Hoe denken jullie over de dood?

Het proces van sterven is inderdaad naar in sommige gevallen. Ben echter voor dood op zich niet bang.

Eckhart Tolle had wel aardige quote hoorde ik laatst, geparafraseerd:
'Dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar van geboorte. Leven is wat altijd is. Geboorte en dood verschijnen daarin.'

Ik heb niet dit hele topic gelezen, maar betreft die bouwwerken uit de oudheid: het geheime ingrediënt is meestal slavernij...

En wetenschappers. Vroeger had ik neiging om mensen met een academische opleiding bijna automatisch voor een groot deel te vertrouwen als het ging om wetenschappelijk denken. Maar daar ben ik van teruggekomen. Het meeste wat gesteld wordt over psychedelica mbt menselijke evolutie e.d. zijn niet meer dan aardige theorietjes.

Of zoiets als DMT als 'god molecule' die vrijkomt wanneer we sterven, dat schijnt ook heel erg theoretisch te zijn. Het is niet zo dat dit een valide conclusie is die je uit dmt-onderzoek kunt trekken.

Edit: veel van mijn handelen en denken is overigens in de verste verte niet wetenschappelijk/rationeel. Ik kan die waardering voor een rationele benadering prima combineren met een spirituele blik (waar de gemiddelde wetenschapper om zal gniffelen wellicht.)

Ik heb net het boek "lives between lives" van hypnotherapeut Michael Newton gelezen. Vond het erg boeiend.

In dit boek deelt deze man verschillende casuïstiek uit zijn praktijk. Mensen die onder hypnose vertellen over doodgaan, reincarnatie en dat ons doel is om te leren om te groeien als ziel.

Charlatan? Misschien...
Ik denk dat hypnose een twijfelachtige reputatie heeft, wellicht onterecht. Mensen zouden beïnvloedt worden of gemanipuleerd. Maar de potentie van hypnose is groots imo.

Parfumflesje zei:

scheibe

Klik om te vergroten...

alt+0223

Gecondoleerd @Parfumflesje ... een huisdier verliezen is als een stuk van jezelf verliezen. Sterkte!

Ik denk dat het net is als voor je geboren werd, maar dat weet je nu niet meer.

We voelen ons als aparte entiteiten die in het universum geplaatst zijn, maar ik vind het fijner om het te zien alsof het universum mij (tijdelijk) gevormd heeft, dan weer 'afbreekt' in zekere zin, en als 'ik' weer 'opgebouwd' ben, dan weet ik niet dat ik dood was. Dood komt met leven idd, net as aan/uit. Zonder aan heb je geen uit, zonder uit geen aan.

Maar dat is alleen hoe ik nu denk, en eigenlijk kijk ik er steeds wel weer anders naar.

Toen ik ong 4 jaar oud was besefte ik me voor het eerst heel sterk dat ik dood moest gaan uiteindelijk. Ik heb in mijn jeugd periodes gehad dat ik soms opeens heel bang voor de dood was, ik kon echt voelen dat ik dood ging zegmaar, het is best lastig uit te leggen. Uiteindelijk accepteerde ik dat gevoel gewoon en heb het nu al 2 jaar niet gehad.

In de samenleving wordt de dood heel grimmig afgebeeld. Zeer dramatisch. Natuurlijk iemand verliezen is heel verdrietig, maar toch wordt het als een soort kwaadaardig iets beschouwt, waarom? Dus daar groei je dan ook mee op.

Ik heb verschillende gedachten ivm de dood. Te high en te lui om nu alles in detail te typen hier (liever eerlijk). Heb het meeste dat ik denk dat er gwn niets meer is...Poef, je bent er niet meer. Net als voor je geboren was. Maar dan denk ik ook van tjah nu hebben we wel geleefd en ons bewustzijn etc kan toch niet dat alles voor niks was??

Dan denk ik ook dat als je sterft in een soort droom komt?? En dan hopen een goede droom (hemel) en geen nachtmerrie (hel) want het is een eeuwige droom?

Ook al zitten denken dat we steeds herboren worden steeds op een andere plek op aarde?? Dat de dood eigenlijk een poort is naar een groter en beter level van bestaan??

Paranormale denk ik ook soms verschillende dingen over. Ik weet echt het antwoord niet maar soms denk ik er wel aan.

Ik heb teveel dingen ervaren nuchter en onder de invloed om zomaar te kunnen zeggen dat er niets is na de dood.

Ik kijk er echter niet naar uit. Ik was liever een paar duizend jaar geleden geboren geweest, toen wist je niet hoe tof de toekomst zal gaan worden aangezien er weinig innovatie was.
Maar nu, het is een kwestie van tijd tot deep space reizen een realiteit wordt, game consoles worden toffer, virtual reality als in ready player one gaat ooit realiteit worden alsmede zoveel andere toffe dingen maar helaas ben ik er dan niet meer.

Wat ook tegenstrijdig is, ik wil niet dood gaan maar als ik mijn opa en oma van 91 en 89 zie en hoe zij struggelen met hun gezondheid en alle andere oudjes op de afdeling van mijn oma (dementie) dat hoeft van mij ook niet.

Nee, de dood is niet mijn favoriete onderwerp.

pelgrim zei:

Maar dan denk ik ook van tjah nu hebben we wel geleefd en ons bewustzijn etc kan toch niet dat alles voor niks was??

Klik om te vergroten...

Zoals Alan Watts zei:

"The meaning of life is just to be alive."

In die zin is het waarschijnlijk inderdaad voor niks. Wat we voor dit leven ervoeren is ook niets voor ons nu. We hebben er niets aan overgehouden. Het enige dat er voor ons is, is nu levend zijn.

pelgrim zei:

Dan denk ik ook dat als je sterft in een soort droom komt?? En dan hopen een goede droom (hemel) en geen nachtmerrie (hel) want het is een eeuwige droom?

Klik om te vergroten...

Is een droom (of welke ervaring dan ook) ooit oneindig gebleken? Nee toch? Waarom dan aannemen dat er een oneindige ervaring zal komen? Dromen gaan voorbij, maar de dromer ook?

OT

Elke levensvorm op aarde gaat dood.
Ook alle mensen die je kent en waar je van houd.
Als iemand komt te overlijden dan is het verdriet groot en dat hoort.
Ik heb verschillende mensen en famillieleden verloren maar heb daar snel vrede mee.
Omdat ik heb geaccepteerd dat de dood een onderdeel van het leven is en als ik mijn emoties ga laten lijden door verdriet omdat mensen dood gaan zou ik een ongelukkig leven lijden.
Dus kan het zo van me afzetten en verder gaan met het leven.
En af en toe een keertje iemand missen is niet erg.

Wat ik wel begrijp is dat mensen die in een relatie zitten en over hun oren verliefd zijn en hun soulmate hebben gevonden en dat diegene dan plots overlijd, of iemand die zijn kind verliest op jonge leeftijd er een behoorlijke trauma aan kan overhouden.
En dat moeilijk kunnen verwerken.
Heb dat gelukkig zelf niet meegemaakt.

Maar ook daarin vind ik dat mensen daar ook niet in moeten blijven hangen.
Je maakt je eigen leven een hell terwijl het een onderdeel is van het leven wat wij allemaal moeten accepteren.

En als je jezelf zo druk maakt dat je zelf dood gaat..
Zorg dan dat je goed voor jezelf zorgt en voor de mensen om je heen en geniet van de kleine dingen in het leven want voor je het weet is het zo voorbij.
Maar dan heb je wel genoten van de tijd die je hebt.

ik ben niet bang voor het dood zijn, ik ben bang voor het moment ervoor stel ik weet ik ga elk moment dood? hoe ga ik daar mee om op dat besef moment? het is iets waar je heel je leven vraagtekens bij had en veel over nadenkt en dan is het moment ineens zo ongelofelijk dichtbij dat lijkt me erg naar.

verder denk ik dat het gewoon is zoals de laatste keer dat je ging slapen, weet je nog waneer je inslaapviel en wat er gebeurde voordat je wakker werd? nee.

Hoe denk ik over de dood?

Ik denk dat mensen en dieren allemaal kunnen voortbestaan door natuurlijk de basiselementen (Lucht,water en bloed)
maar ook dat ze bestaan door een hoog percentage energie. Het menselijk brein (Gedachten, eigen wil en emotie) worden pas in werking gezet als er letterlijk stroomimpulsen (schokjes) worden afgegeven. Het menselijk lichaam leeft dus ook echt voort op (minuscule) stroomdeeltjes. En wat wekt stroom op? precies, energie. Ik denk dat die energie bij overlijden een nieuwe bron moet vinden.

GoldenGrow zei:

ik ben niet bang voor het dood zijn, ik ben bang voor het moment ervoor stel ik weet ik ga elk moment dood? hoe ga ik daar mee om op dat besef moment? het is iets waar je heel je leven vraagtekens bij had en veel over nadenkt en dan is het moment ineens zo ongelofelijk dichtbij dat lijkt me erg naar.

Klik om te vergroten...

We hebben een heel leven om te oefenen.

GoldenGrow zei:

verder denk ik dat het gewoon is zoals de laatste keer dat je ging slapen, weet je nog waneer je inslaapviel en wat er gebeurde voordat je wakker werd? nee.

Klik om te vergroten...

Klopt. Zonder enige twijfel laten we elke nacht alle controle los zonder de garantie morgen weer wakker te worden. Dat is een soort dood.

Bang voor de dood nee ik.onarm.het. Ik zou het ook graag willen. Liever vandaag dan morgen. Geen lijden meer niet meer piekeren Of een trauma's etc.
Zal een verlossing zijn
Als ik dood zou willen als zelfdoding een overdosis van iets waarvan ik nog even v a n genieten kan.

@acht.zes doornappel niks voor jouw om te testen

Incubi666 zei:

Zal een verlossing zijn

Klik om te vergroten...

Als je eerlijk bent, dat weet je niet.

Misschien kom je wel onmiddellijk in een nieuwe menselijke ervaring. Omdat je niet dat hebt geleerd, wat je hier komt leren.

@Mindless
Het blijven theorieën he, geen feiten.

En het zullen altijd theorieën blijven. Er zijn wel wiskundige vergelijkingen waarmee heel veel te verklaren en te voorspellen valt, maar niet alles. Ook als waar ik het over heb (microscopisch niveau en de theorie van Einstein) met elkaar verbonden worden dan zal dat nog een theorie blijven en geen feit.
En je bent als mens vrij om af te wijken van wat de theorieën zeggen, dus blijf vooral geloven waar jij in gelooft!

Ik zie het niet als een negatieve draai, maar als een logisch gevolg voortkomend uit mijn wereldbeeld (bewustzijn is fundamenteel). Daarnaast geeft het imo ook nog extra motivatie om innerlijke rust te vinden in dit leven, wat denk ik juist een positief iets is. Al was het alleen al voor dit leven zelf. En is het zo dat je je karma meeneemt, dan ben je voorbereid.

Helaas zullen theorieën wel als feiten beschouwd worden door velen.

Je kunt er ook niet echt iets aan doen wat je echt gelooft. Totdat je door het een of ander een inzicht krijgt dat dat allemaal onderuit haalt.

Ik zie "de dood" als iets waar ik rust zal hebben.
Waar ik geen pijn en verdriet zal voelen .
De gedachten aan de dood geven mij persoonlijk juist rust.
Dit zal waarschijnlijk komen door wat ik heb mee gemaakt.
De gedachten dat er een plek bestaat (ookal weet niemand of dat daadwerkelijk zo is dit denk ik zelf) waar ik gewoon rust heb vind ik erg prettig.
Ik ben er niet bang voor en zie het als iets wat ook mooi kan zijn als het moment daar is.

Er zijn biljarden levensvormen op aarde.
Door dat wij een communicatieve bewustzijn hebben gecreëerd voelen wij ons speciaal en denken de meeste mensen dat onze geest iets is dat verder gaat. Maar uiteindelijk zijn het gewoon je hersenen die alle informatie verwerken waarbij de persoonlijkheid word gecreëerd.

Maar een vlieg sla je gewoon dood!
Zonder berouw. Terwijl dat ook een levensvorm is.
Net als met varkens en koeien.

Door onze bewustzijn denken we dat onze geest een meerwaarde heeft in vergelijking met andere dieren.

Maar we gaan gewoon allemaal de grond in en als je lichaam weg is dan is je bewust zijn ook weg.

Want je hersens werken eenmaal niet meer.

@Revolutionair
Ik herinner me een eerste biologieles op de middelbare school waar werd gepoogd mij bij te brengen dat de mens superieur is aan dieren, wat uitmonde in een felle discussie en ik zelfs bijna de klas werd uitgestuurd.

En nog steeds vind ik dat de mens dus gewoon een diersoort is.

Er wordt nogal eens vergeten dat we gewoon onderdeel uitmaken van de natuur en dat de natuur als een geheel zou moeten worden gezien. Wij kunnen gewoonweg niet zonder bepaalde andere plant en diersoorten, die op hun beurt niet zonder andere bepaalde plant en diersoorten kunnen die op hun beurt weer enzovoort.

Try DMT