leveldesigner zei:Heroine maakt inderdaad dat mensen veranderen in hun gedrag. Meestal zijn het de wat oudere verslaafden, mensen die al jaren gebruiken, die kunnen bewaren voor de volgende dag. Voor hen is het niet zozeer meer een genots middel als wel een medicijn. Het ligt er ook maar net aan hoeveel je hebt, heb je genoeg dan is bewaren voor de volgende dag ook niet zo'n punt.
quote]
Dit klopt zeker.
Jij kent mijn situatie erg goed en je weet ook dat ik het destijds meer als medicijn gebruikte voor me pijn van me operatie.
Echter is het later ook een moeten geworden.Me lichaam wende er natuurlijk erg aan en werd meer en meer.
Op het einde was het gvd 3 gram per dag!
Bezorgdiemand zei:Heftig om te lezen hoe een heroïneverslaving tot stand komt. Vaak hoor je ook dat het omgaan met "verkeerde vriendjes" een eerste aanzet is tot het gebruik van. Eenmaal verslaafd is er geen houden meer aan wordt weleens gezegd. Echter, ik ken dankzij mijn zus gebruikers die op de een of andere manier er wel mee weten om te gaan. Die bewaren bijvoorbeeld rotzooi voor de volgende morgen om niet ziek o.i.d. te worden. Maar mijn zus rookt gewoon alles in één keer op. Of het nu om een halve gram bruin gaat (weet niet of dat veel is voor een dag) of een half bolletje wit. Als het er is, moet het ook op.
Soms, heel soms geeft ze mij een steentje bruin in bewaring voor de volgende dag. Doe ik eerlijk gezegd niet graag, want ik wil eigenlijk niet met het spul geassocieerd worden. Maar het is mijn enige zus, en ook nog eentje met een karkater van goud! Behulpzaam voor iedereen, geeft zelfs haar laatste restje aan iemand anders die erom schreeuwt, zorgzaam. Kortom het karakter dat ze had voor haar verslaving heeft ze nog steeds.
Maar ik herken ook uit de antwoorden het ontkennen, tegenstrijdige antwoorden geven. Het tegen elkaar opspelen van mensen. Mensen die het goed voor hebben zwart maken bij anderen, etc.
.....en het enige gevoel na verloop van tijd is NIET ZIEK ZIJN, stoned ja waarschijnlijk te, al heb je dat zelf niet door......
Ik kan me nu dus echt levendig voorstellen, na alle ellende die ik heb met het stoppen met Oxycontin, wat voor een hel het moet zijn, om te stoppen met die heroine.
Als ik dan hier elders op het Forum lees, dat er mensen zijn, die de heroine eens willen proberen, dan val ik toch echt bijna van mijn stoel af.
En dan denk ik nog eens terug aan Theo, in een ontwennings kliniek waar wij samen zaten, ik voor alcohol en hij voor de heroine, die tegen mij zei: (ik had hem gevraagd of dat spul met de naam Heroine nou echt zó lekker was)
Oxcyman, DOE HET NOOIT
dit is alweer een paar jaar geleden maar ik reageer toch omdat precies zo bij mij is gegeaan ik ben ook zelf van fentanyl afgekickt en dat is gelukt want ik dacht dat ik t zelf aan kon maar ben toen langzaam weer s oxycodon gaan doen en uit eidenlijk was ik terug bij af. en op een dag kon ik niet aan fenta en oxy komen en heb ik uit wanhoop heroine gehaald ik was er sws al nieuwschierig naar en had er ook niet veel van verwacht aangezien de high van opiaten bij mij altijd meer heel kort duurt ik ben er achtergekomen dat ik het meer doe voor de verdoving omdat ik veel pieker maar dat is een ander verhaal iniedergeval heb de heroine geprobeerd vond het minder chill dan fenta kwa inkick ik kauwde de pleisters maar ben er toch verslaafd aan geraakt. in mijn ogen is elke opiaat/opiode het zelfde en wat die jonge daar boven helemaal plaaste klopt precies maar denk dat de meeste mense nog niet ver genoeg zijn om dat te accepterenIk zou heroine wel willen proberen, kijken of het zo goed is als iedereen zegt. Ik kan me niet voorstelle dat het beter is dan oxy of fentanyl. En word ik verslaafd, dan kick ik gewoon weer af als het op is daar ik ten zeertse betwijfel dat je van een zakje van 1g al verslaafd ben qua tolerantie. Dat is moeilijk, maar ik heb het al eens gedaan.
ik noem dat altijd dat bij het gebruik je een tweede persoon hebt gemaakt je hebt de echte jij die wilt gebruiken en je hebt de demoon zoals ik hem noem en die laat jou gebruiken maar jij wilt het eigenlijk maar zodra hij komt is het ontzettend lastig om weerstand te bieden en denk je uit eidenlijk oke laat maar nog een keer is wel relaxed opzichWat ik als grootste probleem ervaar van heroïne (en andere sterke opiaten) is dat de herinnering eraan zo verschilt van de werkelijkheid. Zoals TS al schrijft is het effect niet heel bijzonder, even afgezien van de hele goede ervaringen die er natuurlijk ook zijn maar dan met name in het begin van het gebruik, en zou het geen aanleiding moeten zijn tot zo'n heftige afhankelijkheid.
Maar, zodra de verslaving zijn intrede heeft gedaan vertelt ons instinct ons dat we het moeten gebruiken ondanks dat we weten dan we dat juist niet moeten doen. Het instinct verfraait de herinneringen en de beleving die we ervaren als we aan heroïne denken wordt een mooie.
Het wordt een ongrijpbaar iets, je krijgt er geen vat op. Je weet beter maar doe het tegenovergestelde.
Het is ook niet zozeer de dope die met onze hersenen aan de haal gaat maar eerder de manier waarop ons beloningssysteem werkt. Zodra dat systeem geprikkeld wordt gaat het ervan uit dat de oorzaak van die prikkeling een goed iets is en dat we dat weer moeten doen.
Dankzij dat systeem blijven we eten, sex hebben, socializen etc.. Maar het systeem is niet kritisch en geeft ons geen advies over de aard van de prikkel en of deze wel echt goed voor ons is.
Daar hebben we een ander deel van onze hersenen voor nodig dat leert van ervaringen en waarin kennis kan worden opgeslagen over wat wel en niet goed is.
Helaas verliest dat deel van onze hersenen het vaak van ons instinct.
Die strijd tussen het oergevoel dat je vertelt dat je moet gebruiken en je verstand die je vertelt dat je het niet moet doen is een altijd maar weer terugkerende en uitputtende bezigheid waarbij het verstand vroeg of laat aan het kortste eind trekt waardoor je weer voor de bijl gaat.
Afkicken is daarom ook niet iets dat je met je verstand kan doen omdat je verstand eigenlijk geen partij is t.o.v. je instinct. Het is eerder een kwestie van je verstand uitzetten en de dope blindelings een grote rotschop geven en zo lang mogelijk uit de buurt houden.
angel23 zei:Vergeet nooit dat heroine zeer verslavend is en ik weet dat uit eigen ervaring helaas.
Ik heb echt heel veel vrienden verloren door de drug of het leven dat je gaat lijden als je eenmaal zwaar verslaaft bent want op een moment komt het besef ik kan niet meer zonder en dan ga je dingen doen die je ik niet zou doen als ik niet verslaaft zou zijn geworden. Ik heb 14jaar in detentie
gezeten en bijna altijd door de drugs want het is duur en als je ziek bent en geen geld heb ga je gekke dingen doen tenminste ik wel
Ik ben nu al weer heel wat jaren aan de drugs en daar me bedoel ik heroine coca en pillen geen xtc maar ik ga meer voor de benzo zo als oxazepam bv.
rudolf zei:Ik zit nu met problemen dat ik me morfine van me arts niet meer krijg.
Omdat heroine en morfine dichtbij elkaar liggen , zit ik te denken om over te schakelen naar heroine.
Afkicken moet ik toch al van de morfine.
Daarom zal de korte tijd dat ik dit gebruik wel meevallen.
Klinkt heel naief dat ik zo denk , maar gebruik al 3 jaar morfine en sinds afgelopen donderdag zei me arts me ineens zonder te zetten.
Ik voel me zwaar klote en ben al 4 dagen/nachten wakker.
Datwel zei:Wat ik als grootste probleem ervaar van heroïne (en andere sterke opiaten) is dat de herinnering eraan zo verschilt van de werkelijkheid. Zoals TS al schrijft is het effect niet heel bijzonder, even afgezien van de hele goede ervaringen die er natuurlijk ook zijn maar dan met name in het begin van het gebruik, en zou het geen aanleiding moeten zijn tot zo'n heftige afhankelijkheid.
Maar, zodra de verslaving zijn intrede heeft gedaan vertelt ons instinct ons dat we het moeten gebruiken ondanks dat we weten dan we dat juist niet moeten doen. Het instinct verfraait de herinneringen en de beleving die we ervaren als we aan heroïne denken wordt een mooie.
Het wordt een ongrijpbaar iets, je krijgt er geen vat op. Je weet beter maar doe het tegenovergestelde.
Het is ook niet zozeer de dope die met onze hersenen aan de haal gaat maar eerder de manier waarop ons beloningssysteem werkt. Zodra dat systeem geprikkeld wordt gaat het ervan uit dat de oorzaak van die prikkeling een goed iets is en dat we dat weer moeten doen.
Dankzij dat systeem blijven we eten, sex hebben, socializen etc.. Maar het systeem is niet kritisch en geeft ons geen advies over de aard van de prikkel en of deze wel echt goed voor ons is.
Daar hebben we een ander deel van onze hersenen voor nodig dat leert van ervaringen en waarin kennis kan worden opgeslagen over wat wel en niet goed is.
Helaas verliest dat deel van onze hersenen het vaak van ons instinct.
Die strijd tussen het oergevoel dat je vertelt dat je moet gebruiken en je verstand die je vertelt dat je het niet moet doen is een altijd maar weer terugkerende en uitputtende bezigheid waarbij het verstand vroeg of laat aan het kortste eind trekt waardoor je weer voor de bijl gaat.
Afkicken is daarom ook niet iets dat je met je verstand kan doen omdat je verstand eigenlijk geen partij is t.o.v. je instinct. Het is eerder een kwestie van je verstand uitzetten en de dope blindelings een grote rotschop geven en zo lang mogelijk uit de buurt houden.
Datwel zei:Wat ik als grootste probleem ervaar van heroïne (en andere sterke opiaten) is dat de herinnering eraan zo verschilt van de werkelijkheid. Zoals TS al schrijft is het effect niet heel bijzonder, even afgezien van de hele goede ervaringen die er natuurlijk ook zijn maar dan met name in het begin van het gebruik, en zou het geen aanleiding moeten zijn tot zo'n heftige afhankelijkheid.
Maar, zodra de verslaving zijn intrede heeft gedaan vertelt ons instinct ons dat we het moeten gebruiken ondanks dat we weten dan we dat juist niet moeten doen. Het instinct verfraait de herinneringen en de beleving die we ervaren als we aan heroïne denken wordt een mooie.
Het wordt een ongrijpbaar iets, je krijgt er geen vat op. Je weet beter maar doe het tegenovergestelde.
Het is ook niet zozeer de dope die met onze hersenen aan de haal gaat maar eerder de manier waarop ons beloningssysteem werkt. Zodra dat systeem geprikkeld wordt gaat het ervan uit dat de oorzaak van die prikkeling een goed iets is en dat we dat weer moeten doen.
Dankzij dat systeem blijven we eten, sex hebben, socializen etc.. Maar het systeem is niet kritisch en geeft ons geen advies over de aard van de prikkel en of deze wel echt goed voor ons is.
Daar hebben we een ander deel van onze hersenen voor nodig dat leert van ervaringen en waarin kennis kan worden opgeslagen over wat wel en niet goed is.
Helaas verliest dat deel van onze hersenen het vaak van ons instinct.
Die strijd tussen het oergevoel dat je vertelt dat je moet gebruiken en je verstand die je vertelt dat je het niet moet doen is een altijd maar weer terugkerende en uitputtende bezigheid waarbij het verstand vroeg of laat aan het kortste eind trekt waardoor je weer voor de bijl gaat.
Afkicken is daarom ook niet iets dat je met je verstand kan doen omdat je verstand eigenlijk geen partij is t.o.v. je instinct. Het is eerder een kwestie van je verstand uitzetten en de dope blindelings een grote rotschop geven en zo lang mogelijk uit de buurt houden.
Datwel zei:Beste Willem, ten eerste is mijn naam niet BULLSHIT maar Datwel.
Of geef je hiermee aan dat je het niet kan verkroppen dat het afwijkt van jouw wereldje?
Het geeft niets als je je er niet in kan vinden want dat heb je nou eenmaal als je het over meningen en visies hebt. Maar let dan wel een beetje op je taalgebruik wil je?
Gil de laTourette is natuurlijk ook nog een mogelijkheid en in dat geval neem ik je niets kwalijk.
Bovenstaand verhaal is mijn persoonlijke bevinding. Uiteraard doe je ook veel met je verstand maar mijn ervaring is dat je met verstandelijke overwegingen geen verslaving kan verslaan.
Dat jij bewust een verslaving aangaat en bewust op een vervangend middel overstapt is natuurlijk een totaal ander verhaal en heeft niets met mijn boodschap te maken.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."