Dat is een hoop geld.Uit ervaring kan ik zeggen dat dit zeker voor een half jaar mogelijk is. Ik kocht 3-MMC per ons en deed daar 1 á 2 maanden mee.. Nooit echt hartkloppingen, blauwe handen of andere klachten gehad. Waarschijnlijk ben ik gezegend met een goed hart en vatenstelsel.
Haha een ons! Tering 😅Uit ervaring kan ik zeggen dat dit zeker voor een half jaar mogelijk is. Ik kocht 3-MMC per ons en deed daar 1 á 2 maanden mee.. Nooit echt hartkloppingen, blauwe handen of andere klachten gehad. Waarschijnlijk ben ik gezegend met een goed hart en vatenstelsel.
Ok, dit is dus typisch verslaving en ontkenning. De ene dag denk je: oh gaat wel prima!, de dag erna kan je kapot gaan van de ontwenning. Je bent tot niets verplicht, maar een detox zou je echt goed doen.Wat dat gisteren nou was weet ik niet. Vandaag, vanaf dat ik wakker ben denk ik er weer heel anders over dan gisteren. Nu heb ik totaal geen behoefte om maandag na het werk te snuiven. Daarom voelt de "need" om nu al hulp te zoeken ook niet zo groot.
Ik waardeer jullie tips en reacties, het is niet dat ik niet naar jullie wil luisteren of jullie tips niet serieus neem. Als ik echt blijf struggelen ga ik wat doen met jullie tips en hulp zoeken.
Dat valt wel mee hoor met dat geld. Grote hoeveelheden 3-MMC kostten destijds, toen het nog legaal was, niet zoveel.Dat is een hoop geld.
Hoelang gaf dit middel jou nog positieve effecten met dit gebruik? Gaf het uberhaupt nog positieve effecten?
Had je geen mentale katers?
Ja, soms denk ik dat ik mijn rock-bottom destijds lang en breed heb bereikt, maar daar alsnog overheen ben weten te gaan..Haha een ons! Tering 😅
Had ik dat gedaan dan leefde ik niet meer.
Zeker heftig verhaal heb je. Zat er vaak veel tijd tussen bij jou met bijnemen omdat je zo veel in een keer nam. Ik was meer van elke 10-15 min een puntje erin. Juist om niet een te grote klapper als binnenkomer krijgen.Dat half jaar was gewoon continue doorsnuiven en slikken. Met 3-MMC zijn dat al snel megalijnen van 0,3 gram of bommetjes van 0,5 gram per keer. Ik leefde in een constante roes en sliep nog best aardig door gewenning en grote hoeveelheden benzo’s. Gevoelsmatig was ik nog best in orde in die tijd. Maar in feite was ik natuurlijk gewoon een wandelend lijk..
Uiteindelijk is nuchter zijn nog lekkerder 😉de rush die dat gaf was echt te mind blowing
Die klappers, daar deed ik het juist voor. De rush die 3-MMC geeft en de mogelijkheid om die zo vaak te herhalen (waar andere drugs stoppen met werken), maakte 3-MMC voor mij zo verslavend.Zeker heftig verhaal heb je. Zat er vaak veel tijd tussen bij jou met bijnemen omdat je zo veel in een keer nam. Ik was meer van elke 10-15 min een puntje erin. Juist om niet een te grote klapper als binnenkomer krijgen.
Nuchterheid geeft een voldoening die dieper is, beter op een heel andere manier: lange termijn levensvreugde, trots op wat bereikt is, toekomstperspectief. Inderdaad veel beter dan elke drugsrush, maar lekkerder zou ik persoonlijk niet zeggen. Ik voel me nuchter niet lekkerder dan op de piek van mdma bijvoorbeeld. Kan ook niet. What comes up, must go down.Uiteindelijk is nuchter zijn nog lekkerder 😉
Herstel heeft me gebracht wat de drugs hadden beloofd.Uiteindelijk is nuchter zijn nog lekkerder 😉
Dat je niet op je telefoon een rekeningspecificatie kunt gaan bekijken van gebelde nummers om het nummer terug te zoeken.
Ik spreek uit ervaring 😅
Herkenbaar. Heb jarenlang chronische hyperventilatie gehad. Op het allerergste voelde ik zulke steken in mijn hart dat ik dacht een hartaanval te hebben. En het had zowat (negatief natuurlijk) effect op alles. Gevoel dat mijn ademhaling helemaal hoog in mijn keel zat en niet dieper wou, duizelig, brainfog, futloos. Vreselijk.De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
instagram.com
Mooi stukje ditToen echt met me emoties gaan zitten door de emoties heen gegaan niet meer afleiding zoeken (wat advies van GGZ ga maar afleiding zoeken)
Voelen wat er is zonder oordeel alles er laten zijn. Het hart laten huilen. Ik had heel erg veel verdriet van alle shit die het leven soms naar je toe kan gooien.
En nu had ik alle tijd om aan mijzelf te werken en om mijzelf te vinden. En pff man man wat heb ik dagen (jaren) gehuild!! Het overviel me inde winkel op straat maar ik was "blij" blij dat ik eindelijk weer kon zijn.....
Zijn in het gevoel zonder oordeel, zijn in het verwerken.
Leren dat ik en ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn emoties en leven en dat niemand je komt redden//helpen en dat je het toch allemaal zelf moet doen. Leren verwachtingen los te laten die ik had van bepaalde mensen. leren om in het hier en nu te zijn en niet int verleden enof toekomst.
Leren om miijzelf te geven wat ik nodig had.
Bedankt voor je bericht! Ik zal gelijk weer even een update geven over hoe het er nu voor staat met mijn verslaving.
Het is mij zo'n 5 weken lang gelukt om zonder moeite tot het festival geen drugs te gebruiken, behalve af en toe een biertje of jointje. Afgelopen Liquicity (zaterdag 15 september) heb ik de onverstandige keuze gemaakt om 4-MMC te gebruiken. Dit heeft mijn verslaving weer een beetje getriggerd. Die dinsdag daarop heb ik weer alleen thuis gebruikt.
De zondag daarna, tijdens De Klassieker had een maatje van mij een grammetje 3-MMC bij zich. Ik heb toen zeer aangeschoten weer de keuze gemaakt om wat puntjes van hem te nemen. Dat grammetje was zo op, dus hebben we nieuwe besteld. We zijn toen met zijn tweeën even doorgegaan, en toen hij naar huis ging ben ik nog een flink tijdje alleen doorgegaan. Na de laatste piek merkte ik een zeer onregelmatige hartslag, zoals ik dat ook eerder bij NEP had meegemaakt. Nu had ik alleen de kortademigheid en druk op de borst er niet bij. Maar ik ben wel weer geschrokken van de negatieve bijwerkingen die er bij kwamen kijken. Dit zorgde er wel voor dat ik de craving (ik had op dat moment nog 2 dikke lijnen klaar liggen op het bord) in bedwang kon houden en het restant door het toilet kon spoelen.
Inmiddels heb ik geen cravings zolang ik niet aangeschoten/dronken samen met die maat van mij ben, die ook veel gebruikt. Ik kan nu gewoon alleen thuis zijn zonder verlangen naar wat te snuiven. Wellicht helpt het dat ik meer ben gaan gamen. Ik game liever een avondje dan dat ik weer een hele klok rond aan het snuiven ben.
Nu ben ik van plan om voorlopig geen (stimulerende) drugs te gebruiken. Ik heb aan mijzelf bewezen dat ik in ieder geval geen 3 of 4-MMC meer kan gebruiken, omdat ik dan toch te veel getriggerd wordt de dagen erna. Ik had weer even een heftige lichamelijke bijwerking nodig om te beseffen dat ik moet oppassen.
Oh ja, ik vond net nog een restantje 3-MMC. Zonder enige twijfel door het toilet gespoeld.
Dus mocht ik zo graag drugs willen gebruiken houd ik het voorlopig bij een jointje.
Echt heel mooi verwoord!A
Ik begin mijn verhaal dan even bij het begin toen Neko nog een tiener was. (ik ben nu 36)
Mijn experimentele fase begon al redelijk vroeg als eerste met drank i guess. Ik mocht toen ik 13 was zo met kerst enof oud en nieuw 1 blik passoa drinken.
Ergens rond me 14de voor het eerst een jointje gerookt. (sigaretjes roken begon in de eerste van de middelbare school)
blowen is er vanaf toen langzaam ingeslopen. (toen rookte ik 4 dagen in de week nu dagelijks) Toen ik 16 was mocht ik van me moeder Blowen//drinken maar alleen int weekend en niet doordeweeks want dan moet je fris en fruitig zijn voor werk//school. (heel vaak straf gehad omdat ik dus wel eens doordeweeks deed blowen haha)
En in die tijd samen met vrienden keer of 5/6 paddo`s gedaan en truffels.
En zo rond me 16 voor het eerste pep gebruikt met een vriendin en later ook XTC//MDMA. Altijd via via kocht het nooit zelf. Toen ik 17.5 was heb ik mijn exvriend kennen en hij kende meer mensen die aan drugs konden komen. (Hij zelf blowde alleen en gebruikte heel soms samen met mij drugs maar sporadisch.
Ik ging toen eigenlijk iedere vrijdag//zaterdag naar de kroeg om daar lekker biertjes te drinken en toen ja wou ik graag een keer Pep gebruiken en eerst regelde mijn exvriend dat. Todat ik de plaatselijke dealer zelf leerde kennen en er na genoeg alcohol smsste ik hem of ik wat kon komen halen. Dit gebeurde steeds vaker. uiteindelijk bijna ieder weekend wel iets gebruiken (in combi met alcohol). (meestal alleen want mijn vrienden van toen gebruikte zelf weinig tot geen drugs)
Ik was toen in die tijd vrij actief op een ander forum en leerde weer een nieuwe dealer kennen waar ik bijna alles wel kon kopen. En ik woonde inmiddels samen met me ex (4 jaar verder ) in die 2.5 jaar tijd (dat we samen woonde) gebruikte ik 1 gram per weekend (pep)
Meestal als ik gedronken had ging het drugsvogeltje aan! 2x GHB gedaan waar ik wel van geschoren was want ik was al vrij dronken toen ik zo een buisje leeg maakte (ik was gelukkig thuis dus er is niks erg gebeurd )
Ik was altijd opzoek (zeker met tripmiddelen) naar een reisje in mijzelf. Ik las zoveel moois en dacht dat wil ik ook. (het is toen nooit gelukt wat ik wou )
Heb altijd veel vragen gehad en de wereld nooit echt gesnapt, was ookwel een EMO tiener. Achteraf gezien was het denk ik een soort escapisme van de wereld (mensheid ) waar ik zo een hekel aan had.
In 2012 ben ik weg gegaan bij me ex en toen is mijn wereld in gestort, ik zat sowieso al niet zo heel lekker in me vel en heb me altijd wel leeg en eenzaam gevoeld.
Samen met een goeie vriend gebruikte ik wel steeds meer drugs ( ipv alleen in weekend nu ook wel eens doordeweeks). en drank maakte niet meer uit of dat er was of niet.
Uiteindelijk heb ik met hem een relatie gekregen maar ik zat zelf toen extreem slecht in me vel en was daar wel klaar mee. Ik zorgde slecht voor mij zelf en automutileerde ook nog eens vrij regelmatig in die tijd en wou eigenlijk niet meer hier op deze wereld zijn en was vooral boos dat ik bestond.
Uiteindelijk via de dokter oxazepam gekregen en aangemeld bij psycholoog en vanuit daar door naar GGZ.
Ik ben toen (omdat ik weg ging bij ex1 ) bij mijn vader gaan wonen (1.5 jaar )en hij is altijd erg fel tegen harddrugs geweest (wiet maakte niet uit)
En ik heb het nooit gedurfd om daar drugs te gebuiken. (hij zei altijd ik help je 1x van de coke af en 1x van de prostitutie)
Mijn vader is altijd alcoholist geweest en indie tijd dronk hij niet ( tot aan 1.5 jaar gelden was hij 10//15 jaar gestopt ongeveer)
Dus er was sowieso geen drank in huis en ik voelde daar ook niet de behoefte om te drinken.
Via ex 2 leerde ik nog meer Benzo`s enzo kennen wat hij verzamelde ze en kocht ze via via en we probeerden altijd vanalles samen uit.
Maar ik voelde me alleen maar slechter en slechter en ook hij was niet de meest stabiele persoon. Ik cijferde mijzelf weg voor hem (want ja met de ander bezig zijn is makkelijker ipv kijken naar jezelf)
Uiteindelijk bij GGZ schreven ze me 3x pers dag 25mg serequel voor en 3x per dag 2.5 mg lorazepam. (vraag me niet waarom want dat was echt veeeeeelste veel)
Ik gebruikte dat gewoon beetje random wanneer ik wou en soms weken niet.
Drugs (XTC//PEP enzo) gebruikte ik steeds minder want ik voelde me toch alleen maar ellendig en slecht en met drank werd dat alleen maar erger en ik wou niet mezelf zwaar ellendig gaan voelen tijdens drinken want stel ik zou dan mijzelf pijn doen ben ik weer verder van huis.
Na 1.5 jaar bij me pa te hebben gewoond (waar ik redelijk wat meds slikte//misbruikte) kreeg ik een eigen woning.
Ik ging eigenlijk al nooit meer uit, party's (hardcore feesjes) daar ging ik niet meer heen want ik wist toen dat ik dan toch ga drinken en drugs ga gebruiken en mijn sociale netwerk was toen heel erg klein in die tijd. Dus niet drinken was het beste want dan waren de grenzen ook niet troebel. (en me hoofd ook niet naja anders) (en ik had er ook geen behoefte aan voelde me te slecht)
Maar bij mijn vader gaan wonen en uiteindelijk een eigen woning (alleen zijn) was het beste. (vanaf toen dus steeds minder tot niet gaan drinken zo een jaar of 4/5 niks gedronken)
Ik zat alleen nog steeds extreem slecht in me vel en ja deed mijzelf veel pijn. Ik was dat zo beu.
Ik lag alleen maar in bed en deed niks anders dan andersom leven (overdag slapen en inde nacht wakker zijn)
Het was soms weken geen benzo aanraken en alles opsparen en dan in 1 avond op me gemakje met een jointje en anime 1 stripje lorazepam naar binnen werken.
Wat uiteindelijk weer resulteerde in gebrek aan emotie-regulatie (wat al niet zo geweldig was) dus nog ellendiger voelen en gaten in me geheugen en dagen slapen en uiteindelijk ook weer automutileren.
Na een tijdje was ik dit echt beu!! ik wou niet zo leven. Ik wil me niet zo voelen. Ik wil iets van me leven maken. Ik wil mijzelf vinden.
Gestopt met alle meds die ik had, gestopt met automutileren en ben toen bij me EX2 weg gegaan ( wat 1vande moeilijkste dingen was die ik heb moeten doen ik hield zielsveel van hem maar we trokken elkaar mee de afrond in emotioneel gezien dan. Houden van is soms loslaten )
Toen echt met me emoties gaan zitten door de emoties heen gegaan niet meer afleiding zoeken (wat advies van GGZ ga maar afleiding zoeken)
Voelen wat er is zonder oordeel alles er laten zijn. Het hart laten huilen. Ik had heel erg veel verdriet van alle shit die het leven soms naar je toe kan gooien.
En nu had ik alle tijd om aan mijzelf te werken en om mijzelf te vinden. En pff man man wat heb ik dagen (jaren) gehuild!! Het overviel me inde winkel op straat maar ik was "blij" blij dat ik eindelijk weer kon zijn.....
Zijn in het gevoel zonder oordeel, zijn in het verwerken.
Leren dat ik en ik alleen verantwoordelijk ben voor mijn emoties en leven en dat niemand je komt redden//helpen en dat je het toch allemaal zelf moet doen. Leren verwachtingen los te laten die ik had van bepaalde mensen. leren om in het hier en nu te zijn en niet int verleden enof toekomst.
Leren om miijzelf te geven wat ik nodig had.
Nu voel ik me gelukkig weer super goed (na hard werken ) en heb ik geen behoefte meer om drugs te gebruiken. Ja soms gebruikt ik wel iets om te proberen. (een RC ofzo) Maar kan het nu ook gewoon jaren niet aanraken en in de kast laten liggen.
in 2018 ben ik gestopt met roken van tabak en rook nu dus alleen nog puur mijn jointje, dat is wat er over is gebleven van mijn zoals ik het noem "experimentele fase"
Dit is een beetje een globaal verhaal van mijn leven ik denk dat mijn "geluk" is geweest dat ik nooit extreem veel drugs hebt gebruikt (wel frequent) maar geen grammen per weekend. Enof langer gebuikte dan 1 a 2 nachten.
Maja wie zal het zeggen. Ik denk ook dat ik niet zo verslavendgevoelig ben als dat men dacht. Bij mijn inde fam komen aan zowel moeders kant en vaders kant verslavingen voor. (gok, alcohol,coke, etc)
En ik geloof zelf heel erg inde kracht van de geest. Dat als we (ik) zeg dit is mijn verslaving dit is mijn .... (vul maar een diagnose in)
Dat je het dan claimed als iets van jezelf en dat het "nooit" beter word. Want wat van mij is moet van mij blijven. Plus dat het een stukje identiteit word wat het dus niet is.
Zo en nu stop ik maar wat het is een heel verhaal geworden. Bedankt voor het lezen![:praying1:]()
Ehm, ja. Dat weet ik. Sterker nog, daar gaat mijn topic over!Neigt bijzonder veel naar verslaving.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."