Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Het belangrijkste inzicht dat me de laatste jaren werd bijgebracht valt samen te vatten onder 1 woord, nl Foert. Dat is een woord dat de laatste jaren steeds vaker in mijn hoofd opkomt. Ik heb geleerd dat perfectionisme ook z'n nadelen kan hebben en sinds ik foert heb leren zeggen ben ik minder perfectionistisch geworden. Iedereen zou volgens mij eens wat vaker foert moeten zeggen."
"Psychedelibee zei: Betekent foert ook nog iets of is het gewoon een willekeurig woord om jezelf bewust te houden? Klik om te vergroten... Hahaha, ik was er me niet van bewust dat 'foert' een Vlaams woord was, het betekent zoveel als 'de pot op', 'wat kan mij het schelen'"
"Hallo iedereen, Ik ben reeds meer dan 1 jaar gestopt met weed, na 20 jaar dagelijks gebruikt te hebben. Een jaar geleden werd ik opgenomen omdat ik kampte met een burn out. Op de psychiatrie afdeling waar ik een maand heb verbleven werd ik erop gewezen dat ik aan het afkicken was. Afkicken van weed, ik wist niet eens dat dat mogelijk was, maar toch heeft 1 verpleegster me gewezen op afkickverschijnselen. Ik was nogal hard aan het beven tijdens het drinken van m'n soep. Na die maand was het terug mogelijk voor me om terug te beginnen met het gebruik van weed, maar omdat m'n vrouw daar niet achter stond ben ik blijven volhouden. In samenwerking met psychologen en medicatie ben ik er tot nu toe niet meer aan geweest. Maar, nog elke dag verlang ik ernaar om eentje te roken. M'n rookgedrag is ondertussen vervangen door drinken. Ik ben een beetje beginnen drinken enkele maanden na m'n opname maar vandaag zit ik terug al aan m'n derde Duvel bezig. Ik weet me geen raad meer. Ik ben bang dat ik een drankverslaving ga krijgen, maar dat is dan weer sociaal aanvaardbaar. Weed gebruik is nog steeds verboden in België. Ik gebruik ook nog steeds medicijnen dat ze me een jaar geleden hebben voorgeschreven, hierdoor mag ik van m'n dokter eigenlijk niet drinken, maar toch kan ik het me niet laten. Waarom ik dit hier post? Omdat ik ten einde raad ben. Ik ben eigenlijk een gesloten persoon en loop met dit soort problemen zeker niet te koop. Zelfs m'n vrouw weet niet dat ik het hier moeilijk met heb. Ik heb wel m'n echte naam opgegeven maar omdat m'n vrienden en kennissen niet op dit forum zitten heb ik toch het gevoel dat het anoniem is. Is het normaal dat ik na anderhalf jaar op de tanden bijten nog steeds hunker naar weed? Ga ik nu een alcohol verslaving krijgen? Zou ik niet beter terug een jointje roken? Dit zijn vragen waar ik elke dag met te kampen heb. Bij vrienden gaan doe ik ook niet meer, omdat al m'n vrienden weed roken. Ik zit steeds thuis nu en heb het gevoel dat dat me ook niet echt helpt. Vanwege een gefrustreerd nieuw lid."
"Dank voor de reacties. Een dagje verder en eens goed kunnen nadenken. @chipmunk Ik lag niet in de zetel en werd eerder actief door het gebruik. Daarom mis ik het ook wel. En nee, een alcoholverslaving wil ik echt niet krijgen. Daarom heb ik een ander besluit genomen vandaag, maar hier zal ik straks op ingaan. @MDMAap Je hebt gelijk, ik ben toentertijd begonnen met weed om bepaalde zaken te onderdrukken. Tot een jaar geleden heeft me dat goed geholpen en gebruikte ik voornamelijk nog om te kunnen slapen. Ondertussen neem ik slaapmiddelen (tegen mijn gedacht omdat ik liever natuurlijke middelen gebruik) . En nee hoor, ik hoop niet dat bekenden dit verhaal lezen, heb daarstraks even zitten zoeken om m'n naam te wijzigen en zal daar straks dieper op in gaan. M'n vrienden kennen m'n verhaal wel, maar zijn helaas geen rots in de branding voor me omdat ze zelf ook veel baat hebben bij het gebruik van. Wat nu? Dat is de vraag die ik me al de hele dag stel. Straks meer hierover. @Fool U heeft ook gelijk, ik probeer mezelf te overtuigen of toch deed dat gisteren. Vandaag heb ik een goed gesprek gehad met m'n vrouw hierover Dus vandaag met m'n vrouw gesproken en tot de conclusie gekomen dat ik beter eens contact zou opnemen met de druglijn. Zo gezegd zo gedaan. Helaas was dat gesprek niet zo bemoedigend als ik had gehoopt. Tijdens vroegere psychologische gesprekken werd me nl voorgehouden dat het eerste jaar het moeilijkste zou zijn, daar heb ik me dan ook aan opgetrokken. Nu heb ik vernomen, omdat ik rond m'n 18e begonnen ben en dit 20 jaar heb volgehouden, ik me dit voor de rest van m'n leven zal moeten bekopen. Er werd een vergelijking gemaakt dat het gevoel van terug willen gebruiken is zoals een golf op de zee en dat ik moet leren surfen in plaats van te vechten tegen de golven. Nu, surfen kan ik nog niet en heb het gevoel op een wel heel onstuimige zee te zitten. Dus deze stelling kon me niet echt bevredigen om vrede te vinden met dit gevoel. Zorg ervoor dat je terug sociale contacten krijgt was de volgende stelling. Helaas zijn al m'n vrienden gebruikers en durf ik geen contact meer zoeken met hen uit angst te hervallen. Waarom ben je gestopt, kreeg ik de vraag. Nou, en ik legde haar mijn situatie uit. Bleek dat ik een a-typisch geval ben. De meeste stoppen uit eigen wil en halen daar dan hun krachten uit. Conclusie: ga eens praten in een centrum voor geestelijke gezondheidszorg. Hmmm, heb ik in het verleden al gedaan en heb het gevoel dat eens ze hun trucen en raad hebben gebruikt het ophoud. Daarmee wil ik zeggen dat dit wel kan helpen maar dan op korte termijn. Eens je stopt met therapie komt het duiveltje terug uit zijn doosje. Ik ben een beetje ten einde raad, ik zit nu al zover dat ik eigenlijk niet terug wil herbeginnen, maar heb het gevoel dat het mijn leven wel eenvoudiger en positiever zou maken. Dus wat gaan we doen? We gaan beginnen met geen drank meer te kopen zodat ik niet meer in de verleiding kom. Ik ben nu vastberaden om geen alcohol meer te nuttigen. Een vriend van me gebruikt CDB in z'n damper en is daar heel positief over. Misschien is dat wel iets voor mij? Iemand ervaring met CDB? Werkt dat ook verslavend? Ik ga me vanavond eerst eens goed inlezen over het gebruik hiervan en misschien later deze week daar eens met experimenteren. Hopelijk krijg ik zo de drang naar een joint onder controle. Waarom niet terug een beetje weed roken? Misschien wil ik dat ook niet. Het gevoel van stoned of high te zijn boeit me eerlijk gezegd niet meer. Waarom gebruikte ik dan? Om tot rust te komen en dat mis ik nu."
"Hoi @chipmunk bedankt voor de info, hier heb ik wel iets aan. Maar weed is voorlopig geen oplossing voor me. Het heeft me zoveel moeite gekost om ermee te stoppen dat herbeginnen zonde zou zijn. Heb gisteren wel CDB gekocht in de vorm van liquid voor in een damper. Gisteren heb ik dus voor het eerst CDB gebruikt en het beviel me wel, ik kreeg een ontspannen gevoel en stond licht op m'n benen. Dat was het, zoals te verwachten zeker geen gevoel van stoned/high. Het gevoel beviel me wel en ben eens vroeg in mijn bedje gekropen en heb heel goed kunnen slapen. Misschien heb ik wel iets gevonden dat me kan helpen. Nu er nog kunnen afblijven overdag, want het kriebelt al om er terug aan te zitten maar dat ga ik bewaren voor deze avond."
"@acht.zes Waarom zou er maar 1 waarheid kunnen zijn? Ik begrijp je wel hoor! Maar voor mij is de waarheid te vinden in het boeddhisme. Voor anderen in een ander geloof. Kunnen deze waarheden niet naast elkaar bestaan? Allen geloven in een bepaald 'leven' na de dood. Ik ken de andere geloofsovertuigingen niet tot in detail, maar ik geloof wel dat dat hun bedoeling is, zin geven aan het leven. God en de hemel bv. Ik kan mezelf daar niet in vinden, maar dat wil niet zeggen dat het voor de gelovigen geen realiteit is. Ik heb daar ook respect voor en als zij hun leven willen toeleggen om de poort van de hemel te bereiken, dan zorgt dat ervoor dat ze een goed mens zullen zijn en zoveel mogelijk goede daden zullen doen. Is dat niet het doel van een geloof? Een positieve samenleving creëren. En misschien komt er wel niets na de dood. Is het wel zoals inslapen en niets meer beseffen. Misschien komt er wel een nieuw leven, wie zal het zeggen. Er zijn een bepaald aantal geloven, zelfs geloven in niets zoals ik doe is een geloof. Kunnen deze niet naast elkaar bestaan dan? Kan het niet zijn dat de ene naar de hemel gaat en de andere oplost in het niets? acht.zes zei: Daarnaast stop je met onderzoeken als je wat je gelooft voor waarheid aanneemt, en daar heb je ook niks aan. Je stopt dus met je zoektocht want je hebt het al gevonden. Iets in me zegt dat dit niet goed is voor je zelfontplooing en ontwikkeling. Klik om te vergroten... Ik ben net begonnen aan mijn zoektocht. Of ik iets zal vinden laat ik in het midden, maar eens ik gedaan heb met mediteren heb ik een goed gevoel, dus waarom zou ik daar met stoppen? Ik vind het wel leuk dat je om me geeft en me probeert te waarschuwen, maar misschien is dit juist goed voor mijn zelfontplooiing? Het enige waar ik naar op zoek ben is rust te vinden in mezelf. En klopt, er is nog niemand teruggekomen om ons te vertellen wat er in het hiernamaals te vinden is, Maar wel veel mensen hebben al een glimp opgevangen van de dood door in coma te liggen of iets dergelijks. Het enige dat zij gemeen hebben is dat ze er een goed gevoel hebben aan overgehouden. En ik geloof dat dat gevoel te bereiken is via meditatie."
"acht.zes zei: je begrijpt me verkeerd, mediteren is geen geloof, maar een middel of misschien beter gezegd een bezigheid. Klik om te vergroten... Ik weet niet goed of je het nu tegen Mindless of tegen mij hebt, maar ik voel me aangesproken. Mediteren is inderdaad geen geloof en wat je religie of geloof juist is, iedereen kan mediteren. Je eerste stelling: een middel, daar kan ik me beter in vinden dan in een bezigheid. Want voor mij is het effectief een middel. Laat ons de vergelijking maken met een vlot op een rivier. Aan de overkant ligt het doel dat je wil bereiken, dan is meditatie mijn vlot. acht.zes zei: 'ik voel gewoon dat het dit of dat is dus is het waar'. Volgens mij beperk je je dan juist in plaats van dat het je verlicht of zo. Klik om te vergroten... Misschien wel, ik voel toch een gevoel van rust, van verlichting als ik de overkant heb bereikt."
"Zo, alweer een dagje zonder te gebruiken. Vandaag ben ik es op bezoek geweest bij een 'oude' vriend, die in het verleden een alcoholverslaving heeft overwonnen. Ik ben zeer blij dat ik met hem ook eens een gesprek heb kunnen voeren over verslavingen en bekijk het feit hiermee te moeten leven alweer wat positiever. Door met hem es te praten voel ik me wat minder 'alleen' met m'n probleem en besef ik dat veel mensen een goed leven hebben na hun verslaving. Het gaat er hem allemaal om hoe je het bekijkt, of liever hoe je erover denkt. De laatste dagen, na m'n laatste joint, heb ik er eigenlijk geen behoefte meer naar. Ik kan zonder best ook wel een leven hebben dat me genoegens schenkt. Ik hoef me niet meer te ontsnappen aan de 'realiteit' wan de 'realiteit' heeft ook z'n voordelen, kan ook wel best mooi zijn."
"Hehehe, ik moest lachen met mijn status 'experimenterende gebruiker', ik ben er eigenlijk wel een beetje trots op dat ik geen gebruiker meer ben. Het lijkt of de dagelijkse meditaties zijn vruchten lijken af te werpen. Mijn geest is al een heel stuk rustiger en ik heb blijkbaar mijn gedachten al goed onder controle. Gedachten, sinds ik besef dat gedachten niet eigen zijn aan het ego kan ik er al een stuk beter met omgaan. Ik heb gelezen dat wat wij onze geest noemen, bestaat uit een heleboel verschillende delen. Die delen zijn volgens mijn inzicht gemaakt uit gevoelens zoals liefde, vertrouwen, wantrouwen, frustratie, plezier, haat, drang, enz. Het gevoel dat het meest actief is, zorgt voor het ontstaan van de gedachten. Als ik daar eens goed over nadenk kan ik me daar wel in vinden. Dit inzicht stelt me in staat om gedachten te zien als een trein. Ik sta in het station en de trein (gedachte) komt aangereden en ik bepaal zelf of ik al dan niet opstap. Het is vreemd, maar de laatste dagen komt het gevoel en de bijhorende gedachten dat ik nog eens een joint wil nuttigen niet meer in mijn hoofd. Het lijkt erop dat ik mijn gevoelens onder controle begin te hebben, of toch bepaalde gevoelens."
"Cool, we kunnen nog een filosoferen. Is niet alles een illusie? En ben ik niet mijn ego? Ik ben mijn ego als we het ego definiëren als de som van mijn lichaam, mijn gedachten, mijn gevoelens en mijn herinneringen. Mijn lichaam is vergankelijk Mijn gedachten ook, want iedere minuut heb ik wel andere gedachten. Mijn gevoelens, net hetzelfde. Mijn herinneringen ook, vandaag herinner ik me andere zaken die ik gisteren herinnerde. Dus morgen ben ik een andere ik dan vandaag. De som levert een andere uitkomst op. Het ego is onderhevig aan veranderingen. "Het 'bestaat' juist alleen in gedachten", of bestaat het uit gedachten, gevoelens, herinneringen en het lichaam? Zonder het lichaam zouden we geen gevoelens hebben, zonder gevoelens geen gedachten en zonder gedachten geen herinneringen. Wat zijn gedachten? Zonder onze taal zouden we misschien geen gedachten hebben, zouden we onze gevoelens niet kunnen uitdrukken, zouden we hier nu niet zitten en onze gedachten met elkaar delen via woorden. Het ego is een illusie maar toch kunnen we praten over het ego. Het is gewoon een woord in ons taalgebruik om ons uit te drukken over de som van."