Vaper

"Hoe ik denk over de dood? Deze vraag heb ik me lang geleden ook gesteld en ben op zoek gegaan in boeken over het spirituele tot het religieuze. Heb ik een antwoord gevonden? Voor mezelf wel, maar iedereen gaat anders om met de dood. Ik heb m'n antwoord gevonden in het Boeddhisme. Het Boeddhisme stelt dat als je sterft, je geest overgaat in een ander lichaam, tenzij je je leven erop toelegt om de verlichting te bereiken, dan kan je uit de cyclus van reïncarnatie stappen. Dat is ook mijn geloof geworden, ik mediteer dagelijks en hou me aan het 8 voeding pad uit het boeddhisme om misschien ooit, in dit of in het volgende leven, de verlichting te bereiken."

"acht.zes zei: Wat heeft wetenschap met materialisme te maken? Dat zijn echt 2 totaal verschillende zaken. Klik om te vergroten... Dat klopt, ik beweerde ook niet dat wetenschap = materialisme. Misschien benoemde ik de niet spirituele wereld foutief de materialistische wereld. Realistische wereld was misschien een betere woordkeuze geweest, alhoewel wie beweerd dat de wereld die wij zien de realistische wereld is, misschien is de spirituele wereld wel de realistische wereld en is de wereld waarin wij leven slechts een illusie? Met materialistische wereld bedoelde ik ook niet een wereld die bestaat uit materialisten, maar een wereld bestaande uit materie, in tegenstelling tot de spirituele wereld. Wellicht komt die woordkeuze op een andere manier binnen bij je, wat ik nu goed kan begrijpen. Misschien heb ik het niet bij het rechte eind als ik zeg dat wetenschap uit de materiële wereld komt, wat is wetenschap? Misschien terug een verkeerde woordkeuze. Hiermee bedoelde ik feiten aanhalen die bewezen zijn door middel van experimenten of fysisch aangetoond kunnen worden. Ik beweer dat de wetenschap heeft bewezen dat depressie wel degelijk kan aangetoond worden dmv scanners, ze hebben bewezen dat dit veroorzaakt wordt door de stof serotonine en dat stress de productie in de bijnieren kan stoppen. Dit tekort aan kunnen we bijvullen door medicatie te s Nu dit heeft niets te maken met spiritualisme, het is gewoon een aangetoond feit. Een feit dat niet werd bewezen door de spirituele wereld, maar door de 'materialistische' wereld. acht.zes zei: Besides that, naar mijn mening hebben we zowel realiteit en spiritualiteit nodig. Er dient zelfs een balans tussen die 2 te zijn, anders wordt je instabiel. Neig je te veel over naar de realiteit dan sluit je je af van je gevoelens, neig je te veel naar spiritualiteit dan vervreemd je jezelf van de werkelijkheid. Die balans is vrij lastig voor velen, want veruit de meeste mensen hebben een voorkeur voor het een of het ander. Klik om te vergroten... Hiermee kan ik je alleen maar gelijk geven, althans toch in het algemeen. Er zijn wel mensen die zich afzonderen van de realiteit en op zichzelf gaan leven om zich volledig te kunnen toeleggen op de spirituele wereld. Maar hier in onze wereld kan dat niet. Hier moet je inderdaad streven naar een evenwicht tussen beide 'werelden'"

"En wat is de "realiteit"? Wat is de spirituele wereld?De realistische wereld is een wereld die echt is, maar wat is de echte wereld? Zijn wij de echte realiteit of zijn we slechts een illusie? En misschien is de spirituele wereld de echte wereld? Moeilijke vragen die ik mezelf stel deze avond. De realiteit en de spiritualiteit zijn meestal gescheiden, maar in meditatie of andere mindfull methode's komen deze samen, tot uiteindelijk de stilte heerst. De truc is om dan de stilte mee te nemen in je dagelijks leven, een state of mind waar je telkens heen kan gaan. Zodanig dat er een evenwicht kan ontstaan tussen de spirituele en de realiteit waarin we leven. Dat evenwicht waar we het al over hadden, die fijne draad die hen onderscheid. Net zoal de scheidingslijn in het yin en Yan teken. Dat punt van evenwicht moeten we trachten te bereiken. Voor mij is meditatie een hulpmiddel die me met het 'spirituele' in contact brengt Dat moment van perfecte stilte in je hoofd. Je ademhaling die vervaagt, En wat is dan nog de realiteit? De echte wereld die vervaagt op dat ogenblik? Beide werelden zijn de realiteit, 't is maar hoe je het bekijkt. Door op zoek te gaan naar je spirituele zelf kan je ook je 'materialistische' verrijken. Jezelf de kans te geven een antwoord te vinden op de vraag 'Is dit alles?' en te beseffen dat 'dit alles' slechts een illusie is in iets wat veel groter is, iets oneindigs. Wat is..., wat is een atoom, wat is een cel, wat zijn wij, wat is de wereld, wat is ons zonnestelsel, wat is ons sterrenstelsel, ... in vergelijking met het oneindige? Hoeveel tijd hebben wij in vergelijking met het oneindige? Wij zijn niet eens als een atoom in vergelijking met alles wat wij kennen. Als het oneindige bestaat is al het andere oneindig klein, daarvoor bijna onbestaande. Dus is de wereld waarin wij leven bijna onbestaande, een illusie. Door te mediteren kunnen we deze illusie doorbreken en terugkeren naar de kern, het centrum, ... het oneindige en ons daar verliezen zodat tijd niet meer van toepassing is, Maar wat is dan de realiteit? De 'spirituele wereld'? De wereld die je betreed als je ernaar op zoek gaat met je geest? Het oneindige waar wij allemaal een stukje van uitmaken en tegelijk toch onbestaande zijn? De wereld waar wij of heengaan of slechts voorbijkomen als wij sterven? Zoals oplossen in het niets en tergelijker tijd in het oneindige? Voor het ego van hen die de 'materialistische' wereld de realiteit vinden waarschijnlijk niet en voor het ego van hen die 'het geluk' gevonden hebben misschien wel. Voor mij is de verborgen wereld de realiteit. Voor anderen is de echte wereld de realiteit. Ik geloof in hergeboren worden maar ik geloof er ook in dat je, door je met meditatie in dit leven voor te bereiden op het sterven de dans van reIncarnatie kan ontspringen en een blijvend deel kan worden van het niets en tegelijk ook van het oneindige. Sterven is zoals oplossen als een waterdruppel in een oneindige oceaan en terug een te worden met alles, soms verdampt een druppel en word gereïncarneerd. En wat heeft dit allemaal te maken met m'n verslaving? Die heeft effe terug de kop opgestoken Maar ik heb plannen die me zouden moeten helpen met dit."

"Vaper zei: Voor mij is de verborgen wereld de realiteit. Voor anderen is de echte wereld de realiteit. Klik om te vergroten... Misschien dat ik gisteren wat hard van stapel liep met deze uitspraak, laat mij dit effe nuanceren. De realiteit is net zoals alles een illusie, daar blijf ik bij, maar wij leven wel in deze illusie. Dus voor ons is ze echt omdat we er deel van uitmaken. Ik ben heus geen zwever, goed gisteren misschien een beetje onder invloed waardoor de woorden maar bleven komen, maar ik meende de andere zaken wel echt, zeker als ik er nu op terugkijk. En om nu effe terug 'on topic' te komen. Ik heb gisteren dus het laatste beetje weed dat ik liggen had opgebruikt. Ben best teleurgesteld in mezelf, maar vandaag is een nieuwe dag en zit ik dus zonder. Ik ben er terug hoopvol in dat ik niet zal opzoek gaan om weed te gebruiken, geen craven zal ervaren. Mijn verslaving was de laatste dagen sterker dan de wil om te stoppen en ik heb eraan toegegeven. Nu goed enkele joints op een paar dagen zijn nu ook niet een ramp, zeker omdat het buitenkweek was van mindere kwaliteit, maar toch. Ik lijk er maar niet in te slagen om een meester te worden over mijn wil als het aankomt over de verslaving. Maar nu moet dit veranderen. Waarom zou ik nog gebruiken? Is de vraag die ik me meer en meer moet beginnen stellen. Een antwoord hierop kan ik niet verzinnen dus waarom toch? Terug komt de stelling in m'n hoofd dat de m'n hersenen zo geprogrammeerd zijn en het is aan mij om hiermee te leren leven. Nog een maandje half tijd werken en dan kan ik terug full time beginnen. Dan zal ik minder tijd hebben om zo bewust bezig te zijn met m'n verslaving, want dat is volgens mij mijn probleem. Tijd hebben om er bewust met bezig te zijn. Gelukkig heb ik nu een boek om te lezen 'Waarom werkt boeddhisme' waar ik me volledig kan in verliezen En heb ik dit forum gevonden waar ik mijn hart eens kan luchten. Over dit forum, ik zie dat deze blog al redelijk veel werd gelezen tot mijn grote verbazing, maar toch zie ik van weinigen een reactie. Ik zou wel eens willen weten hoe jullie denken over de wereld waarin we leven. Er zullen waarschijnlijk wel 2 groepen zijn, een groep die zich kan vinden in deze levens visie en een groep die vindt dat het totale waanzin is om zo te denken over het leven. Ach misschien heb ik het bij het foute eind en is, wat wij de spirituele wereld noemen, wel een illusie en is er maar 1 realiteit nl de wereld waarin we leven. Dat geloven zou het leven op zich wel een stuk eenvoudiger maken, of net niet?"

"Mindless zei: Jammer dat het gister "mis" ging, maar misschien dat het nu makkelijker is voor je, aangezien je geen wiet meer in huis hebt. Klik om te vergroten... Zo denk ik er ook over en ik ga de komende dagen niet meer op bezoek gaan bij gebruikende vrienden zodat ik ook niet in de verleiding kan komen. Mindless zei: Ik zie het niet zo. Dat wat normaal gezien de fysieke wereld wordt genoemd is imo weldegelijk onze (subjectieve) werkelijkheid. Dat wat illusie is, is enkel de mentale projectie daar overheen die zegt dat we in een wereld in tijd en ruimte leven. Klik om te vergroten... Wat je zegt is moeilijk om te begrijpen, laat ik het effe anders formuleren om zeker te zijn dat ik je begrijp. Dus onze perspectief op het leven is dus de realiteit, de wereld die we met onze zintuigen kunnen waarnemen. Het leven hier op aarde is de realiteit. En het is een illusie te stellen dat we in een wereld van tijd en ruimte leven. Maar de wereld dat we waarnemen is toch opgebouwd uit tijd en ruimte. Dus als tijd en ruimte een illusie is, is onze wereld dat dan ook niet? Neem tijd en ruimte weg, waar zijn wij dan?"

"acht.zes zei: Wat mij altijd enorm verbaast in deze materie is dat veel mensen een mening hebben en daar enorm van overtuigd zijn zonder dat er ook maar enig bewijs is in deze en het onmogelijk is om te toetsen of ze het wel bij het juiste eind hebben. Wat dat betreft lijkt spiritualiteit enorm op religie. In plaats van die dogmatische aanpak kies ik dan toch liever voor het openhouden van verschillende opties, want ik weet het gewoonweg niet. Klik om te vergroten... Ja, geloof, religie, spiritualiteit zijn allen vluchtige bewoordingen van zaken die niet te bewijzen zijn, maar als je ernaar op zoek gaat kun je deze wel voelen. En heb wel degelijk iets gevoeld tijdens meditatie wat me een gelukkig gevoel gaf, dus geloof ik ook in het nut ervan. Geloven, de een gelooft dit en de ander gelooft dat. Op een gegeven moment wordt het geloof een waarheid, een persoonlijke waarheid. Een waarheid, zoals bv het boeddhisme dat door veel mensen wordt gelooft is voor hen de waarheid en een ander gelooft in iets anders bv Christus en voor hen is Christus de waarheid. Inderdaad, een wereld zonder bewijzen, maar als je het voelt is het al voldoende om bewezen te zijn. Mindless zei: Onze ervaring is onze (subjectieve) werkelijkheid, maar enkel als ervaring. Klik om te vergroten... Daar zeg je wel iets. Iedereen heeft zijn eigen ervaringen, dus iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid. Alhoewel we allen deel uitmaken van dezelfde wereld leven we allen in een andere wereld. We bekijken de wereld allemaal met andere ogen. Maar toch hebben we iets gemeen. Mindless zei: Niet als de gedefineerde concepten (zoals 'wereld', 'tijd' en 'ruimte') die we over onse daadwerkelijke perceptie heen leggen. Klik om te vergroten... De gedefinieerde concepten zoals jij ze noemt, ik geloof dat materie daar ook bij behoort. We nemen allen deze concepten waar op dezelfde manier."

"@acht.zes Waarom zou er maar 1 waarheid kunnen zijn? Ik begrijp je wel hoor! Maar voor mij is de waarheid te vinden in het boeddhisme. Voor anderen in een ander geloof. Kunnen deze waarheden niet naast elkaar bestaan? Allen geloven in een bepaald 'leven' na de dood. Ik ken de andere geloofsovertuigingen niet tot in detail, maar ik geloof wel dat dat hun bedoeling is, zin geven aan het leven. God en de hemel bv. Ik kan mezelf daar niet in vinden, maar dat wil niet zeggen dat het voor de gelovigen geen realiteit is. Ik heb daar ook respect voor en als zij hun leven willen toeleggen om de poort van de hemel te bereiken, dan zorgt dat ervoor dat ze een goed mens zullen zijn en zoveel mogelijk goede daden zullen doen. Is dat niet het doel van een geloof? Een positieve samenleving creëren. En misschien komt er wel niets na de dood. Is het wel zoals inslapen en niets meer beseffen. Misschien komt er wel een nieuw leven, wie zal het zeggen. Er zijn een bepaald aantal geloven, zelfs geloven in niets zoals ik doe is een geloof. Kunnen deze niet naast elkaar bestaan dan? Kan het niet zijn dat de ene naar de hemel gaat en de andere oplost in het niets? acht.zes zei: Daarnaast stop je met onderzoeken als je wat je gelooft voor waarheid aanneemt, en daar heb je ook niks aan. Je stopt dus met je zoektocht want je hebt het al gevonden. Iets in me zegt dat dit niet goed is voor je zelfontplooing en ontwikkeling. Klik om te vergroten... Ik ben net begonnen aan mijn zoektocht. Of ik iets zal vinden laat ik in het midden, maar eens ik gedaan heb met mediteren heb ik een goed gevoel, dus waarom zou ik daar met stoppen? Ik vind het wel leuk dat je om me geeft en me probeert te waarschuwen, maar misschien is dit juist goed voor mijn zelfontplooiing? Het enige waar ik naar op zoek ben is rust te vinden in mezelf. En klopt, er is nog niemand teruggekomen om ons te vertellen wat er in het hiernamaals te vinden is, Maar wel veel mensen hebben al een glimp opgevangen van de dood door in coma te liggen of iets dergelijks. Het enige dat zij gemeen hebben is dat ze er een goed gevoel hebben aan overgehouden. En ik geloof dat dat gevoel te bereiken is via meditatie."

"acht.zes zei: je begrijpt me verkeerd, mediteren is geen geloof, maar een middel of misschien beter gezegd een bezigheid. Klik om te vergroten... Ik weet niet goed of je het nu tegen Mindless of tegen mij hebt, maar ik voel me aangesproken. Mediteren is inderdaad geen geloof en wat je religie of geloof juist is, iedereen kan mediteren. Je eerste stelling: een middel, daar kan ik me beter in vinden dan in een bezigheid. Want voor mij is het effectief een middel. Laat ons de vergelijking maken met een vlot op een rivier. Aan de overkant ligt het doel dat je wil bereiken, dan is meditatie mijn vlot. acht.zes zei: 'ik voel gewoon dat het dit of dat is dus is het waar'. Volgens mij beperk je je dan juist in plaats van dat het je verlicht of zo. Klik om te vergroten... Misschien wel, ik voel toch een gevoel van rust, van verlichting als ik de overkant heb bereikt."

"Zo, alweer een dagje zonder te gebruiken. Vandaag ben ik es op bezoek geweest bij een 'oude' vriend, die in het verleden een alcoholverslaving heeft overwonnen. Ik ben zeer blij dat ik met hem ook eens een gesprek heb kunnen voeren over verslavingen en bekijk het feit hiermee te moeten leven alweer wat positiever. Door met hem es te praten voel ik me wat minder 'alleen' met m'n probleem en besef ik dat veel mensen een goed leven hebben na hun verslaving. Het gaat er hem allemaal om hoe je het bekijkt, of liever hoe je erover denkt. De laatste dagen, na m'n laatste joint, heb ik er eigenlijk geen behoefte meer naar. Ik kan zonder best ook wel een leven hebben dat me genoegens schenkt. Ik hoef me niet meer te ontsnappen aan de 'realiteit' wan de 'realiteit' heeft ook z'n voordelen, kan ook wel best mooi zijn."