"Hallo,
Mijn moeder, zusje en ik weten het niet meer...
Mijn zus (35) is sinds 2002 verslaafd aan heroïne en sinds 1994 aan cocaïne. Ruim vijf jaar geleden, nadat ze 14 maanden had gezeten, hebben wij met ons allen zich ervoor ingespannen om voor haar een woning te regelen in een andere gemeente dan waar ze afkomstig van was. Ze was toen op de goede weg. Tenminste dat dachten we...
Binnen de kortste keren kwam haar hele vriendenkliek van ginder bij haar over de vloer, en het duurde dan ook niet lang voordat mijn zus, verstopt in een Margriet een stukje folie vond met daarop de oliesporen van het bruin. Toen is het gelazer weer begonnen, en waren de leugens weer aan de orde van de dag. Haar uitkering was geregeld, hoefde alleen nog maar de bonnetjes te overleggen bij de Soos van haar aankopen zoals gasfornuis, vloerbedekking etc. Via de Kredietbank had ze een mooie lening gekregen, maar vanwege haar achtergrond moest ze bonnetjes overleggen zodat men kon controleren dat het geld niet voor andere doeleinden gebruikt was.
Een hele goede vriend van haar heeft haar de vloerbedekking gesponsord, alsmede het fornuis en koelkast, zodat ze wat meer ruimte had om haar woninkje in te richten. Zus had al snel een nieuw vriendje, een macho Marokkaantje die ook wel graag een lijntje luste. (zoals later is gebleken). Meneer heeft haar geleende geld verbrast aan wit, en mevrouw rookte er lustig mee op los. Eenmaal toen het bruin weer zijn intrede had gedaan, verbleef ook dakloze vriendin van haar in haar woning en kwam het er niet meer van om de bewijsstukken in te leveren. Dus uitkering werd beëindigd. Dus ook de eerste huurachterstand ontstond, en ik heb toen nog aangeboden haar achterstand te betalen, als ze met mij meeging naar de sociale dienst de uitkering opnieuw aan te vragen.
Zelfs dit aanbod werd in de wind geslagen, en in november 2010, na precies 11 maanden daar gewoon te hebben, stond mevrouw opeens op straat. Ze is toen een weekje ingetrokken bij haar vriend die haar zowat de hele huisraad heeft gesponsord, en zelf niets gebruikt. En na een week is ze daar weer vertrokken en ingetrokken bij een hier in de stad beruchte familie. Ze was smoorverliefd geworden op deze jongen die dealt, gebruikt en de rest van de activiteiten ontplooit die je van dit soort figuren mag verwachten. Hun woning, waar deze jongen woonde, samen met zijn eveneens verslaafde moeder, was te smerig voor woorden. Overal kakkerlakken en als je naar de wc ging, hoefde je spontaan al niet meer, zo smerig...
Haar vriend is op een gegeven moment verplicht opgenomen geweest in een kliniek, en moest nog een gevangenisstraf van een halfjaar uitzitten. In die periode daarvoor hebben ze nog een tijde ondergedoken gezeten in de woning van zijn overleden vader (die nog niet verkocht was), totdat hij daar door de Parketpolitie werd opgepakt, en zij alleen achterbleef. Maar haar kennende heeft ze daar ook goed huisgehouden en achter zijn rug om bijna de hele inboedel verkocht, inclusief waardevolle persoonlijke herinneringen van zijn vader. Dus bij die familie is ze nu vogelvrij verklaard, en zodra ze hem of zijn moeder (die inmiddels in een kliniek verblijft, maar waar zij is, is hij ook) ziet, is ze snel pleite, want stel je voor dat de pleuris uitbreekt.
Haar goede vriend, die haar steeds bijstond in barre tijden, en haar overal mee steunde werd na een handgemeen gewoon aan de kant gezet, en mevrouw trok in bij een goede vriend van haar laatste ex. Een man die weleens haar vader kon zijn. Via een van zijn vrienden werd het zo geregeld dat ze zich bij een van die gasten kon inschrijven en zo een uitkering kon krijgen. (voelen jullie 'm al?) Maar in werkelijkheid verbleef ze bij haar vaderfiguur...
Nu heeft deze gast last van zijn longen en heeft ze hem steeds verzorgd. Echter, deze man is ook een grote dealer, dus 1 en 1 = 2...
Alleen, van hem kon ze iedere maand haar uitkering inleveren, mocht alleen weg om troep te halen en te brengen of om even naar Albert Heijn te gaan. Alles werd opgerookt door hem en zijn maten, en zelf kreeg ze een klein beetje.
Tot eind augustus daar ook de pleuris uitbreekt, en ze een afscheidsbrief schreef. Onze moeder heeft haar toen snel in huis gehaald, en opeens was het dat ze weer methadon wilde, en radicaal er een einde aan wil maken (wat haar verslaving betreft). Werkte overal aan mee, kwam de afspraken na, en nam ook weer contact op met haar maatje die haar steeds trouw is gebleven. Maar.... Mevrouw heeft/had natuurlijk schulden bij haar dealer. Dus trok deze goede lubbes maar weer de beurs. Mevrouw was schuldenvrij, en dus ook weer er vandoor... Nadat moeders haar erop had gewezen niet op de bank te slapen, en niet te roken als ze op de bank ligt.
En waar zit ze nu? Weer bij haar vaderfiguur. Een vent die ze overal de grond in boorde, in feite niet meer voor haar bestond. En waar ze nooit meer naar toe zou gaan. Wonder boven wonder is ze vorige week haar eerste afspraak bij het CAD nagekomen, maar moeder is contactpersoon. Dus toen het CAD belde dat ze haar afspraak was nagekomen, en de vraag kwam waar ze thans verbleef, en de medewerkster van het CAD aangaf een vermoedden te hebben, en moeder dit bevestigde was het antwoord dat het dan niet zeker is of ze wordt toegelaten tot de methadonverstrekking, omdat zij deze meneer ook kennen, en daar te boek staat als een uiterst onhandelbaar type. Immers, hun en onze vrees is dat ze de methadon alleen wil hebben om te verkopen, en niet om niet langer afhankelijk van de rotzooi te zijn.
Inmiddels is het nu de periode dat uitkeringen en salarissen worden uitbetaald, en is het bij haar "partner" spitsuur. Klantjes komen hun schulden aflossen, en het spul is dus voldoende voorradig. Naar eigen zeggen heeft ze hem in drie jaar tijd ook van het bruin geholpen, maar zelf zit ze er nog volop aan. Haar bruindealer is nu enkele weken op vakantie, dus komt het methadonverhaal even goed van pas.
Wij wachten maar af, haar boezemvriend heeft haar zijn sleutel gegeven zodat ze naar hem kan komen als ze het even niet ziet zitten. Maar deze heeft nu ook zoiets, nee, niet weer... Hij durft nu bijna zijn huis niet meer uit, uit angst dat als hij terugkomt alles weg is. Zowel hij en wij hebben grote angst dat het haar nu weer net zo gaat als eerst. Alles afgeven, alleen naar buiten om te halen en te brengen en af en toe mag ze eens een pijpje roken... (en hij de rest)."