Wellicht leuk om even een update te geven. Misschien herinneren jullie me nog, die gast die he-le-maal wild was van de eerste keer XTC er niet over uitgepraat raakte. Ik zou zeggen, lees het anders even terug in dit topic.
Ik ben inmiddels op een punt aanbeland dat XTC me niet meer zo veel doet, dat ik me steeds vaker afvraag waar ik het voor doe. Het euforische is weg, het oppeppende is weg, het empathische is weg, het enige wat overblijft is een soort dromerige roes waarbij ik totaal dichtklap. Niet onaangenaam maar ik zit wel totaal in m'n eigen wereldje.
Zonder gelul, ik word eerder moe dan fit van XTC tegenwoordig. Dips zijn ook sterker geworden, vergelijkbaar met een alcoholkater(tje).
Nu heb ik me dan ook zelden aan de 3-maandenregel gehouden. Misbruik zoals in de eerste paar weken doe ik echter ook niet meer. Ik heb van alles geprobeerd, maar de tendens is overduidelijk: ieder nieuw gebruik is teleurstellender dan het vorige.
Een en ander houdt misschien verband met mijn state of mind -- ik heb wel eens lekkerder in mijn vel gezeten. Mijn relatie met dat meisje is uit, wat er emotioneel flink ingehakt heeft. Niet geheel onbelangrijk: ik pakte met haar regelmatig kleine doseringen MDMA in de huiselijke sfeer. Achteraf gezien vrij nutteloos en tevens niet bevorderlijk voor feestjes, aangezien al die minidoseringen tussendoor je tolerantie en herstel natuurlijk geen goed doen.
Had het gescheeld als ik naar jullie had geluisterd? Moeilijk te zeggen, maar het had vast geholpen. Anderzijds kan ik niet zeggen dat de tijd tussen gebruik iets uitmaakt. Of ik nou 2 weken of 3 maanden wacht, het valt toch telkens tegen en de kick van weleer is long gone.
Ik stel me zo voor dat er zich een serotoninenetwerk in je hersenen bevindt, dat in nuchtere toestand nooit geactiveerd wordt. De eerste keer dat je X pakt, licht het op als een kerstboom, maar brandt het meteen voor de helft kapot, zo intens. Iedere volgende keer richt minder schade aan, maar simpelweg omdat er ook minder van het netwerk over is. Soort van wet van diminishing returns.
Dit is pure speculatie, maar het zou wel precies mijn ervaring met herhaaldelijk gebruik verklaren. Eerste keer is onbeschrijflijk, tweede keer nog niet de helft daarvan. Derde keer ietsje minder, vierde keer nog ietsje minder, enzovoort.
Is deze schade beperkend in het dagelijks leven? Ik denk het niet. Nogmaals, het gaat om circuits in je hersenen die je normaal niet gebruikt. Herstelt het weer als je niet gebruikt? Moeilijk te zeggen. Groeit het weer terug naar zijn originele vorm? Helemaal moeilijk te zeggen, waarschijnlijk niet.
Als ik niet beter zou weten, dan zou ik zeggen dat ik de eerste keer een totaal andere drug op had. Het was een kwart pil, dat kan nooit veel zijn geweest. Kwalitatief echt een totaal andere ervaring dan alle pillen naderhand.
Chasing the dragon... ik geef het op.
Ik sta verder wel open voor andere middelen. Suggesties?
![:grin:]()
Heb toevallig 4FMP liggen.
