#1
W.F.L. zei:Ik vraag me af (mocht die isomeertheorie kloppen)..
Zelf een week terug MDMA kristallen genomen van 2008 (ze lagen al zo lang bij een maat thuis) mooie doorzichtig/witte brokken en dus gewoon het MDMA-gevoel. Tot dan enkel nieuwe MDMA genuttigd en ik vond het toch echt wel anders. Het kan psychologisch zijn natuurlijk, maar met die oude MDMA word ik zo hangerig en gaan m'n ogen bijna dicht (Vaak met ogen dicht rondgelopen..) Van deze MDMA absoluut niet. Ik stond ook "strak" van die MDMA die ik de laatste keer gebruikt had, terwijl ik meestal echt flubberbenen krijg. Kan zijn dat het gewoon anders valt natuurlijk.. Maar ik ben niet de enigste die dat denkt, dus misschien is het wel plausibel. En nee, er zat geen speed bij.
Nu, er bestaat ook 2 isomeren van MDMA zoals bij amfetamine. De dextro-isomeer is de meer potente vorm dacht ik. Ik weet niet of de MDMA die we normaal krijgen racemisch is of niet, maar ik dacht van wel. Dan is er ook nog de levo-isomeer.
Nu zit ik te denken of het niet verklaarbaar zou zijn op dezelfde wijze als met amfetamine? Namelijk dat de levo-isomeer/racemische mengsel adrenaline vrijmaakt (strak zijn) en de dextro-isomeer niet, zoals bij speed?
Wijziging: Hmm, hier wordt niet gesproken over dextr/levo maar over S en R-isomeren (zoals bij ketamine). Ook zoals bij ketamine zou de S-isomeer potenter zijn dan de R-isomeer. Mengsels zijn (bijna?) altijd racemisch.
Wijziging 2: Nog wat lezen later zijn we eruit dat de S-isomeer toch de dextro-isomeer is. Die is inderdaad meer potent.
Side note: Alle chemische stoffen die optisch actief zijn en synthetisch geproduceerd worden zijn een racemisch mengsel. Alleen natuurlijke stoffen, die bijvoorbeeld door planten worden gemaakt met behulp van enzymen, kunnen óf links- óf rechtsdraaiend zijn.
Uit welke bronnen haal jij je informatie over dit soort onderwerpen?


