(Man, 31 jaar, 70 kg, halfje MDMA, Free Your Mind 2015)
Gisteren voor het eerst MDMA gebruikt, op een technofeestje (Free Your Mind, hoe toepasselijk). Ben er zo van ondersteboven dat ik het even kwijt wil. Voor de meesten hier is het waarschijnlijk de normaalste zaak van de wereld maar mijn leven is voor goed veranderd.
Aanleiding
Een vriend, P., gaat vaker naar technofeesten maar gebruikt al jaren geen drugs meer wegens wat onaangename ervaringen. Maar er waren daar wat vrienden van hem en die gingen allemaal "lekker," zullen we maar zeggen. Ook typisch hoe ze er blind van uitgingen dat ik ook had gebruikt.
Afijn, het bracht me wel op ideeën. Overdag in het zonnetje wat pilsjes weggetikt, maar na het eten bewust gestopt omdat ik wel wist waar de avond heenging... Ga normaal nooit naar "drugsfeestjes," ben meer van de heavy metal en zo... maar heb een zeer open mind, zowel qua muziek als qua drugs. Dus dit was gewoon hét moment om het te doen.
De piek
Een van P.'s vrienden stond zowat de hele dansvloer te voeren. Grappig hoe hij er totaal niet het type voor leek maar ondertussen als een eindbaas de halve zaal de avond van hun leven bezorgde. Anyway, hij zegt tegen mij: "Het is goed spul dus begin maar 's met een halfje." Was ook mijn idee.
Ik vraag nog: "Hoe lang duurt het voordat-ie erin kickt?" Zo'n 3 kwartier, zegt-ie. Nou, ruim binnen het half uur was ik al in hogere sferen. Heb een snelle stofwisseling en ben met ieder middel altijd als eerste d'r aan, dus dat was verder geen verrassing.
Het begon met wat vreemde warmte- en kouprikkelingen her en der op mijn huid, vooral in m'n kruis... Alsof je in je broek pist. Net als toen ik paddo's op had overigens. Voelde me wat gestresst maar dat kunnen ook puur de zenuwen zijn geweest. Ook een beetje vervelend waus in m'n kop maar dat duurde maar heel even, want opeens, in een fractie van een seconde, leek het alsof de DJ-booth ontplofte. Alsof de volumeknop nog even drie keer zo hard werd opengedraaid. De basklanken knalden dwars door m'n lichaam. Het was van die minimal techno met overstuurde lage tonen in een héél klein zaaltje, dus dan weet je het wel.
Onbeschrijflijk hoe intens je dan de muziek beleeft. Dacht als fervent muziekliefhebber altijd dat mensen een beetje overdreven met hun xtc-verhalen, maar niets is minder waar. Werkelijk fantastisch en een verrijking voor iedereen die iets met muziek heeft.
Vervolgens kijk je een keer naar beneden en zie je voor het eerst je eigen armen en benen weer. Dans ík zo??? Ondertussen zag ik mijn "nieuwe vrienden" van die vlieggebaartjes maken. Ja, ik ging lekker, ja. Maar het mooiste moest nog komen...
De extase
Want toen de piek er een beetje vanaf ging, stopte de adrenaline ook. Ik werd eindelijk weer een beetje relaxt en toen pas merkte ik de euforie op. De echte "ecstacy" dus. Het was alsof je op de vakantie van je leven bent, alles is perfect, maar het enige wat aan je knaagt is dat je weet dat het ook weer ophoudt. Ik voelde me zo zalig, zo strak... Maar wilde ook meteen dat het nooit meer zou stoppen.
Waar ik iets eerder nog in m'n eigen wereldje zat en niet eens meer verstaanbaar kon articuleren -- is dat normaal trouwens? -- werd ik nu wel praterig en voelde ik me intens verbonden met P.'s vrienden en eigenlijk iedereen daar wiens pupillen zichtbaar waren. Ze vroegen me allemaal tien keer of ik lekker ging en je bent zo blij om bevestigend te antwoorden. Valt ze in de armen en bedankt ze. Zo mooi om de mensen om je heen zo'n geweldige tijd te zien hebben en dat je er zelf onderdeel van uitmaakt. Heb nog m'n hele ziel en zaligheid gedeeld met een wildvreemde mafkees... Zo gemakkelijk als je dan over gevoelige onderwerpen praat, geniaal.
Weer iets later voelde ik het effect letterlijk met de minuut afnemen. Kreeg even de gedachte om meteen weer te hengelen naar een tweede snoepje, maar ik was gelukkig nog verstandig genoeg. Dat voelde goed, dat ik zelf de controle hield.
De chill
De coming down was, net als bij paddo's, misschien nog wel mooier. De party daar stond op het punt van sluiten en we stonden buiten nog wat te hangen. Ik had een vestje aangetrokken voor de kou en voelde me daar om een of andere reden heel cool in. De warmte van dat vest voelde sowieso onwerkelijk lekker. Een paar andere bekenden kwamen terug van een andere stage en moesten meteen achter m'n zonnebril kijken en waren helemaal blij dat ik ook had gebruikt. Als nuchtere buitenstaander had ik cynisch gelachen om wat je toch wel een beetje debiel gedrag kunt noemen, maar op dat moment voel je je gewoon zo één met die lui, omdat zij exact weten hoe jij je voelt, op het jaloerse af. Mijn pupillen waren schijnbaar megagroot en toen ze hoorden dat het mijn eerste keer was, werd het bijna gênant, zo begaan waren ze met me.
Een van die gasten had een chick en die stond me eerder op de dag al wat opvallend te bekijken. Toen ze zag dat ik zo'n enorme doppen had, leek het alsof ze haar ogen niet meer van me af kon houden, zij natuurlijk ook met van die bloedmooie grote pupillen. Effe zo'n betoverend momentje. Althans in mijn beleving.
De afterparty
Hoe dan ook, zij gingen naar huis terwijl P. en ik met weer een ander groepje terug naar de stad liepen om te afteren. Omdat P. niks op had wilde ik eigenlijk dolgraag bij die anderen blijven. Het is opeens je familie of zo. Maar desalniettemin: het werd de mooiste stadswandeling van m'n leven. Ik was zo fucking chill, zo ontspannen. Zo tevreden met alles. Niet meer dat energieke, maar gewoon lekker rustig, genietend van iedere spier bij iedere stap die ik zette. Dan heb je uren intens staan dansen en loop je gewoon nog een paar kilometer en het voelt nog lekker ook. Meesterlijk.
We kwamen vroeg bij de afterparty aan, dus de zaal was bijna leeg en er stonden alleen wat mensen aan de kant. Ik met P. gewoon midden op die vloer super-relaxed staan dansen terwijl de rest toekeek. Nooit gedacht dat ik zoiets zou doen. DJ ter plekke draaide ook fantastisch en ik ging helemaal los daar. Probeerde ieder geluidje in de beat met m'n lichaam te accentueren, en maar dat lege waterflesje in je hand. Hoe fucking obvious maar het wordt door iedereen geaccepteerd. Heerlijk gewoon. Ook heerlijk dat nadat het intense eraf is, de pil toch nog uren op een relaxte manier doorwerkt.
Na dertien uur vrij intensief dansen was het wel klaar en begon ik eindelijk m'n beentjes te voelen. Wilde echt naar bed toe, terwijl P., strontnuchter natuurlijk, met iedereen een babbeltje wilde maken. Goed, vier uurtjes geslapen, 08:00 weer wakker. Maar voel me al de hele dag prima. Had natuurlijk maar een halfje op, ik sport veel, en leef tamelijk gezond. Veel water en sapjes gedronken de vorige avond. Maar toch... als ik de alcohol een beetje hard raak ben ik vele malen vertiefter de volgende dag.
Day after
Nu de hele dag nagenieten. Hoor nog steeds af en toe zo'n minimal beat in m'n hoofd die ik steeds loop te neurieën. Bij het minste beetje dansbare muziek begin ik weer te bewegen. Beetje rusteloos wel, dus. Ook weinig honger maar als ik toch begin met eten gaat het er prima in. Daarnaast moest ik er in 4 uur slaap 4 keer uit om te pissen, en toen 's morgens nog een paar keer. Schijnt dus dat je ook vocht vasthoudt door MDMA. Maar had wel een paar liter water op omdat iedereen erop aandrong. Maar goed, kleinigheidjes.
Vandaag nog even met P. en wat andere vrienden een braderie bezocht. Wederom nagenieten... Al dat klootjesvolk dat geen benul heeft van wat het leven nog meer te bieden heeft. Zo'n marktkoopman keek me wat onbegrijpend aan, ik sta daar, ongedoucht en met m'n vieze kleren van de vorige avond en zonnebril op bij een bewolkte hemel, super-chill te wezen... Deed me denken aan Fear and Loathing in Las Vegas:
“With a bit of luck, his life was ruined forever. Always thinking that just behind some narrow door in all of his favorite bars, men in red woolen shirts are getting incredible kicks from things he’ll never know.” (
https://www.youtube.com/watch?v=8lFE02apJBQ)
Ik zal nu ook altijd op een andere manier naar dit soort muziek luisteren. Ook als je niks op hebt, krijg je puur van de klanken een beetje van dat gevoel, van die fantastische herinnering, terug. Dat is het mooie, die unieke inzichten die je niet kunt verkrijgen door verhalen van anderen aan te horen, maar alleen door het zelf te ervaren. Als er ergens elektronische muziek wordt gedraaid, zie je mensen op twee manieren in beweging komen: (1) plichtmatig, omdat het erbij hoort, zo was ik zelf eigenlijk ook; (2) spontaan, met al meteen een glimlach op hun gezicht. Zelfs als ze nog nuchter zijn. Omdat het kwartje bij hen al ooit is gevallen. Drugs en dit soort muziek gaan gewoon hand in hand. Zijn voor elkaar gemaakt.
Geloof ook niet dat ik nog terug kan. Het is óf geen housefeestjes meer, óf weer een pilletje scoren...
Maar wat een fucking topavond. Kan het iedereen aanraden! Ben alleen slim en begin met een lichte dosis zonder combinaties met alcohol of andere spulletjes. En drink ook niet te veel water! Je pist jezelf een ongeluk daarna.
