#1
Allereerst, wat een geweldig verhaal. Heb wel even 15 minuten veel te hard gelachen. Andere mensen in het huis zullen morgen wel weten waarom.
Het brengt ook meteen herinneringen op van een een gebeurtenis in een studentencafé (TweeKeerBellen) in Nijmegen.
Destijds werkte ik bij een callcenter naast mijn studie en na afloop gingen we op maandag avond altijd naar dit studentencafé. Een van mijn collega's had een witte broek aan en ging ergens op het midden van de avond naar de WC. De deur in dit desbetreffende café kan bij de heren niet op slot. Hij staat daar dus lekker te lozen, gaat de deur opeens achter hem open. Komt er een knakker binnen, die al met zijn broek naar beneden en zijn reet aan de voorkant, en begint instant te schijten denkende dat hij al op de WC is beland. Resultaat: de broek van mijn collega was niet wit meer.
Heb denk ik nog nooit zo hard gelachen in een café.
Het brengt ook meteen herinneringen op van een een gebeurtenis in een studentencafé (TweeKeerBellen) in Nijmegen.
Destijds werkte ik bij een callcenter naast mijn studie en na afloop gingen we op maandag avond altijd naar dit studentencafé. Een van mijn collega's had een witte broek aan en ging ergens op het midden van de avond naar de WC. De deur in dit desbetreffende café kan bij de heren niet op slot. Hij staat daar dus lekker te lozen, gaat de deur opeens achter hem open. Komt er een knakker binnen, die al met zijn broek naar beneden en zijn reet aan de voorkant, en begint instant te schijten denkende dat hij al op de WC is beland. Resultaat: de broek van mijn collega was niet wit meer.
Heb denk ik nog nooit zo hard gelachen in een café.

