Daar heb je een punt. Maar "één"betekend ook dat ik jou ben in een ander leven. Dat ik die boom ben in een ander leven. Maar wel nu en altijd al geweest. We zijn één maar ervaren ons zelf als afgescheiden van elkaar. Ik ben in essentie dus jou, de boom en alles wat was en gaat komen. Mijn vorig leven ben ik nu ook en jij ook.
Dualiteit is dan ook de grote illusie.
![:)]()
De boomknuffelaar ís ook de boom. Maar niet op het conceptuele dualistische niveau. Niet in de illusie van tijd/ruimte/materie. Maar aangezien de illusie het enige is dat bestaat (ik maar hier nu even onderscheid tussen 'zijn' en 'bestaan') heeft die dualiteit toch relevantie. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen jou als dit lichaam en de vloer waarop je loopt bijvoorbeeld. Ik kan niet als (in taal) gedefinieerde entiteit één worden met de vloer, omdat 'ik' ophoudt daar waar mijn huid in aanraking komt met de "buitenwereld".
Waar ik in geloof bij de verhalen van incarnaties is dat er bepaalde gedachtes en ervaringen in de ether blijven hangen wat een kind kan opvangen en kan ervaren als een vorig leven.
Hee dat is wel een goede verklaring.
![:)]()
Op dezelfde manier zou een "geest" verklaard kunnen worden. Niet als een daadwerkelijke entiteit, maar als gedachte/energie die nog ergens rondhangt. Aangezien kinderen nog een meer open bewustzijn hebben, klinkt het logisch dat zij hier ontvankelijker voor zouden zijn. En voor zo'n kind is het wellicht lastiger om die gedachten los te zien van zijn/haar eigen gedachten.
Dus een dier heeft volgens jou wel die illusie van vrije wil? Wat is het verschil?
Niet alle dieren. Maar sommige dieren hebben een soort ego/vrije wil denk ik ja.
En hoe zie je dan een vleesetende plant? Of simpelweg een boom of plant die bvb met anderen van zijn soort communiceert via wortelnetwerk(en netwerk v myceleum) om te waarschuwen tegen over grazing van bepaalde dieren?
Wil dit niet zeggen dat de boom doorheeft dat andere bomen een deel zijn van diens geheel, doch die dieren niet?
De ‘reflex’ is er door differentiatie, wat een vorm van ego impliceert. Ik kan me inbeelden dat bomen ‘wijzer’ zijn dan ons op dat gebied doordat ze langer bezig zijn met equilibrium vinden (door zoals ik eerder stelde een evt geautomatiseerde situatie), waardoor ze misschien harmonieuzer lijken.
Dat is ook logisch, hetgeen langer bestaat is harmonieuzer met het bestaan daar het langer het bestaan meevormt... het is de nieuwe soort die chaotisch lijkt, al kan die chaos net de harmonie bijbrengen.
Misschien eerst handig om te zeggen dat ik niet geloof dat bomen, dieren of mensen bewustzijn hebben, maar dat bewustzijn bomen, dieren, mensen, etc. heeft. Alles heeft een gezamenlijke essentie, dus vind ik het niet vreemd dat een boom reageert op zijn omgeving en op soortgenoten verderop met een zelfde of zeer vergelijkbare frequentie. Soms lijkt dit haast magisch. Maar het is niet magisch, want de boom en de grond zijn onafscheidelijk en dus 1, de boom en de lucht zijn onafscheidelijk en dus 1, de boom en het licht zijn onafscheidelijk en dus 1. En zo ook zijn alle andere bomen, planten, dieren, mensen, etc. verbonden met elkaar. Informatie tussen al deze "entiteiten" is imo dus niet vreemd.
Wij mensen hebben trouwens geen ego. We hebben de illusie van ego. De illusie los te staan van onze omgeving. Ik denk gewoon niet dat een plant of boom denkt los te staan van zijn omgeving. Zijn omgeving als anders te zien als zichzelf. De boom simpelweg 'is' samen met de rest van creatie en krijgt alles wat het nodig heeft van zijn omgeving en uiteindelijk van de bron van bestaan zelf.
Just my thoughts about it
![:)]()
Ufo En dergelijke, ik kan er niet in geloven.
Alleen al vanwege het feit, dat de enorme afstanden, en reistijd die hiermee gepaard gaan, niet logisch/natuurkundig oplosbaar zijn.
Ander intelligent leven dat in contact met ons komt is wellicht niet interplanetair, maar interdimensionaal.
Deze,aarde een leerschool. Zou kunnen. Maar waarin?
In het herinneren dat wij het zijn die licht moeten brengen in deze wereld van duisternis en dat
niemand anders het gaat doen. Deze wereld is van de "duivel" en hij werkt constant op ons in om niet te herinneren dat wij het licht zijn, omdat duisternis absoluut ondergeschikt is aan licht. Het is als een spel met ultieme risk/reward, ook al speelt zich dit allemaal af in illusie.
