@Mindless
Waarom zou de aarde een leerschool zijn? Wat moeten we dan leren, van wie moeten we uberhaupt leren en waarvoor moeten we dit leren?
Ik doe hier een korte poging er op in te gaan, en uw vraag te beantwoorden zoals ik ze zie; al is dat moeilijk want het leven uitleggen in woorden is niet simpel. Een perspectief delen online is een uitdaging.
Ik heb nog niet eerder gereageerd op dit topic dus u weet mijn geheelperspectief niet wat voor moeite kan zorgen, toch probeer ik duidelijk te zijn en een visie te delen die mij amuseert en u misschien ook kan raken.
Leren is slechts een woord. Het klopt maar klopt evenzeer niet; het is een vraag van vrije wil, hebben we die of niet; is leren een actief proces of niet; wat bedoelen we met leren indien we niet weten wat vrije wil is?
Om tot een balans te komen dient de chaos er eerst te zijn en dient deze in contact te komen met elkaar. En zo kunnen variaties in het leven, in de vorm van verscheidene perspectieven ontstaan; u bent een perspectief en zo ben ik er een. Er valt te leren dat ieder perspectief even waar is, en dat leren is er voor de ervaring van het leven zelf. Doch dit is slechts taal, want leren vraagt idd om een actief lijkend proces en een ding dat leert met een doel of een leerkracht. Het kan evenzeer bekeken worden als het universum dat tot een ruststand komt en wij zijn een deel van dat proces, ons bewustzijn is een verdeling in dat proces; een illusie.
Maar wat is echt? Een illusie is ook echt, tenminste voor degene die de illusie ervaart. Zo is de illusie van vrije wil echt, al is vrije wil niet echt.
De vis groeit in de vijver omdat de vijver is, en omdat de vijver vanuit een staat van chaos een equilibrium vormt waarvan de vis een deel is. Of vanuit equilibrium net chaos vormt. Maar waarom is de vis dan, wat is zijn doel zogezegd?
Langs de ene kant is er geen doel, langs de andere kant is het bestaan van de vis enorm noodzakelijk voor het doel van de vijver. Maar de vis is de vijver, de vis is geen alien die er in kwam maar groeit er uit als een appel van een appelboom.
De mens groeit uit het universum. Er is geen doel en toch wel; en in lijn staan met die waarheid doet de stroming niet langer aanvoelen als weerstand maar als de hartslag van creatie.