#1
Je weet waar je uitkomt. Op dezelfde plek. Praat er eens met iemand over die jou begrijpt.Want wat nou als het toch wel een val is en ik er weer in trap?
Z u c h t .
Je weet waar je uitkomt. Op dezelfde plek. Praat er eens met iemand over die jou begrijpt.Want wat nou als het toch wel een val is en ik er weer in trap?
Z u c h t .
@Jester Tja, helaas schets je de voor mij o zo bekende consessies die gedaan moeten worden. Het vervelende is dat wij nu eenmaal selectief de kortstondige extremere pieken van geluk door gebruik onthouden, in tegenstelling tot de balans die geheelonthouding oplevert. Probeer je aandacht te verleggen naar die helse katers, of de schaamtevolle dingen die je hebt gedaan, de harde realiteit die achter de romance schuilgaat. Trek dan de eerlijke conclusie naar jouzelf toe dat je anders wilt. En nu anders handelt, door een moedige stap voorwaarts te zetten.Ik blijf zelf maar met mijn hoofd discussiëren over of ik het wel of niet moet proberen om een keertje een avondje met mijn vrienden te kunnen drinken. Ik ben ondertussen vaak zat nuchter opstap geweest en het is nog steeds wel leuk, maar gewoon.. anders. Ik mis het ook echt om gewoon aangeschoten te zijn opstap, ik kon er eigenlijk altijd goed mee omgaan en heb het nooit misbruikt en kon altijd stoppen,.. tot ik dat niet meer kon.
Een jaar geleden was ik net een maandje sober en zeiden collega's van "Aahh, 1 avondje kan toch geen kwaad?" en trapte ik er in. Weer helemaal terug bij af binnen 3 dagen. En ik weet het oh zo goed, maar toch blijft dat stemmetje in mijn hoofd het romantiseren en me ervan proberen te overtuigen dat het dit keer anders is en dat ik het dit keer wél echt bij alleen met vrienden drinken kan houden. En door alle gedachtes van wel/niet weet ik het gewoon even niet meer. Ik wil alles ook niet op het spel zetten, ik wil niet meer terug naar af, ik heb de discipline echt wel denk ik, maar wil ik dat echt uittesten? Want wat nou als het toch wel een val is en ik er weer in trap?
Z u c h t .
Gefrustreerd, verdrietig, boos op mezelf, even alles tegelijk.
Er is een hoop voorgevallen in het leven sinds ik voor het laatst hier durfde te posten (hoera, schaamte). 2 maanden geleden begon mijn eerste 2-MMC terugval sinds een hele tijd clean te zijn.
Frequentie van gebruik werd steeds erger, het is echt een slippery slope. Op een gegeven moment maakte het me allemaal niet meer uit. Als ik neer zou vallen, zou ik neervallen. Deze week heb ik 3 keer gebruikt. Nu schaam ik me ontzettend. Ik heb het al lastig in het dagelijks leven ivm ADHD en autisme, en ik heb super lieve ouders die mij ondersteunen. Zij hebben geen idee van mijn gebruik. Dit is ook mijn eerste motivatie om te stoppen. Ik wil niet dat ze misschien een keer in het ziekenhuis zijn omdat ik een overdosis heb genomen oid.
Heel verhaal, maar ik wilde toch weer posten op het forum ondanks mijn schaamte. Ik ga in gesprek met mijn behandelaren over mijn gebruik, er eerlijk over zijn, ipv dat ik weer een dekmantel zoek om er niet over te praten. Ik voel mezelf zo niet passen in de maatschappij en gebruiken is dan een manier om daar mee om te gaan die me uiteindelijk alleen maar in de weg zit.
Binnenkort gaat er ook weer veel veranderen in mijn leven, ik ga veel thuis komen te zitten, dus het is belangrijk het serieus te nemen en een preventieplan te maken. Ik wil mijn brein, mezelf en mijn omgeving rust geven.
Kan ik me heel goed voorstellen, clean zijn met alle compulsieve verslavingsgedachten is zeker ontzettend zwaar.Goed dat je eerlijk verteld hoe het gaat!
Ga je naar meetings? (NA of CA)
Daar kan je openlijk praten over je gebruik en herstel. En tegelijkertijd kan je daarmee goed de dagen doorkomen als je vaker thuis komt te zitten.
Ik, maar vele andere voor mij, waren niet clean of zelfs gelukkig in het leven zonder een 12-stappen programma.
Clean zijn zonder programma is eigenlijk nog het zwaarste van alles 😅
Met een goed dagelijks onderhoud hoeft het niet zwaar te zijn hoor. Het kost alleen iedere dag wat inspanning en structurele aandacht.Kan ik me heel goed voorstellen, clean zijn met alle compulsieve verslavingsgedachten is zeker ontzettend zwaar.
Ik wil volgende week graag mijn eerste meeting bezoeken. Ik vind het heel spannend, maar ik denk dat er daar inderdaad veel steun te vinden is. Dankjewel 😊
Ja precies, en dat gaat vaak veel dieper dan gebruik alleen. De meetings, maar belangrijker nog de fellows en de stappen die het met zich meebrengt, zijn krachtige tools om daarmee om te gaan.Kan ik me heel goed voorstellen, clean zijn met alle compulsieve verslavingsgedachten is zeker ontzettend zwaar.
Ik wil volgende week graag mijn eerste meeting bezoeken. Ik vind het heel spannend, maar ik denk dat er daar inderdaad veel steun te vinden is. Dankjewel 😊
Dankjewel voor de tip! Ik heb inderdaad een nummer gevonden bij de meeting die ik wil gaan bezoeken. Vrijdag heb ik een vrije dag, dan ga ik bellen! Ben heel benieuwd.Met een goed dagelijks onderhoud hoeft het niet zwaar te zijn hoor. Het kost alleen iedere dag wat inspanning en structurele aandacht.
De meeste (AA/CA/NA) meetings hebben wel een telefoonnummer op de website / meetinglijs staan om contact te kunnen zoeken. Bel van te voren even om aan te geven dat je het spannend vindt, dan helpen ze je wel op weg.
Is er iets dat je graag zou willen? Voel je dat er iets ontbreekt?Ik zou mezelf ook graag ergens mee plat willen gooien. Ik weet niet eens waarom… Heb echt niets te klagen. Dat is mijn frustratie.
Succes vanavond. En als het even meezit veel plezierDinsdag bezoek ik mijn eerste meeting. Tijd voor zelfzorg en herstel. 😊 Ik heb een super fijn vangnet om me heen, en ik denk dat lotgenotencontact hier erg veel aan toe kan voegen. Zowel fysiek als online! 🩷
Mijn irritatie is de werking van verslaving en herstel. Vandaag 90 dagen clean en erg trots op mezelf.
Ik ben een lange tijd verslaafd geweest aan van alles, eerst blowen van begin tot het einde van mijn gebruik en tussendoor ging het ook nog van xtc, naar 3mmc, naar cocaïne, naar benzodiazepines en vervolgens het middel waar ik echt kapot aan ging oxycodon en O-DSMT. Ondertussen ook nog veel andere dingen gebruikt, maar dat was dan af en toe en dus niet het grootste probleem.
Nu ben ik dus 10 weken naar een kliniek geweest en het gekke is dat ik nu eigenlijk geen craving heb naar mijn gebruikelijke middelen, omdat ik ook weet hoe erge ontwenningsverschijnselen ik er van krijg.
Ben daarom persoonlijk ook blij dat O-DSMT nu eigenlijk bijna niet meer te verkrijgen is (in ieder geval op de sites waar ik bestelde niet).
Maar toch zelfs in herstel blijf je verslaafd en heb ik dus echt een craving om weer een keer LSD te doen, omdat ik daar zo van kon genieten. Niet persé om me beter te voelen, want ik voel me erg goed nuchter, maar wel omdat ik het altijd zo mooi en speciaal vond om mee te maken de keren dat ik het had gebruikt.
Ik ga het niet doen, want ik ken de risico’s als je het ene weer gebruikt ga je het ander waarschijnlijk ook weer doen, maar moest het toch even kwijt!
Heel herkenbaar!
Ik heb psychedelica altijd als anders beschouwd dan 'gewone' drugs. Ik heb dus echt heel lang nog wel gedacht dat dit wel kon. En dan met name LSD wat wel echt mijn all-time favourite is.
Maar al snel dacht ik, dan kan DMT ook wel. En paddo's/truffels. Maarja die vond ik dan weer smerig. Dan kan ik beter gewoon 4-HO-MET pakken. En voor ik het wist, zat ik al weer met m'n hoofd bij de designer drugs 🤣
Sneaky hoor, die gedachtegang.
Inmiddels denk ik ook, stel nou dat LSD wèl goed zou gaan en ik totaal geen zicht zou krijgen naar andere middelen. Vind ik dat dan het risico waard dat ik eventueel wèl terugval in andere drugs? En dan is het antwoord steevast nee...
Mijn laatste terugval was zo heftig. Dat hoop ik nooit meer mee te maken.
Die onderliggende redenen zijn inderdaad hetgeen wat behandeld moet worden. Die lichamelijke detox is daarbij vergeleken peanuts.. Nu nog mijn behandelaar zien te overtuigen, want tot nu toe proef ik de teleurstelling bij elke terugval (3x nu in 4 jaar).Ik zou zeggen, stop niet na de detox. Uiteindelijk zijn er onderliggende redenen waarom je zoveel gebruikt. Daarom is een diepgaande behandeling vaak nodig. Gevolgd door nazorg en liefst een jaartje safehouse. Dat is vaak een heel succesvolle route.
Wat het moeilijk maakt is dat ik thuis niet weg kan... Anders zou ik zeker naar een safehouse gaan. Nu op zoek naar alternatieve manieren om de nazorg vorm te geven.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."