Hoe denken jullie over de dood?

Mindless zei:

Ik heb zo'n half jaar lang na een bad trip het gevoel gehad dat er een soort primal evil is buiten mezelf dat met me kan doen wat het wil. Pas na veel werk aan mezelf (dingen onder ogen komen, meditatie) is die angst weggegaan.

Het is wat acht.zes zegt: als je weet dat het niet echt is, is het enkel nog fascinerend om te ervaren. Daar wil ik nog aan toevoegen: deze hallucinaties zijn in jou. Jij bent niet in hen. Jij bent daarom de baas over hen. Als je leert je duistere zijde te accepteren, dan kan het je niets meer maken. Het heeft alleen macht over je als je er weerstand tegen biedt.

Ik heb nu meerdere berichten van je gelezen op het forum en hoe ze jou willen behandelen helpt inderdaad niet echt. Het is symptoombestrijding. Terwijl je die switch nodig hebt waarin je die plek in jezelf hervindt, waar je eigen kracht en zelfvertrouwen is. Onze levens overdag zijn daar imo voor bedoeld. Niet om bang te zijn voor de fysieke dood die ooit komen gaat, maar om te leren/oefenen sterven, voordat je echt sterft. Dit is een raar iets voor ons westerlingen, maar in vele culturen is dit natuurlijk: Learning to die before you die. Beide kanten van jezelf leren accepteren: de lichte én de duistere zijde. En zo je angsten leren loslaten. Dromen zijn vaak slechts ervaringen die je overdag nagelaten hebt om te leren.

Klik om te vergroten...

Bedankt! Ik probeer er al lang geen weerstand aan te bieden. Telkens mezelf overtuigen dat ik kies wat er gebeurd, dat ze me niets kunnen doen. Ik realiseer ook altijd dat ik in mijn Rem slaap zit, dus vertel ik mezelf dat het allemaal niet echt is. Heb er lang mee kunnen omgaan. Het maakte me niet meer bang. Het intrigeerde me zelfs. Maar het lijkt wel alsof mijn demonen slimmer en slimmer worden. Om me toch maar bang te maken. Meerdere hallucinaties na elkaar maken soms dat ik niet meer weet wat realiteit Is en wat niet. Ik weet soms niet meer of ik echt wakker ben. Soms duurt het slechts exact 5 sec tussen wakker zijn en hallucineren. Ik doe men uiterste best, maar dan panikeer ik toch wel hoor. Buiten dat Is het ook extreem vermoeiend want al die tijd slaap je ook niet deftig. Dus ja, zou er graag zo snel mogelijk vanaf zijn want ik ben bang de realiteitszin te verliezen en gek te worden. Slaapverlamming, hypnagoge hallucinaties, maakt al niet uit wat het is, als het maar stopt. De grens met lucide dromen Is klein, maar het lukt me slecht heel soms om dat te doen.

Dood is een illusie, alles is mogelijk zolang je der maar goed bij voelt. Je kan geen feiten noemen waar niemand kennis over heeft en nooit zal krijgen. waarom zou je der dan niet zelf het beste van maken ?

Mymentalme zei:

Bedankt! Ik probeer er al lang geen weerstand aan te bieden. Telkens mezelf overtuigen dat ik kies wat er gebeurd, dat ze me niets kunnen doen. Ik realiseer ook altijd dat ik in mijn Rem slaap zit, dus vertel ik mezelf dat het allemaal niet echt is. Heb er lang mee kunnen omgaan. Het maakte me niet meer bang. Het intrigeerde me zelfs. Maar het lijkt wel alsof mijn demonen slimmer en slimmer worden. Om me toch maar bang te maken. Meerdere hallucinaties na elkaar maken soms dat ik niet meer weet wat realiteit Is en wat niet. Ik weet soms niet meer of ik echt wakker ben. Soms duurt het slechts exact 5 sec tussen wakker zijn en hallucineren. Ik doe men uiterste best, maar dan panikeer ik toch wel hoor. Buiten dat Is het ook extreem vermoeiend want al die tijd slaap je ook niet deftig. Dus ja, zou er graag zo snel mogelijk vanaf zijn want ik ben bang de realiteitszin te verliezen en gek te worden. Slaapverlamming, hypnagoge hallucinaties, maakt al niet uit wat het is, als het maar stopt. De grens met lucide dromen Is klein, maar het lukt me slecht heel soms om dat te doen.

Klik om te vergroten...

Maar als er bij jou de onderliggende intentie is om er vanaf te komen, dan is er dus een weerstand tegen die ervaringen. Ik denk dat zolang dat je echte intentie is, dat je er last van zult hebben. Want je demonen zijn (imo) je eigen schaduwzijde. Ze worden sterker door weerstand en lossen op door acceptatie. En omdat ze jouw schaduw zijn, worden ze slimmer omdat jij slimmer wordt. Door hier heel bewust van te worden schijn je als het ware je licht (bewustzijn) op die duisternis. They don't like that. Het zijn eigenlijk illusies. Een schaduw kan niet bestaan waar licht is. Wees dus dat licht (dat je al bent, maar waar omheen je een persoonlijkheid/ego hebt opgebouwd).

In je dromen ben je min of meer overgelaten aan wat er gebeurd, maar overdag heb je veel meer invloed op de manier waarop je met dingen omgaat. Ik zou dat gebruiken om je "demonen" mee te confronteren. Overdag je angsten overkomen zorgt ervoor dat je 's nachts beter slaapt.

Het is natuurkundig gezien onmogelijk dat er niets is na de dood.

De eerste wet van de thermodynamica stelt dat energie niet uit het niets komt en niet in het niets verdwijnt, wij zijn energie.

Ik geloof dat je je na je leven zult moeten verantwoorden voor je daden. En ik geloof in de hoogste macht die de rechter is.

Hij is de meest barmhartige en de meest vergevingsgezinde. Maar je zult je ook moeten verantwoorden tegenover mensen voor al het onrecht wat je ze hebt aangedaan en mensen zijn niet zo vergevingsgezind.

Ik geloof in het leven, in het graf, in de dag des oordeels en in het bestaan wat erna komt. Elk een soort van apart stadium/dimensie

Dat is wat ik geloof over wat er na de dood is.

En zeggen van ja er is niks of ik weet het niet vind ik wel een heel makkelijke/onverantwoorde manier om ermee om te gaan.

Het boeit me vrij weinig, zou met een gerust hard dood gaan op dit moment.
Klinkt zeer suïcide alles behalve dat, als het mijn tijd is het mijn tijd prima.

Je leeft niet verder je bent gewoon klaar.
Geen hemel etc, bewijs het maar eens.

VlotteSpeed zei:

Je leeft niet verder je bent gewoon klaar.
Geen hemel etc, bewijs het maar eens.

Klik om te vergroten...

Haha ja maar jij kan ook niet bewijzen dat “hemel” of leven na de dood niet bestaat

Ik geloof wel dat er meer is na de dood. Niet persee de hemel ofzo. Maar wel iets

En zo niet. Balen dan hahahaha

Malafide zei:

Het is natuurkundig gezien onmogelijk dat er niets is na de dood.

Klik om te vergroten...

Misschien staat de dood of het 'niets' wel buiten de natuurkundige wetten? Dat het universum (zoals wij deze persoonlijk ervaren) met al zijn natuurkundige wetten (waaronder tijd en ruimte) als een soort bubbel is binnen een oceaan van niets (de dood). Normaal gezien bekijken we de dood op een lineaire manier: geboorte - leven - dood. Is dat niet slechts de menselijke manier van denken om alles op een tijdslijn te plaatsen? Is de dood (het niets) niet eeuwig aanwezig en zitten we niet allemaal in onze eigen bubbel van tijd/ruimte? Is er niet alleen dat 'niets' en is dat niet onze eigen essentie? Dromen we als dat niets niet bubbels van tijd en ruimte in onszelf? In het niets dat bewustzijn is?

Malafide zei:

Ik geloof dat je je na je leven zult moeten verantwoorden voor je daden. En ik geloof in de hoogste macht die de rechter is.

Hij is de meest barmhartige en de meest vergevingsgezinde. Maar je zult je ook moeten verantwoorden tegenover mensen voor al het onrecht wat je ze hebt aangedaan en mensen zijn niet zo vergevingsgezind.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat de hoogste macht een andere dimensie is dan die van tijd en ruimte. Het meest hoge heeft denk ik nooit zonde gekend. Goed en kwaad zijn menselijke concepten. Ik denk dat niemand zich zal moeten verantwoorden, behalve tegenover zichzelf. En ik denk ook niet dat dat moment van verantwoording ergens in de toekomst ligt, maar in de diepte van de innerlijke wereld.

Het is maar mijn geloof, maar ik denk dat als je jezelf in dit leven niet realiseert als het niets (de dood) zelf, dat je gewoon verder zult gaan naar een volgende bubbel van (illusie van) tijd en ruimte. Net zolang totdat je je weer herinnert dat je altijd alleen maar het niets bent geweest. En dat op dat moment duidelijk wordt dat er geen dood kan bestaan, want er is alleen maar niets geweest. Dood had alleen betekenis ten opzichte van leven.

Dit klinkt ingewikkelder dan hoe ik het zie/voel. Het blijft moeilijk om hierover te praten.

partyhardyx zei:

En zo niet. Balen dan hahahaha

Klik om te vergroten...

Dat balen kun je dan niet Geloven in iets na de dood kan prettig zijn, zolang het je acties hier op aarde niet 'verstoren' naar anderen toe, je weet wel die extremisten, etc. Het scharen onder een 'erkend' geloof, kan het wel makkelijker maken dat anderen dat accepteren van je, mits het niet teveel afwijkt natuurlijk. Zeker naar hulpverleners toe, als je daar ooit mee te maken krijgt.

Albedo zei:

Dat balen kun je dan niet Geloven in iets na de dood kan prettig zijn, zolang het je acties hier op aarde niet 'verstoren' naar anderen toe, je weet wel die extremisten, etc. Het scharen onder een 'erkend' geloof, kan het wel makkelijker maken dat anderen dat accepteren van je, mits het niet teveel afwijkt natuurlijk. Zeker naar hulpverleners toe, als je daar ooit mee te maken krijgt.

Klik om te vergroten...

Haha ben je gek. Heb zelf en hekel aan die extremisten die andere mensen geloofsovertuigingen opdringen.
En leef ook gewoon mijn leven zoals ik wil
Ik ga mij geen zorgen maken over het hiernamaals

Mindless zei:

Ik denk dat niemand zich zal moeten verantwoorden, behalve tegenover zichzelf.

Klik om te vergroten...

Mee eens, maar velen kunnen dat niet omdat ze die eigenschap niet bezitten; de zgn ....paten. Op hoge posities ook nog. Zelfs zonder die eigenschap daar niet eens gekomen. Oorlogen zijn er ook mede mee gewonnen overigens.

Teveel kennis en erover blijven nadenken is ook niet goed. Bewust zijn is al heel wat (tegenwoordig).

Ik heb nooit bewijs gezien van echte geest ervaringen.
Ik vind het allemaal maar een beetje vaag.
Misschien moet ik het ook maar eens gaan testen.

Mindless zei:

Misschien staat de dood of het 'niets' wel buiten de natuurkundige wetten? Dat het universum (zoals wij deze persoonlijk ervaren) met al zijn natuurkundige wetten (waaronder tijd en ruimte) als een soort bubbel is binnen een oceaan van niets (de dood). Normaal gezien bekijken we de dood op een lineaire manier: geboorte - leven - dood. Is dat niet slechts de menselijke manier van denken om alles op een tijdslijn te plaatsen? Is de dood (het niets) niet eeuwig aanwezig en zitten we niet allemaal in onze eigen bubbel van tijd/ruimte? Is er niet alleen dat 'niets' en is dat niet onze eigen essentie? Dromen we als dat niets niet bubbels van tijd en ruimte in onszelf? In het niets dat bewustzijn is?


Ik denk dat de hoogste macht een andere dimensie is dan die van tijd en ruimte. Het meest hoge heeft denk ik nooit zonde gekend. Goed en kwaad zijn menselijke concepten. Ik denk dat niemand zich zal moeten verantwoorden, behalve tegenover zichzelf. En ik denk ook niet dat dat moment van verantwoording ergens in de toekomst ligt, maar in de diepte van de innerlijke wereld.

Het is maar mijn geloof, maar ik denk dat als je jezelf in dit leven niet realiseert als het niets (de dood) zelf, dat je gewoon verder zult gaan naar een volgende bubbel van (illusie van) tijd en ruimte. Net zolang totdat je je weer herinnert dat je altijd alleen maar het niets bent geweest. En dat op dat moment duidelijk wordt dat er geen dood kan bestaan, want er is alleen maar niets geweest. Dood had alleen betekenis ten opzichte van leven.

Dit klinkt ingewikkelder dan hoe ik het zie/voel. Het blijft moeilijk om hierover te praten.

Klik om te vergroten...

Als er hierna niks is kunnen we er beter allemaal gelijk maar een eind aan maken.

Ik ben heel heel wetenschappelijk ingesteld. Ik hield mij in de kleuterklas al bezig me vraagstukken die nu quantumwetenschappen blijken te zijn. Ik keek omhoog naar de sterren en de maan terwijl de rest naar beneden keek en met poppetjes zaten te spelen.

Er is een creator en alles is een creatie. Wij zijn gebonden aan natuurkundige wetten anders waren wij zelf goden.

En wij zullen ons ooit moeten verantwoorden hoe wij met zijn creatie zijn omgegaan. En wij zullen ons moeten verantwoorden hoe wij met mensen zijn omgegaan, wie hebben wij onrecht aangedaan en wie heeft ons onrecht aangedaan. Want zijn grootste gunst/gift aan ons na het leven zelf, was vrije keus..

Dat is mijn overtuiging en wat iemand anders gelooft heb ik totaal geen problemen mee

Ik ben geen Christen trouwens (niet dat het wat uitmaakt) maar dat is al helemaal niet mijn overtuiging

Mindless zei:

Ik bedoelde het niet op een nihilistische manier. Het leven (en de daarmee geïmpliceerde dood) is waardevol voor mij om zoveel redenen. Met 'niets' bedoel ik slechts: niet-iets. Ook zie ik het niet als iets dat hierna komt, maar als de grond van het bestaan. Het canvas waarop het schilderij van leven en dood geschilderd wordt. Het ongemanifesteerde waarin alle manifestaties verschijnen.


Wetenschappelijk, maar ik zou dat ook spiritueel noemen. De echte spiritualiteit is wetenschappelijk.


Met het niets bedoel ik de bron van creatie. En als afzonderlijke individuen zijn we mede-creators. Alles wat we doen en denken echoot oneindig door de manifestatie (het universum) heen. Omdat wat je zei: we zijn energie en alles is energie (binnen de illusie van tijd/ruimte dan). Met onze intentie creëren we onze (relatieve) werkelijkheid en beïnvloeden we die van anderen.


Ik zie de creatie niet als een 'ding', maar meer als een proces. Jij omschrijft de creator nu als een persoon, wellicht geen mens, maar wel 'iemand' die iets (anders dan zichzelf) heeft gecreëerd. Wat als het nu zo simpel is als: iets is gemaakt van niets. Vorm is ontstaan uit vormloosheid. De vraag van: wie heeft de creator dan gecreëerd vervalt daarmee ook.

Als alles (hypothetisch) in werkelijkheid, in de diepte van de innerlijke wereld één is. Wie moet zich dan verantwoorden aan wie?

Klik om te vergroten...

Ik geloof in de eenheid (niet de drie-eenheid) van de hoogste macht. Er is geen andere verklaring vanuit zowel wetenschappelijk als religieus standpunt.

Het is onmogelijk dat alles, zowel wat wij kunnen zien als wat wij niet kunnen zien dat het geen creatie is.

Dat is mijn standpunt. Het is simpelweg onmogelijk.

Denken dat de creatie een innerlijke wereld is en niet een teken van van de grootheid van God is een narcistische vorm van grootheidswaanzin of een vorm van een heel laag zelfbeeld. Denkend dat alles jij bent en jij alles. Alles stopt na jouw dood of het andere uiterste dat je niks bent, oh wauwww..

Er zijn veel veel veel profeten geweest en ik denk dat dat mensen zijn geweest die meer konden zien dan wat wij kunnen zien. Ze hadden een boodschap en dat is geloof in de eenheid van God, reken op zijn vergiffenis en wees goed voor zijn creatie.

Dat is mijn heilige overtuiging. En dat wij allemaal "fouten" maken (drugs gebruiken, etc) daar is zijn vergiffenis voor. Dat maakt echt niet veel uit. Zolang je maar het goede voor hebt om wat er om je heen is.

Er bestaan echt heel slechte mensen. Geloof het of niet, er zijn mensen die vanavond de deur uit gaan met het plan iemand kwaad aan te doen. Satans zijn er ook onder de mens, het is niet iets uit een fabel. En op een dag zullen zij zich moeten verantwoorden. En als dat niet zo is wat weerhoudt mij ervan om een doorgesnoven drugsdealende psychopaat te zijn? De wet? Alsjeblieft zeg, laat mij niet lachen, de wet wat een grap, zie mij dan eerst maar eens te pakken te krijgen..

Albedo zei:

Mee eens, maar velen kunnen dat niet omdat ze die eigenschap niet bezitten; de zgn ....paten. Op hoge posities ook nog. Zelfs zonder die eigenschap daar niet eens gekomen. Oorlogen zijn er ook mede mee gewonnen overigens.

Teveel kennis en erover blijven nadenken is ook niet goed. Bewust zijn is al heel wat (tegenwoordig).

Klik om te vergroten...

Degenen die geen ...paten zijn, hebben de verantwoordelijkheid tot bewustwording. Is hoe ik het zie.

Voor ons als individuen is het een onrechtvaardige wereld. Je moet maar zien welke kaarten je krijgt.

Malafide zei:

Als er hierna niks is kunnen we er beter allemaal gelijk maar een eind aan maken.

Klik om te vergroten...

Ik bedoelde het niet op een nihilistische manier. Het leven (en de daarmee geïmpliceerde dood) is waardevol voor mij om zoveel redenen. Met 'niets' bedoel ik slechts: niet-iets. Ook zie ik het niet als iets dat hierna komt, maar als de grond van het bestaan. Het canvas waarop het schilderij van leven en dood geschilderd wordt. Het ongemanifesteerde waarin alle manifestaties verschijnen.

Malafide zei:

Ik ben heel heel wetenschappelijk ingesteld. Ik hield mij in de kleuterklas al bezig me vraagstukken die nu quantumwetenschappen blijken te zijn. Ik keek omhoog naar de sterren en de maan terwijl de rest naar beneden keek en met poppetjes zaten te spelen.

Klik om te vergroten...

Wetenschappelijk, maar ik zou dat ook spiritueel noemen. De echte spiritualiteit is wetenschappelijk.

Malafide zei:

Er is een creator en alles is een creatie. Wij zijn gebonden aan natuurkundige wetten anders waren wij zelf goden.

Klik om te vergroten...

Met het niets bedoel ik de bron van creatie. En als afzonderlijke individuen zijn we mede-creators. Alles wat we doen en denken echoot oneindig door de manifestatie (het universum) heen. Omdat wat je zei: we zijn energie en alles is energie (binnen de illusie van tijd/ruimte dan). Met onze intentie creëren we onze (relatieve) werkelijkheid en beïnvloeden we die van anderen.

Malafide zei:

En wij zullen ons ooit moeten verantwoorden hoe wij met zijn creatie zijn omgegaan. Want zijn grootste gunst/gift aan ons was vrije keus

Klik om te vergroten...

Ik zie de creatie niet als een 'ding', maar meer als een proces. Jij omschrijft de creator nu als een persoon, wellicht geen mens, maar wel 'iemand' die iets (anders dan zichzelf) heeft gecreëerd. Wat als het nu zo simpel is als: iets is gemaakt van niets. Vorm is ontstaan uit vormloosheid, of beter: vorm ontstaat nú uit vormloosheid. De vraag van: wie heeft de creator dan gecreëerd vervalt daarmee ook.

Als alles (hypothetisch) in werkelijkheid, in de diepte van de innerlijke wereld één is. Wie moet zich dan verantwoorden aan wie?

Dat is volgens mij ook de echte definitie van een spook ja.

Als het verleden achter ons ligt.

Eve's drop zei:

Als het verleden achter ons ligt.

Klik om te vergroten...

Dan ligt de toekomst nog steeds voor ons.

Mindblowing inderdaad...

Wanneer er wederzijds respect bestaat tussen 2 (of meer) mensen, die hun mening, en daaraan gekoppeld hun geloof aan die anderen kenbaar maken, is er een goed " gesprek" ofwel discussie mogelijk volgens mij. Dit lukt helaas lang niet altijd!
Dit verder terzijde.
Ándere levensvormen, niet inter planetaire, maar inter dimensionair , dat wordt erg moeilijk om te begrijpen. Tenminste voor mij. 3 dimensies, dat gaat nog, maar gaan we naar een vierde dimensie toe, in sommige wiskundige berekeningen is dit weleens aan de orde, dat gaat mij te ver. Ik kan er geen Visual van maken. Des te meer, omdat ik totaal a wiskundig ben onderlegd, sterker nog ik heb een giga bloedhekel aan wiskunde....algebra was voor mij aanleiding tot het krijgen van nachtmerries die ik heel af en toe nóg een keer beleef omdat ik in die dromen meemaak, dat ik weer een wiskundetentamen moet gaan maken, mubd you..
Wie kent ze nog, die vergelijkingen oplossen, waaruit dan een paraboolgrafiek obtstaat, met een lijn, die 2 raakpunten met die kutparabool hweft, en reken daarcan de coördinaten maar eens even uit...
En dan later in verdere studies die merkwaardige produkten wéér tegenkomen, geen drie maar 12 stuks, en wilt u deze even kunnen toepassen over twee weken, heren...
En toch hebben wij deze ellendige algebra nodig, al helemaal als wij dus in verschillende dimensies de nodige berekeningen willen kunnen maken. Ik heb in deze één grote triomf, en dat is dat ook de aliens, met hun ufo voertuigen zeer waarschijnlijk diezelfde merkwaardige produkten plús parabolen hebben moeten kunnen oplossen en uit hun al of niet aanwezige hoofd met hersenen hebben moeten leren.

Ik lees in dit topic ook, dat bomen " iets weten" en kunnen "doorgeven" aan andere bomen om hen heen, betreffende grazen van beesten aan hun bladeren o.i.d.
Dat gaat mij toch te ver. Want, als bomen iets "weten" dan zouden zij over hersenen moeten beschikken, en ook een soort van een " geheugen".
Ik denk, dat wij allemaal wel inzien, dat daarvoor in de stam, of takken echt geen plaats is.
Alhoewel er mensen zijn, zoals prinses Irene bijvoorbeeld die beweren dat zij met bomen kunnen communiceren.
Dit soort verslaggeving beschouw ik toch echt als tropenkolder.

Ik hoop, dat mijn entiteit , die misschien zal overblijven nadat ik overleden ben, nooit en te nimmer meer wiskundige formules en dergelijke meer zal moeten kunnen oplossen.
Want dit is, echt waar, een trauma voor mij geworden....

Vwb de leerschool, die de aarde voor ons zou moeten, of beter nog: zou kunnen zijn, moet ik vaststellen, dat de hele mensheid er nog altijd in de laatste 2000 jaar zeer zeker, er een gigantische klotenbende van gemaakt heeft en, erger nog, dat steeds heden ten dage stug blijft volhouden.
Aliens, ufo bezoeken, vier dimensionaal, of niet.
Zet de kwelbuis om 20.00 uur maar eens aan....jammer, jammer en nog eens, jammer.