@De Dunne
in mijn geval is dat toch echt totaal anders. al die jaren therapie heb ik eigenlijk niks aan gehad maar medicatie veranderde mijn leven van de een op de andere dag:
- geen overprikkeld hoofd meer vol gedachten die alle kanten uit gaan
- de mogelijkheid om structuur aan te brengen
- niet meer uitstellen, gewoon aan de dingen beginnen en die nog afmaken ook
in praktijk krijg je dan dit:
- mijn huishuoden was een grote teringzooi, altijd al geweest. maar nu kon ik dus gestructureerd schoonmaken, heb alles een voor een aangepakt, ben 2 en halve week bezig geweest totdat alles brandschoon was. en ik kan het nog bijhouden ook.
- hetzelfde voor mijn administratie, was een meter grote berg los papier, heb een paar dagen nodig gehad om alles netjes te ordenen.
- en dan ook overzicht in mijn financieen voor het eerst in mijn leven. ik maak begrotingen, hou de inkomsten en uitgaves bij. alle vaste lasten onder de loep genomen en zaken er uit gegooid die ik niet nodig heb, dat bespaart me ongeveer 100 euro per maand
- geen kant en klaar of friet shoarma halen, gewoon zelf koken. en dan ook nog de aanbiedingen in de gaten houden
- ik was 100 kilo bij 1,85 meter, was wat veel dus ik besloot af te vallen, en dat ging retesnel, 20 kilo in 2,5 maand. nu nog steeds 80 kilo.
- ik verlies mezelf niet meer in de dingen die ik leuk vind, oftewel afname van de superfocus. mijn gameverslaving was van het ene op het andere moment genezen.
- maar ik kan me nu dus wel concentreren bij zaken die ik niet leuk/interessant vind.
met andere woorden, nu kan ik dus wel een normaal leven leiden. en dat dus allemaal door een of ander medicijntje, waar ik zelfs niet ook maar een bijwerking van heb. en dat terwijl therapie mij nooit ook maar een streep verder heeft gebracht.