#1
De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
