Feline

"Hey, LSD en Paddo´s hebben aardig wat gemeen met elkaar, maar is toch echt een compleet andere ervaring. Ik heb zelf eerst paddo´s gedaan (wat bij mij erg vaak fout valt) en daarna probeerde ik LSD toen ik het eens tegenkwam wat mij beter bevalt. Maar het is een persoonlijke voorkeur. Ik zou als ik jou was me er verder over inlezen en kijken wat je meer aanspreekt. Check wat reports, extra info en beslis wat jou het leukst lijkt. Als je het mij vraagt zeg ik LSD omdat ik me daar vrolijker, en fijner mee voel dan met paddo's Genoeg mensen hebben heet juist andersom. Experimenteer voorzichtig de eerste keren. Je weet immers niet hoe je erop gaat reageren. Hopelijk heb je er iets aan. Enjoy you're flight! Klik om te vergroten... Thanks, ken ook wel een aantal mensen die al vaak gebruikt hebben.. Maar je hebt inderdaad gelijk Ik wacht nog even en dan maak ik een beslissing"

"Leuk om te zien wat jullie allemaal lezen. Ik lees nu ook vrij veel, wat boeken die ik gelezen heb: The book on the taboo against knowing what you are - Alan Watts The Center of the Cyclone - John C. Lilly Spiritual Enlightenment - Jed McKenna The cloud of uknowing - Anonymous Nu bezig of deels gelezen Tao te Ching Gateless Gate Nature, man and women - Alan Watts Leaves of grass - Walt Whitman Laws of form - G. Spencer Brown"

"Mindless zei: Het ego kan niet met en niet zonder, vandaar die spanning denk ik. We haten het, maar we houden ervan, dus blijven we eraan vasthouden en zoeken we pseudo-ontspanning in dingen als wiet. Ontopic: eindelijk I Am That uitgelezen. Maanden over gedaan. Next up is dus Be Here Now. Had je hem al bestelt Huh? Klik om te vergroten... Haha ja leuk die paradox :') WE houden er aan vast, en wie is WE ?! :') Wie houdt daar dan aan vast? >.> Ik vond de filmpjes van Jim Newman wel heel erg 'duidelijk'. Hij is behoorlijk recht voor de raap, zie youtube."

"Mindless zei: 'Niemand' houdt ergens aan vast. Er is niemand om zich vast te houden. Ik zou zeggen dat de realiteit van het ego het (gevoel van het) vasthouden zelf is. Maar er is niemand die iets vasthoudt. Taal heeft de 'iemand' gecreëerd. Maar ik geloof dat wij wel degelijk echt zijn. We zijn alleen niet 'iemand'. We "zijn" en daar houdt het qua woorden wel op (al hou ik me daar meestal niet aan ). Ik zal die filmpjes eens checken (ja ja, 'ik' ). Klik om te vergroten... Hahaha, ja doe 'jij' dat maar eens even! Eigenlijk is het wel een hele debiele situatie. Al die ego's flippen keihard om hunzelf, lezen als een malle tig boeken weg in de hoop dat ze op een dag zichzelf de afgrond in kunnen zwiepen. What a story. En zoveel wanhoop! De wanhoop is zo hoog dat er massaal naar dit soort 'leringen' wordt gegrepen. Het voelt gewoon alsof er wat te halen valt! Als ik heel eerlijk ben snap ik geen bal van al die boeken, waar hebben ze het in godsnaam over? Ik heb dan wel een concept maar daar blijft het bij hoor. Dat zal wel morrelen aan alle kanten. Opzich kan ik me dan wel vinden in boeken waar mijn tegenstrijdige waardes en overtuigingen naar voren komen. Dan zie ik: oja, wauw, dat ik dat écht niet zag!"

"Mindless zei: @inExtase Het is ook een debiele situatie, maar toch zie ik wel waarde in spirituele boeken, ook al ben ik zelf dus niet echt een lezer. Het kan mensen die in wanhoop zijn hoop en een ander perspectief geven. Maar wat je zegt, slechts tig boeken lezen en verwachten daardoor spirituele verlichting te bereiken is nogal onzinnig. Als je niet begrijpt waar ze het over hebben, is dat niet altijd omdat het onzin is. Ik begrijp heel vaak niet wat een spirituele tekst betekent of wat een spirituele spreker bedoeld, maar in de meeste gevallen kom ik dan later terug en dan begrijp ik precies wat er gezegd wordt. Vaak was het probleem dat ik eerst te moeilijk dacht, of soms was ik gewoon niet klaar om iets te begrijpen. Nu ook is er genoeg wat ik niet begrijp, maar waar ik naar terug blijf komen omdat ik letterlijk honderden keren eerder bevestigend inzicht heb gekregen over het werk van een schrijver of spreker. Maar soms is het ook gewoon crap. Klik om te vergroten... Ja ik zie ook de waarde neem ik aan want ik lees ze ook, en ik denk helemaal niet dat het onzin is hoor (meestal)! Twas niet heel serieus bedoeld dat ik het niet snap Een boek valt wel te snappen! Maar waar ze dan echt naartoe 'wijzen' who knows? En ja! het kan veel hoop geven. Ook wordt je er een stuk minder oordelend van. Ik geloof echt dat de samenleving er beter/functioneler op zou kunnen worden, of juist niet ."

"Mindless zei: @inExtase Wat ik denk: op het microkosmos niveau: de illusie van het ego. Op het macrokosmos niveau: 'Maya' De grote illusie. Er moet een bepaalde mate van suspension of disbelief zijn om deze wereld te laten functioneren. Als iedereen doorzag dat er niemand is, dan konden we dit toneelspel niet opvoeren. Taal/concepten plus ons geloof daarin ja. Ik denk dat taal veel ouder is dan het ego, maar dat is slechts mijn opvatting/geloof. Als er een illusie is, moet er ook een waarheid zijn toch? Een onderliggend fundament. Wat je bent, niet wat je denkt dat je bent. Niks mis met filosoferen toch. Klik om te vergroten... Thanks for sharing. Ik zie nu een beetje wat je denkt ja. Ja wie weet wanneer dat ego gevoel opgekomen is!"

"Mindless zei: Ja, het proberen te begrijpen van deze dingen met je intellect is niet te doen, niet echt tenminste. Maar omdat dat meestal de enige manier is waarop mensen naar dingen kijken, lijkt het ofwel complete abracadabra of heel erg moeilijk. Het is niet moeilijk, het is slechts dat je de verkeerde tool gebruikt. Het heeft tijd en oprechte interesse nodig om te leren luisteren naar dat soort dingen. Maar het is zeker weten heel goed mogelijk, want wat je leert is iets wat al in je zit. De lering die de echten overbrengen is niet kennis die je leert van hen, maar wijsheid die van ons allemaal is. Áls het om de real deal gaat. Dat zijn dingen die we letterlijk allemaal al weten. Zij herinneren je slechts aan je eigen wijsheid. Wat naar mijn mening iets veel mooiers is dan slechts kennisoverdracht. Klik om te vergroten... Ja mooi gezegd! Thanks!"

"Ik denk dat het net is als voor je geboren werd, maar dat weet je nu niet meer. We voelen ons als aparte entiteiten die in het universum geplaatst zijn, maar ik vind het fijner om het te zien alsof het universum mij (tijdelijk) gevormd heeft, dan weer 'afbreekt' in zekere zin, en als 'ik' weer 'opgebouwd' ben, dan weet ik niet dat ik dood was. Dood komt met leven idd, net as aan/uit. Zonder aan heb je geen uit, zonder uit geen aan. Maar dat is alleen hoe ik nu denk, en eigenlijk kijk ik er steeds wel weer anders naar. Toen ik ong 4 jaar oud was besefte ik me voor het eerst heel sterk dat ik dood moest gaan uiteindelijk. Ik heb in mijn jeugd periodes gehad dat ik soms opeens heel bang voor de dood was, ik kon echt voelen dat ik dood ging zegmaar, het is best lastig uit te leggen. Uiteindelijk accepteerde ik dat gevoel gewoon en heb het nu al 2 jaar niet gehad. In de samenleving wordt de dood heel grimmig afgebeeld. Zeer dramatisch. Natuurlijk iemand verliezen is heel verdrietig, maar toch wordt het als een soort kwaadaardig iets beschouwt, waarom? Dus daar groei je dan ook mee op."

"Seks op LSD was wel een bijzondere ervaring."