#1
Ik heb in een enorm vergelijkbare situatie gezeten een jaar geleden. Ook een scheiding, psychose/ of meerdere dat weet ik achteraf niet duidelijk meer.
Een ex die achterlijk deed en doet, kinderen 10 maanden niet gezien of gesproken.
De tijd dat het zo slecht met me ging zoals TS hier beschrijft had ik alles voor over gehad als iemand me gewoon even wilde horen.
Alles wordt onzeker, en dan bedoel ik ook echt alles. Je twijfelt aan jezelf, je diepste angsten worden voor jou gevoel werkelijkheid.
Ik weet nog steeds niet wat waar en niet waar was van mijn eigen periode. Bewijs heb ik ook verzamelt en in een mapje gedaan.
Uiteindelijk ging het erom dat ik mezelf moest herpakken en op de rit krijgen anders hadden mijn kinderen niks aan me.
De angst die je hebt is echt ongelofelijk klote en niet te bevatten. Je mind doet dan echt de meest naaste dingen met je.
Vandaar de opmerking want het maakt je gevoel van onmacht alleen maar groter.
Of het waar is of niet wat je denkt ziet of hoort is niet relevant, de grip op jezelf krijgen wel zodat je je gedachten etc weer beter kunt plaatsen en kritisch voor jezelf analyseren of het wel of niet waar is.
Zo heb ik zelf heel wat irreëel gedachten weg gekregen. Maar dan nog, het is een zwaar en heel ingrijpende periode voor TS nu.