#1
Disclaimer: in verband met herkenbaarheid en enige medische info zal ik hier later enig schrijven van verwijderen. Ik deel graag de info met de mensen die hier regelmatig reageren, echter wil ik het niet blijvend op het internet hebben staan.
Daarom: NIET QUOTEN AUB❤️
DISCLAIMER 2: Dit word zelfs voor mijn doen een lap tekst, maar het is dan ook een update die al lang over tijd is.
Hoi allemaal!
Waarschijnlijk een update waarvan jullie dachten dat hij nooit zou komen, en ik zelf eigenlijk ook niet.
Allereerst wil ik jullie mijn oprechte excuses aanbieden. Het is ook wel een beetje met schaamte dat ik dit bericht plaats.
Jullie hadden allemaal het juiste met me voor, echter was ik zo kapot van heel de situatie dat ik mijzelf een korte periode volledig ben verloren. Het is nooit medisch vastgesteld, maar ook ik realiseer mezelf nu dat ik dingen heb gezien die er achteraf niet bleken te zijn. Ik had het zelf echt niet door en geloofde niemand die dat suggereerde, maar ik zat echt even in mijn eigen wereldje..
Vanuit mijn brede interesse in het menselijk lichaam vind ik het wel verwonderlijk hoe je geest je voor de gek kunt houden.
Echter is dit zaadje wel geplant door smerige acties van mijn ex, want een behoorlijk deel van de rare zaken die ik op mijn pad kreeg, zijn gewoonweg feitelijk waar.
Echter ben ik nu op een punt beland waarbij ik de volwassen partij probeer te zijn.
Ik kan de laatste maanden van 2023 gerust het dieptepunt van mijn leven noemen. Gelukkigen helaas herrinner ik me de grote gebeurtenissen van die periode wel, voor de rest lijk ik het te hebben verwerkt. Mijn ex dan en wat er allemaal is gewerkt, het gemis van mijn kindje blijft, echter weet ik er mee om te gaan.
Op dit moment gaat de teller dat ikijn kindje niet heb mogen zien richting een half jaar. Zodra je in de hulpverlening terecht komt, moet je heel erg veel geduld hebben heb ik gemerkt.
Op basis van een gesprek van 20 minuten word een rapport van 25 paginas gemaakt, om het daarna door te schuiven naar de volgende instantie, en dat rapport daarna ergens in een mapje te archiveren en nooit meer te openen.
De volgende instantie heeft uiteraard een wachtrij en is net zo traag als de rest, en zo ben je maanden verder zonder dat er enig schot in de zaak zit. En in de tussentijd niemand die mij spreekt of ziet, en er dus totaal geen zicht is op hoe het met me gaat. (dit betreft niet de hulpverlening omtrent mijn verslavingsproblematiek). Hulpverlening op zijn best.
Meteen een mooie inhaak op hoe het met me gaat.
Ik had niet verwacht dat het nog dieper kon, maar ik heb voor mezelf rock bottom wederom een nieuwe betekenis gegeven. Ik koppelde dit altijd grotendeels ook wel aan mijn financiën, zodra dat er niet meer was en ik echt met mijn rug tegen de muur stond, had ik dat gevoelsmatig bereikt.
Echter deze keer waren en zijn die er nog wel. Want ondanks deze heftige en zeer prijzige periode, heb ik gelukkig ruim voor de financiële bodem in zicht kwam de weg naar boven teruggevonden.
Alleen, zonder ook maar iemand om me heen.
De eerste periode had ik mensen om me heen, maar die maakte alleen maar misbruik van me. Dus toen de basepijpjes op tafel kwamen, heb ik ondanks mijn mentale staat wel in weten te grijpen. Direct contact verbroken en financieel mijn verlies genomen en hun nrs geblokkeerd. (uiteraard werd er bij me "geleend", gelukkig kunnen beperken tot een paar honderd euro)
In die periode heb ik ook het contact verbroken met de mensen die ik lief heb. Zelf had ik gelukkig door dat contact op dat moment wel eens voor onomkeerbare schade zou kunnen leiden.
Dus dat resulteerde er in dat ik met kerst op de bank een pizzaatje heb zitten eten met een dame van lichte zeden. Gelukkig is gezelligheid te koop, zullen we maar zeggen.
Plus, als ik hier doorheen kom en eindelijk mijn herstel kan volhouden, dan is dat over enkele een geweldig verhaal voor in de voetbalkantine😂. Op het moment zelf was het natuurlijk heel treurig, dat je die moet bestellen omdat je je zo alleen voelt bij kerst.
Afijn, feestdagen alleen doorgebracht, in die periode zeer zwaar in gebruik en uiteraard bleven de suicidegedachten wederom niet uit.
Tot op heden is het mij een raadsel hoe ik die periode heb overleefd. Enerszijds voel ik me heel zwak dat ik het mentaal zo moeilijk heb, anderzijds verbaas ik me ook weer over mijn strijdlust.
Want zelfs nu heb ik niet opgegeven. Begin het jaar werd ik op een dag wakker, en zag ik iets van mijn ex voorbij komen, waarbij ze meer eens uit de tent probeerde te lokken. Het boeide me niet. De interesse is er niet meer.
Dat was het punt dat ik besefte dat ik over het hoogtepunt van mijn verdriet heen was en heb ik mezelf figuurlijk een schop onder mijn kont heb gegeven, en ben ik naar de toekomst gaan kijken.
Echter gaat het bizar langzaam, en ik het een weg met vele hobbels en kuilen.
Een stap achteruit, om er 2 vooruit te zetten. De afgelopen periode zat/zit vol met afgezaagde quotes🤓.
Er is niks meer van de man/jongen over die ik was. Ik ben totaal afgebroken en moet mezelf weer helemaal opnieuw in elkaar zetten, stap voor stap.
Daar ben ik al enige tijd mee bezig, en ondanks de trage voortgang ben ik eigenlijk wel tevreden. Ik ben niet clean, maar durf wel hardop te roepen dat ik in herstel ben. De frequentie van gebruik zit op zon 1 keer per 6/7 dagen.
Nog niet waar ik moet zijn, maar al een wereld van verschil.
Het contact verbreken met de mensen die me dierbaar zijn was achteraf een he goede beslissing. Zodra ik weer een beetje mens was heb ik dit geleidelijk aan weer opgebouwd, waardoor ik nu mijn netwerk weer om mij heen heb❤️.
Ik ga het hierbij laten, maar nu het al enige tijd steeds een beetje beter met me gaat, ben ik jullie wel wat tekst en uitleg verschuldigd. Dus bij deze❤️.
Ik zal nog even blijven hangen hier, en kijken wat het effect dat op me heeft. Het forum heeft me in mijn opnames veel steun en goede adviezen opgeleverd, echter moet het een positieve invloed op me hebben, daar ga ik op het moment zorgvuldig mee om.
Betekent niet dat jullie geen kritiek mogen hebben op me, maar andere secties binnen het forum kunnen zuchtopwekkend voor me zijn. Daar moet ik voor waken.
Iedereen die de moeite neemt mijn verhaal te lezen, bedankt 😘.
Daarom: NIET QUOTEN AUB❤️
DISCLAIMER 2: Dit word zelfs voor mijn doen een lap tekst, maar het is dan ook een update die al lang over tijd is.
Hoi allemaal!
Waarschijnlijk een update waarvan jullie dachten dat hij nooit zou komen, en ik zelf eigenlijk ook niet.
Allereerst wil ik jullie mijn oprechte excuses aanbieden. Het is ook wel een beetje met schaamte dat ik dit bericht plaats.
Jullie hadden allemaal het juiste met me voor, echter was ik zo kapot van heel de situatie dat ik mijzelf een korte periode volledig ben verloren. Het is nooit medisch vastgesteld, maar ook ik realiseer mezelf nu dat ik dingen heb gezien die er achteraf niet bleken te zijn. Ik had het zelf echt niet door en geloofde niemand die dat suggereerde, maar ik zat echt even in mijn eigen wereldje..
Vanuit mijn brede interesse in het menselijk lichaam vind ik het wel verwonderlijk hoe je geest je voor de gek kunt houden.
Echter is dit zaadje wel geplant door smerige acties van mijn ex, want een behoorlijk deel van de rare zaken die ik op mijn pad kreeg, zijn gewoonweg feitelijk waar.
Echter ben ik nu op een punt beland waarbij ik de volwassen partij probeer te zijn.
Ik kan de laatste maanden van 2023 gerust het dieptepunt van mijn leven noemen. Gelukkigen helaas herrinner ik me de grote gebeurtenissen van die periode wel, voor de rest lijk ik het te hebben verwerkt. Mijn ex dan en wat er allemaal is gewerkt, het gemis van mijn kindje blijft, echter weet ik er mee om te gaan.
Op dit moment gaat de teller dat ikijn kindje niet heb mogen zien richting een half jaar. Zodra je in de hulpverlening terecht komt, moet je heel erg veel geduld hebben heb ik gemerkt.
Op basis van een gesprek van 20 minuten word een rapport van 25 paginas gemaakt, om het daarna door te schuiven naar de volgende instantie, en dat rapport daarna ergens in een mapje te archiveren en nooit meer te openen.
De volgende instantie heeft uiteraard een wachtrij en is net zo traag als de rest, en zo ben je maanden verder zonder dat er enig schot in de zaak zit. En in de tussentijd niemand die mij spreekt of ziet, en er dus totaal geen zicht is op hoe het met me gaat. (dit betreft niet de hulpverlening omtrent mijn verslavingsproblematiek). Hulpverlening op zijn best.
Meteen een mooie inhaak op hoe het met me gaat.
Ik had niet verwacht dat het nog dieper kon, maar ik heb voor mezelf rock bottom wederom een nieuwe betekenis gegeven. Ik koppelde dit altijd grotendeels ook wel aan mijn financiën, zodra dat er niet meer was en ik echt met mijn rug tegen de muur stond, had ik dat gevoelsmatig bereikt.
Echter deze keer waren en zijn die er nog wel. Want ondanks deze heftige en zeer prijzige periode, heb ik gelukkig ruim voor de financiële bodem in zicht kwam de weg naar boven teruggevonden.
Alleen, zonder ook maar iemand om me heen.
De eerste periode had ik mensen om me heen, maar die maakte alleen maar misbruik van me. Dus toen de basepijpjes op tafel kwamen, heb ik ondanks mijn mentale staat wel in weten te grijpen. Direct contact verbroken en financieel mijn verlies genomen en hun nrs geblokkeerd. (uiteraard werd er bij me "geleend", gelukkig kunnen beperken tot een paar honderd euro)
In die periode heb ik ook het contact verbroken met de mensen die ik lief heb. Zelf had ik gelukkig door dat contact op dat moment wel eens voor onomkeerbare schade zou kunnen leiden.
Dus dat resulteerde er in dat ik met kerst op de bank een pizzaatje heb zitten eten met een dame van lichte zeden. Gelukkig is gezelligheid te koop, zullen we maar zeggen.
Plus, als ik hier doorheen kom en eindelijk mijn herstel kan volhouden, dan is dat over enkele een geweldig verhaal voor in de voetbalkantine😂. Op het moment zelf was het natuurlijk heel treurig, dat je die moet bestellen omdat je je zo alleen voelt bij kerst.
Afijn, feestdagen alleen doorgebracht, in die periode zeer zwaar in gebruik en uiteraard bleven de suicidegedachten wederom niet uit.
Tot op heden is het mij een raadsel hoe ik die periode heb overleefd. Enerszijds voel ik me heel zwak dat ik het mentaal zo moeilijk heb, anderzijds verbaas ik me ook weer over mijn strijdlust.
Want zelfs nu heb ik niet opgegeven. Begin het jaar werd ik op een dag wakker, en zag ik iets van mijn ex voorbij komen, waarbij ze meer eens uit de tent probeerde te lokken. Het boeide me niet. De interesse is er niet meer.
Dat was het punt dat ik besefte dat ik over het hoogtepunt van mijn verdriet heen was en heb ik mezelf figuurlijk een schop onder mijn kont heb gegeven, en ben ik naar de toekomst gaan kijken.
Echter gaat het bizar langzaam, en ik het een weg met vele hobbels en kuilen.
Een stap achteruit, om er 2 vooruit te zetten. De afgelopen periode zat/zit vol met afgezaagde quotes🤓.
Er is niks meer van de man/jongen over die ik was. Ik ben totaal afgebroken en moet mezelf weer helemaal opnieuw in elkaar zetten, stap voor stap.
Daar ben ik al enige tijd mee bezig, en ondanks de trage voortgang ben ik eigenlijk wel tevreden. Ik ben niet clean, maar durf wel hardop te roepen dat ik in herstel ben. De frequentie van gebruik zit op zon 1 keer per 6/7 dagen.
Nog niet waar ik moet zijn, maar al een wereld van verschil.
Het contact verbreken met de mensen die me dierbaar zijn was achteraf een he goede beslissing. Zodra ik weer een beetje mens was heb ik dit geleidelijk aan weer opgebouwd, waardoor ik nu mijn netwerk weer om mij heen heb❤️.
Ik ga het hierbij laten, maar nu het al enige tijd steeds een beetje beter met me gaat, ben ik jullie wel wat tekst en uitleg verschuldigd. Dus bij deze❤️.
Ik zal nog even blijven hangen hier, en kijken wat het effect dat op me heeft. Het forum heeft me in mijn opnames veel steun en goede adviezen opgeleverd, echter moet het een positieve invloed op me hebben, daar ga ik op het moment zorgvuldig mee om.
Betekent niet dat jullie geen kritiek mogen hebben op me, maar andere secties binnen het forum kunnen zuchtopwekkend voor me zijn. Daar moet ik voor waken.
Iedereen die de moeite neemt mijn verhaal te lezen, bedankt 😘.
