#1
Ja, soms denk ik dat ik mijn rock-bottom destijds lang en breed heb bereikt, maar daar alsnog overheen ben weten te gaan..Haha een ons! Tering 😅
Had ik dat gedaan dan leefde ik niet meer.
Mijn beginnende verslaving
178 antwoorden
59 weergaven
18-5-2026
#2
Zeker heftig verhaal heb je. Zat er vaak veel tijd tussen bij jou met bijnemen omdat je zo veel in een keer nam. Ik was meer van elke 10-15 min een puntje erin. Juist om niet een te grote klapper als binnenkomer krijgen.Dat half jaar was gewoon continue doorsnuiven en slikken. Met 3-MMC zijn dat al snel megalijnen van 0,3 gram of bommetjes van 0,5 gram per keer. Ik leefde in een constante roes en sliep nog best aardig door gewenning en grote hoeveelheden benzo’s. Gevoelsmatig was ik nog best in orde in die tijd. Maar in feite was ik natuurlijk gewoon een wandelend lijk..
#3
Uiteindelijk is nuchter zijn nog lekkerder 😉de rush die dat gaf was echt te mind blowing
#4
Die klappers, daar deed ik het juist voor. De rush die 3-MMC geeft en de mogelijkheid om die zo vaak te herhalen (waar andere drugs stoppen met werken), maakte 3-MMC voor mij zo verslavend.Zeker heftig verhaal heb je. Zat er vaak veel tijd tussen bij jou met bijnemen omdat je zo veel in een keer nam. Ik was meer van elke 10-15 min een puntje erin. Juist om niet een te grote klapper als binnenkomer krijgen.
#5
Nuchterheid geeft een voldoening die dieper is, beter op een heel andere manier: lange termijn levensvreugde, trots op wat bereikt is, toekomstperspectief. Inderdaad veel beter dan elke drugsrush, maar lekkerder zou ik persoonlijk niet zeggen. Ik voel me nuchter niet lekkerder dan op de piek van mdma bijvoorbeeld. Kan ook niet. What comes up, must go down.Uiteindelijk is nuchter zijn nog lekkerder 😉
#6
Herstel heeft me gebracht wat de drugs hadden beloofd.Uiteindelijk is nuchter zijn nog lekkerder 😉
#7
De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
#8
Dat je niet op je telefoon een rekeningspecificatie kunt gaan bekijken van gebelde nummers om het nummer terug te zoeken.
Ik spreek uit ervaring 😅
Of backups van je Google contacten terugzetten van weken of maanden geleden 😂
Nummer verwijderen in je contacten. Dan de prullenbak legen. Dan het nummer op je whatsapp verwijderen, die blijft daar vaak nog een tijdje hangen. En doe dit ook voor WhatsApp Web als je die op PC gebruikt. Die blijft daar ook vaak nog lang staan.
Learned this the hard way. Stap voor stap....
#9
Herkenbaar. Heb jarenlang chronische hyperventilatie gehad. Op het allerergste voelde ik zulke steken in mijn hart dat ik dacht een hartaanval te hebben. En het had zowat (negatief natuurlijk) effect op alles. Gevoel dat mijn ademhaling helemaal hoog in mijn keel zat en niet dieper wou, duizelig, brainfog, futloos. Vreselijk.De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
Ik heb ook therapie met ademhalingsoefeningen gehad maar dat werkte bij mij averechts, want dan ging ik er nog meer op letten: proberen mijn ademhaling te "controleren".
Wat echt werkte en werkt: de ademhaling slechts observeren. Je lichaam weet perfect hoe het het beste ademt, jij moet alleen uit de weg stappen: niet meer proberen de boel te "sturen".
Hoe makkelijk dat gaat hangt af van hoe lang je al verkeerd ademt.
#10
De laatste keer dat ik drugs heb gebruikt, had ik in de comedown flink last van hartkloppingen, druk op de borst en kortademigheid. De dagen erna had ik, op de hartkloppingen na hier nog steeds een beetje last van. Dit werd steeds minder dus ik dacht: "Dit komt wel goed."
Gisteren op het werk had ik dit opeens heel heftig: druk op de borst, kortademig, zwart voor mijn ogen en viel ik bijna flauw. Dit was even goed schrikken. Eerste hulp van het ziekenhuis gebeld en verteld wat er was gebeurd. Ook dat dit begonnen is sinds de laatste keer drugsgebruik, en dat ik in die weken daarvoor ook vaak gebruikt heb. Ik mocht langskomen bij de huisartsenpost van het ziekenhuis. Alles even laten nakijken en het was gewoon allemaal in orde.
Wat blijkt nou? Ik heb mijzelf sinds de laatste keer drugsgebruik een verkeerde ademhaling aangeleerd. Ik adem te veel en te diep, waardoor ik te veel zuurstof in mijn lichaam heb wat voor klachten kan zorgen. Op de momenten dat ik daarvan in paniek raakte, ging ik nog sneller en dieper ademen: hyperventilatie. Dat verergert alles nog eens, wat dus de verklaring is voor dit alles.
Sinds het bezoekje aan de ha post heb ik geen druk op mijn borst meer gehad. Wel soms nog een steek/lichte pijn, maar nu ik weet dat het niets ernstigs is raak ik er niet meer van in paniek. Een hele geruststelling.
Wel raadde mevrouw mij aan ademhalingsoefeningen te doen, zodat ik weer op de juiste manier ga ademhalen.
Belangrijkste les van dit alles? Geen snuif meer voor mij! 💪
instagram.com
Misschien ook interessant om even in de gaten te houden. Leuke podcast op YouTube ook. Vooral over het leger/politie. Maar insta filmpje gaat over ademhaling in verschillende situaties 👌👍
#11
Heel naar lijkt me dat!Herkenbaar. Heb jarenlang chronische hyperventilatie gehad. Op het allerergste voelde ik zulke steken in mijn hart dat ik dacht een hartaanval te hebben. En het had zowat (negatief natuurlijk) effect op alles. Gevoel dat mijn ademhaling helemaal hoog in mijn keel zat en niet dieper wou, duizelig, brainfog, futloos. Vreselijk.
Ik merk nu vooral dat als ik op mijn ademhaling ga letten, dat ik dan juist kortademig en licht in mijn hoofd wordt. Als ik een ademhalingsoefening doe, maar ook als ik probeer enkel mijn ademhaling te observeren. Juist als ik er helemaal niet mee bezig ben heb ik er geen last van. Afgelopen keren ging ik bij ieder klein dingetje wat ik bij mijn borst voelde, helemaal er op letten en werd het allemaal erger natuurlijk.Ik heb ook therapie met ademhalingsoefeningen gehad maar dat werkte bij mij averechts, want dan ging ik er nog meer op letten: proberen mijn ademhaling te "controleren".
Wat echt werkte en werkt: de ademhaling slechts observeren. Je lichaam weet perfect hoe het het beste ademt, jij moet alleen uit de weg stappen: niet meer proberen de boel te "sturen".
Hoe makkelijk dat gaat hangt af van hoe lang je al verkeerd ademt.
Ooit als kind dacht ik hyperventilatie te hebben, ben toen bij de logopedist(dacht ik) geweest. Maar na een week had ik er totaal geen last meer van, dus leek het toch niet zo te zijn. Het lijkt alsof de drugs toch iets in mij getriggerd heeft waardoor ik deze klachten weer ervaar.
Voor nu ga ik in ieder geval proberen om er niet mee bezig te zijn en dan hopen dat het weg gaat. Mocht ik hier last van blijven houden, ga ik toch maar iets van therapie oid overwegen. Het scheelt in ieder geval dat ik nu weet dat er niet iets ernstigs is, dat zorgt er in ieder geval voor dat ik geen paniek meer ervaar.
Het is wel echt een goede leer geweest. Ik heb totaal geen behoefte meer aan 3MMC of NEP, straks wordt het alleen maar erger.
#12
Ken je de paniekcirkel? Ik denk dat de afbeelding wel voor zich spreekt.Heel naar lijkt me dat!
Ik merk nu vooral dat als ik op mijn ademhaling ga letten, dat ik dan juist kortademig en licht in mijn hoofd wordt. Als ik een ademhalingsoefening doe, maar ook als ik probeer enkel mijn ademhaling te observeren. Juist als ik er helemaal niet mee bezig ben heb ik er geen last van. Afgelopen keren ging ik bij ieder klein dingetje wat ik bij mijn borst voelde, helemaal er op letten en werd het allemaal erger natuurlijk.
Ooit als kind dacht ik hyperventilatie te hebben, ben toen bij de logopedist(dacht ik) geweest. Maar na een week had ik er totaal geen last meer van, dus leek het toch niet zo te zijn. Het lijkt alsof de drugs toch iets in mij getriggerd heeft waardoor ik deze klachten weer ervaar.
Voor nu ga ik in ieder geval proberen om er niet mee bezig te zijn en dan hopen dat het weg gaat. Mocht ik hier last van blijven houden, ga ik toch maar iets van therapie oid overwegen. Het scheelt in ieder geval dat ik nu weet dat er niet iets ernstigs is, dat zorgt er in ieder geval voor dat ik geen paniek meer ervaar.
Het is wel echt een goede leer geweest. Ik heb totaal geen behoefte meer aan 3MMC of NEP, straks wordt het alleen maar erger.
#13
Hij opent alleen Insta, volgensmij was het een verhaal die verlopen is.
Misschien ook interessant om even in de gaten te houden. Leuke podcast op YouTube ook. Vooral over het leger/politie. Maar insta filmpje gaat over ademhaling in verschillende situaties 👌👍
#14
Is het ook echt, maar ben er gelukkig heel goed overheen gekomen hoor! (voor het meeste dan, sommige dingen kunnen het (licht) triggeren) Dus het is niet per se voor altijd. Dat hangt heel erg af van hoe je ermee omgaat denk ik.Heel naar lijkt me dat!
Ja dat kan ook.Ik merk nu vooral dat als ik op mijn ademhaling ga letten, dat ik dan juist kortademig en licht in mijn hoofd wordt. Als ik een ademhalingsoefening doe, maar ook als ik probeer enkel mijn ademhaling te observeren. Juist als ik er helemaal niet mee bezig ben heb ik er geen last van. Afgelopen keren ging ik bij ieder klein dingetje wat ik bij mijn borst voelde, helemaal er op letten en werd het allemaal erger natuurlijk.
Het is ook nogal een subtiel verschil: de ademhaling proberen te controleren (bijvoorbeeld mbv ademhalingsoefeningen) en de ademhaling observeren. Dat laatste is ook makkelijker gezegd dan gedaan. Uiteindelijk is het hartstikke goed om tot die pure observatie van de ademhaling te komen, maar afhangende van je neiging om je te fixeren op dingen, kan dat ofwel relatief makkelijk of super moeilijk lijken te zijn. Soms is het dan inderdaad maar beter om er gewoon helemaal niet mee bezig te zijn en je gewoon helemaal te richten op andere dingen. Ademhaling kan uiteindelijk toch gewoon volautomatisch functioneren.
Ik merk zelf: stimulanten (vooral in de uitwerking), LSD en ook cafeïne (wat natuurlijk ook een stimulant is) kunnen makkelijk negatieve effecten hebben op de ademhaling vrij laten verlopen. Heel soms drink ik bijvoorbeeld wel eens koffie, maar doe ik dat elke dag, dan gaat mijn ademhaling "hoger" zitten, net alsof ik maar in kan ademen tot hoog in mijn borst, in plaats van tot in mijn buik. Dus misschien ook beter (als je het drinkt) koffie vermijden of minderen. En ook drugs die het erger maken.Ooit als kind dacht ik hyperventilatie te hebben, ben toen bij de logopedist(dacht ik) geweest. Maar na een week had ik er totaal geen last meer van, dus leek het toch niet zo te zijn. Het lijkt alsof de drugs toch iets in mij getriggerd heeft waardoor ik deze klachten weer ervaar.
Goed dat de paniek weg is.Voor nu ga ik in ieder geval proberen om er niet mee bezig te zijn en dan hopen dat het weg gaat. Mocht ik hier last van blijven houden, ga ik toch maar iets van therapie oid overwegen. Het scheelt in ieder geval dat ik nu weet dat er niet iets ernstigs is, dat zorgt er in ieder geval voor dat ik geen paniek meer ervaar.
En inderdaad afleiding ervan zoeken, niet bewust mee bezig houden. Eventueel tijden nemen om bewust de ademhaling te observeren, maar als je merkt dat dit het alleen maar erger maakt is dit misschien niet een goed iets om te doen voor jou.
Dat scheelt!Het is wel echt een goede leer geweest. Ik heb totaal geen behoefte meer aan 3MMC of NEP, straks wordt het alleen maar erger.
#15
Als de video online is dan post ik hem wel even.Hij opent alleen Insta, volgensmij was het een verhaal die verlopen is.
#16
Je kan je hele leven nog naar feestjes. En geloof mij al die drugs feestjes zijn vrijwel hetzelfde. Ik heb alles al een keer meegemaakt maar vind een huisfeestje met leuke mensen veel leuker nu.
#17
Bij mij komt dat dan vooral omdat ik zo'n heftige lichamelijke comedown gehad heb. Dat heeft mij een verkeerde ademhaling aangeleerd, waar ik dus hele kleine, ongevaarlijke klachtjes van kreeg. Daar ging ik dan op focussen, dat associeren met de drugs en daar raakte ik van in paniek.
Klopt als een bus deze cirkel!
#18
Je bent er mee leren omgaan. Heel fijn. 🙂Is het ook echt, maar ben er gelukkig heel goed overheen gekomen hoor! (voor het meeste dan, sommige dingen kunnen het (licht) triggeren) Dus het is niet per se voor altijd. Dat hangt heel erg af van hoe je ermee omgaat denk ik.
Ik had hier nooit eerder last van bij stimulanten. Maar de laatste aantal keren wel en dan inderdaad alleen in de comedown als het uitwerkt. Koffie drink ik, ik hou er van en het liefst zo sterk mogelijk(qua smaak) maar drink vaak maar 1 tot 2 bakjes per dag, met heel soms een uitschieter naar een 3e.Ik merk zelf: stimulanten (vooral in de uitwerking), LSD en ook cafeïne (wat natuurlijk ook een stimulant is) kunnen makkelijk negatieve effecten hebben op de ademhaling vrij laten verlopen. Heel soms drink ik bijvoorbeeld wel eens koffie, maar doe ik dat elke dag, dan gaat mijn ademhaling "hoger" zitten, net alsof ik maar in kan ademen tot hoog in mijn borst, in plaats van tot in mijn buik. Dus misschien ook beter (als je het drinkt) koffie vermijden of minderen. En ook drugs die het erger maken.
Ja vooralsnog hou ik het lekker op niet ermee bezig zijn en er afleiding van zoeken. Überhaupt volledig op mijn ademhaling focussen kan ik al lastig vinden. Heb in het verleden mij regelmatig gewaagd aan meditatie en dan mijn volledige aandacht proberen te richten op mijn ademhaling. Ik was te snel afgeleid en had het geduld niet. Ik ben er niet skeptisch over, en sta er in de toekomst nog wel voor open om dat nogmaals te proberen. Ik ken genoeg mensen die er heel veel aan hebben. Mocht de hyperventilatie aanhouden, is de ademhaling observeren zeker iets wat ik nog een keer ga proberen voor ik in therapie zou gaan. Al verwacht ik dat ik hier niet voorgoed last van ga houden. Ik had er vandaag al veel minder last van. An en toe een klein beetje, maar makkelijk te doen. 🙂En inderdaad afleiding ervan zoeken, niet bewust mee bezig houden. Eventueel tijden nemen om bewust de ademhaling te observeren, maar als je merkt dat dit het alleen maar erger maakt is dit misschien niet een goed iets om te doen voor jou.
#19
En wat ga je straks op dat feestje doen dan? Als je slim bent blijf je namelijk minimaal een paar maanden van de troep af. Je bent nog jong en die feestjes kun je makkelijk inhalen. Mocht je door zo'n uitschieter in de zeik komen zit je een stuk dieper in de put.
#20
Eens. En beter helemaal niet meer als je al merkt dat je verslavingsgevoelig bent.En wat ga je straks op dat feestje doen dan? Als je slim bent blijf je namelijk minimaal een paar maanden van de troep af. Je bent nog jong en die feestjes kun je makkelijk inhalen. Mocht je door zo'n uitschieter in de zeik komen zit je een stuk dieper in de put.
Je bent jezelf een levenslange hersenziekte aan het geven. Dat is verslaving.