Terugval in benzo's, controleverlies.
1105 antwoorden
281 weergaven
18-5-2026
#2
Precies. Alle gedachten mogen er zijn. Laar maar komen en doe er niets mee.Yess!
En dan niet proberen je hoofd stil te krijgen maar "gewoon" alles te zien en voelen hoe het in je opkomt.
Zal meestal eerst oncomfortabeler worden.
#3
Wekelijkse update is weer daar.
Clean : 9 dagen THC , 247 dagen benzodiazepine , 1 dag Quetiapine.
Wat gaat dat toch eigenlijk wel weer snel. Ben hier alweer langer dan een week en het is een rollercoaster geweest tot nu toe.
Me emoties schieten alle kanten op, en zijn ook nog eens uitvergroot. Daarbij is er behoorlijk wat spanning op de groep, we triggeren elkaar dus dat maakt het verblijf op dit moment hier niet gemakkelijk. Ik merk dat ik het liefste m'n struggles en emoties weg druk en mezelf dmv isolatie , snoep of series kijken. Met momenten breek ik dan eventjes en komt alle shit er tegelijk uit. Zo heb ik deze week meermaals gehuild, ben boos geweest en paniekaanvallen gehad.
Mentaal ben ik wel een stuk beter dan vorige in ieder geval. Ik zie de toekomst wel wat positiever , al mis ik wiet nog best erg nu en lijkt het een onrealistisch beeld dat ik nooit meer ga blowen.
Slapen is nog belabberd, ik slaap heel erg licht en dromen zijn intens. Zodra ik sochtends "wakker" word ben ik instant wakker. Ik sta zonder moeite op en ben niet slaperig. Cortisol pieken zijn behoorlijk aanwezig. Wiet hielp daar fantastisch bij natuurlijk om 's ochtends beetje ontspannend wakker te worden.
Misschien kan meditatie daar tegen gaan helpen. Hoe moet ik beginnen? Wat is de beste laagdrempelige manier?
Tot zover deze update. Misschien vul ik het hier of daar nog aan.
Greetz, Raver
Clean : 9 dagen THC , 247 dagen benzodiazepine , 1 dag Quetiapine.
Wat gaat dat toch eigenlijk wel weer snel. Ben hier alweer langer dan een week en het is een rollercoaster geweest tot nu toe.
Me emoties schieten alle kanten op, en zijn ook nog eens uitvergroot. Daarbij is er behoorlijk wat spanning op de groep, we triggeren elkaar dus dat maakt het verblijf op dit moment hier niet gemakkelijk. Ik merk dat ik het liefste m'n struggles en emoties weg druk en mezelf dmv isolatie , snoep of series kijken. Met momenten breek ik dan eventjes en komt alle shit er tegelijk uit. Zo heb ik deze week meermaals gehuild, ben boos geweest en paniekaanvallen gehad.
Mentaal ben ik wel een stuk beter dan vorige in ieder geval. Ik zie de toekomst wel wat positiever , al mis ik wiet nog best erg nu en lijkt het een onrealistisch beeld dat ik nooit meer ga blowen.
Slapen is nog belabberd, ik slaap heel erg licht en dromen zijn intens. Zodra ik sochtends "wakker" word ben ik instant wakker. Ik sta zonder moeite op en ben niet slaperig. Cortisol pieken zijn behoorlijk aanwezig. Wiet hielp daar fantastisch bij natuurlijk om 's ochtends beetje ontspannend wakker te worden.
Misschien kan meditatie daar tegen gaan helpen. Hoe moet ik beginnen? Wat is de beste laagdrempelige manier?
Tot zover deze update. Misschien vul ik het hier of daar nog aan.
Greetz, Raver
#4
DankWekelijkse update is weer daar.
Het begin is ook lastig. Went wel. En over een paar weken weet je niet beter en wordt het weer wennen om thuis te zijn zonder de groep.Clean : 9 dagen THC , 247 dagen benzodiazepine , 1 dag Quetiapine.
Wat gaat dat toch eigenlijk wel weer snel. Ben hier alweer langer dan een week en het is een rollercoaster geweest tot nu toe.
Me emoties schieten alle kanten op, en zijn ook nog eens uitvergroot. Daarbij is er behoorlijk wat spanning op de groep, we triggeren elkaar dus dat maakt het verblijf op dit moment hier niet gemakkelijk. Ik merk dat ik het liefste m'n struggles en emoties weg druk en mezelf dmv isolatie , snoep of series kijken. Met momenten breek ik dan eventjes en komt alle shit er tegelijk uit. Zo heb ik deze week meermaals gehuild, ben boos geweest en paniekaanvallen gehad.
Ik had achteraf wel meer met de groep willen zijn in plaats van op m'n kamer, hoewel dat laatste wel het veiligst aanvoelde in de kliniek.
Ja man. De blowers die ik heb zien ontwennen hadden allemaal moeite met slapen.Mentaal ben ik wel een stuk beter dan vorige in ieder geval. Ik zie de toekomst wel wat positiever , al mis ik wiet nog best erg nu en lijkt het een onrealistisch beeld dat ik nooit meer ga blowen.
Slapen is nog belabberd, ik slaap heel erg licht en dromen zijn intens. Zodra ik sochtends "wakker" word ben ik instant wakker. Ik sta zonder moeite op en ben niet slaperig. Cortisol pieken zijn behoorlijk aanwezig. Wiet hielp daar fantastisch bij natuurlijk om 's ochtends beetje ontspannend wakker te worden.
Er zijn vele manieren. Zitten, ogen dicht. Zitten, ogen open. Begin eens met 5 minuten zitten en nergens op reageren.Misschien kan meditatie daar tegen gaan helpen. Hoe moet ik beginnen? Wat is de beste laagdrempelige manier?
Je kunt ook je in- en/of uitademingen tellen. En rr zijn genoeg geleide meditaties op Youtube te vinden. Een fijne is bijvoorbeeld een kwartiertje met Deepak Chopra maar er zijn ook wel kortere te vinden als 15 minuten nog niet lukt.
En misschien is er wel animo om een meditatieclubje te beginnen. In de kliniek waar ik zat had de kok een soort semi-geheim meditatiemomentje na de lunchpauze. Voor de rustigere fellows
Succes de komende weekTot zover deze update. Misschien vul ik het hier of daar nog aan.
Greetz, Raver
#5
Dank voor je update.
Ik lees positieve dingen.
En vergeet niet: huilen mag/moet.
Het lijkt me ook lastig als je je moet realistisch dat je nooit meer mag blowen of een ander middel mag gebruiken.
Ik denk dat daar de vervolgbehandeling zich op gaat richten?
Ik lees positieve dingen.
En vergeet niet: huilen mag/moet.
Het lijkt me ook lastig als je je moet realistisch dat je nooit meer mag blowen of een ander middel mag gebruiken.
Ik denk dat daar de vervolgbehandeling zich op gaat richten?
#6
en lijkt het een onrealistisch beeld dat ik nooit meer ga blowen.
Je hoeft alleen maar vandaag niet te blowen! Morgen zie je wel weer. 🙂
Mij helpt het wel om dit soort zaken klein te houden. En als ik dan zie wat ik er na wat langere perioden van clean tijd voor terug krijg...
Al komt dat uiteindelijk wel met kwaliteit van herstel, ofwel goed voor jezelf blijven zorgen, angsten aangaan, niet alleen willen doen, etc.
Lekker bezig in elk geval!
#7
Ja je hoeft alleen vandaag te stoppen.Je hoeft alleen maar vandaag niet te blowen! Morgen zie je wel weer. 🙂
Alleen heeft het mij wel enorm geholpen om mezelf niet meer te beloven dat ik over zoveel maanden bijvoorbeeld weer mag van mezelf. Want dan zit je eigenlijk steeds daar al met je hoofd.
Alleen maar richten op vandaag stoppen en dan morgen weer hetzelfde doen. Op een gegeven moment zie je dan wel dat je er prima zonder kan en dat het juist allemaal goede dingen met zich meebrengt die je niet meer wilt missen.
#8
Ik wilde minstens 1 jaar niet blowen.
Dat was een gedachte die me wel beviel en succesvol lijkt.
Ondertussen vond ik de ervaring positief genoeg en wil ik er zeker 2 jaar van maken. En ik ben wel trots over iedere dag dat ik niet blow. Met alcohol neem ik hetzelfde pad, al zit er nog wel een duiveltje dat me dagelijks zegt dat dronken zijn wel weer eens een leuke afwisseling zou zijn. 🫤
Dat was een gedachte die me wel beviel en succesvol lijkt.
Ondertussen vond ik de ervaring positief genoeg en wil ik er zeker 2 jaar van maken. En ik ben wel trots over iedere dag dat ik niet blow. Met alcohol neem ik hetzelfde pad, al zit er nog wel een duiveltje dat me dagelijks zegt dat dronken zijn wel weer eens een leuke afwisseling zou zijn. 🫤
#9
In mijn beleving is het na zo'n lange tijd gestopt te zijn een goed idee om op een gegeven moment niet meer 'streaks' te gaan tellen.Ik wilde minstens 1 jaar niet blowen.
Dat was een gedachte die me wel beviel en succesvol lijkt.
Ondertussen vond ik de ervaring positief genoeg en wil ik er zeker 2 jaar van maken. En ik ben wel trots over iedere dag dat ik niet blow. Met alcohol neem ik hetzelfde pad, al zit er nog wel een duiveltje dat me dagelijks zegt dat dronken zijn wel weer eens een leuke afwisseling zou zijn. 🫤
Kan ook gewoon zo bij mij werken, maar ik ben in het verleden met meerdere dingen meermaals teruggevallen juist omdat ik nog zo'n doel voor de toekomst had. Ook al was het een positief doel, ik hield dan de focus op dat middel of gedrag.
#10
Kan ook gewoon zo bij mij werken, maar ik ben in het verleden met meerdere dingen meermaals teruggevallen juist omdat ik nog zo'n doel voor de toekomst had. Ook al was het een positief doel, ik hield dan de focus op dat middel of gedrag.
Hier idem.
Maar ik geloof ook dat het voor iedereen anders is en het aan je verslavingsgevoeligheid ligt.
De een kan een hijsje van een joint nemen en is weer getekend voor het leven, en de ander heeft dat niet.
Die laatste groep zal zich gesterkt voelen door 'alweer een dag overwonnen'.
#11
In mijn beleving is het na zo'n lange tijd gestopt te zijn een goed idee om op een gegeven moment niet meer 'streaks' te gaan tellen.
Voor mij blijft het ook een reminder waar ik vandaan kom. Hoe wanhopig, verslagen en uitgeput ik me voelde 1 jaar, 5 maanden en 9 dagen geleden. Juist om daar geregeld bij stil te staan, weet ik wat ik absoluut niet wil. En tegelijkertijd kijk ik ook naar wat ik vandaag allemaal kan en mag doen. Dat had nooit gekund als ik nog in gebruik zat.
Het alleen voor vandaag principe werkt overigens voor alles. Ik hoef alleen maar vandaag te mediteren, alleen vandaag geduld en tolerantie op te brengen, alleen vandaag geen uitstelgedrag te vertonen.
Maar ik geloof ook dat het voor iedereen anders is en het aan je verslavingsgevoeligheid ligt.
De een kan een hijsje van een joint nemen en is weer getekend voor het leven, en de ander heeft dat niet.
Die laatste groep zal zich gesterkt voelen door 'alweer een dag overwonnen'.
Dit is waar ik ook voel dat het verschil ligt tussen een zware gebruiker wiens gebruik tijdelijk uit de hand is gelopen en iemand die echt de ziekte verslaving heeft. Die verstoring in het denken waardoor we ons veel te druk maken om alles, en daarmee moeite hebben om het leven te nemen zoals het zich aandient. Met als gevolg altijd gevoelens te willen skippen, wegdrukken. Altijd het idee hebben dat we iets tekort komen, etc.
Ik vind het best grappig om het verschil in denken te zien tussen mijn vriend en ik. Van hem weet ik zeker dat hij niet de ziekte verslaving heeft (verslavings gevoelig is, geef het een naam). Als hij zou gebruiken, raakt ie niet verslaafd denk ik. Maar daar begint het ook mee, hij heeft de interesse niet eens. En als we lekker uit eten gaan en ik vraag of ie geen wijntje wilt bij het eten. Dan hoeft ie dat meestal niet. Vaker niet, dan wel...
Rare mensen, die niet-verslaafden 🤣
#12
Rare mensen, die niet-verslaafden
Echt zo. Ik bedoel elke dag gebruiken is natuurlijk de leef.
Ik ben er nu na 10 jaar therapie, kliniek in en uit, en vele meetings verder achter dat 1 teveel is. Zelfs 1 hijsje zorgt bij mij voor complete controle verlies en tunnelvisie met enkele weken. 😳
#13
Klopt zeer zeker, maar heeft bij mij wel een poos geduurd voordat ik die bevrijding voelde en dat geeft ontzettend veel rust. Minimaal wel een jaar, misschien zelfs langer. Op dat punt is die link naar middelen en gebruik losgekoppeld, tenminste zo ervaar ik het. Daarna heb ik pas die mindset change kunnen maken. En ik weet eigenlijk nog steeds niet zeker of ik altijd wel iets voel. Dat blijft een leerproces, soms voel ik heel duidelijk iets, maar vaak genoeg ook dagen niet (denk ik). Schrijven helpt mij daar persoonlijk meer bij dan meditatie, meditatie helpt mij meer om anders naar mijn gedachtes te kijken en niet direct vanuit gedachtes te handelen, maar ook 1, 2, 3, 4 stappen vooruit te kunnen kijken, mocht ik ernaar handelen. Maar ook om mezelf te kunnen ervaren, los van de gedachtes die ik heb, en dat geeft rust. Het helpt mij ook om minder heftig om gebeurtenissen van de dag en het leven te reageren.Op de wat langere termijn: zo'n bevrijding om niet meer de drang te hebben een gevoel direct te willen verdoven.
Het helpt imo ook om de mindset te hebben dat wanneer die gevoelens weer (heftig) bovenkomen: yes! Weer een kans om er doorheen te werken. Want voel je ze niet, dan kun je er ook niet aan werken.
Ik gebruik de app van insight timer (met dat klankschaaltje als afbeelding) voor meditaties. Begeleide meditaties. Die zijn gratis te luisteren via de app. Gebruik zoekwoorden als 'bodyscan', 'adem', 'tellen', 'gedachtes', 'loslaten', 'ontspanning', 'dankbaarheid', 'slaap', 'ochtend', 'avond' en je zult een heel eind komen. Mocht je uitgeluisterd zijn heb ik altijd nog wat personal favorites die met je kan delen haha, stuur maar een pb mocht je interesse hebben. Ik heb lang niks met meditaties gehad. Maar wij deden het wekelijks op de meetings (begeleid en onbegeleid) en dat heeft wel een zaadje gepland. Tijdje terug van @_shikantaza de suggestie gekregen om elke dag te gaan mediteren (vanwege onrust en ondankbaarheid) en dit ben ik gaan doen. Dat geeft niet meteen een resultaat of uitkomst, maar het is een kwestie van blijven doen. Fake it till you make it, zoals ze bij de NA zeggen. En zo is het met heel veel thema's in herstel. Vaak dacht ik in het begin, huh hoe gaat mij dit helpen of dit is zinloos. Maar als ik dan klaarblijkelijk toch een jaar clean ben gebleven en eens achterom kijk naar waar ik vandaan kom, en waar ik nu sta, tja dan is de verandering en groei echt wel zichtbaar.
Herstel is, en zeker in het begin, vooral een kwestie van doen. Niet te veel vragen stellen, niet te veel over na denken, maar gewoon doen. Je mag er in geloven dat het voor jou gaat werken! Want dat het gaat ook, als je in verbinding gaat met andere herstellende verslaafden, een support netwerk opbouwt, je deelt over wat er in je om gaat, je open stelt voor wat anderen je teruggeven, en de suggesties opvolgt, in plaats van het alleen te doen en naar je eigen hoofd te luisteren.
En jij weet dit @Raver . Jij bent langer clean geweest dan een hoop van ons. Dus ik hoop dat je deze behandeling je zult overgeven en in de overgave van herstel komt, you can do this
#14
Een jeugd vol geweld, onzekerheid, onveiligheid en daarbij nooit geleerd om op een gezonde manier met mijn emoties om te gaan. Een pubertijd vol trauma en vervolgens een berg verslavingsellende.
Vandaag de dag ben ik niet gelukkig meer, ik voel me ongelooflijk ver verwijderd van wie ik was. Heb daarbij niet de energie om nog te kunnen uitgaan van een betere toekomst. Elke dag is een strijd, een strijd tegen een onhoudbaar ellendig gevoel. Elke keer als ik zo'n slechte dag heb voelt het écht alsof ik dat niet meer wil. Ik wil niet meer vechten en ervanuit gaan dat het beter word. Het is een strijd, een gevecht en die angsten worden niet minder. Drugs gebruiken is ook geen uitweg meer, want dat is juist de oorzaak waarom ik nu zo beschadigd uit de terugval ben gekomen.
Heb al zoveel therapie gehad, ik heb er geen zin meer in. Ben het zat om maar constant te moeten verklaren aan de mensen om me heen hoe slecht ik me voel. Om vervolgens weer teleurgesteld te worden met opmerkingen of adviezen waar ik niets aan heb.
Ik droom super vaak over het einde, het voelt vredig. Als een uitweg waar ik nog niet eerder zo dichtbij stond. Eindelijk rust, niet meer vechten tegen de angsten. Voor me gevoel al geaccepteerd dat dit het dan was voor mij.
Al vanaf mijn pubertijd loop ik met angsten. Zo fijn is mijn leven niet geweest.
Maar, ik durf het niet te doen. Al is de wens dus wel groter dan ooit tevoren.
Je bent niet gek dat je deze gedachte hebt na alles wat je hebt meegemaakt en op dit moment mee maakt.
Zou je het je helpen om eens contact te leggen met 113, heel laagdrempelig via de chat bijvoorbeeld?
Dit zijn ervaringsdeskundigen, waarom hebben die het niet gedaan? Maar vooral, hoe zijn ze eruit gekomen?
En mijn grote complimenten dat je het hier op DF deelt.
Blijf dat doen. Wij snappen jou. Wij leven met jou, onze sympathieke Raver, mee!
#15
Ben nooit zo complimenteus maar ik sluit me bij Kordie aan.En mijn grote complimenten dat je het hier op DF deelt.
Blijf dat doen. Wij snappen jou. Wij leven met jou, onze sympathieke Raver, mee!
#16
Pak je herstel met beide handen aan @Raver het leven is echt de moeite waard. Ik heb zo veel angsten klein gekregen dat ik me niet meer voor kan stellen dat ik er een aantal jaar geleden ook het liefst uit zou stappen. Ga opruimen kerel, er dwars doorheen is de weg die eng lijkt maar echt een stuk minder klote is dan er tegenaan te blijven hikken. Kun jij ook man, er dwars doorheen. Terug naar je echte ik.
#17
Lieve @Raver ik sluit me bij @_shikantaza aan. Erdoorheen is de weg voor jou! Jij kunt dit, écht! Aan het einde van deze tunnel is het lichter, ook al is dat nu moeilijk of misschien zelfs helemaal niet voor te stellen. Ik begrijp dat herstel en een positievere blik op het leven onmogelijk lijken met alle ellende die je op je pad hebt gehad en de negatieve gevoelens die je momenteel ervaart, maar als je weet een beetje leert slapen, dan klaart die ergste mist op in je hoofd en is er weer ruimte voor lucht en licht. Écht!
Ik vind het ook ongelofelijk dapper dat je dit met ons deelt. Je hebt je verslavingen met beide handen aan gepakt en dat is zó knap, zo krachtig! Er zit onvoorstelbaar veel doorzettingsvermogen in jou. Je bent diep gegaan en bent van mijlenver gekomen. Geef niet op nu alsjeblieft. Blijf delen en ga inderdaad misschien praten met 113. Het wordt beter lieverd!!! ❤️🩹
Ik vind het ook ongelofelijk dapper dat je dit met ons deelt. Je hebt je verslavingen met beide handen aan gepakt en dat is zó knap, zo krachtig! Er zit onvoorstelbaar veel doorzettingsvermogen in jou. Je bent diep gegaan en bent van mijlenver gekomen. Geef niet op nu alsjeblieft. Blijf delen en ga inderdaad misschien praten met 113. Het wordt beter lieverd!!! ❤️🩹
#18
Love yall.
#19
Heb je ooit een ander antidepressivum geprobeerd dan citalopram?
Bupropion maar dat helpt niet voor angst en paniekaanvallen. En geeft me slaapproblemen.
Enig idee waardoor het komt dat de gedachten juist nu sterker zijn?
Slapeloosheid.
#20
Wat vind je van de werking van citalopram?
Werkte het in het begin goed?
Werkte het in het begin goed?