Mijn weg naar herstel (en andere dingetjes)

dupont zei:

Probeer iemand in vertrouwen te nemen om te vertellen wat je echt denkt.

Klik om te vergroten...

Het mooiste zou toch zijn als die iemand een sponsor is van de NA/CA/WhateverA.
Mits je het wilt om op persoonlijk vlak te groeien natuurlijk.

Maar om te beginnen iemand waar je je goed bij voelt en die de tijd voor je neemt.

Waarom ik direct een sponsor benoemt komt waarschijnlijk door de Just for Today van vandaag:

26 maart Een sponsor vertrouwen is het risico waard
‘De meeste leden gaan op zoek naar iemand bij wie ze het gevoel hebben dat er een vertrouwensband kan ontstaan, iemand die, zo te zien, met ons mee kan leven…’
IP nr. 11, Sponsorschap, Herzien

Sponsorschap is wellicht iets nieuws voor ons. Wij gingen vele jaren door het leven zonder enige sturing. We volgden alleen ons eigenbelang, we wantrouwden iedereen en vertrouwden niemand. Nu wij leren te leven als herstellende verslaafde, ontdekken wij dat we hulp nodig hebben. Wij kunnen het niet langer alleen; we moeten het risico nemen om een ander te vertrouwen. Vaak is onze sponsor de eerste persoon met wie we dat risico aangaan. Hij of zij is iemand voor wie we respect hebben, iemand met wie we ons kunnen vereenzelvigen en met reden kunnen vertrouwen.
Wanneer wij onszelf blootgeven aan onze sponsor, ontstaat er een band. Wij geven onze geheimen prijs en we leren vertrouwen op de geheimhouding van onze sponsor. Wij delen wat ons bezighoudt en we leren waardering op te brengen voor de ervaring van onze sponsor. Wij delen onze pijn en we krijgen daar begrip voor terug. Wij leren elkaar kennen, we respecteren elkaar en er ontstaat wederzijdse genegenheid. Hoe meer wij onze sponsor leren vertrouwen, des te meer we onszelf leren vertrouwen.
Vertrouwen helpt ons om afstand te nemen van een leven waarin het ons aan richting ontbrak; een leven vol angst, verwarring en achterdocht. In het begin is het riskant om een andere verslaafde te vertrouwen. Maar vertrouwen speelt ook een rol in onze relatie met een Hogere Macht. Gewaagd of niet, onze ervaring zegt ons dat wij niet zonder kunnen. En naarmate wij het risico nemen om onze sponsor te vertrouwen, zullen we meer openstaan voor wat er in ons eigen leven speelt.

Alleen voor vandaag: Ik wil groeien en veranderen. Ik zal het risico nemen om mijn sponsor te vertrouwen en ontdekken dat delen lonend is.

dupont zei:

Ik gun het jou zo kerel want je bent een fijne vent en je verdient het om dat zelf ook te zien en te gaan voelen.

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens! Je bent een fijne vent.

Heel het topic niet doorgelezen, te druk om me heen. Lees dingen over geweld thuis enzo. Sterkte met je weg naar een nuchter leven. Als je wat in to hiphop/rap bent. Deze brusselse man spreekt in enkele liedjes wel waarheid. Vooral deze over geweld thuis. Zoek die kracht om vooral te overleven en door te zetten. Ze gaan je niet blijven redden met hartslag van 200bpm en 80% saturatie. Je kan de verpleging en dokters wel bedanken maar op een dag val je gewoon dood en was dat alles het dan waard?!?

Mindless zei:

Vaak is onze voorstelling van hoe het zal zijn om iets te doorvoelen vele malen erger dan het daadwerkelijk doen. Ik ga ook weer niet tegen je liegen: jarenlang jezelf verdoven en daarna de confrontatie aangaan met je onderdrukte gevoelens gaat niet fijn voelen. Maar tegelijkertijd: met volledige aandacht naar je gevoelens kijken is niet zo erg als je nu waarschijnlijk denkt. De "truc" zit hem in het volledige aandacht gedeelte: met aandacht, geduld en als het lukt: met liefde naar je gevoel kijken, is de kracht hebben om dat te doen.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

En je kunt dus leren dat oncomfortabele gevoel

Klik om te vergroten...

Ik hoor dit wel vaker. Alleen heb ik altijd het idee dat het dan om weet ik veel, gepest worden op school gaat ofzo. Zoals gezegd: oncomfortabele gevoelens. Nooit over echt zulke zware gevoelens dat inderdaad zelfmoord het enige is wat dan mogelijk lijkt. Want hoe kun je nou met aandacht en geduld en liefde enzo naar jezelf kijken als je systematisch als stront bent behandeld? Er is mij wel heel goed duidelijk gemaakt dat ik niets waard ben hoor. Dus het enige dat ik kan doen, is het verdoven en er tegen vechten en het verstoppen. Want het is te groot en te pijnlijk om er doorheen te gaan.

Ik weet dat het allemaal vanuit goede bedoelingen wordt gezegd (natuurlijk), maar als we het over oncomfortabele gevoelens hebben, voel ik me totaal niet begrepen of gehoord. En zeker niet als dan ook nog deze gedachten moeten worden vervangen door andere gedachten, die realistischer zouden zijn. Nee, het leven IS kut als je een start hebt gehad zoals sommigen van ons. Waarom moet dat ontkent worden? Het is mijn realiteit. Jullie vinden het leuk om in je leven te zijn - dat is jullie realiteit. Of je vind jezelf de moeite waard om in leven te zijn. Maar dat is gewoon niet zo voor een heleboel andere mensen. Momenteel zijn er vijf zelfmoorden per dag en dat is zonder de verkapte zelfmoorden. Dat zijn geen mensen met oncomfortabele gevoelens die het niet zo fijn vinden om nuchter te zijn. Nee, dat zijn diep wanhopige mensen in een afschuwelijke realiteit, waar geen ruimte voor is. Want we schijnen niet goed te denken (alwéér niet) en alles verstandelijk te moeten kunnen benaderen. Zum Kotzen.

Sorry voor deze rant, maar weet je, soms is het gewoon veel beter om het kutgevoel in dit kut leven te verdoven. Is het gewoon al geweldig dat mensen er die dag zijn, of ze nu gebruiken of niet.

CaRRita zei:

Ik hoor dit wel vaker. Alleen heb ik altijd het idee dat het dan om weet ik veel, gepest worden op school gaat ofzo. Zoals gezegd: oncomfortabele gevoelens. Nooit over echt zulke zware gevoelens dat inderdaad zelfmoord het enige is wat dan mogelijk lijkt. Want hoe kun je nou met aandacht en geduld en liefde enzo naar jezelf kijken als je systematisch als stront bent behandeld? Er is mij wel heel goed duidelijk gemaakt dat ik niets waard ben hoor. Dus het enige dat ik kan doen, is het verdoven en er tegen vechten en het verstoppen. Want het is te groot en te pijnlijk om er doorheen te gaan.

Ik weet dat het allemaal vanuit goede bedoelingen wordt gezegd (natuurlijk), maar als we het over oncomfortabele gevoelens hebben, voel ik me totaal niet begrepen of gehoord. En zeker niet als dan ook nog deze gedachten moeten worden vervangen door andere gedachten, die realistischer zouden zijn. Nee, het leven IS kut als je een start hebt gehad zoals sommigen van ons. Waarom moet dat ontkent worden? Het is mijn realiteit. Jullie vinden het leuk om in je leven te zijn - dat is jullie realiteit. Of je vind jezelf de moeite waard om in leven te zijn. Maar dat is gewoon niet zo voor een heleboel andere mensen. Momenteel zijn er vijf zelfmoorden per dag en dat is zonder de verkapte zelfmoorden. Dat zijn geen mensen met oncomfortabele gevoelens die het niet zo fijn vinden om nuchter te zijn. Nee, dat zijn diep wanhopige mensen in een afschuwelijke realiteit, waar geen ruimte voor is. Want we schijnen niet goed te denken (alwéér niet) en alles verstandelijk te moeten kunnen benaderen. Zum Kotzen.

Sorry voor deze rant, maar weet je, soms is het gewoon veel beter om het kutgevoel in dit kut leven te verdoven. Is het gewoon al geweldig dat mensen er die dag zijn, of ze nu gebruiken of niet.

Klik om te vergroten...

Vervelend dat je je zo voelt en jammer dat je er zo over denkt. Ik weet echter uit eigen ervaring dat het tij wèl kan keren en zie dat bij velen om me heen.

Van mensen die te maken hebben gehad met 'oncomfortabele' gevoelens tot mensen die gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid hebben meegemaakt in oorlogen verderop. En allerlei zaken daar tussenin, mishandeling, verkrachting, relaties met narcisten, etc.

Dus ik draag ook graag de hoop uit dat het wèl kan. Maar makkelijk is het niet, zeker niet....

ondanks dat ik zei dat ik geen emoties meer ervaarde zijn ze weer terug als nooit te voren
ergens blij dat ik ze nog heb ergens minder blij maarja gevoelens horen erbij ben (gelukkig dan wel soms ) geen robot

also heb weer gedacht aan zelfmoord natuurlijk met een mes op me pols maar blijkbaar is er nog steeds die innerlijke drang/dwang wat me ik overneemt en en me tegenhoud om het uit te voeren

CaRRita zei:

Ik hoor dit wel vaker. Alleen heb ik altijd het idee dat het dan om weet ik veel, gepest worden op school gaat ofzo. Zoals gezegd: oncomfortabele gevoelens. Nooit over echt zulke zware gevoelens dat inderdaad zelfmoord het enige is wat dan mogelijk lijkt. Want hoe kun je nou met aandacht en geduld en liefde enzo naar jezelf kijken als je systematisch als stront bent behandeld? Er is mij wel heel goed duidelijk gemaakt dat ik niets waard ben hoor. Dus het enige dat ik kan doen, is het verdoven en er tegen vechten en het verstoppen. Want het is te groot en te pijnlijk om er doorheen te gaan.

Ik weet dat het allemaal vanuit goede bedoelingen wordt gezegd (natuurlijk), maar als we het over oncomfortabele gevoelens hebben, voel ik me totaal niet begrepen of gehoord. En zeker niet als dan ook nog deze gedachten moeten worden vervangen door andere gedachten, die realistischer zouden zijn. Nee, het leven IS kut als je een start hebt gehad zoals sommigen van ons. Waarom moet dat ontkent worden? Het is mijn realiteit. Jullie vinden het leuk om in je leven te zijn - dat is jullie realiteit. Of je vind jezelf de moeite waard om in leven te zijn. Maar dat is gewoon niet zo voor een heleboel andere mensen. Momenteel zijn er vijf zelfmoorden per dag en dat is zonder de verkapte zelfmoorden. Dat zijn geen mensen met oncomfortabele gevoelens die het niet zo fijn vinden om nuchter te zijn. Nee, dat zijn diep wanhopige mensen in een afschuwelijke realiteit, waar geen ruimte voor is. Want we schijnen niet goed te denken (alwéér niet) en alles verstandelijk te moeten kunnen benaderen. Zum Kotzen.

Klik om te vergroten...

Geen sorry nodig hoor, ik begrijp je invalshoek denk ik.

Heb eigenlijk 2 dingen die ik erover wil zeggen:

Ten eerste heb ik in de afgelopen jaren gesprekken gehad met mensen met daadwerkelijke zware trauma's/PTSS en toen is me wel duidelijk geworden dat dat echt een andere categorie is en daarvoor eerst traumatherapie nodig is om überhaupt op het punt te komen waar je kunt gaan nadenken over jezelf confronteren met je gevoelens. Dus wat betreft dat denk ik inderdaad dat dit niet afdoende is. En wellicht zijn er nog meer.

En dan een kleine "correctie" op jouw post:

Ik doelde niet op dat men slechts oncomfortabele gevoelens heeft en dat men dat dan moet gaan voelen (al kan dat zeker ook en is dat imo erg aan te raden). Ik bedoel dat men emoties, lichte tot verschrikkelijke (maar geen PTSS met flashbacks en dergelijke) emoties heeft en dat wanneer men deze gevoelens recht aankijkt zonder weerstand ertegen, dat ze dan vanuit dat "licht" gezien als (vaak zeer) oncomfortabele sensaties ervaren worden. En dat je er dan daadwerkelijk doorheen kunt werken: het doorvoelen. Met weerstand tegen de emotie is dit niet mogelijk, omdat de emotie zo niet diep genoeg gepenetreerd wordt tot aan zijn kern. Ik heb het hier dan trouwens ook over mogelijk zeer negatieve emoties, omdat met deze directe perceptie het kijken naar/voelen van emoties terug wordt gebracht naar puur kijken/voelen. Ik zeg niet dat dit makkelijk is, maar dat het heel goed mogelijk is. En ook nogmaals: PTSS met flashbacks en dergelijke is wat anders.

Je doet ook een aanname met dat "wij onze levens leuk vinden". Maar dat is nou juist de reden dat ik hierover begin, mijn leven begint nu pas leuk te worden dóór deze manier van kijken. Niet altijd. Soms ben ik weer terug naar het oude in mijn hoofd zitten malen (waar ik dus niet echt de emotie kan doorvoelen). Maar steeds vaker brengt dit kijken mij dus wel in de staat dat ik mijn leven leuk vindt. Ik post hier deze berichten om aan te geven: hé, dit helpt mij. Misschien jou ook.

CaRRita zei:

Sorry voor deze rant, maar weet je, soms is het gewoon veel beter om het kutgevoel in dit kut leven te verdoven. Is het gewoon al geweldig dat mensen er die dag zijn, of ze nu gebruiken of niet.

Klik om te vergroten...

Wellicht soms. Maar aan de andere kant: iemand kan mogelijk door zijn/haar gevoelens heen werken met deze "methode" vrede met zichzelf en geluk gaan ervaren.

LucidLucy zei:

Vervelend dat je je zo voelt en jammer dat je er zo over denkt. Ik weet echter uit eigen ervaring dat het tij wèl kan keren en zie dat bij velen om me heen.

Van mensen die te maken hebben gehad met 'oncomfortabele' gevoelens tot mensen die gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid hebben meegemaakt in oorlogen verderop. En allerlei zaken daar tussenin, mishandeling, verkrachting, relaties met narcisten, etc.

Dus ik draag ook graag de hoop uit dat het wèl kan. Maar makkelijk is het niet, zeker niet....

Klik om te vergroten...

Zag niet dat je had gepost in de tussentijd, maar fijn dat je er ook zo over denkt!

Het zijn niet alleen maar "oncomfortabele gevoelens". Het is het hele spectrum aan emoties wat op deze manier ervaren en doorvoelt kan worden, míts iemand het kan opbrengen om een klein beetje "afstand" tussen de emotie en zichzelf te creëren, zodat je niet meer meegaat in de emotie, maar deze kan bekijken en doorvoelen: er doorheen kan werken.

robinjoo1 zei:

ik heb me begin mei gemeld bij Antes en toen op de wachtlijst gezet voor cgt + gesprekken in dordrecht duurt het nog 5 maandn !!! eerdat ik geholpen wordt wat een kut zooi

Klik om te vergroten...

Ik ben ook client bij Antes Dordrecht. Mijn meest recente intake (heb er heel wat op m'n naam staan) duurde bijna een jaar. Nu eindelijk een begin gemaakt. Op een gegeven moment nodigen ze je uit voor de startgroep. Feitelijk weer een soort wachtkamer, maar dan met basic groepstherapie elke week. Afhankelijk van de groep kan dit best nuttig zijn. Hoop dat ze je snel uit gaan nodigen, en wie weet tot ziens

dupont zei:

Ik gun het jou zo kerel want je bent een fijne vent en je verdient het om dat zelf ook te zien en te gaan voelen.

Klik om te vergroten...

@robinjoo1 , helemaal daarmee eens ! Je bent het waard !

Mindless zei:

Ten eerste heb ik in de afgelopen jaren gesprekken gehad met mensen met daadwerkelijke zware trauma's/PTSS en toen is me wel duidelijk geworden dat dat echt een andere categorie is en daarvoor eerst traumatherapie nodig is om überhaupt op het punt te komen waar je kunt gaan nadenken over jezelf confronteren met je gevoelens.

Klik om te vergroten...

Juist. En als iemand hier serieus over zelfmoord praat, dan hebben we het dus natuurlijk over een andere categorie.

En misschien nog even ter verduidelijking: Chronische PTSD is een vorm waarbij mensen zó lang en zó frequent aan overweldigende gebeurtenissen hebben blootgestaan, dat er duidelijk veranderingen in hun hersenen te zien zijn. Zij hebben geen flashbacks of nachtmerries, want de trauma's zijn totaal geïntegreerd in hun persoonlijkheid en hun zijn. Daarom kunnen wij (want geen verassing; ik ben zo iemand) ons nooit veilig voelen. Wij weten eenvoudigweg niet hoe dat is. Wij kennen dat niet meer. Onze hersenen zijn in een constante staat van totale alertheid en verdediging. Dat is nodig geweest omdat wij anders dood zouden gaan. Natuurlijk weten we verstandelijk dat er nu een andere werkelijkheid is. Alleen onze hersenen kunnen die stap niet zomaar maken. Het voelt letterlijk alsof we dood zullen gaan als we die gevoelens omhoog gaan halen. Dat is niet oncomfortabel. Dat is doodsangst.

Natuurlijk is het fijn dat je iets gevonden hebt dat voor jou werkt. Het is ook heel zorgzaam dat je dat wil delen. Alleen heb ik het idee dat er hier soms wat kort door de bocht wordt gegaan. Dat mensen zó graag willen adviseren, dat ze vergeten naar de unieke omstandigheden te kijken. Een beetje het sympathie vs empathie verhaal.

dankjewel voor jullie lieve woorden 🤩
doen me goed , tranen van vreugde 🥰

Dan heb je iig iets om naar vooruit te kijken.
Goede zaak, je bent goed bezig!

dankjewel al voelt het nog wel erg onwennig en eng maar diep van binnen ga ik ervoor
diegene bij antes zei ook : de weg naar herstel is een hele zware met vallen en opstaan, je zal nu echt wel meer gaan gebruiken, houd in je achterhoofd dat het niet jij is die die handelingen doet maar je verslaafde ik

MR_CHIP zei:

dankjewel al voelt het nog wel erg onwennig en eng maar diep van binnen ga ik ervoor.

Klik om te vergroten...

Dit is echt de belangrijkste stap!
Realiseer je dat je een verslaving hebt, en accepteer dat je hulp nodig hebt en dat je daar echt helemaal achter staat, om daarvan af te komen.
Als je er niet voor de volle 110 procent achter staat, dan zijn alle detox en alle therapieën volkomen zinloos, dan ga je het niet redden.
Vecht ervoor!
Alle sterkte toegewenst!

onderstaand bericht gestuurd via whatsapp naar behandelaar ik hou het niet vol om 2 maanden te wachten met mijn frequentie van gebruiken nu :


hey denk dat het toch het beste is om die opname het detox gedeelte zsm toch te laten gebeuren ookal sluit traumabehandeling er niet gelijk op aan dan , zoals het nu gaat qua doseringen gaat het ook niet goed zeker niet omdat het nu wekelijks is ,en dan heb ik in ieder geval de ervaring hoe het is om het zijn dan niet anders 3/4 weken nuchter te zijn, denk dat dat de motivatie ook wel ten goede zou komen , hoor graag van je

MR_CHIP zei:

onderstaand bericht gestuurd via whatsapp naar behandelaar ik hou het niet vol om 2 maanden te wachten met mijn frequentie van gebruiken nu :


hey denk dat het toch het beste is om die opname het detox gedeelte zsm toch te laten gebeuren ookal sluit traumabehandeling er niet gelijk op aan dan , zoals het nu gaat qua doseringen gaat het ook niet goed zeker niet omdat het nu wekelijks is ,en dan heb ik in ieder geval de ervaring hoe het is om het zijn dan niet anders 3/4 weken nuchter te zijn, denk dat dat de motivatie ook wel ten goede zou komen , hoor graag van je

Klik om te vergroten...

‘t Is wel een goed idee om even clean te zijn voordat je kliniek / behandeling in gaat.

Zoek anders een NA meeting in de buurt op. Baat hetniet dan schaadt het niet.

dupont zei:

‘t Is wel een goed idee om even clean te zijn voordat je kliniek / behandeling in gaa

Klik om te vergroten...

Wat vaak gebeurt, is dat degene die de afkick kliniek in gaat, de dag van tevoren nog eens stevig aan de roll gaat.
Een soort van " laatste keer "" en een afscheidsritueel neemt.

De Zandman zei:

Wat vaak gebeurt, is dat degene die de afkick kliniek in gaat, de dag van tevoren nog eens stevig aan de roll gaat.
Een soort van " laatste keer "" en een afscheidsritueel neemt.

Klik om te vergroten...

Yup. Daarom benadruk ik 't nog maar even Ik ben zelf in de eindfase van een Benzo afbouw de kliniek in gegaan, ook niet handig :/

effe een stukje uit rapportage geen idee hoe ik het beter zou moeten verwoorden dan dat



Meneer vraagt een extra momentje. Verteld hierin dat hij eerder wil beginnen met de detox behandeling. Meneer verteld dat als hij begint aan de detox behandeling en dan 3/4 weken clean is dat het effect van drugs dan weer heel anders zal zijn. Omdat hij er nu alleen negatieve bijwerkingen van heeft. Meneer benoemd nu een hoge tolerantie te hebben en die zal nadat hij clean is geweest een stuk lager zijn. Meneer heeft dus het scenario in zijn hoofd dat hij dan een hoge dosering drugs kan gebruiken en hierna dood zal gaan. Besproken dat dit absoluut niet de insteek moet zijn om een opname in te gaan en het daardoor geen goed idee is om te opname te vervroegen. Meneer kon dit inzien

Kijk toch uit. Straks beland je weer op de spoedeisende hulp