#1
Schaam me echt super erg naar me omgeving om dan met de boodschap aan te komen 'hey man ik ga naar de kliniek'.
Niks om je voor te schamen lijkt me.
Schaam me echt super erg naar me omgeving om dan met de boodschap aan te komen 'hey man ik ga naar de kliniek'.
Bedankt allemaal voor jullie reacties en steun.
Afgelopen dinsdag gesprek gehad bij mijn verslavingsarts. Was een erg moeizaam gesprek voor mij gevoel omdat ik veel meer wilde zeggen dan mij feitelijk lukte. Wel gewoon kunnen vertellen hoe mijn dagelijkse leven er nu uit ziet, en hoeveel ik gebruik etc. Haar advies was eigenlijk direct om voor een afgeleide opname te gaan kiezen. Detox en dan direct een 12 stappen kliniek van bijna 2 maanden. Ik ben daar al eens geweest, dus zei in het gesprek wel van oke misschien is dat het beste. Dus nu heb ik 2 juni een intake.
Alleen ik vind het echt verschrikkelijk moeilijk om nu aan te gaan pakken. Ik wil eigenlijk echt niet weer een nieuwe start maken, ben zo bang om het dan weer kwijt te raken. Schaam me echt super erg naar mij omgeving om dan met de boodschap aan te komen 'hey man ik ga naar de kliniek'. Terwijl ik de schijn juist al maanden lang ophou. Naar mijn beste kunnen maar nog steeds krijg ik de opmerking; je ziet er goed uit man! Daar zette ik dan super veel kracht uit. Wil ik proberen op de momenten dat ik iemand ga zien die om mij geeft er zo goed en gezond mogelijk uit te zien.
Dit komt gewoon voort uit het niet onder ogen willen komen in welke situatie ik zit. Want je zou haast vergeten dat ik eigenlijk in een terugval zit.. Ik was al meerdere jaren in herstel bij NA met meerdere serviceposities toen ik langzaamaan ben teruggevallen.. Gewoon zo lastig om weer terug te gaan. Ik heb daar eerlijk gezegd echt geen trek meer in. Maar blijven gebruiken is ook geen optie.
Mijn opname om met benzo's te kunnen stoppen vergeet ik mijn leven lang niet...
Ineens van 30 mg temazepam naar nul,
En van de andere te weten temesta, oxazepam onder andere ook een flink gedeelte eraf zonder daarvoor diazepam te krijgen, (dit werd gedaan door een plaatsvervangende arts die net van de opleiding afkwam) maakte dat ik niet meer sliep en van het padje raakte.
Het dagprogramma was zwaar, in de avond om 21.00 uur waren er nog gesprekken....
En je was de hele dag bezig. Huishouden, schoonmaken, groepstherapieen, eten verzorgen, koffie zetten en nog veel meer.
De dag vegon om 06.30 uur, je nest uit.
Dan een buitenwandeling, waarna er werd gegeten.
Gelukkig kwam de verslavings arts weer terug, die mij 70 mg diazepam voorschreef en deze werd rap afgebouwd.
Het is mij gelukt om in 6 weken van de benzo's af te raken.
Het was de hel, waarin ik zat en dat is maar goed ook, ik zal het wel nalaten om weer met die benzo's te beginnen alhoewel ik toch een kleine terugval heb gehad in etizolam. 1 week 1 tabletje was alweer voldoende om 4 dagen plafonddienst te krijgen....
Wat een rotzooi is die benzo troep!
En dan laat men straks met het rc verbod die benzo's buiten schot. Onbegrijpelijk deze regering!
Jullie hebben gelijk maar het moet nog stevig doordringen. Kan me een leven zonder wiet zo moeilijk voorstellen..
@RaverEven terugkomend hierop Zandman. Dat moet verschrikkelijk zijn geweest.... Dat alles tijdens een acute benzo ontwenning. 06.30 eruit en 21.00 nog gesprekken.. Ach je sliep toch al niet...
Nee maar man! Een hel! Vergeleken met je methadon en lyrica ellende van nu? Denk niet te vergelijken of wel?
Het wordt sowieso beter. Lees jouw eigen topic maar eens door. Veel moeilijke momenten, desalniettemin weet jij je er ook telkens doorheen te slaan. Deze situatie is tijdelijk. Future you gaat je dankbaar zijn. Keep it up.Ik kan dit niet meer aan. Fack man. Hoe nu verder!? Ik heb al zoveel shit op me bordje gehad. Ten koste van wat? Langzaam begint het in te dalen dat ik misschien niet meer beter zal worden.
Ik ben momenteel zeer dicht op het moment dat ik de handdoek in de ring gooi wat betreft mijn huidige opname hier. Thuis Quetiapine pakken!
Puur omdat ik volledig ben uitgeput. Overdag ben ik zo moe dat geen prikkels kan verdragen. Geluid komt harder binnen, gesprekken kosten me verschrikkelijk veel energie en het lukt me gewoon niet meer om precies uit te leggen hoe slecht ik me voel. Ik heb er de energie niet voor. Vanaf het moment dat ik begon te slapen zonder wiet en Quetiapine is mijn slaapkwaliteit drastisch verminderd.
Ik sta eigenlijk weer op hetzelfde punt als 3 jaar geleden. Volledig opgebrand, ik kan het niet meer aan.
Al meermaals de noodklok geuit hier, help me alsjeblieft. Maar ik besef nu dat ik hier nu niet op de juiste plek ben. Ik weet dat ik niet meer kan gebruiken, ik weet dat ik verslaafd ben en ik weet wat er voor nodig is om clean te blijven. Maar dan moet ik daar wel de energie voor hebben.
Het paradoxale is dat ik 's nachts niet tot rust kan komen. De fysieke onrust blijft aanwezig, ik droom heel heftig en blijft maar draaien. Dit terwijl ik in een halve slaap / wakker trance verkeer. Elke dag voel ik me weer slechter dan de dag ervoor, nog vermoeider, nog meer pijn in mijn lijf.
Ik kan dit niet meer aan. Fack man. Hoe nu verder!? Ik heb al zoveel shit op me bordje gehad. Ten koste van wat? Langzaam begint het in te dalen dat ik misschien niet meer beter zal worden.
Maar je hebt nog altijd een sterk middel als ik me niet vergis, dus je zult nogmaals door de ontwenning moeten over een jaar of x. (De antidepressiva slik je nog toch?)
Allerbelangrijkste is nu om níet naar de wiet te grijpen. En vanzelfsprekend niet naar de benzo's, maar daar heb ik sowieso alle vertrouwen in.
Houd vooral vol @Raver !
Geloof me, het wordt beter! Je hebt een hele tijd gebruikt, dan kan je helaas niet verwachten dat je er direct klaar mee bent.
Wat shit om te lezen. Niet kunnen slapen is ook echt een energie vreten. En juist nu heb je die energie hard nodig.
Maar als je naar huis zou gaan; zou het dan beter zijn?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."