Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Meditatie en concentratie op de ademhaling heb ik vroeger vaak toegepast. Helaas heb ik moeten vaststellen dat ik niet in staat ben om m'n ademhaling gade te slaan. Ik kreeg steeds de neiging om zelf te gaan ademen. In en uit te ademen op commando in feite. Ik kwam er gek van. Gelukkig heb ik nu een andere manier van mediteren gevonden wat me beter ligt, nl de Dhammakaye methode. Wie meer wil weten kan altijd deze pagina eens bezoeken: http://en.dhammakaya.net/the-meditation/basic-dhammakaya-meditation-practice/"
"Fijn dat jullie het terug hebben bijgelegd, leuk om te lezen allemaal. Ik denk waar het om draait is dat ieder zijn weg moet vinden in de wereld. Voor de ene is meditatie het hulpmiddel, voor de ander is dat mindfullness, voor nog een ander is dat gebruiken, of sporten, of .... Op zich maakt het allemaal niet zoveel uit, zolang jij maar vindt wat voor jou helpt, dat is de uitdaging van het leven. Voor mij is dat ook meditatie geworden, zeker na gisterenavond nog es het voorrecht gekregen te hebben meditatielessen te krijgen van een persoon waar ik naar op kijk. Ik ben nu terug vastberaden om meditatie terug een plaats te geven in m'n leven. Of dit voor iedereen een oplossing kan zijn laat ik in het midden, maar ik geloof dit graag. Ik kan je inzet om anderen te overtuigen dat meditatie het van het is wel begrijpen, @Mindless maar misschien moet je de mensen dat zelf laten ontdekken. Als ze dit nodig hebben in dit leven zal het lot hen daar zelf wel naar toe sturen, net zoals bij jou en bij mij. Meditatie is niet iets wat opgedrongen mag worden het is iets dat je zelf moet ontdekken. Zelf praat ik hier ook graag over met andere mensen. Ik gooi soms es een visje uit om te kijken of er interesse is om daar een gesprek over te voeren. Je merkt meestal onmiddellijk of de persoon ervoor open staat of niet. Als die er niet voor open staat heeft het ook geen zin daar dieper op in te gaan. Meditatie is ook niet het grote geheim waar iedereen door genezen kan worden, maar het kan wel een hulpmiddel zijn om op een andere manier tegen het leven en al haar kwalen aan te kijken. Ik zeg duidelijk kan, vroeger kon ik het ook niet opbrengen om gedisciplineerd elke dag te mediteren en m'n gedachten los te laten. Ik hoop dat ik het nu wat langer zal volhouden. Waar meditatie voor mij om draait is het vinden van rust en of je het geloofd of niet, ieder van ons heeft die rust in zich maar die kan je slecht bereiken door te oefenen. Voor mij was gisteren een keerpunt in m'n leven. Eerlijk toe geven, de dag ervoor heb ik van een vriend wat weed gekregen. 's avonds heb ik enkele kruimeltjes in een sigaretje gedaan en opgerookt. Het was te weinig om er iets van te voelen. Maar nu kom ik er niet meer aan. Ben wel trots op mezelf dat het al 2 dagen in de kast ligt en ik er kan afblijven, net hetzelfde als van die CDB en de drank. Al de hele week geen druppel alcohol meer aangeraakt, trouwens. Ik haal het meeste moed om door te zetten door erin te geloven dat je nuchter dieper kan gaan in meditatie. Een paar jaar geleden heb ik ook lessen gevolgd en na enkele lessen kon ik naar mijn gevoel al in diepe meditatie komen. Ben toch stiekem benieuwd hoe het me de komende weken zal afgaan. Ok, ik weet dat je geen verwachtingen mag stellen in meditatie, maar voor het moment kan ik het me nog niet laten, dat komt nog wel als het meer een gewoonte is geworden denk ik."
"Hier zit ik dan met mijn goede voornemens. Deze week op bezoek geweest bij een vriend en we hebben wat zitten praten over weed en CDB. Om een lang verhaal kort te maken ben ik daar buitengestapt met wat weed in m'n zakken. Het heeft hier een paar dagen in m'n kast gelegen, maar gisteren kwam er dan toch een moment dat de drang te sterk werd en ik maar een stickietje heb gerookt. Gelukkig was het geen al te straffe en ben ik er ook niet stoned of high van gekomen maar toch. Ik voel me enorm schuldig nu en heb het gevoel dat ik gefaald heb. Gelukkig geeft dit me nu de kracht om verder clean te blijven. Ik ben terug vastberaden om er niet meer aan te komen. Nu weet ik dat het gevoel waar ik naar streef er niet zal komen door weed te gebruiken. Het zal wellicht moeilijk blijven om er nu niet meer aan te komen en ik kan alleen maar hopen dat het gevoel dat ik nu heb zal blijven hangen."
"Mindless zei: Ik ken het gevoel. Maar dat schuldgevoel is een dubbele valstrik. Want omdat je teleurgesteld bent in jezelf praat je jezelf down, waardoor het des te aanlokkelijker wordt om het de volgende dag gewoon weer te gebruiken. Gedachten als "ik heb het nu toch verpest, dus kan ik het net zo goed weer doen vanavond" zijn zo venijnig. Klik om te vergroten... Daarin kan ik je volgen. Gelukkig gaat het er in m'n hoofd nu wel positiever aan toe. Meer van "ok ik heb het geprobeerd maar eigenlijk heb ik niet het gevoel gehad waar ik op hoopte". Ik besef nu dat weed me altijd een vals gevoel van rust heeft gegeven. Rust, zoals reeds gezegd ben ik nu aan het zoeken in m'n meditatie. Ik heb meer motivatie gekregen nu om me daarin te verliezen. Mindless zei: En lukt dit niet goed, dan is het op het moment gewoon niet veilig voor je om überhaupt wiet te gebruiken. Klik om te vergroten... 'Veilig om weed te gebruiken' Is weet gebruiken ooit veilig? Ik denk van niet. Op de psychiatrie hebben ze het er bij mij ingepompt dat elke joint die je gebruikt paranoia kan triggeren. En dat klopt wel, ik heb me vaak zo gevoeld. Wat ik niet wist echter is dat dat gevoel wel eens kan blijven hangen voor de rest van je leven. Misschien was het gewoon bangmakerij, maar ik ben dat echt beginnen geloven. Mindless zei: e moet eigenlijk tegenover jezelf bewijzen dat je sterk bent en je eigen wil boven die gluiperige gedachten staat die je keer op keer een verslaving in werken. Klik om te vergroten... Je hebt gelijk daarin, de laatste dagen veel lopen nadenken hierover en nu voel ik me wel sterker dan toen ik deze blog begonnen ben. Ik heb ook lopen nadenken over de momenten dat ik zonder weed zat en liep te Craven, zoeken naar weed die ik toch niet had. Gelukkig heb ik daar nu geen last meer van. En dat is nu een gevoel dat ik niet meer wil. Dit gevoel is zelfs sterker geworden dan het gevoel dat ik terug wil gebruiken. Mindless zei: Daarnaast natuurlijk het meditatie verhaal wat ervoor zorgt dat je in eerste instantie al helemaal geen hunkering ervoor voelt. Klik om te vergroten... Ik heb de draad terug opgepakt met mediteren en moet zeggen dat het goed voelt. Ik kan je begrijpen als je zegt dat je dan geen hunkering meer voelt. Stilletjes aan zal dat wel komen, ik doe het rustig aan. Helaas moet ik zeggen dat ik nu niet zo diep geraak als anderhalf jaar terug. Ik had een beetje gehoopt dat ik de draad terug zou kunnen oppikken maar nu heb ik het gevoel dat ik terug vanop 0 moet herbeginnen. Dan is dat maar zo."
"Hey @Mindless Ten eerste wil ik je bedanken om steeds maar te reageren op m'n uitspraken. Ik vind het wel leuk om voor de verandering eens te kunnen communiceren met iemand die spiritualisme ook in zijn leven heeft toegelaten. Zo ken ik er helaas niet veel. Verslaving vervangen door spiritualisme, in mijn geval boeddhisme lijkt me wel een positief alternatief dat kan helpen me van de weed af te houden. Al m'n hele leven ben ik geboeid door boeddhisme maar heb het door het gebruik van weed nooit in de praktijk gebracht. Weed gebruiken lijkt een beetje op mediteren zij een vriend me onlangs. Voor mij maakt het gebruik van weed het moeilijker om tot een diepe toestand van meditatie te komen. Alhoewel ik vroeger, als ik gebruikte, het tegendeel zou durven beweren. Weed benevelt inderdaad je geest en/of ego en laat je geloven dat je ontspannen bent, maar met meditatie bereik ik een ander gevoel van ontspannen zijn, mettertijd zal dit waarschijnlijk zelfs een dieper gevoel van ontspanning worden. En ik moet je gelijkheden in wat je zei in een van je vorige posts, nl dat meditatie een deel van je leven kan worden en dat je zonder te mediteren het gevoel van 'rust' ook kan bekomen. Ik herinner me nog dat ik dat een aantal jaren terug wel kon, maar nu nog niet. Ik ben het gelijk een beetje verleerd. De theorie ken in nog, maar de praktijk brengt me nog niet zo diep als toen. Het is niet dat je nu kan herbeginnen waar je destijds gestopt bent, het gevoel vervaagt. Ik ben er van overtuigd dat ik dit gevoel binnenkort terug zal kunnen meenemen in mijn dagelijks leven. En als ik nu effe heel diep mag gaan, moet ik zeggen dat het ego niet bestaat. Gedachten maak je niet zelf, gedachten komen en gedachten gaan. Je moet met je ego maar eens proberen om je gedachten stop te zetten. Je wilt met je ego geen gedachten meer, maar toch blijven ze komen. Eens je je daarvan bewust bent kan je een gedachte herkennen en ze tijdig loslaten, terwijl je je anders laat meesleuren door deze gedachte. Go with the flow is geen goede uitspraak als je wil mediteren, herken de flow en laat de flow los zou beter zijn. Wat ik oa heb geleerd is de mantra samma araghang te gebruiken om gedachten een halt toe te roepen. Deze mantra denken en vanuit je centrum laten klinken, dat is iets dat me momenteel goed helpt om mn gedachten tijdens de meditatie onder controle te houden."
"@acht.zes Waarom zou er maar 1 waarheid kunnen zijn? Ik begrijp je wel hoor! Maar voor mij is de waarheid te vinden in het boeddhisme. Voor anderen in een ander geloof. Kunnen deze waarheden niet naast elkaar bestaan? Allen geloven in een bepaald 'leven' na de dood. Ik ken de andere geloofsovertuigingen niet tot in detail, maar ik geloof wel dat dat hun bedoeling is, zin geven aan het leven. God en de hemel bv. Ik kan mezelf daar niet in vinden, maar dat wil niet zeggen dat het voor de gelovigen geen realiteit is. Ik heb daar ook respect voor en als zij hun leven willen toeleggen om de poort van de hemel te bereiken, dan zorgt dat ervoor dat ze een goed mens zullen zijn en zoveel mogelijk goede daden zullen doen. Is dat niet het doel van een geloof? Een positieve samenleving creëren. En misschien komt er wel niets na de dood. Is het wel zoals inslapen en niets meer beseffen. Misschien komt er wel een nieuw leven, wie zal het zeggen. Er zijn een bepaald aantal geloven, zelfs geloven in niets zoals ik doe is een geloof. Kunnen deze niet naast elkaar bestaan dan? Kan het niet zijn dat de ene naar de hemel gaat en de andere oplost in het niets? acht.zes zei: Daarnaast stop je met onderzoeken als je wat je gelooft voor waarheid aanneemt, en daar heb je ook niks aan. Je stopt dus met je zoektocht want je hebt het al gevonden. Iets in me zegt dat dit niet goed is voor je zelfontplooing en ontwikkeling. Klik om te vergroten... Ik ben net begonnen aan mijn zoektocht. Of ik iets zal vinden laat ik in het midden, maar eens ik gedaan heb met mediteren heb ik een goed gevoel, dus waarom zou ik daar met stoppen? Ik vind het wel leuk dat je om me geeft en me probeert te waarschuwen, maar misschien is dit juist goed voor mijn zelfontplooiing? Het enige waar ik naar op zoek ben is rust te vinden in mezelf. En klopt, er is nog niemand teruggekomen om ons te vertellen wat er in het hiernamaals te vinden is, Maar wel veel mensen hebben al een glimp opgevangen van de dood door in coma te liggen of iets dergelijks. Het enige dat zij gemeen hebben is dat ze er een goed gevoel hebben aan overgehouden. En ik geloof dat dat gevoel te bereiken is via meditatie."
"acht.zes zei: je begrijpt me verkeerd, mediteren is geen geloof, maar een middel of misschien beter gezegd een bezigheid. Klik om te vergroten... Ik weet niet goed of je het nu tegen Mindless of tegen mij hebt, maar ik voel me aangesproken. Mediteren is inderdaad geen geloof en wat je religie of geloof juist is, iedereen kan mediteren. Je eerste stelling: een middel, daar kan ik me beter in vinden dan in een bezigheid. Want voor mij is het effectief een middel. Laat ons de vergelijking maken met een vlot op een rivier. Aan de overkant ligt het doel dat je wil bereiken, dan is meditatie mijn vlot. acht.zes zei: 'ik voel gewoon dat het dit of dat is dus is het waar'. Volgens mij beperk je je dan juist in plaats van dat het je verlicht of zo. Klik om te vergroten... Misschien wel, ik voel toch een gevoel van rust, van verlichting als ik de overkant heb bereikt."
"Zo, alweer een dagje zonder te gebruiken. Vandaag ben ik es op bezoek geweest bij een 'oude' vriend, die in het verleden een alcoholverslaving heeft overwonnen. Ik ben zeer blij dat ik met hem ook eens een gesprek heb kunnen voeren over verslavingen en bekijk het feit hiermee te moeten leven alweer wat positiever. Door met hem es te praten voel ik me wat minder 'alleen' met m'n probleem en besef ik dat veel mensen een goed leven hebben na hun verslaving. Het gaat er hem allemaal om hoe je het bekijkt, of liever hoe je erover denkt. De laatste dagen, na m'n laatste joint, heb ik er eigenlijk geen behoefte meer naar. Ik kan zonder best ook wel een leven hebben dat me genoegens schenkt. Ik hoef me niet meer te ontsnappen aan de 'realiteit' wan de 'realiteit' heeft ook z'n voordelen, kan ook wel best mooi zijn."
"Hehehe, ik moest lachen met mijn status 'experimenterende gebruiker', ik ben er eigenlijk wel een beetje trots op dat ik geen gebruiker meer ben. Het lijkt of de dagelijkse meditaties zijn vruchten lijken af te werpen. Mijn geest is al een heel stuk rustiger en ik heb blijkbaar mijn gedachten al goed onder controle. Gedachten, sinds ik besef dat gedachten niet eigen zijn aan het ego kan ik er al een stuk beter met omgaan. Ik heb gelezen dat wat wij onze geest noemen, bestaat uit een heleboel verschillende delen. Die delen zijn volgens mijn inzicht gemaakt uit gevoelens zoals liefde, vertrouwen, wantrouwen, frustratie, plezier, haat, drang, enz. Het gevoel dat het meest actief is, zorgt voor het ontstaan van de gedachten. Als ik daar eens goed over nadenk kan ik me daar wel in vinden. Dit inzicht stelt me in staat om gedachten te zien als een trein. Ik sta in het station en de trein (gedachte) komt aangereden en ik bepaal zelf of ik al dan niet opstap. Het is vreemd, maar de laatste dagen komt het gevoel en de bijhorende gedachten dat ik nog eens een joint wil nuttigen niet meer in mijn hoofd. Het lijkt erop dat ik mijn gevoelens onder controle begin te hebben, of toch bepaalde gevoelens."
"Cool, we kunnen nog een filosoferen. Is niet alles een illusie? En ben ik niet mijn ego? Ik ben mijn ego als we het ego definiëren als de som van mijn lichaam, mijn gedachten, mijn gevoelens en mijn herinneringen. Mijn lichaam is vergankelijk Mijn gedachten ook, want iedere minuut heb ik wel andere gedachten. Mijn gevoelens, net hetzelfde. Mijn herinneringen ook, vandaag herinner ik me andere zaken die ik gisteren herinnerde. Dus morgen ben ik een andere ik dan vandaag. De som levert een andere uitkomst op. Het ego is onderhevig aan veranderingen. "Het 'bestaat' juist alleen in gedachten", of bestaat het uit gedachten, gevoelens, herinneringen en het lichaam? Zonder het lichaam zouden we geen gevoelens hebben, zonder gevoelens geen gedachten en zonder gedachten geen herinneringen. Wat zijn gedachten? Zonder onze taal zouden we misschien geen gedachten hebben, zouden we onze gevoelens niet kunnen uitdrukken, zouden we hier nu niet zitten en onze gedachten met elkaar delen via woorden. Het ego is een illusie maar toch kunnen we praten over het ego. Het is gewoon een woord in ons taalgebruik om ons uit te drukken over de som van."