#1
Dit gevoel heb ik ook vaak, dat ik in nuchterheid te weinig dat warme contente geluksgevoel mis. Maar het lijken te ontbreken van dat is in echte zin de intelligentie van het lichaam om echt inwaarts te kijken: wat scheelt er? En belangrijker: te voelen: wat is er in mij dat - hoewel pijnlijk of comfortabel - verlangt om gevoeld te worden? Door mij.Ik ben al bijna twee jaar clean en vind het nuchter zijn maar niks. Nog steeds niet. Mocht ik ooit van de zorgmachtiging afkomen, dan ga ik weer verder met gebruiken. Poppers, xtc, heroïne, wiet... Het leven zonder drugs is voor mij niks, ook al heb ik liefdevolle relaties, vriendschappen, leuk werk, een kat als huisdier, etc. Dan ga ik juist gebruiken om dat gevoel van geluk te versterken, omdat mij gelukkig voelen zeldzaam is.
Elke keer in plaats daarvan iets nemen om dat uit de weg te gaan is eigenlijk alleen maar uitstel van dat. En dat niet alleen. Dat wat je wegstopt komt er later nog extra bij om gevoeld te worden. Het gaat niet vanzelf weg, totdat je het onder ogen komt.
Dat gezegd hebbende, ik doe hetzelfde ook vaak hoor. Want zonder dat warme contente geluksgevoel lijken te zijn is op zijn zachtst gezegd niet fijn. Dus dan vaak tegen beter weten in: toch maar even die uitvlucht in dit of dat, terwijl ik heel goed weet dat het maar tijdelijk is en er ook een dal komt na die piek.