Mijn beginnende verslaving

Neusje zei:

Bedankt voor je bericht! Ik zal gelijk weer even een update geven over hoe het er nu voor staat met mijn verslaving.

Het is mij zo'n 5 weken lang gelukt om zonder moeite tot het festival geen drugs te gebruiken, behalve af en toe een biertje of jointje. Afgelopen Liquicity (zaterdag 15 september) heb ik de onverstandige keuze gemaakt om 4-MMC te gebruiken. Dit heeft mijn verslaving weer een beetje getriggerd. Die dinsdag daarop heb ik weer alleen thuis gebruikt.

De zondag daarna, tijdens De Klassieker had een maatje van mij een grammetje 3-MMC bij zich. Ik heb toen zeer aangeschoten weer de keuze gemaakt om wat puntjes van hem te nemen. Dat grammetje was zo op, dus hebben we nieuwe besteld. We zijn toen met zijn tweeën even doorgegaan, en toen hij naar huis ging ben ik nog een flink tijdje alleen doorgegaan. Na de laatste piek merkte ik een zeer onregelmatige hartslag, zoals ik dat ook eerder bij NEP had meegemaakt. Nu had ik alleen de kortademigheid en druk op de borst er niet bij. Maar ik ben wel weer geschrokken van de negatieve bijwerkingen die er bij kwamen kijken. Dit zorgde er wel voor dat ik de craving (ik had op dat moment nog 2 dikke lijnen klaar liggen op het bord) in bedwang kon houden en het restant door het toilet kon spoelen.

Inmiddels heb ik geen cravings zolang ik niet aangeschoten/dronken samen met die maat van mij ben, die ook veel gebruikt. Ik kan nu gewoon alleen thuis zijn zonder verlangen naar wat te snuiven. Wellicht helpt het dat ik meer ben gaan gamen. Ik game liever een avondje dan dat ik weer een hele klok rond aan het snuiven ben.

Nu ben ik van plan om voorlopig geen (stimulerende) drugs te gebruiken. Ik heb aan mijzelf bewezen dat ik in ieder geval geen 3 of 4-MMC meer kan gebruiken, omdat ik dan toch te veel getriggerd wordt de dagen erna. Ik had weer even een heftige lichamelijke bijwerking nodig om te beseffen dat ik moet oppassen.

Oh ja, ik vond net nog een restantje 3-MMC. Zonder enige twijfel door het toilet gespoeld.

Dus mocht ik zo graag drugs willen gebruiken houd ik het voorlopig bij een jointje.

Klik om te vergroten...

Je eerlijkheid en doorzettingsvermogen siert je! Ja jammer genoeg is het verslavingsmechanisme iets dat niet discrimineert. Dus als je alcohol drinkt wil je al snel alle andere shit ook en omgekeerd. Goed om in je achterhoofd te houden. Maar je bent er echt bewust mee bezig dat is wel bewonderenswaardig.

Neusje zei:

Bedankt voor je bericht! Ik zal gelijk weer even een update geven over hoe het er nu voor staat met mijn verslaving.

Het is mij zo'n 5 weken lang gelukt om zonder moeite tot het festival geen drugs te gebruiken, behalve af en toe een biertje of jointje. Afgelopen Liquicity (zaterdag 15 september) heb ik de onverstandige keuze gemaakt om 4-MMC te gebruiken. Dit heeft mijn verslaving weer een beetje getriggerd. Die dinsdag daarop heb ik weer alleen thuis gebruikt.

De zondag daarna, tijdens De Klassieker had een maatje van mij een grammetje 3-MMC bij zich. Ik heb toen zeer aangeschoten weer de keuze gemaakt om wat puntjes van hem te nemen. Dat grammetje was zo op, dus hebben we nieuwe besteld. We zijn toen met zijn tweeën even doorgegaan, en toen hij naar huis ging ben ik nog een flink tijdje alleen doorgegaan. Na de laatste piek merkte ik een zeer onregelmatige hartslag, zoals ik dat ook eerder bij NEP had meegemaakt. Nu had ik alleen de kortademigheid en druk op de borst er niet bij. Maar ik ben wel weer geschrokken van de negatieve bijwerkingen die er bij kwamen kijken. Dit zorgde er wel voor dat ik de craving (ik had op dat moment nog 2 dikke lijnen klaar liggen op het bord) in bedwang kon houden en het restant door het toilet kon spoelen.

Inmiddels heb ik geen cravings zolang ik niet aangeschoten/dronken samen met die maat van mij ben, die ook veel gebruikt. Ik kan nu gewoon alleen thuis zijn zonder verlangen naar wat te snuiven. Wellicht helpt het dat ik meer ben gaan gamen. Ik game liever een avondje dan dat ik weer een hele klok rond aan het snuiven ben.

Nu ben ik van plan om voorlopig geen (stimulerende) drugs te gebruiken. Ik heb aan mijzelf bewezen dat ik in ieder geval geen 3 of 4-MMC meer kan gebruiken, omdat ik dan toch te veel getriggerd wordt de dagen erna. Ik had weer even een heftige lichamelijke bijwerking nodig om te beseffen dat ik moet oppassen.

Oh ja, ik vond net nog een restantje 3-MMC. Zonder enige twijfel door het toilet gespoeld.

Dus mocht ik zo graag drugs willen gebruiken houd ik het voorlopig bij een jointje.

Klik om te vergroten...

Hou er nou is mee op dan. Je hebt nu al meermaals bewezen dat het niet lukt. Alle pogingen om het goed te praten zijn je brein die weer naar die makkelijke rush wil. Neigt bijzonder veel naar verslaving.

Bedankt voor de update @Neusje Nou moet ik zeggen dat ik dit al wel een beetje zag aankomen. Als je eenmaal aan het begin van een verslaving zit wordt probleemloos gebruik steeds moeilijker. Gebruiken op een feestje (ook al is het sociaal gebruik) is dan toch vaak een trigger voor meer. Maar dat inzicht heb je dus zelf ook al.

Daarnaast lijkt alcohol me ook een belangrijke trigger als ik jouw verhaal zo hoor. Dus dat is misschien wel iets om naar te kijken, want in nuchtere toestand kun je wel zeggen “Even geen stimulerende middelen meer” maar hoe denk je daarover onder invloed van alcohol op een feestje? Het blijft lastig om onder invloed de juiste keuzes te maken.

Alcohol stond vroeger (18 jaar geleden) gelijk aan drugs gebruiken. (Ieder weekend vrij/za)
Int begin na heel veel bier aande pep.
Na een tijdje na 1 slok. En na een ander tijdje maakte het niet meer uit🤣

Stop nu met drinken en drugs. Hou dat een paar jaar vol. En ga aan jezelf werken. Ga je dromen waar maken ofzo.

Ik kan nu zonder problemen zo 5x inde 2 jaar iets gebruiken. En ik drink nu nog zelden, zo met kerst ofzo of een verjaardag of een ander uitje. En heb geen last van het drugs vogeltje.

Soms denk ik wel eens ja laten we drugs gaan gebruiken en dan bedenk ik waarom en stel ik me voor hoe ik me ga voelen en denk dan laat maar heb er al geen zin meer in🤣

@N3K0 Hoe is jou dat gelukt dan zo ineens stoppen voor een paar jaar? Had je geen triggers? Feestjes, verjaardagen, koningsdag, oud en nieuw? Neemt niet weg dat ik het knap vind hoor.

A

Koffieb00n zei:

@N3K0 Hoe is jou dat gelukt dan zo ineens stoppen voor een paar jaar? Had je geen triggers? Feestjes, verjaardagen, koningsdag, oud en nieuw? Neemt niet weg dat ik het knap vind hoor.

Klik om te vergroten...

Ik begin mijn verhaal dan even bij het begin toen Neko nog een tiener was. (ik ben nu 36)

Mijn experimentele fase begon al redelijk vroeg als eerste met drank i guess. Ik mocht toen ik 13 was zo met kerst enof oud en nieuw 1 blik passoa drinken.
Ergens rond me 14de voor het eerst een jointje gerookt. (sigaretjes roken begon in de eerste van de middelbare school)

blowen is er vanaf toen langzaam ingeslopen. (toen rookte ik 4 dagen in de week nu dagelijks) Toen ik 16 was mocht ik van me moeder Blowen//drinken maar alleen int weekend en niet doordeweeks want dan moet je fris en fruitig zijn voor werk//school. (heel vaak straf gehad omdat ik dus wel eens doordeweeks deed blowen haha)
En in die tijd samen met vrienden keer of 5/6 paddo`s gedaan en truffels.

En zo rond me 16 voor het eerste pep gebruikt met een vriendin en later ook XTC//MDMA. Altijd via via kocht het nooit zelf. Toen ik 17.5 was heb ik mijn exvriend kennen en hij kende meer mensen die aan drugs konden komen. (Hij zelf blowde alleen en gebruikte heel soms samen met mij drugs maar sporadisch.

Ik ging toen eigenlijk iedere vrijdag//zaterdag naar de kroeg om daar lekker biertjes te drinken en toen ja wou ik graag een keer Pep gebruiken en eerst regelde mijn exvriend dat. Todat ik de plaatselijke dealer zelf leerde kennen en er na genoeg alcohol smsste ik hem of ik wat kon komen halen. Dit gebeurde steeds vaker. uiteindelijk bijna ieder weekend wel iets gebruiken (in combi met alcohol). (meestal alleen want mijn vrienden van toen gebruikte zelf weinig tot geen drugs)

Ik was toen in die tijd vrij actief op een ander forum en leerde weer een nieuwe dealer kennen waar ik bijna alles wel kon kopen. En ik woonde inmiddels samen met me ex (4 jaar verder ) in die 2.5 jaar tijd (dat we samen woonde) gebruikte ik 1 gram per weekend (pep)
Meestal als ik gedronken had ging het drugsvogeltje aan! 2x GHB gedaan waar ik wel van geschoren was want ik was al vrij dronken toen ik zo een buisje leeg maakte (ik was gelukkig thuis dus er is niks erg gebeurd )

Ik was altijd opzoek (zeker met tripmiddelen) naar een reisje in mijzelf. Ik las zoveel moois en dacht dat wil ik ook. (het is toen nooit gelukt wat ik wou )
Heb altijd veel vragen gehad en de wereld nooit echt gesnapt, was ookwel een EMO tiener. Achteraf gezien was het denk ik een soort escapisme van de wereld (mensheid ) waar ik zo een hekel aan had.

In 2012 ben ik weg gegaan bij me ex en toen is mijn wereld in gestort, ik zat sowieso al niet zo heel lekker in me vel en heb me altijd wel leeg en eenzaam gevoeld.
Samen met een goeie vriend gebruikte ik wel steeds meer drugs ( ipv alleen in weekend nu ook wel eens doordeweeks). en drank maakte niet meer uit of dat er was of niet.
Uiteindelijk heb ik met hem een relatie gekregen maar ik zat zelf toen extreem slecht in me vel en was daar wel klaar mee. Ik zorgde slecht voor mij zelf en automutileerde ook nog eens vrij regelmatig in die tijd en wou eigenlijk niet meer hier op deze wereld zijn en was vooral boos dat ik bestond.
Uiteindelijk via de dokter oxazepam gekregen en aangemeld bij psycholoog en vanuit daar door naar GGZ.

Ik ben toen (omdat ik weg ging bij ex1 ) bij mijn vader gaan wonen (1.5 jaar )en hij is altijd erg fel tegen harddrugs geweest (wiet maakte niet uit)
En ik heb het nooit gedurfd om daar drugs te gebuiken. (hij zei altijd ik help je 1x van de coke af en 1x van de prostitutie)
Mijn vader is altijd alcoholist geweest en indie tijd dronk hij niet ( tot aan 1.5 jaar gelden was hij 10//15 jaar gestopt ongeveer)
Dus er was sowieso geen drank in huis en ik voelde daar ook niet de behoefte om te drinken.

Via ex 2 leerde ik nog meer Benzo`s enzo kennen wat hij verzamelde ze en kocht ze via via en we probeerden altijd vanalles samen uit.
Maar ik voelde me alleen maar slechter en slechter en ook hij was niet de meest stabiele persoon. Ik cijferde mijzelf weg voor hem (want ja met de ander bezig zijn is makkelijker ipv kijken naar jezelf)

Uiteindelijk bij GGZ schreven ze me 3x pers dag 25mg serequel voor en 3x per dag 2.5 mg lorazepam. (vraag me niet waarom want dat was echt veeeeeelste veel)
Ik gebruikte dat gewoon beetje random wanneer ik wou en soms weken niet.

Drugs (XTC//PEP enzo) gebruikte ik steeds minder want ik voelde me toch alleen maar ellendig en slecht en met drank werd dat alleen maar erger en ik wou niet mezelf zwaar ellendig gaan voelen tijdens drinken want stel ik zou dan mijzelf pijn doen ben ik weer verder van huis.

Na 1.5 jaar bij me pa te hebben gewoond (waar ik redelijk wat meds slikte//misbruikte) kreeg ik een eigen woning.

Ik ging eigenlijk al nooit meer uit, party's (hardcore feesjes) daar ging ik niet meer heen want ik wist toen dat ik dan toch ga drinken en drugs ga gebruiken en mijn sociale netwerk was toen heel erg klein in die tijd. Dus niet drinken was het beste want dan waren de grenzen ook niet troebel. (en me hoofd ook niet naja anders) (en ik had er ook geen behoefte aan voelde me te slecht)
Maar bij mijn vader gaan wonen en uiteindelijk een eigen woning (alleen zijn) was het beste. (vanaf toen dus steeds minder tot niet gaan drinken zo een jaar of 4/5 niks gedronken)

Ik zat alleen nog steeds extreem slecht in me vel en ja deed mijzelf veel pijn. Ik was dat zo beu.
Ik lag alleen maar in bed en deed niks anders dan andersom leven (overdag slapen en inde nacht wakker zijn)
Het was soms weken geen benzo aanraken en alles opsparen en dan in 1 avond op me gemakje met een jointje en anime 1 stripje lorazepam naar binnen werken.
Wat uiteindelijk weer resulteerde in gebrek aan emotie-regulatie (wat al niet zo geweldig was) dus nog ellendiger voelen en gaten in me geheugen en dagen slapen en uiteindelijk ook weer automutileren.

Na een tijdje was ik dit echt beu!! ik wou niet zo leven. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil iets van me leven maken. Ik wil mijzelf vinden.
Gestopt met alle meds die ik had, gestopt met automutileren en ben toen bij me EX2 weg gegaan ( wat 1vande moeilijkste dingen was die ik heb moeten doen ik hield zielsveel van hem maar we trokken elkaar mee de afrond in emotioneel gezien dan. Houden van is soms loslaten )

Toen echt met me emoties gaan zitten door de emoties heen gegaan niet meer afleiding zoeken (wat advies van GGZ ga maar afleiding zoeken)
Voelen wat er is zonder oordeel alles er laten zijn. Het hart laten huilen. Ik had heel erg veel verdriet van alle shit die het leven soms naar je toe kan gooien.
En nu had ik alle tijd om aan mijzelf te werken en om mijzelf te vinden. En pff man man wat heb ik dagen (jaren) gehuild!! Het overviel me inde winkel op straat maar ik was "blij" blij dat ik eindelijk weer kon zijn.....
Zijn in het gevoel zonder oordeel, zijn in het verwerken.
Leren dat ik en ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn emoties en leven en dat niemand je komt redden//helpen en dat je het toch allemaal zelf moet doen. Leren verwachtingen los te laten die ik had van bepaalde mensen. leren om in het hier en nu te zijn en niet int verleden enof toekomst.
Leren om miijzelf te geven wat ik nodig had.

Nu voel ik me gelukkig weer super goed (na hard werken ) en heb ik geen behoefte meer om drugs te gebruiken. Ja soms gebruikt ik wel iets om te proberen. (een RC ofzo) Maar kan het nu ook gewoon jaren niet aanraken en in de kast laten liggen.
in 2018 ben ik gestopt met roken van tabak en rook nu dus alleen nog puur mijn jointje, dat is wat er over is gebleven van mijn zoals ik het noem "experimentele fase"

Dit is een beetje een globaal verhaal van mijn leven ik denk dat mijn "geluk" is geweest dat ik nooit extreem veel drugs hebt gebruikt (wel frequent) maar geen grammen per weekend. Enof langer gebuikte dan 1 a 2 nachten.
Maja wie zal het zeggen. Ik denk ook dat ik niet zo verslavendgevoelig ben als dat men dacht. Bij mijn inde fam komen aan zowel moeders kant en vaders kant verslavingen voor. (gok, alcohol,coke, etc)

En ik geloof zelf heel erg inde kracht van de geest. Dat als we (ik) zeg dit is mijn verslaving dit is mijn .... (vul maar een diagnose in)
Dat je het dan claimed als iets van jezelf en dat het "nooit" beter word. Want wat van mij is moet van mij blijven. Plus dat het een stukje identiteit word wat het dus niet is.

Zo en nu stop ik maar wat het is een heel verhaal geworden. Bedankt voor het lezen

@N3K0 Bedankt dat je je verhaal zo uitgebreid hebt willen delen. Het is nogal wat, dat klinkt als een moeilijke tijd als puber en jong volwassende. Het zoekende en verwarrende in het leven herken ik mij wel in. Net zoals dat je dus eigenlijk niet heel stabiel was in die periode en ook wel kwetsbaar en je dan op die momenten de verkeerde mensen tegen komt. En zo rol je rol dr een beetje in...

Gelukkig dat het nu goed met je gaat en je middelen gebruik tot een minimum beperkt.

N3K0 zei:

Toen echt met me emoties gaan zitten door de emoties heen gegaan niet meer afleiding zoeken (wat advies van GGZ ga maar afleiding zoeken)
Voelen wat er is zonder oordeel alles er laten zijn. Het hart laten huilen. Ik had heel erg veel verdriet van alle shit die het leven soms naar je toe kan gooien.
En nu had ik alle tijd om aan mijzelf te werken en om mijzelf te vinden. En pff man man wat heb ik dagen (jaren) gehuild!! Het overviel me inde winkel op straat maar ik was "blij" blij dat ik eindelijk weer kon zijn.....
Zijn in het gevoel zonder oordeel, zijn in het verwerken.
Leren dat ik en ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn emoties en leven en dat niemand je komt redden//helpen en dat je het toch allemaal zelf moet doen. Leren verwachtingen los te laten die ik had van bepaalde mensen. leren om in het hier en nu te zijn en niet int verleden enof toekomst.
Leren om miijzelf te geven wat ik nodig had.

Klik om te vergroten...

Mooi stukje dit

Neusje zei:

Bedankt voor je bericht! Ik zal gelijk weer even een update geven over hoe het er nu voor staat met mijn verslaving.

Het is mij zo'n 5 weken lang gelukt om zonder moeite tot het festival geen drugs te gebruiken, behalve af en toe een biertje of jointje. Afgelopen Liquicity (zaterdag 15 september) heb ik de onverstandige keuze gemaakt om 4-MMC te gebruiken. Dit heeft mijn verslaving weer een beetje getriggerd. Die dinsdag daarop heb ik weer alleen thuis gebruikt.

De zondag daarna, tijdens De Klassieker had een maatje van mij een grammetje 3-MMC bij zich. Ik heb toen zeer aangeschoten weer de keuze gemaakt om wat puntjes van hem te nemen. Dat grammetje was zo op, dus hebben we nieuwe besteld. We zijn toen met zijn tweeën even doorgegaan, en toen hij naar huis ging ben ik nog een flink tijdje alleen doorgegaan. Na de laatste piek merkte ik een zeer onregelmatige hartslag, zoals ik dat ook eerder bij NEP had meegemaakt. Nu had ik alleen de kortademigheid en druk op de borst er niet bij. Maar ik ben wel weer geschrokken van de negatieve bijwerkingen die er bij kwamen kijken. Dit zorgde er wel voor dat ik de craving (ik had op dat moment nog 2 dikke lijnen klaar liggen op het bord) in bedwang kon houden en het restant door het toilet kon spoelen.

Inmiddels heb ik geen cravings zolang ik niet aangeschoten/dronken samen met die maat van mij ben, die ook veel gebruikt. Ik kan nu gewoon alleen thuis zijn zonder verlangen naar wat te snuiven. Wellicht helpt het dat ik meer ben gaan gamen. Ik game liever een avondje dan dat ik weer een hele klok rond aan het snuiven ben.

Nu ben ik van plan om voorlopig geen (stimulerende) drugs te gebruiken. Ik heb aan mijzelf bewezen dat ik in ieder geval geen 3 of 4-MMC meer kan gebruiken, omdat ik dan toch te veel getriggerd wordt de dagen erna. Ik had weer even een heftige lichamelijke bijwerking nodig om te beseffen dat ik moet oppassen.

Oh ja, ik vond net nog een restantje 3-MMC. Zonder enige twijfel door het toilet gespoeld.

Dus mocht ik zo graag drugs willen gebruiken houd ik het voorlopig bij een jointje.

Klik om te vergroten...

Ik vind dat jij het geweldig doet!!!
Je erkent al je zwakke momenten en je gevoeligheid voor verslaving, je deelt het met mensen om je heen en je deelt hier hoe het met je gaat.
Er gaan ongetwijfeld nog momenten komen dat je cravings hebt, en dit zal ook niet de laatste keer zijn dat je in je eentje gebruikt. Maar dat jij je “zwakke” momenten ziet aankomen, en echt al veel gecontroleerder en bewuster omgaat met je gebruik dan een maand geleden mag je trots op zijn.
Blijf delen en blijf nadenken! Je verdient jouw leven en elke keer dat jij een lijn neemt breek je jouw leven een beetje meer af. Dat gun je niemand en vooral jezelf niet. Keep up the good work 🫶🏼

N3K0 zei:

A

Ik begin mijn verhaal dan even bij het begin toen Neko nog een tiener was. (ik ben nu 36)

Mijn experimentele fase begon al redelijk vroeg als eerste met drank i guess. Ik mocht toen ik 13 was zo met kerst enof oud en nieuw 1 blik passoa drinken.
Ergens rond me 14de voor het eerst een jointje gerookt. (sigaretjes roken begon in de eerste van de middelbare school)

blowen is er vanaf toen langzaam ingeslopen. (toen rookte ik 4 dagen in de week nu dagelijks) Toen ik 16 was mocht ik van me moeder Blowen//drinken maar alleen int weekend en niet doordeweeks want dan moet je fris en fruitig zijn voor werk//school. (heel vaak straf gehad omdat ik dus wel eens doordeweeks deed blowen haha)
En in die tijd samen met vrienden keer of 5/6 paddo`s gedaan en truffels.

En zo rond me 16 voor het eerste pep gebruikt met een vriendin en later ook XTC//MDMA. Altijd via via kocht het nooit zelf. Toen ik 17.5 was heb ik mijn exvriend kennen en hij kende meer mensen die aan drugs konden komen. (Hij zelf blowde alleen en gebruikte heel soms samen met mij drugs maar sporadisch.

Ik ging toen eigenlijk iedere vrijdag//zaterdag naar de kroeg om daar lekker biertjes te drinken en toen ja wou ik graag een keer Pep gebruiken en eerst regelde mijn exvriend dat. Todat ik de plaatselijke dealer zelf leerde kennen en er na genoeg alcohol smsste ik hem of ik wat kon komen halen. Dit gebeurde steeds vaker. uiteindelijk bijna ieder weekend wel iets gebruiken (in combi met alcohol). (meestal alleen want mijn vrienden van toen gebruikte zelf weinig tot geen drugs)

Ik was toen in die tijd vrij actief op een ander forum en leerde weer een nieuwe dealer kennen waar ik bijna alles wel kon kopen. En ik woonde inmiddels samen met me ex (4 jaar verder ) in die 2.5 jaar tijd (dat we samen woonde) gebruikte ik 1 gram per weekend (pep)
Meestal als ik gedronken had ging het drugsvogeltje aan! 2x GHB gedaan waar ik wel van geschoren was want ik was al vrij dronken toen ik zo een buisje leeg maakte (ik was gelukkig thuis dus er is niks erg gebeurd )

Ik was altijd opzoek (zeker met tripmiddelen) naar een reisje in mijzelf. Ik las zoveel moois en dacht dat wil ik ook. (het is toen nooit gelukt wat ik wou )
Heb altijd veel vragen gehad en de wereld nooit echt gesnapt, was ookwel een EMO tiener. Achteraf gezien was het denk ik een soort escapisme van de wereld (mensheid ) waar ik zo een hekel aan had.

In 2012 ben ik weg gegaan bij me ex en toen is mijn wereld in gestort, ik zat sowieso al niet zo heel lekker in me vel en heb me altijd wel leeg en eenzaam gevoeld.
Samen met een goeie vriend gebruikte ik wel steeds meer drugs ( ipv alleen in weekend nu ook wel eens doordeweeks). en drank maakte niet meer uit of dat er was of niet.
Uiteindelijk heb ik met hem een relatie gekregen maar ik zat zelf toen extreem slecht in me vel en was daar wel klaar mee. Ik zorgde slecht voor mij zelf en automutileerde ook nog eens vrij regelmatig in die tijd en wou eigenlijk niet meer hier op deze wereld zijn en was vooral boos dat ik bestond.
Uiteindelijk via de dokter oxazepam gekregen en aangemeld bij psycholoog en vanuit daar door naar GGZ.

Ik ben toen (omdat ik weg ging bij ex1 ) bij mijn vader gaan wonen (1.5 jaar )en hij is altijd erg fel tegen harddrugs geweest (wiet maakte niet uit)
En ik heb het nooit gedurfd om daar drugs te gebuiken. (hij zei altijd ik help je 1x van de coke af en 1x van de prostitutie)
Mijn vader is altijd alcoholist geweest en indie tijd dronk hij niet ( tot aan 1.5 jaar gelden was hij 10//15 jaar gestopt ongeveer)
Dus er was sowieso geen drank in huis en ik voelde daar ook niet de behoefte om te drinken.

Via ex 2 leerde ik nog meer Benzo`s enzo kennen wat hij verzamelde ze en kocht ze via via en we probeerden altijd vanalles samen uit.
Maar ik voelde me alleen maar slechter en slechter en ook hij was niet de meest stabiele persoon. Ik cijferde mijzelf weg voor hem (want ja met de ander bezig zijn is makkelijker ipv kijken naar jezelf)

Uiteindelijk bij GGZ schreven ze me 3x pers dag 25mg serequel voor en 3x per dag 2.5 mg lorazepam. (vraag me niet waarom want dat was echt veeeeeelste veel)
Ik gebruikte dat gewoon beetje random wanneer ik wou en soms weken niet.

Drugs (XTC//PEP enzo) gebruikte ik steeds minder want ik voelde me toch alleen maar ellendig en slecht en met drank werd dat alleen maar erger en ik wou niet mezelf zwaar ellendig gaan voelen tijdens drinken want stel ik zou dan mijzelf pijn doen ben ik weer verder van huis.

Na 1.5 jaar bij me pa te hebben gewoond (waar ik redelijk wat meds slikte//misbruikte) kreeg ik een eigen woning.

Ik ging eigenlijk al nooit meer uit, party's (hardcore feesjes) daar ging ik niet meer heen want ik wist toen dat ik dan toch ga drinken en drugs ga gebruiken en mijn sociale netwerk was toen heel erg klein in die tijd. Dus niet drinken was het beste want dan waren de grenzen ook niet troebel. (en me hoofd ook niet naja anders) (en ik had er ook geen behoefte aan voelde me te slecht)
Maar bij mijn vader gaan wonen en uiteindelijk een eigen woning (alleen zijn) was het beste. (vanaf toen dus steeds minder tot niet gaan drinken zo een jaar of 4/5 niks gedronken)

Ik zat alleen nog steeds extreem slecht in me vel en ja deed mijzelf veel pijn. Ik was dat zo beu.
Ik lag alleen maar in bed en deed niks anders dan andersom leven (overdag slapen en inde nacht wakker zijn)
Het was soms weken geen benzo aanraken en alles opsparen en dan in 1 avond op me gemakje met een jointje en anime 1 stripje lorazepam naar binnen werken.
Wat uiteindelijk weer resulteerde in gebrek aan emotie-regulatie (wat al niet zo geweldig was) dus nog ellendiger voelen en gaten in me geheugen en dagen slapen en uiteindelijk ook weer automutileren.

Na een tijdje was ik dit echt beu!! ik wou niet zo leven. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil iets van me leven maken. Ik wil mijzelf vinden.
Gestopt met alle meds die ik had, gestopt met automutileren en ben toen bij me EX2 weg gegaan ( wat 1vande moeilijkste dingen was die ik heb moeten doen ik hield zielsveel van hem maar we trokken elkaar mee de afrond in emotioneel gezien dan. Houden van is soms loslaten )

Toen echt met me emoties gaan zitten door de emoties heen gegaan niet meer afleiding zoeken (wat advies van GGZ ga maar afleiding zoeken)
Voelen wat er is zonder oordeel alles er laten zijn. Het hart laten huilen. Ik had heel erg veel verdriet van alle shit die het leven soms naar je toe kan gooien.
En nu had ik alle tijd om aan mijzelf te werken en om mijzelf te vinden. En pff man man wat heb ik dagen (jaren) gehuild!! Het overviel me inde winkel op straat maar ik was "blij" blij dat ik eindelijk weer kon zijn.....
Zijn in het gevoel zonder oordeel, zijn in het verwerken.
Leren dat ik en ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn emoties en leven en dat niemand je komt redden//helpen en dat je het toch allemaal zelf moet doen. Leren verwachtingen los te laten die ik had van bepaalde mensen. leren om in het hier en nu te zijn en niet int verleden enof toekomst.
Leren om miijzelf te geven wat ik nodig had.

Nu voel ik me gelukkig weer super goed (na hard werken ) en heb ik geen behoefte meer om drugs te gebruiken. Ja soms gebruikt ik wel iets om te proberen. (een RC ofzo) Maar kan het nu ook gewoon jaren niet aanraken en in de kast laten liggen.
in 2018 ben ik gestopt met roken van tabak en rook nu dus alleen nog puur mijn jointje, dat is wat er over is gebleven van mijn zoals ik het noem "experimentele fase"

Dit is een beetje een globaal verhaal van mijn leven ik denk dat mijn "geluk" is geweest dat ik nooit extreem veel drugs hebt gebruikt (wel frequent) maar geen grammen per weekend. Enof langer gebuikte dan 1 a 2 nachten.
Maja wie zal het zeggen. Ik denk ook dat ik niet zo verslavendgevoelig ben als dat men dacht. Bij mijn inde fam komen aan zowel moeders kant en vaders kant verslavingen voor. (gok, alcohol,coke, etc)

En ik geloof zelf heel erg inde kracht van de geest. Dat als we (ik) zeg dit is mijn verslaving dit is mijn .... (vul maar een diagnose in)
Dat je het dan claimed als iets van jezelf en dat het "nooit" beter word. Want wat van mij is moet van mij blijven. Plus dat het een stukje identiteit word wat het dus niet is.

Zo en nu stop ik maar wat het is een heel verhaal geworden. Bedankt voor het lezen

Klik om te vergroten...

Echt heel mooi verwoord!

Ondanks dat onze levens totaal anders zijn ingevuld, ben ik ook vanaf mij 13e jaar verslaafd geraakt en nu, 20 jaar later, op hetzelfde psychologische punt als jij aangekomen.

Ondanks dat ik die 20 jaar niet anders had willen doen, is het nuchter zijn, mijn gedachten kunnen zien en mijn emoties durven aan te gaan oprecht een hele verademing!

Reinier Zonneveld zei:

Neigt bijzonder veel naar verslaving.

Klik om te vergroten...

Ehm, ja. Dat weet ik. Sterker nog, daar gaat mijn topic over!

N3K0 zei:

A

Ik begin mijn verhaal dan even bij het begin toen Neko nog een tiener was. (ik ben nu 36)

Mijn experimentele fase begon al redelijk vroeg als eerste met drank i guess. Ik mocht toen ik 13 was zo met kerst enof oud en nieuw 1 blik passoa drinken.
Ergens rond me 14de voor het eerst een jointje gerookt. (sigaretjes roken begon in de eerste van de middelbare school)

blowen is er vanaf toen langzaam ingeslopen. (toen rookte ik 4 dagen in de week nu dagelijks) Toen ik 16 was mocht ik van me moeder Blowen//drinken maar alleen int weekend en niet doordeweeks want dan moet je fris en fruitig zijn voor werk//school. (heel vaak straf gehad omdat ik dus wel eens doordeweeks deed blowen haha)
En in die tijd samen met vrienden keer of 5/6 paddo`s gedaan en truffels.

En zo rond me 16 voor het eerste pep gebruikt met een vriendin en later ook XTC//MDMA. Altijd via via kocht het nooit zelf. Toen ik 17.5 was heb ik mijn exvriend kennen en hij kende meer mensen die aan drugs konden komen. (Hij zelf blowde alleen en gebruikte heel soms samen met mij drugs maar sporadisch.

Ik ging toen eigenlijk iedere vrijdag//zaterdag naar de kroeg om daar lekker biertjes te drinken en toen ja wou ik graag een keer Pep gebruiken en eerst regelde mijn exvriend dat. Todat ik de plaatselijke dealer zelf leerde kennen en er na genoeg alcohol smsste ik hem of ik wat kon komen halen. Dit gebeurde steeds vaker. uiteindelijk bijna ieder weekend wel iets gebruiken (in combi met alcohol). (meestal alleen want mijn vrienden van toen gebruikte zelf weinig tot geen drugs)

Ik was toen in die tijd vrij actief op een ander forum en leerde weer een nieuwe dealer kennen waar ik bijna alles wel kon kopen. En ik woonde inmiddels samen met me ex (4 jaar verder ) in die 2.5 jaar tijd (dat we samen woonde) gebruikte ik 1 gram per weekend (pep)
Meestal als ik gedronken had ging het drugsvogeltje aan! 2x GHB gedaan waar ik wel van geschoren was want ik was al vrij dronken toen ik zo een buisje leeg maakte (ik was gelukkig thuis dus er is niks erg gebeurd )

Ik was altijd opzoek (zeker met tripmiddelen) naar een reisje in mijzelf. Ik las zoveel moois en dacht dat wil ik ook. (het is toen nooit gelukt wat ik wou )
Heb altijd veel vragen gehad en de wereld nooit echt gesnapt, was ookwel een EMO tiener. Achteraf gezien was het denk ik een soort escapisme van de wereld (mensheid ) waar ik zo een hekel aan had.

In 2012 ben ik weg gegaan bij me ex en toen is mijn wereld in gestort, ik zat sowieso al niet zo heel lekker in me vel en heb me altijd wel leeg en eenzaam gevoeld.
Samen met een goeie vriend gebruikte ik wel steeds meer drugs ( ipv alleen in weekend nu ook wel eens doordeweeks). en drank maakte niet meer uit of dat er was of niet.
Uiteindelijk heb ik met hem een relatie gekregen maar ik zat zelf toen extreem slecht in me vel en was daar wel klaar mee. Ik zorgde slecht voor mij zelf en automutileerde ook nog eens vrij regelmatig in die tijd en wou eigenlijk niet meer hier op deze wereld zijn en was vooral boos dat ik bestond.
Uiteindelijk via de dokter oxazepam gekregen en aangemeld bij psycholoog en vanuit daar door naar GGZ.

Ik ben toen (omdat ik weg ging bij ex1 ) bij mijn vader gaan wonen (1.5 jaar )en hij is altijd erg fel tegen harddrugs geweest (wiet maakte niet uit)
En ik heb het nooit gedurfd om daar drugs te gebuiken. (hij zei altijd ik help je 1x van de coke af en 1x van de prostitutie)
Mijn vader is altijd alcoholist geweest en indie tijd dronk hij niet ( tot aan 1.5 jaar gelden was hij 10//15 jaar gestopt ongeveer)
Dus er was sowieso geen drank in huis en ik voelde daar ook niet de behoefte om te drinken.

Via ex 2 leerde ik nog meer Benzo`s enzo kennen wat hij verzamelde ze en kocht ze via via en we probeerden altijd vanalles samen uit.
Maar ik voelde me alleen maar slechter en slechter en ook hij was niet de meest stabiele persoon. Ik cijferde mijzelf weg voor hem (want ja met de ander bezig zijn is makkelijker ipv kijken naar jezelf)

Uiteindelijk bij GGZ schreven ze me 3x pers dag 25mg serequel voor en 3x per dag 2.5 mg lorazepam. (vraag me niet waarom want dat was echt veeeeeelste veel)
Ik gebruikte dat gewoon beetje random wanneer ik wou en soms weken niet.

Drugs (XTC//PEP enzo) gebruikte ik steeds minder want ik voelde me toch alleen maar ellendig en slecht en met drank werd dat alleen maar erger en ik wou niet mezelf zwaar ellendig gaan voelen tijdens drinken want stel ik zou dan mijzelf pijn doen ben ik weer verder van huis.

Na 1.5 jaar bij me pa te hebben gewoond (waar ik redelijk wat meds slikte//misbruikte) kreeg ik een eigen woning.

Ik ging eigenlijk al nooit meer uit, party's (hardcore feesjes) daar ging ik niet meer heen want ik wist toen dat ik dan toch ga drinken en drugs ga gebruiken en mijn sociale netwerk was toen heel erg klein in die tijd. Dus niet drinken was het beste want dan waren de grenzen ook niet troebel. (en me hoofd ook niet naja anders) (en ik had er ook geen behoefte aan voelde me te slecht)
Maar bij mijn vader gaan wonen en uiteindelijk een eigen woning (alleen zijn) was het beste. (vanaf toen dus steeds minder tot niet gaan drinken zo een jaar of 4/5 niks gedronken)

Ik zat alleen nog steeds extreem slecht in me vel en ja deed mijzelf veel pijn. Ik was dat zo beu.
Ik lag alleen maar in bed en deed niks anders dan andersom leven (overdag slapen en inde nacht wakker zijn)
Het was soms weken geen benzo aanraken en alles opsparen en dan in 1 avond op me gemakje met een jointje en anime 1 stripje lorazepam naar binnen werken.
Wat uiteindelijk weer resulteerde in gebrek aan emotie-regulatie (wat al niet zo geweldig was) dus nog ellendiger voelen en gaten in me geheugen en dagen slapen en uiteindelijk ook weer automutileren.

Na een tijdje was ik dit echt beu!! ik wou niet zo leven. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil iets van me leven maken. Ik wil mijzelf vinden.
Gestopt met alle meds die ik had, gestopt met automutileren en ben toen bij me EX2 weg gegaan ( wat 1vande moeilijkste dingen was die ik heb moeten doen ik hield zielsveel van hem maar we trokken elkaar mee de afrond in emotioneel gezien dan. Houden van is soms loslaten )

Toen echt met me emoties gaan zitten door de emoties heen gegaan niet meer afleiding zoeken (wat advies van GGZ ga maar afleiding zoeken)
Voelen wat er is zonder oordeel alles er laten zijn. Het hart laten huilen. Ik had heel erg veel verdriet van alle shit die het leven soms naar je toe kan gooien.
En nu had ik alle tijd om aan mijzelf te werken en om mijzelf te vinden. En pff man man wat heb ik dagen (jaren) gehuild!! Het overviel me inde winkel op straat maar ik was "blij" blij dat ik eindelijk weer kon zijn.....
Zijn in het gevoel zonder oordeel, zijn in het verwerken.
Leren dat ik en ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn emoties en leven en dat niemand je komt redden//helpen en dat je het toch allemaal zelf moet doen. Leren verwachtingen los te laten die ik had van bepaalde mensen. leren om in het hier en nu te zijn en niet int verleden enof toekomst.
Leren om miijzelf te geven wat ik nodig had.

Nu voel ik me gelukkig weer super goed (na hard werken ) en heb ik geen behoefte meer om drugs te gebruiken. Ja soms gebruikt ik wel iets om te proberen. (een RC ofzo) Maar kan het nu ook gewoon jaren niet aanraken en in de kast laten liggen.
in 2018 ben ik gestopt met roken van tabak en rook nu dus alleen nog puur mijn jointje, dat is wat er over is gebleven van mijn zoals ik het noem "experimentele fase"

Dit is een beetje een globaal verhaal van mijn leven ik denk dat mijn "geluk" is geweest dat ik nooit extreem veel drugs hebt gebruikt (wel frequent) maar geen grammen per weekend. Enof langer gebuikte dan 1 a 2 nachten.
Maja wie zal het zeggen. Ik denk ook dat ik niet zo verslavendgevoelig ben als dat men dacht. Bij mijn inde fam komen aan zowel moeders kant en vaders kant verslavingen voor. (gok, alcohol,coke, etc)

En ik geloof zelf heel erg inde kracht van de geest. Dat als we (ik) zeg dit is mijn verslaving dit is mijn .... (vul maar een diagnose in)
Dat je het dan claimed als iets van jezelf en dat het "nooit" beter word. Want wat van mij is moet van mij blijven. Plus dat het een stukje identiteit word wat het dus niet is.

Zo en nu stop ik maar wat het is een heel verhaal geworden. Bedankt voor het lezen

Klik om te vergroten...

Wat een reis, en wat een mooi omslagpunt. Daar herken ik veel van mijn herstel in. 😻

Diamant zei:

Je verdient jouw leven en elke keer dat jij een lijn neemt breek je jouw leven een beetje meer af. Dat gun je niemand en vooral jezelf niet.

Klik om te vergroten...

Deze komt aan. Dankjewel❤️

Wat goed

Neusje zei:

De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."

Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.

Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.

Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.

Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.

Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪

Klik om te vergroten...

Yup,
Gegeneraliseerde angststornis hier. Angstaanval, als je niet weet wat er gebeurt, voelt alsof je doodgaat. Hyperventilatie voelt alsof je ni kan ademen, druk op de borst etc. Kan ook spasmen veroorzaken. Als het echt heel erg is verkrampen mijn handen zo hard dat ik m'n gsm nog amper kan gebruiken. Ook doorslikken lukt dan niet meer...

Als je gebruikt werk je angstigheid ook wat in de hand, net door die verhoogde hartslag ook en dan de afkick. Als je het dan even geeft en door je brakke afkick heen bent kan dit terug beteren voor je. (Tenzei je blessed bent met zo'n leuk beestje dat een angst of paniekstoornis is). Vermoeidheid heeft daar ook heel veel invloed op trouwens.

Best afblijven dus, zeker omdat je uiteindelijk bij het gebruik van grote hoeveelheden nog niet meer gaat kunnen uitmaken of je wel of niet de ambulance moet bellen. En omdat je zoiets ook echt niet wil ontwikkelen...of in de hand werken...

EDIT: oops ja weet dat dit al een ouder bericht is maar wat je beschreef kwam me verdacht bekend voor 🙃

@Neusje hoe gaat ie nu?

MR_CHIP zei:

@Neusje hoe gaat ie nu?

Klik om te vergroten...

Heel goed. Ik gebruik geen drugs meer als ik alleen thuis ben (alleen soms een jointje). Alleen op feesten of festivals gebruik ik nog 3 of 4-MMC. Ik kan er dan nog wel erg lang mee doorgaan op de after, maar stop zodra ik naar huis ga. Ik heb nooit meer cravings thuis. Dus mijn zorgwekkende alleen-gebruik is niet meer.

Hoewel ik geen 3/4-MMC meer in mijn eentje thuis gebruik, ben ik wel weer dagelijks gaan blowen. Vanaf vandaag wil ik echt stoppen. Een paar weken geleden had ik met mezelf afgesproken om op 1 oktober te stoppen. Nu heb ik echter nog een beetje wiet over, genoeg voor één joint. Ik weet dat het geen zin heeft om dat op te roken en daarna proberen te stoppen, omdat ik altijd minstens 2 (vaak meer) joints rookte op een avond. Dus nu overweeg ik om nog wat wiet te halen, deze week alles op te roken en daarna te stoppen. Maar ik besef dat mijn verslaafde brein mij dit vertelt.

Ik begon met dagelijks blowen op mijn 18e en ben nu 27. In de tussentijd meerdere keren gestopt geweest, met perioden variërend van een paar dagen tot vier maanden. Het heeft me nooit echt veel moeite gekost om te stoppen: ik had geen problemen met slapen en mijn eet- en slaappatroon verbeterden vaak vrij snel. Het was vaak alleen de eerste dag goed doorzetten. Toch begon ik telkens weer. Ik ben inmiddels al een tijdje gestopt met het gebruik van 3/4-MMC in mijn eentje (stimfappen) en dat gaat goed, maar ik ben bang dat ik me na het stoppen met blowen weer meer ga vervelen, waardoor de kans groter wordt dat ik weer naar andere middelen grijp. Daarom heb ik naast het stoppen met blowen ook nog andere voornemens opgesteld.

Vanaf vandaag wil ik een aantal dingen veranderen in mijn leven. Ten eerste wil ik ander werk, want ik begin steeds met meer tegenzin aan mijn werkdag. Het heeft inmiddels zo’n niveau bereikt dat ik me echt klote voel voordat ik überhaupt ben begonnen. Daarom ga ik actief op zoek naar een nieuwe baan. Daarnaast wil ik mijn huishouden beter op orde krijgen: niet meer een week lang mijn overvolle prullenbak aanstampen, maar gewoon gelijk vervangen die zak, wekelijks even stofzuigen, etc. Ik heb al een paar maanden een kapotte fiets en bijna een jaar een defecte vaatwasser, daar wil ik nu eindelijk iets aan gaan doen. Ook wil ik gezonder gaan eten. Al jaren eet ik zeer ongezond, en hoewel dat fysiek niet zichtbaar is, voel ik me echt verrot vanbinnen. Ik wil vaker zelf koken, eventueel vooruit koken en invriezen, aangezien ik alleen woon.

Verder draag ik lenzen, maar ik ben mijn bril kwijtgeraakt en loop nu al maanden thuis rond met een bril die een te lage sterkte heeft. Ik wil binnenkort mijn ogen laten opmeten en een goede nieuwe bril aanschaffen.

Sommige van deze voornemens lijken misschien klein, maar door het dagelijks blowen stel ik ze al maanden uit.

Al met al wil ik gewoon veel beter voor mezelf gaan zorgen. In plaats van bij verveling naar middelen te grijpen, wil ik mezelf nuttig maken en dingen aanpakken. Negen jaar blowen heeft me zó verschrikkelijk lui gemaakt, dat moet nu stoppen.

Dit bericht schrijf ik vooral om mezelf af te leiden, omdat ik normaal gesproken nu stoned een serie zou kijken en alles wel prima zou vinden. Nu heb ik even afleiding nodig. Ook zou ik het prettig vinden om gemotiveerd te worden van jullie reacties. Dit heeft mij tijdens het stoppen met stimfappen ook geholpen.

Oh ja, duizend keer liever een blowverslaving dan een stimfapverslaving, maar dat mag geen reden zijn om door te blowen.

Bedankt voor het lezen!

Neusje zei:

Hoewel ik geen 3/4-MMC meer in mijn eentje thuis gebruik, ben ik wel weer dagelijks gaan blowen. Vanaf vandaag wil ik echt stoppen. Een paar weken geleden had ik met mezelf afgesproken om op 1 oktober te stoppen. Nu heb ik echter nog een beetje wiet over, genoeg voor één joint. Ik weet dat het geen zin heeft om dat op te roken en daarna proberen te stoppen, omdat ik altijd minstens 2 (vaak meer) joints rookte op een avond. Dus nu overweeg ik om nog wat wiet te halen, deze week alles op te roken en daarna te stoppen. Maar ik besef dat mijn verslaafde brein mij dit vertelt.

Ik begon met dagelijks blowen op mijn 18e en ben nu 27. In de tussentijd meerdere keren gestopt geweest, met perioden variërend van een paar dagen tot vier maanden. Het heeft me nooit echt veel moeite gekost om te stoppen: ik had geen problemen met slapen en mijn eet- en slaappatroon verbeterden vaak vrij snel. Het was vaak alleen de eerste dag goed doorzetten. Toch begon ik telkens weer. Ik ben inmiddels al een tijdje gestopt met het gebruik van 3/4-MMC in mijn eentje (stimfappen) en dat gaat goed, maar ik ben bang dat ik me na het stoppen met blowen weer meer ga vervelen, waardoor de kans groter wordt dat ik weer naar andere middelen grijp. Daarom heb ik naast het stoppen met blowen ook nog andere voornemens opgesteld.

Vanaf vandaag wil ik een aantal dingen veranderen in mijn leven. Ten eerste wil ik ander werk, want ik begin steeds met meer tegenzin aan mijn werkdag. Het heeft inmiddels zo’n niveau bereikt dat ik me echt klote voel voordat ik überhaupt ben begonnen. Daarom ga ik actief op zoek naar een nieuwe baan. Daarnaast wil ik mijn huishouden beter op orde krijgen: niet meer een week lang mijn overvolle prullenbak aanstampen, maar gewoon gelijk vervangen die zak, wekelijks even stofzuigen, etc. Ik heb al een paar maanden een kapotte fiets en bijna een jaar een defecte vaatwasser, daar wil ik nu eindelijk iets aan gaan doen. Ook wil ik gezonder gaan eten. Al jaren eet ik zeer ongezond, en hoewel dat fysiek niet zichtbaar is, voel ik me echt verrot vanbinnen. Ik wil vaker zelf koken, eventueel vooruit koken en invriezen, aangezien ik alleen woon.

Verder draag ik lenzen, maar ik ben mijn bril kwijtgeraakt en loop nu al maanden thuis rond met een bril die een te lage sterkte heeft. Ik wil binnenkort mijn ogen laten opmeten en een goede nieuwe bril aanschaffen.

Sommige van deze voornemens lijken misschien klein, maar door het dagelijks blowen stel ik ze al maanden uit.

Al met al wil ik gewoon veel beter voor mezelf gaan zorgen. In plaats van bij verveling naar middelen te grijpen, wil ik mezelf nuttig maken en dingen aanpakken. Negen jaar blowen heeft me zó verschrikkelijk lui gemaakt, dat moet nu stoppen.

Dit bericht schrijf ik vooral om mezelf af te leiden, omdat ik normaal gesproken nu stoned een serie zou kijken en alles wel prima zou vinden. Nu heb ik even afleiding nodig. Ook zou ik het prettig vinden om gemotiveerd te worden van jullie reacties. Dit heeft mij tijdens het stoppen met stimfappen ook geholpen.

Oh ja, duizend keer liever een blowverslaving dan een stimfapverslaving, maar dat mag geen reden zijn om door te blowen.

Bedankt voor het lezen!

Klik om te vergroten...

Eenmaal verslaafd altijd verslaafd, en je verslaving gaat altijd op zoek. Is het niet naar Alcohol dan wel naar eten, gamen, sex, weer een ander middel. De enige oplossing voor mij was om met alles te stoppen. Je voornemens zijn goed, maar ze zullen je weinig helpen bij je verslaving. De eerste associatie die het bij mij opriep was van een voorleeskaart van Cocaine Anonymous:

"We probeerden van alles: een andere baan, een ander huis, een andere stad, een andere liefde – omdat we geloofden dat het aan de omstandigheden, de mensen om ons heen of aan ons huis lag, dat ons leven zo’n puinhoop was geworden."

Maar de oorzaak voor de verslaving zit in jou en niet in de wereld om je heen. Maar gelukkig zit de oplossing ook in jou (zoals een gevangenis waarvan de sleutel binnen hangt). Als ik je een advies mee zou mogen geven: ga met jezelf aan de slag. Alles wat je nu anders / beter wil gaat dan ook goed komen. Daar hoef je dan niet eens meer moeite voor te doen. Althans, zo heb ik het ervaren. Toen ik mijn verslaving onder controle kreeg door therapie en dagelijks onderhoud, werd het ook weer mogelijk om de rest van mijn leven onder controle te krijgen. En niet andersom.

Goed bezig en nog betere voornemens, lees ik. Zet hem op!