#1
Mijn ban is aangevraagd. Bedankt voor alles DF. 🥰 Eerst 'n maandje , daarna kijk ik wat ik wil. Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
Terugval in benzo's, controleverlies.
1105 antwoorden
279 weergaven
18-5-2026
#2
Ik zal het jammer vinden, als je definitief verdwijnt, @Raver .Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
Ik heb jouw verhaal gevolgd, en als ook ex-benzo verslaafde herkende ik veel van wat je hebt meegemaakt in de strijd tegen de verduivelde benzo ellende.
Maar ik begrijp het wel.
Als DF geen meerwaarde meer voor je heeft, dan kan dit een signaal zijn om weg te gaan.
Respect voor je!
#3
Goed van je, Raver! Ik overweeg het ook, eerst die van een maand, dan een permanente. Ik wens jou alle goeds toe!Mijn ban is aangevraagd. Bedankt voor alles DF. 🥰 Eerst 'n maandje , daarna kijk ik wat ik wil. Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
#4
Mijn ban is aangevraagd. Bedankt voor alles DF. 🥰 Eerst 'n maandje , daarna kijk ik wat ik wil. Maar 'n permanente ban is aannemelijk.
Jammer
Alweer een topper (ook in de zin van ervaringsdeskundige/deler/waarschuwer/kenner) die ons gaat verlaten.
Die maand snap ik wel even. Even ademrust is niet verkeerd. Maar een permban zou ik erg jammer vinden
#5
Tot over een maand @Raver
Ik zal je missen. En je hebt een belangrijke boodschap te verkondigen. Maar jouw eigen welzijn is het belangrijkst en dat moet leidend zijn.
Ik zal je missen. En je hebt een belangrijke boodschap te verkondigen. Maar jouw eigen welzijn is het belangrijkst en dat moet leidend zijn.
#6
Zoals misschien wel is opgevallen ben ik nog steeds op het forum. Ik had wel een ban aanvraag gedaan maar bij nader inzien is harm reduction me ook veel waard. Voor nu iig.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Dit gezegd hebbende vond ik het wel even tijd voor een update over hoe het gaat.
Vandaag dag 24 dat ik clean ben van de Diazepam.
Begin vorige week voelde ik aan alles dat de acute ontwenningsverschijnselen waren weg getrokken. Het typerende ontwenningsgevoel was weg en het slapen ging steeds beter en gaat het nog steeds. Wel met behulp van Quetiapine nog.
Het zou wonderbaarlijk zijn als ik nergens meer last van zou hebben, dat is dus ook niet zo.
Ik merk een verhoogde staat van alertheid; anxiety en mijn emoties zijn alles behalve stabiel. Anxiety is een grote factor voor vele klachten is mijn ervaring.
Mijn draagkracht is nog niet zo hoog. Daarmee bedoel ik letterlijk dat ik snel moe ben en ik niet veel prikkels aankan. Doe ik teveel dan merk ik dat in de hoeveelheid klachten die ik heb. Vooral veel hoofdpijn, spierspanningen en visuele beperkingen.
Spierspanningen zitten vooral in mijn schouders en nek. Soms zo erg dat m'n hoofd ervan gaat trillen. Ik voel letterlijk dan een soort vibratie door mijn nek naar m'n hoofd stijgen. Je kunt me dan ook echt zien trillen. Puur door de enorme spanning in m'n nek en schouders.
Visuele beperkingen zijn heel breed. Vlekken zien in m'n ooghoeken, flitsen zien, maar ook verkeerde inschattingen. Soms is het net alsof m'n woonkamer groter lijkt dan die is; of dat iemand verder van m'n afstaat dan dat dat in werkelijkheid is.
Daarnaast heb ik soms ook last van balansproblemen. De vloer voelt ongelijk of het lijkt net alsof ik omval of ik mijn balans verlies.
Die balansproblemen veroorzaken veel anxiety en daarbij ook straatvrees. Ik vind het super spannend om de deur uit te gaan of iets te gaan ondernemen. Het lukt me wel maar vooraf zit ik er enorm tegenop te hikken. Ik blijf het liefst in m'n "veilige" omgeving. Om op die manier geen klachten te hoeven ervaren.
Maar het is een vicieuze cirkel want hoe langer ik binnen blijf deste hoger de spanning >>> meer spanning is meer klachten. Ik weet het zo goed maar het is lastig om dit te doorbreken. Ben met een psycholoog aan het werk om dit aan te pakken. Dmv exposure oefeningen.
Maar dit maakt het gehele proces niet gemakkelijker. Sporten, wandelen of iets ondernemen is plots niet meer zo vanzelfsprekend.
Dit zijn de meest voor de hand liggende klachten. Maar ik merk gewoon aan alles dat mijn brein een enorme optater heeft gekregen. Zo is m'n geheugen nog niet zoals t was, mijn cognitie is nog niet zoals t was enzovoort..
Ik heb veel drugs gebruikt en misbruikt. Maar geen enkele drug heeft me zo beschadigd zoals Benzodiazepines dat hebben gedaan.
Tot zover een update.
Raver.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Dit gezegd hebbende vond ik het wel even tijd voor een update over hoe het gaat.
Vandaag dag 24 dat ik clean ben van de Diazepam.
Begin vorige week voelde ik aan alles dat de acute ontwenningsverschijnselen waren weg getrokken. Het typerende ontwenningsgevoel was weg en het slapen ging steeds beter en gaat het nog steeds. Wel met behulp van Quetiapine nog.
Het zou wonderbaarlijk zijn als ik nergens meer last van zou hebben, dat is dus ook niet zo.
Ik merk een verhoogde staat van alertheid; anxiety en mijn emoties zijn alles behalve stabiel. Anxiety is een grote factor voor vele klachten is mijn ervaring.
Mijn draagkracht is nog niet zo hoog. Daarmee bedoel ik letterlijk dat ik snel moe ben en ik niet veel prikkels aankan. Doe ik teveel dan merk ik dat in de hoeveelheid klachten die ik heb. Vooral veel hoofdpijn, spierspanningen en visuele beperkingen.
Spierspanningen zitten vooral in mijn schouders en nek. Soms zo erg dat m'n hoofd ervan gaat trillen. Ik voel letterlijk dan een soort vibratie door mijn nek naar m'n hoofd stijgen. Je kunt me dan ook echt zien trillen. Puur door de enorme spanning in m'n nek en schouders.
Visuele beperkingen zijn heel breed. Vlekken zien in m'n ooghoeken, flitsen zien, maar ook verkeerde inschattingen. Soms is het net alsof m'n woonkamer groter lijkt dan die is; of dat iemand verder van m'n afstaat dan dat dat in werkelijkheid is.
Daarnaast heb ik soms ook last van balansproblemen. De vloer voelt ongelijk of het lijkt net alsof ik omval of ik mijn balans verlies.
Die balansproblemen veroorzaken veel anxiety en daarbij ook straatvrees. Ik vind het super spannend om de deur uit te gaan of iets te gaan ondernemen. Het lukt me wel maar vooraf zit ik er enorm tegenop te hikken. Ik blijf het liefst in m'n "veilige" omgeving. Om op die manier geen klachten te hoeven ervaren.
Maar het is een vicieuze cirkel want hoe langer ik binnen blijf deste hoger de spanning >>> meer spanning is meer klachten. Ik weet het zo goed maar het is lastig om dit te doorbreken. Ben met een psycholoog aan het werk om dit aan te pakken. Dmv exposure oefeningen.
Maar dit maakt het gehele proces niet gemakkelijker. Sporten, wandelen of iets ondernemen is plots niet meer zo vanzelfsprekend.
Dit zijn de meest voor de hand liggende klachten. Maar ik merk gewoon aan alles dat mijn brein een enorme optater heeft gekregen. Zo is m'n geheugen nog niet zoals t was, mijn cognitie is nog niet zoals t was enzovoort..
Ik heb veel drugs gebruikt en misbruikt. Maar geen enkele drug heeft me zo beschadigd zoals Benzodiazepines dat hebben gedaan.
Tot zover een update.
Raver.
#7
Blij dat je toch nog van je af wilt schrijven
#8
Zoals misschien wel is opgevallen ben ik nog steeds op het forum. Ik had wel een ban aanvraag gedaan maar bij nader inzien is harm reduction me ook veel waard. Voor nu iig.
Mijn excuses dan in ieder geval voor het aangeven dat ik een ban zou nemen en die niet is doorgegaan. Voortaan zal ik proberen minder impulsief te handelen.
Fijn dat je blijft Raver.
En dat je onze kennis wilt blijven delen over hoe het met je gaat, en zeker ook hoe gevaarlijk teveel en te structureel benzo's namelijk is.
Je maakt stapjes vooruit, en dat is al heel goed.
Grotere stappen komen vanzelf op den duur wel.
Dan ga je weer fluitend de deur uit
#9
Man man man.
Vermoeidheid! Slapte! Het is net alsof ik volledig opgebrand ben.
Herkenbaar voor andere mensen die hun PAWS hebben doorstaan?
Vermoeidheid! Slapte! Het is net alsof ik volledig opgebrand ben.
Herkenbaar voor andere mensen die hun PAWS hebben doorstaan?
#10
Allereerst: fijn dat je toch nog op DF bent!Man man man.
Vermoeidheid! Slapte! Het is net alsof ik volledig opgebrand ben.
Herkenbaar voor andere mensen die hun PAWS hebben doorstaan?
Ik las dat je momenteel veel angst ervaart om de straat op te gaan of andere dingen te ondernemen. Rot voor je man. Ik heb die periodes ook gehad. En het is echt wel belangrijk dat je jezelf niet gaat opsluiten en je wereldje steeds kleiner maakt. Mild exposure inderdaad. De podcast van Andrew Huberman (een neurowetenschapper), Huberman Lab geeft goede tips en inzichten onder andere met betrekking tot anxiety and stress relief. De moeite waard om eens in te duiken. Mij hebben zijn afleveringen over stress, anxiety, bipolar disorder and ADHD erg goed geholpen. Hij legt niet alleen helder en uit, maar geeft ook bruikbare tips (wel op een behoorlijk gedetailleerd en soms wetenschappelijk niveau en dus in het Engels, weet niet of je daar comfortabel mee bent).
Hiernaast denk ik toch belangrijk om in beweging te blijven, ook al is dat misschien lastig voor je. Ook thuis kun je wat oefeningen doen. Ook al ben je moe, uiteindelijk geeft bewegen vaak energie. Evenals buitenlucht en zon (ik zeg vast niets nieuws
Verder: dit mág even hè. Gaat ook weer over. Je lijf is vast moe van het plots moeten functioneren zonder dat de deksel erop zit. Kan me voorstellen dat alles dan wat harder binnenkomt en dat dat je moe maakt. Het gaat over, echt!! Hou vol jij!
#11
In tijden dat ik mijn huis niet meer uit durfde vanwege de anxiety, hielp het mij vaak om met een goede vriendin te bellen terwijl ik een wandeling(etje) maakte. Zij lulde me er dan echt doorheen. Heb je vrienden, geliefden of familie die je hierbij zouden kunnen helpen?
#12
Maar je houdt het goed vol, @Raver!
Met het verlopen van de tijd zal het beter gaan en dat weet jij ook
Sterkte!
Bij mij duurde het ook erg lang, de geestelijke ontwenning....
Dankjewel. Ik vind vooral de fysieke vage klachten lastig. En de mentale depressie en uitzichtloosheid. Man wat zwaar inderdaad. Maar ben nog steeds even sterk tegenover benzo's, nooit meer.
Sterkte kerel.
Maar schouderklopje dat je toch al 76 dagen nee hebt kunnen zeggen!
Dankjewel man. Dat is ook inderdaad veel waard.
Maar inderdaad zeg, wat ongelofelijk knap van jou @Raver !! ♥️
🥰
#13
Welke fysieke vage klachten heb je momenteel? Zo klote voor je!! ![:kissingheart:]()
Maar wat goed dat je toch sterk blijft! Heel knap!
Maar wat goed dat je toch sterk blijft! Heel knap!
#14
Welke fysieke vage klachten heb je momenteel? Zo klote voor je!!
Maar wat goed dat je toch sterk blijft! Heel knap!
Koude rillingen, pijn in me lichaam, algehele malaise (ziek voelen), stijve spieren en druk op borst, rug en schouders. En dit verschilt per dag of moment. Soms zo erg dat ik gewoon echt even moet liggen en ontprikkelen.
Bloedtest bij de huisarts heeft niks uitgewezen. Soms wel verwarrend om al klachten te hebben. Komt t nu echt nog door benzo paws? En telkens kom ik tot de conclusie dat dit inderdaad zo is.
#15
Pfoeh, dat klinkt écht pittig! Maar de aanhouder wint. En je hebt al zó veel stappen gezet. Jij gaat het moment écht beleven dat je los bent van deze paws!! ✨
#16
Dit zijn idd ontwenning verschijnselen.Komt t nu echt nog door benzo paws? En telkens kom ik tot de conclusie dat dit inderdaad zo is.
Dat gaat over met het verstrijken van veel tijd.
Ik had deze verschijnselen dus ook....
#17
Bijna 3 maanden verder. Enorme stappen gemaakt. Gaat echt beter gelukkig; wat een helse tijd is het toch geweest.
Helaas ga ik wel mijn huidige baan verliezen binnen de ggz vanwege te lang ziek geweest.
Helaas ga ik wel mijn huidige baan verliezen binnen de ggz vanwege te lang ziek geweest.
#18
Zo kut voor je, Ravertje. Zo oneerlijk ook, juist nu je VAN DE ZOOI AF BENT! 😘
Wel echt heeeeeeeeel fijn voor je dat het inmiddels iets beter met je gaat! Je hebt een lange adem moeten hebben zeg. Man man! 😬
Wel echt heeeeeeeeel fijn voor je dat het inmiddels iets beter met je gaat! Je hebt een lange adem moeten hebben zeg. Man man! 😬
#19
Wat ik nog even wilde delen is dat mijn emoties enorm versterkt zijn sinds een paar weken.
Daarmee bedoel ik; sneller emotioneel geraakt door bijvoorbeeld muziek, of als ik nadenk over bepaalde dingen, fysiek een soort irritant gevoel in m'n buik wat lijkt op euforie maar het is ook vervelend, en tot slot verhoogd libido. Echt een soort aghhh gevoel. 😂
Buiten dat ervaar ik voorlopig minimaal anxiety.
Herkenbaar heren en vrouwen?
Daarmee bedoel ik; sneller emotioneel geraakt door bijvoorbeeld muziek, of als ik nadenk over bepaalde dingen, fysiek een soort irritant gevoel in m'n buik wat lijkt op euforie maar het is ook vervelend, en tot slot verhoogd libido. Echt een soort aghhh gevoel. 😂
Buiten dat ervaar ik voorlopig minimaal anxiety.
Herkenbaar heren en vrouwen?
#20
Bijna 3 maanden verder. Enorme stappen gemaakt
Wat goed van je.
Waar ik wel eens benieuwd naar ben:
Je hebt eerder intensief benzo's geslikt. Was er toen iets te zien in je bloed daar van (bij bv standaard bloedprikken)?
En zie je daar nu verschil in?
Vind ik wel een interessant weetje.
Want drugs en alcohol zie je sowieso goed en lang binnen reguliere testen (alhoewel ik over drugs ook twijfel).
Maar benzo's lijken zo gevaarlijk als je ze ook nog niet eens kan opsporen in bloed. Vooral de RC versies dan.
In de zin van: "geen stok achter de deur"
Helaas ga ik wel mijn huidige baan verliezen binnen de ggz vanwege te lang ziek geweest.
Jammer.
Maar in de zorg is denk ik altijd wel snel werk te vinden?