, dit omdat AA/CA me niet ligt. De GGZ organisatie waar ik in zorg ben biedt dit gelukkig ook aan.
Iedereen die ik associeerde met drugs, medegebruikers, dealers heb ik uit mijn leven verbannen.
In het begin van mijn traject tot (blijvend) herstel werd me verteld dat ik mijn leven compleet moest veranderen om dat voor elkaar te krijgen.
Sinds ik dat echt besef en doe, lukt het me om zonder ook maar momenten van zucht er vanaf te blijven. Ik zorg dat ik niet in een situatie kom waar ik er mee in aanraking kan komen. Gebeurt/Gebeurde dat wel, dan ga ik direct weg en ga ik naar huis, heel consequent.
Ondanks dat ik mijn leven compleet heb omgegooid ben ik nog steeds mijzelf, alleen dan alleen de leuke en gelukkige versie van mijzelf.
Het eerste jaar clean komt ondertussen in zicht, en ben trots op mezelf dat het me lukt, jarenlang leek ik uitzichtloos richting de dood af te glijden.
Soms grap ik wel eens tegen mijn vriendin dat dit mijn levenswerk is, maar stiekem meen ik dat volledig.
Het is zo verrekte moeilijk van dat kutspul af te blijven als je eenmaal hooked bent, en vaak lijkt het een zinloze strijd.
Ik hoop met dit bericht toch wat hoop te geven aan degenen die nog steeds ontzettend worstelen met zijn/haar verslaving en hier meelezen.
Het is echt mogelijk, ook als je zeer diep zit.
Maar het begint met de hulp vragen die iedereen kan krijgen.
Klop aan bij je huisarts en doe je verhaal. Dan kan die je helpen en indien nodig doorverwijzen naar een organisatie die hulp bij verslaving aanbied.
Veel liefde voor iedereen❤️
Lang geleden dat ik iets heb gepost, weer eens een update in mijn topic🙂.
Ondertussen is het maken van de juiste keuzes een standaard routine geworden, van te voren afwegen of er een risico is en/of er gebruikers aanwezig zouden kunnen zijn op dat moment.
Na bijna 2 jaar vechten ook weer in contact met mijn zoon, ben ik weer in het arbeidsproces en ben ik eindelijk weer gelukkig met het mooie leven dat ik heb.
Ik moest echt van ver komen en kan uit schaamte niet eens naar de berichten van toen kijken in dit topic. Ondertussen ben ik een compleet ander persoon.
Mijn leven draait nu om natuur, sport, liefde voor en van mijn geweldige vriendin, mijn kindje uiteraard en familie.
Ook heb ik nog steeds sessies bij VZ waaronder in groepsverband, dit omdat AA/CA me niet ligt. De GGZ organisatie waar ik in zorg ben biedt dit gelukkig ook aan.
Iedereen die ik associeerde met drugs, medegebruikers, dealers heb ik uit mijn leven verbannen.
In het begin van mijn traject tot (blijvend) herstel werd me verteld dat ik mijn leven compleet moest veranderen om dat voor elkaar te krijgen.
Sinds ik dat echt besef en doe, lukt het me om zonder ook maar momenten van zucht er vanaf te blijven. Ik zorg dat ik niet in een situatie kom waar ik er mee in aanraking kan komen. Gebeurt/Gebeurde dat wel, dan ga ik direct weg en ga ik naar huis, heel consequent.
Ondanks dat ik mijn leven compleet heb omgegooid ben ik nog steeds mijzelf, alleen dan alleen de leuke en gelukkige versie van mijzelf.
Het eerste jaar clean komt ondertussen in zicht, en ben trots op mezelf dat het me lukt, jarenlang leek ik uitzichtloos richting de dood af te glijden.
Soms grap ik wel eens tegen mijn vriendin dat dit mijn levenswerk is, maar stiekem meen ik dat volledig.
Het is zo verrekte moeilijk van dat kutspul af te blijven als je eenmaal hooked bent, en vaak lijkt het een zinloze strijd.
Ik hoop met dit bericht toch wat hoop te geven aan degenen die nog steeds ontzettend worstelen met zijn/haar verslaving en hier meelezen.
Het is echt mogelijk, ook als je zeer diep zit.
Maar het begint met de hulp vragen die iedereen kan krijgen.
Klop aan bij je huisarts en doe je verhaal. Dan kan die je helpen en indien nodig doorverwijzen naar een organisatie die hulp bij verslaving aanbied.
Veel liefde voor iedereen❤️
#19
Weer eens een update.
Wat kan het leven veranderen in een jaar tijd.
Het gaat nog steeds erg goed, in oktober heb ik mijn eerste jaar volledig in herstel en zonder terugval achter de rug🎉.
Waar de "telling" van dagen naar weken, naar maanden op ten duur steeds meer vervaagde, merk ik dat ik er nu toch wel mee bezig ben met de datum in oktober dat ik een jaar ga aantikken.
Simpelweg omdat het zo vaak als onmogelijk voelde, ik was een gevangene van mijn verslaving, af en toe had ik even verlof (korte periodes zonder gebruik), telkens werd ik weer gegrepen door mijn verslaving.
Op dit moment ben ik lekker op vakantie met mijn grote liefde ❤️
Voor mij een tijd tot reflectie, en hebben het regelmatig over het afgeloper jaar.
Toen we elkaar ontmoette was ik zwaar verslaafd, depressief en had ik mijn kindje nog steeds niet terug in mijn leven. In plaats van wegrennen van iemand die je nog amper kent heeft ze toen de keuze gemaakt me te steunen, en ik kan wel zeggen dat ze de belangrijkste factor is geweest in mijn herstel.
Ik heb haar toen de belofte gedaan dat ik er alles aan zou doen om blijvend clean te worden, en we fantaseerden over een leven samen waarin we gelukkig zouden zijn.
Het is alsof we in een droom leven, dolgelukkig met elkaar en het leven is zo mooi.
Waar ik verslaafd en depressief was, was mijn vriendin eenzaam en depressief. Beide halen zoveel uit onze relatie, we begrijpen elkaar en ik kan voor het eerst in mijn leven echt volledig mijzelf zijn.
Een andere belofte die ik al veel eerder daarvoor heb gemaakt, is aan mijn zoontje. Ik beloofde hem dat ik weer in zijn leven zou komen, ondanks dat ik in alle mogelijke manieren werd tegengewerkt.
Ik denk dat dit de twee belangrijkste beloftes zijn die ik heb gemaakt, en beide ben ik nagekomen.
Een lang verhaal om eigenlijk niets anders te zeggen dan dat ik rete trots op mezelf ben dat ik het eindelijk flik.
Ik zal later nog een hele uitgebreide post maken wat voor mij de factoren zijn en levensgebieden waar ik de grootste veranderingen heb doorgevoerd (praktisch alles maar dat, terzijde 😅), wellicht hebben de meelezers die nog worstelen er iets aan.
Fijne dag iedereen ❤️
Wat kan het leven veranderen in een jaar tijd.
Het gaat nog steeds erg goed, in oktober heb ik mijn eerste jaar volledig in herstel en zonder terugval achter de rug🎉.
Waar de "telling" van dagen naar weken, naar maanden op ten duur steeds meer vervaagde, merk ik dat ik er nu toch wel mee bezig ben met de datum in oktober dat ik een jaar ga aantikken.
Simpelweg omdat het zo vaak als onmogelijk voelde, ik was een gevangene van mijn verslaving, af en toe had ik even verlof (korte periodes zonder gebruik), telkens werd ik weer gegrepen door mijn verslaving.
Op dit moment ben ik lekker op vakantie met mijn grote liefde ❤️
Voor mij een tijd tot reflectie, en hebben het regelmatig over het afgeloper jaar.
Toen we elkaar ontmoette was ik zwaar verslaafd, depressief en had ik mijn kindje nog steeds niet terug in mijn leven. In plaats van wegrennen van iemand die je nog amper kent heeft ze toen de keuze gemaakt me te steunen, en ik kan wel zeggen dat ze de belangrijkste factor is geweest in mijn herstel.
Ik heb haar toen de belofte gedaan dat ik er alles aan zou doen om blijvend clean te worden, en we fantaseerden over een leven samen waarin we gelukkig zouden zijn.
Het is alsof we in een droom leven, dolgelukkig met elkaar en het leven is zo mooi.
Waar ik verslaafd en depressief was, was mijn vriendin eenzaam en depressief. Beide halen zoveel uit onze relatie, we begrijpen elkaar en ik kan voor het eerst in mijn leven echt volledig mijzelf zijn.
Een andere belofte die ik al veel eerder daarvoor heb gemaakt, is aan mijn zoontje. Ik beloofde hem dat ik weer in zijn leven zou komen, ondanks dat ik in alle mogelijke manieren werd tegengewerkt.
Ik denk dat dit de twee belangrijkste beloftes zijn die ik heb gemaakt, en beide ben ik nagekomen.
Een lang verhaal om eigenlijk niets anders te zeggen dan dat ik rete trots op mezelf ben dat ik het eindelijk flik.
Ik zal later nog een hele uitgebreide post maken wat voor mij de factoren zijn en levensgebieden waar ik de grootste veranderingen heb doorgevoerd (praktisch alles maar dat, terzijde 😅), wellicht hebben de meelezers die nog worstelen er iets aan.
Fijne dag iedereen ❤️
#20
Hartstikke mooi. Dit is een mooie samenvatting van wat fanatiek herstel een mens kan brengen.Weer eens een update.
Wat kan het leven veranderen in een jaar tijd.
Het gaat nog steeds erg goed, in oktober heb ik mijn eerste jaar volledig in herstel en zonder terugval achter de rug🎉.
Waar de "telling" van dagen naar weken, naar maanden op ten duur steeds meer vervaagde, merk ik dat ik er nu toch wel mee bezig ben met de datum in oktober dat ik een jaar ga aantikken.
Simpelweg omdat het zo vaak als onmogelijk voelde, ik was een gevangene van mijn verslaving, af en toe had ik even verlof (korte periodes zonder gebruik), telkens werd ik weer gegrepen door mijn verslaving.
Op dit moment ben ik lekker op vakantie met mijn grote liefde ❤️
Voor mij een tijd tot reflectie, en hebben het regelmatig over het afgeloper jaar.
Toen we elkaar ontmoette was ik zwaar verslaafd, depressief en had ik mijn kindje nog steeds niet terug in mijn leven. In plaats van wegrennen van iemand die je nog amper kent heeft ze toen de keuze gemaakt me te steunen, en ik kan wel zeggen dat ze de belangrijkste factor is geweest in mijn herstel.
Ik heb haar toen de belofte gedaan dat ik er alles aan zou doen om blijvend clean te worden, en we fantaseerden over een leven samen waarin we gelukkig zouden zijn.
Het is alsof we in een droom leven, dolgelukkig met elkaar en het leven is zo mooi.
Waar ik verslaafd en depressief was, was mijn vriendin eenzaam en depressief. Beide halen zoveel uit onze relatie, we begrijpen elkaar en ik kan voor het eerst in mijn leven echt volledig mijzelf zijn.
Een andere belofte die ik al veel eerder daarvoor heb gemaakt, is aan mijn zoontje. Ik beloofde hem dat ik weer in zijn leven zou komen, ondanks dat ik in alle mogelijke manieren werd tegengewerkt.
Ik denk dat dit de twee belangrijkste beloftes zijn die ik heb gemaakt, en beide ben ik nagekomen.
Een lang verhaal om eigenlijk niets anders te zeggen dan dat ik rete trots op mezelf ben dat ik het eindelijk flik.
Ik zal later nog een hele uitgebreide post maken wat voor mij de factoren zijn en levensgebieden waar ik de grootste veranderingen heb doorgevoerd (praktisch alles maar dat, terzijde 😅), wellicht hebben de meelezers die nog worstelen er iets aan.
Fijne dag iedereen ❤️
Er staat je nig veel meer moois te wachten. Blijf er aan werken.
Rond de grotere mijlpalen wordt mijn gevoel van stabiliteit vaak wat minder. Gaat ook weer over. Geen teken van minder goed herstel.
Geniet ervan 😘