#1
Moest ineens aan je denken.
Hoe is het?
Hoe is het?
Zweevteev's landingsproces
264 antwoorden
81 weergaven
18-5-2026
#2
@Mindless ik kom er vanavond op terug.
Wel oké. Ik ben in een korte tijd 2x opgenomen en zit nu in detox, ter voorbereiding op de klinische therapie die ik een half jaar ga volgen. Zit veel te denken aan dat ik echt veel zin heb in LSD en methamfetamine en dat ik het heel kut vind dat ik een half jaar geen enkele drug kan gebruiken. Had vrijdag een CA-meeting bijgewoond en heb 80% van die meeting aan een stuk door zitten janken, omdat ik gewoon 0 vertrouwen heb in dat ik ooit gelukkig ga kunnen zijn zonder drugs in mijn leven. Mja, voor de rest gaat het wel.Moest ineens aan je denken.
Hoe is het?
#3
Waar ben je van aan het detoxen dan? Drugs in het algemeen?zit nu in detox
#4
Jammer dat dat zo moeilijk is voor je. Zelf ervaar ik heel veel geluk van m'n dagelijkse dingen zoals m'n relatie/gezin en m'n paarden. Drugs maakt alles wat meer compleet, maar is niet mijn basis. Sommige soorten drugs die daar een negatieve invloed op hebben doe ik nooit meer (roken, blowen, coke) en ook de regelmaat en hoeveel pas ik daar juist op aan.gewoon 0 vertrouwen heb in dat ik ooit gelukkig ga kunnen zijn zonder drugs in mijn leven
#5
Dat geluk ga je zeker vinden als je je herstel goed oppakt. Juist dan. Gelukkiger en tevredener dan ooit tevoren. Duurt een tijdje, maar ga alle goede dingen maar doen die je aangeraden worden, dan zul je over een jaar zien dat je dichterbij degene bent die je altijd al had willen zijn dan ooit tevoren.Had vrijdag een CA-meeting bijgewoond en heb 80% van die meeting aan een stuk door zitten janken, omdat ik gewoon 0 vertrouwen heb in dat ik ooit gelukkig ga kunnen zijn zonder drugs in mijn leven. Mja, voor de rest gaat het wel.
#6
ben benieuwd hoe het gaat , @Zweevteev
#7
Ben benieuwd@Mindless ik kom er vanavond op terug.
#8
Slecht.ben benieuwd hoe het gaat , @Zweevteev
Ik heb 12 dagen in detox gezeten en had oprecht de tijd van m'n leven. De groep mensen waarmee ik zat was echt heel leuk en met 2 van hen heb ik nog steeds nauw contact mee. Ik heb zelfs gevolleybald met een BN'er die er zat, lmao. Direct na de detox werd ik overgeplaatst naar klinische DGT. Daar had ik absoluut niet de tijd van mijn leven. Ik voelde me heel erg eenzaam en buiten de boot vallen. Er was niemand waarvan ik het idee had dat ik er goed mee kon levelen. Ik zat veel op mijn kamer, omdat de sfeer vaak echt om te snijden was en ik me heel boos maakte om de schijnheiligheid van sommige mensen in de groep. Beetje lopen zeiken over elkaar achter elkaars rug, maar dan vervolgens wel leuk doen, terwijl je letterlijk moet samenwonen voor een half jaar.
Na een weekje of 3 leek ik eindelijk mijn plek gevonden te hebben, maar toen kreeg ik een terugval met snijden. Daar zit nog een heel verhaal bij, maar heb geen zin om dat helemaal uit te schrijven. Lang verhaal kort: de begeleiders twijfelden over de mate van bereidwilligheid die ik zou hebben en vonden me heel moelijk behandelbaar. Dat ze me niet bereidwillig genoeg vonden maakte me echt kwaad. De dag na mijn terugval dacht ik "Oké, ik weet dat ik het verneukt heb, maar ik accepteer gewoon de feedback die ik hierover krijg en ga hier alsnog voor," maar toen waren er 2 groepsgenoten die dingen tegen me zeiden die me zo onbeschrijvelijk woest gemaakt hadden dat ik na dat blok linea recta naar mijn kamer gegaan ben, m'n shit heb ingepakt en gewoon weggegaan ben. Ik kon terug als ik de dag erna van gedachten zou veranderen, werd er tegen mij gezegd in eerste instantie, maar toen ineens toch niet (echt extreem onprofessioneel, maar goed).
Nu zit ik thuis, gebruik ik iedere week fucking veel drugs, snijd ik weer en is er geen zorgplan. Ik probeer mezelf af te leiden door kunst te maken, maar niets is goed genoeg om mee door te gaan. Er is 1 ding dat wel goed gaat en dat is dat ik genoeg eet. Ik word binnenkort opgenomen om te voorkomen dat ik nog meer van het padje afraak. Ik weet niet voor hoe lang.
#9
goed dat je dit met ons deelt , ik hoop dat die opname heel rap komt en best een tijdje duurt niet dat ik je wilt narren maar gun je alle hulp die je kan krijgen en zeker nodig hebt
#10
Ga op zoek naar een behandeling die wel past. Je hebt nu meegemaakt wat niet werkt, daardoor heb je geleerd hoe het het anders zou moeten. Laat het gerust weten als ik met je mee kan denken.Slecht.
Ik heb 12 dagen in detox gezeten en had oprecht de tijd van m'n leven. De groep mensen waarmee ik zat was echt heel leuk en met 2 van hen heb ik nog steeds nauw contact mee. Ik heb zelfs gevolleybald met een BN'er die er zat, lmao. Direct na de detox werd ik overgeplaatst naar klinische DGT. Daar had ik absoluut niet de tijd van mijn leven. Ik voelde me heel erg eenzaam en buiten de boot vallen. Er was niemand waarvan ik het idee had dat ik er goed mee kon levelen. Ik zat veel op mijn kamer, omdat de sfeer vaak echt om te snijden was en ik me heel boos maakte om de schijnheiligheid van sommige mensen in de groep. Beetje lopen zeiken over elkaar achter elkaars rug, maar dan vervolgens wel leuk doen, terwijl je letterlijk moet samenwonen voor een half jaar.
Na een weekje of 3 leek ik eindelijk mijn plek gevonden te hebben, maar toen kreeg ik een terugval met snijden. Daar zit nog een heel verhaal bij, maar heb geen zin om dat helemaal uit te schrijven. Lang verhaal kort: de begeleiders twijfelden over de mate van bereidwilligheid die ik zou hebben en vonden me heel moelijk behandelbaar. Dat ze me niet bereidwillig genoeg vonden maakte me echt kwaad. De dag na mijn terugval dacht ik "Oké, ik weet dat ik het verneukt heb, maar ik accepteer gewoon de feedback die ik hierover krijg en ga hier alsnog voor," maar toen waren er 2 groepsgenoten die dingen tegen me zeiden die me zo onbeschrijvelijk woest gemaakt hadden dat ik na dat blok linea recta naar mijn kamer gegaan ben, m'n shit heb ingepakt en gewoon weggegaan ben. Ik kon terug als ik de dag erna van gedachten zou veranderen, werd er tegen mij gezegd in eerste instantie, maar toen ineens toch niet (echt extreem onprofessioneel, maar goed).
Nu zit ik thuis, gebruik ik iedere week fucking veel drugs, snijd ik weer en is er geen zorgplan. Ik probeer mezelf af te leiden door kunst te maken, maar niets is goed genoeg om mee door te gaan. Er is 1 ding dat wel goed gaat en dat is dat ik genoeg eet. Ik word binnenkort opgenomen om te voorkomen dat ik nog meer van het padje afraak. Ik weet niet voor hoe lang.
#11
Wat een gezweet voor jou tussen wal en schip.
Vreselijk wat erg voor je. Dat dit mogelijk is in Nederland. Sterkte
Vreselijk wat erg voor je. Dat dit mogelijk is in Nederland. Sterkte
#12
Update: ik studeer weer na 4 jaar afwisselend thuis zitten en therapie volgen. Het gaat goed. Het tempo ligt wel echt heel hoog, dus achterlopen gebeurt al snel. Er was afgelopen weekend iets heel naars gebeurd en ik heb daardoor 5 dagen helemaal niks aan m'n studie kunnen doen. Hoeveel impact dat heeft op m'n vermogen om te kunnen begrijpen waar het over gaat tijdens de hoorcolleges is echt heel erg groot, dus dat vind ik wel echt heel kut. Ik hoop dat het me lukt om m'n achterstanden in te halen en als het niet lukt, dat ik het mezelf niet al te kwalijk neem. Ik heb net samen met m'n beste⁷ vriendin iets genomen waarvan we dachten dat 😐het LSD was, maar noooooohjeeenneeee dit is geen LSD en we zijn echt gruwelijk bad gegaan zeg. Jezus. We overwregen om zo naar het ziekenhuis binnen te lopen. Dit is echt niet normaal.
#13
Wat een heftig verhaal om te lezen.
Vooral omdat je je zo super shit voelt en je zmp's hebt ondernomen. Ik ben voor jou blij dat je nu opgenomen bent en ik hoop dat je de beste hulp krijgt, want dat verdien je. Veel kracht
Vooral omdat je je zo super shit voelt en je zmp's hebt ondernomen. Ik ben voor jou blij dat je nu opgenomen bent en ik hoop dat je de beste hulp krijgt, want dat verdien je. Veel kracht
#14
We lopen nu naar het ziekenhyua. Hoe traumatisrrnd dit is is is niet normaal
#15
Ik heb net samen met m'n beste⁷ vriendin iets genomen waarvan we dachten dat 😐het LSD was, maar noooooohjeeenneeee dit is geen LSD en we zijn echt gruwelijk bad gegaan zeg. Jezus. We overwregen om zo naar het ziekenhuis binnen te lopen. Dit is echt niet normaal.
Ai dit klinkt heftig
Hoe gaat het nu met jullie?
Update: Lees net dat jullie naar ziekenhuis gaan
Sterkte en ik duim dat het goed komt.
#16
Niemand nam ons serieus
#17
We worden gek
In de zin van volledige mentale controle verlies? Psychose?
#18
We worden gekAi dit klinkt heftig
Hoe gaat het nu met jullie?
#19
Het komt goed. Morgen is het allemaal weer voorbij.
#20
Ik heb het echt uitgeschreeuwd van de hoofdpijn. Ik ben nog nooit zo dichtbij een punt geweest dat ik gewoon helemaal van de planeet was door de hoofdpijn en misseljkheid die ervaarde. We moesten de nacht overnachten op de intensive care. Ze mochten me niks geven buiten 1x paracetamol, ook m'n normale medicatie kreeg ik niet. Via via via heb hebben m'n beste vriendin en ik medicatie van iemand anders gekregen zodat ik we in ieder geval konden slapen, anders had ik echt heel fucking ziekenhuis bij elkaar geschreeuwd. Nu gaat het goed in hoeverre dat mogelijk is.In de zin van volledige mentale controle verlies? Psychose?
Vriend van de dealer die de zegels verkocht heeft aan hem gevraagd om hij nog een zegel van 'm kon kopen, zodat we het naar het lab konden laten sturen. Zijn reactie: hij werd boos op hem. 😂 We weten genoeg.