#1
Dood is een illusie, alles is mogelijk zolang je der maar goed bij voelt. Je kan geen feiten noemen waar niemand kennis over heeft en nooit zal krijgen. waarom zou je der dan niet zelf het beste van maken ?
Hoe denken jullie over de dood?
348 antwoorden
125 weergaven
18-5-2026
#2
Maar als er bij jou de onderliggende intentie is om er vanaf te komen, dan is er dus een weerstand tegen die ervaringen. Ik denk dat zolang dat je echte intentie is, dat je er last van zult hebben. Want je demonen zijn (imo) je eigen schaduwzijde. Ze worden sterker door weerstand en lossen op door acceptatie. En omdat ze jouw schaduw zijn, worden ze slimmer omdat jij slimmer wordt. Door hier heel bewust van te worden schijn je als het ware je licht (bewustzijn) op die duisternis. They don't like that.Bedankt! Ik probeer er al lang geen weerstand aan te bieden. Telkens mezelf overtuigen dat ik kies wat er gebeurd, dat ze me niets kunnen doen. Ik realiseer ook altijd dat ik in mijn Rem slaap zit, dus vertel ik mezelf dat het allemaal niet echt is. Heb er lang mee kunnen omgaan. Het maakte me niet meer bang. Het intrigeerde me zelfs. Maar het lijkt wel alsof mijn demonen slimmer en slimmer worden. Om me toch maar bang te maken. Meerdere hallucinaties na elkaar maken soms dat ik niet meer weet wat realiteit Is en wat niet. Ik weet soms niet meer of ik echt wakker ben. Soms duurt het slechts exact 5 sec tussen wakker zijn en hallucineren. Ik doe men uiterste best, maar dan panikeer ik toch wel hoor. Buiten dat Is het ook extreem vermoeiend want al die tijd slaap je ook niet deftig. Dus ja, zou er graag zo snel mogelijk vanaf zijn want ik ben bang de realiteitszin te verliezen en gek te worden. Slaapverlamming, hypnagoge hallucinaties, maakt al niet uit wat het is, als het maar stopt. De grens met lucide dromen Is klein, maar het lukt me slecht heel soms om dat te doen.
In je dromen ben je min of meer overgelaten aan wat er gebeurd, maar overdag heb je veel meer invloed op de manier waarop je met dingen omgaat. Ik zou dat gebruiken om je "demonen" mee te confronteren. Overdag je angsten overkomen zorgt ervoor dat je 's nachts beter slaapt.
#3
Het is natuurkundig gezien onmogelijk dat er niets is na de dood.
De eerste wet van de thermodynamica stelt dat energie niet uit het niets komt en niet in het niets verdwijnt, wij zijn energie.
Ik geloof dat je je na je leven zult moeten verantwoorden voor je daden. En ik geloof in de hoogste macht die de rechter is.
Hij is de meest barmhartige en de meest vergevingsgezinde. Maar je zult je ook moeten verantwoorden tegenover mensen voor al het onrecht wat je ze hebt aangedaan en mensen zijn niet zo vergevingsgezind.
Ik geloof in het leven, in het graf, in de dag des oordeels en in het bestaan wat erna komt. Elk een soort van apart stadium/dimensie
Dat is wat ik geloof over wat er na de dood is.
En zeggen van ja er is niks of ik weet het niet vind ik wel een heel makkelijke/onverantwoorde manier om ermee om te gaan.
De eerste wet van de thermodynamica stelt dat energie niet uit het niets komt en niet in het niets verdwijnt, wij zijn energie.
Ik geloof dat je je na je leven zult moeten verantwoorden voor je daden. En ik geloof in de hoogste macht die de rechter is.
Hij is de meest barmhartige en de meest vergevingsgezinde. Maar je zult je ook moeten verantwoorden tegenover mensen voor al het onrecht wat je ze hebt aangedaan en mensen zijn niet zo vergevingsgezind.
Ik geloof in het leven, in het graf, in de dag des oordeels en in het bestaan wat erna komt. Elk een soort van apart stadium/dimensie
Dat is wat ik geloof over wat er na de dood is.
En zeggen van ja er is niks of ik weet het niet vind ik wel een heel makkelijke/onverantwoorde manier om ermee om te gaan.
#4
Het boeit me vrij weinig, zou met een gerust hard dood gaan op dit moment.
Klinkt zeer suïcide alles behalve dat, als het mijn tijd is het mijn tijd prima.
Je leeft niet verder je bent gewoon klaar.
Geen hemel etc, bewijs het maar eens.
Klinkt zeer suïcide alles behalve dat, als het mijn tijd is het mijn tijd prima.
Je leeft niet verder je bent gewoon klaar.
Geen hemel etc, bewijs het maar eens.
#5
Je leeft niet verder je bent gewoon klaar.
Geen hemel etc, bewijs het maar eens.
Haha ja maar jij kan ook niet bewijzen dat “hemel” of leven na de dood niet bestaat
Ik geloof wel dat er meer is na de dood. Niet persee de hemel ofzo. Maar wel iets
En zo niet. Balen dan hahahaha
#6
Misschien staat de dood of het 'niets' wel buiten de natuurkundige wetten? Dat het universum (zoals wij deze persoonlijk ervaren) met al zijn natuurkundige wetten (waaronder tijd en ruimte) als een soort bubbel is binnen een oceaan van niets (de dood). Normaal gezien bekijken we de dood op een lineaire manier: geboorte - leven - dood. Is dat niet slechts de menselijke manier van denken om alles op een tijdslijn te plaatsen? Is de dood (het niets) niet eeuwig aanwezig en zitten we niet allemaal in onze eigen bubbel van tijd/ruimte? Is er niet alleen dat 'niets' en is dat niet onze eigen essentie? Dromen we als dat niets niet bubbels van tijd en ruimte in onszelf? In het niets dat bewustzijn is?Het is natuurkundig gezien onmogelijk dat er niets is na de dood.
Ik denk dat de hoogste macht een andere dimensie is dan die van tijd en ruimte. Het meest hoge heeft denk ik nooit zonde gekend. Goed en kwaad zijn menselijke concepten. Ik denk dat niemand zich zal moeten verantwoorden, behalve tegenover zichzelf. En ik denk ook niet dat dat moment van verantwoording ergens in de toekomst ligt, maar in de diepte van de innerlijke wereld.Ik geloof dat je je na je leven zult moeten verantwoorden voor je daden. En ik geloof in de hoogste macht die de rechter is.
Hij is de meest barmhartige en de meest vergevingsgezinde. Maar je zult je ook moeten verantwoorden tegenover mensen voor al het onrecht wat je ze hebt aangedaan en mensen zijn niet zo vergevingsgezind.
Het is maar mijn geloof, maar ik denk dat als je jezelf in dit leven niet realiseert als het niets (de dood) zelf, dat je gewoon verder zult gaan naar een volgende bubbel van (illusie van) tijd en ruimte. Net zolang totdat je je weer herinnert dat je altijd alleen maar het niets bent geweest. En dat op dat moment duidelijk wordt dat er geen dood kan bestaan, want er is alleen maar niets geweest. Dood had alleen betekenis ten opzichte van leven.
Dit klinkt ingewikkelder dan hoe ik het zie/voel. Het blijft moeilijk om hierover te praten.
#7
@Mindless
Wat je geleerd hebt zit toch opgeslagen in je hersenen en dan lijkt me dat je ziel dat niet kan meenemen na de dood?
@Incubi666
Ik vind het risicoprofiel te groot, dus ik pas voor Datura.
Wat je geleerd hebt zit toch opgeslagen in je hersenen en dan lijkt me dat je ziel dat niet kan meenemen na de dood?
@Incubi666
Ik vind het risicoprofiel te groot, dus ik pas voor Datura.
#8
Misschien dat gedachten worden opgeslagen in het brein, maar naar mijn weten heeft zelfs de wetenschap geen hard bewijs over of gedachten gegenereerd worden door het brein. Het brein kan ook net zo goed als een tuner/ontvanger werken en afstemmen op een bron die buiten het fysieke lichaam ligt. Wat zou betekenen dat dezelfde informatie die ergens anders opgeslagen ligt, opnieuw kan worden gedownload.@Mindless
Wat je geleerd hebt zit toch opgeslagen in je hersenen en dan lijkt me dat je ziel dat niet kan meenemen na de dood?
Ergo, we weten het niet. Zeggen dat gedachten gegenereerd worden door het brein = materialisme. Een geloof waar de wetenschap tot op de dag van vandaag nog steeds van doordrongen is.
#9
Hoe meer ik lees, nadenk en leer hoe minder zeker ik van zaken ben. Als het er echt op aankomt zijn we toch eigenlijk maar een stelletje "doorgevolueerde aapjes" die proberen de wereld om ons heen te begrijpen. We denken dat we al heel veel weten maar als je er goed bij nadenkt valt het allemaal vies tegen. Onze wetenschap is goed, nuttig en noodzakelijk maar heeft nog geen keiharde antwoorden op de vragen:
Damn van trippen wordt je toch een vage dodo![:sweatsmile:]()
- Waarom zijn we hier?
- Wat is er na de dood?
- Wat is tijd?
- Hoe groot is de ruimte?
- Hoe is dit allemaal begonnen (en dan doel ik dus op voor de oerknal)
- Is er een god?
- Hoeveel dimensies zijn er eigenlijk?
Damn van trippen wordt je toch een vage dodo
#10
P.S. Besef me nu dat mijn verhaal eigenlijk niet eens echt antwoord op de vraag geeft. Ik vermoed dat de dood het einde betekent van de persoon die ik nu ben maar dat er "iets" van mij door zal gaan met bewust ervaren. Ook na wat wij de "dood" noemen.
#11
Dat is ook mijn geloof, maar ik besef me nu ook dat het dat ook is: een geloof. De waarheid is, ik weet het niet. Er is zó weinig dat ik écht kan weten.P.S. Besef me nu dat mijn verhaal eigenlijk niet eens echt antwoord op de vraag geeft. Ik vermoed dat de dood het einde betekent van de persoon die ik nu ben maar dat er "iets" van mij door zal gaan met bewust ervaren. Ook na wat wij de "dood" noemen.
Nu had ik gisteravond weer eens last van buikkrampen en daardoor bij uitzondering besloten om wiet te gebruiken (dikke twee maanden geen wiet meer gebruikt en dat niet gebruiken gaat nu ook gewoon weer in). De wiet hielp goed om de pijn te verlichten, maar ik was verbaasd over hoe psychedelisch het was om na zo lang weer eens high te zijn. Het was echt een soort mentale trip gisteren. Anyway, ik had dus gisteravond een paar inzichten die ik besloot op te schrijven. Dit schreef ik op:
"Kennis/betekenis = lijden
Lijden = kennis/betekenis."
Hoe ik dit begreep, was dat ergens kennis van hebben, lijden impliceert. We accepteren 'feiten', maar worden tegelijkertijd ook gebonden door die acceptatie. Die binding zorgt onherroepelijk tot lijden. Maar tegelijkertijd is er niets dan ons eigen waardeoordeel dat zegt of kennis het waard is om voor te lijden, of niet. Die beide standpunten zijn even valide. Dit zien haalde mij gisteren echt even uit het aanhangen van 1 standpunt. Normaal heb ik als geloofsovertuiging dat kennis het niet waard is om voor te lijden, maar dat is slechts mijn standpunt. Het was een echte bevrijding om te zien dat mijn standpunt niet universeel waar was.
En dit schreef ik ook nog op:
"Deze ervaring van mens te zijn,
Als je niet weet wat dit allemaal is,
wat doet dat met je wereld?"
Wat er door me heen ging toen ik dit schreef, was dat deze hele menselijke ervaring die we hebben - van zien, horen, voelen, proeven, ruiken, denken - dat we niet echt weten wat het is. We hebben er onze ideeën over, maar als we er eerlijk naar kijken, hebben we werkelijk geen idee wat het echt is. En dat eerlijk kijken, haalt de grond onder onze voeten weg. Onze hele wereld valt weg, als we eerlijk durven toe te geven dat we niet weten wat dit bestaan eigenlijk is. Natuurlijk kwamen daarna mijn overtuigingen weer terug en zag ik het toen niet meer zo, maar toch weten we eigenlijk niets...
Een wijze manier van leven.Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.
#12
Als het verleden achter ons ligt.
#13
Dan ligt de toekomst nog steeds voor ons.Als het verleden achter ons ligt.
#14
#15
Mindblowing inderdaad...
#16
Maar wie zegt wat "voor" en wat "achter" is?!Dan ligt de toekomst nog steeds voor ons.![:wink:]()
#17
Haha!Maar wie zegt wat "voor" en wat "achter" is?!![:tonguewink:]()
Tja, misschien is tijd niet lineair. Alsnog zitten wij vast in het nu.
#18
Interessant wetenschappelijk stuk over ruimte en tijd waarvan Einstein al heeft aangetoond dat die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en het begrip ruimtetijd introduceerde alsmede nieuwe inzichten in dat gebeuren:
https://www.quantumuniverse.nl/wat-ruimte-wat-tijd
@Mindless
Ik weet dat jij niet zo van de wetenschappelijke benadering bent, maar ik hoop dat je het toch wil lezen en je mening er over wil geven.
https://www.quantumuniverse.nl/wat-ruimte-wat-tijd
@Mindless
Ik weet dat jij niet zo van de wetenschappelijke benadering bent, maar ik hoop dat je het toch wil lezen en je mening er over wil geven.
#19
Hoe meer ik lees, nadenk en leer hoe minder zeker ik van zaken ben. Als het er echt op aankomt zijn we toch eigenlijk maar een stelletje "doorgevolueerde aapjes" die proberen de wereld om ons heen te begrijpen. We denken dat we al heel veel weten maar als je er goed bij nadenkt valt het allemaal vies tegen. Onze wetenschap is goed, nuttig en noodzakelijk maar heeft nog geen keiharde antwoorden op de vragen:
Bij gebrek aan keiharde kennis is volgens mij iedereen overgeleverd aan datgene dat hij/zij het meest waarschijnlijk vind. Onder invloed van eigen ervaringen, gesprekken en wetenschappelijke artikelen heb ik de mening gevormd dat het waarschijnlijk is dat er "meer" is dan we nu vermoeden. Maar welke vorm dat "meer" dan moet hebben weet ik niet. Omdat ik totaal niet zeker ben van mijn zaak spreek ik altijd maar over de "voor mij meest waarschijnlijke waarheid"...
- Waarom zijn we hier?
- Wat is er na de dood?
- Wat is tijd?
- Hoe groot is de ruimte?
- Hoe is dit allemaal begonnen (en dan doel ik dus op voor de oerknal)
- Is er een god?
- Hoeveel dimensies zijn er eigenlijk?
Damn van trippen wordt je toch een vage dodo![:sweatsmile:]()
Ben het overall met je eens, maar dit is niet op alle punten helemaal waar. De wetenschap heeft bijvoorbeeld echt wel een aardig idee van wat ‘tijd’ is.
Alleen is dit voor leken soms lastig te lezen. Ik ben me door ‘Een korte geschiedenis van de tijd’ van Hawking aan het heenwerken momenteel. Daarin is e.e.a. relatief simpel en met een lettergrootte voor half-blinden (lol) uitgelegd, maar alsnog is het moeilijk te vatten als niet-natuurkundige. Maar dat betekent dus niet dat de wetenschap er nog niet veel over weet. Ik durf dat in ieder geval niet zo stellig te beweren.
Verder wel waar dat wetenschap hoe dan ook ook lang niet alle antwoorden heeft, en mogelijk ook nooit zal kunnen hebben. Het zijn natuurlijk sowieso vrijwel altijd theorieën, of waarschijnlijkheden, en iets wetenschappelijk gezien ‘hard maken’ kan een crime zijn.
De vraag is of zelf gaan speculeren op basis van individuele ervaringen ons dichter bij de waarheid brengt. (Even voor de duidelijkheid: dit is geen standpunt/oordeel, maar een overpeinzing.)
Het is in ieder geval leuk om te doen.
Ik vraag me wel nog af welke wetenschappelijke artikelen je dan bedoelt @Eik, in welke richting. Mijn idee - maar ben er niet zeker van - is dat het algemene beeld in de wetenschap een beetje is dat ‘wij zijn ons brein’, en daaruit volgend dat er niet perse meer is na de dood. Maar ik ken niet alle richtingen/disciplines goed en ga misschien teveel van de neurowetenschap uit.
#20
Het maakt me niet zo veel uit dat ik ooit ga dood gaan. Het leven is best zwaar en ik zou het ook niet zo lang kunnen volhouden... Maar ik vind het langs de ene kant ook wel jammer, ik ben bang dat ik allemaal leuke dingen ga missen :/