#1
Knap hoor. En ja, oefening baart kunst, hoewel ik het altijd supermoeilijk heb gevonden om tegen m'n gevoel in te gaan. Ik merk wel dat meditatie daarbij scheelt. Ik kan mezelf steeds beter uit medelijden enzo halen. Bij trek had ik altijd een soort mengeling van schaamte en voorpret die me er vrijwel altijd van weerhield om te doen wat ik had moeten doenJa, maar vrij recent hoor. In het begin had ik er ook een hard hoofd in dat je nog uit die fuck it modus kon ontsnappen.
Waarom het die keer precies wel lukte, durf ik ook niet te zeggen. Misschien gewoon door het vele oefenen dat het steeds makkelijker wordt. En dat ik sowieso steeds meer even een stapje terug doe, voordat ik impulsief ergens op stort.
In elk geval was toen ook de truc weer delen & hulp vragen. Maar het lastige is dat je daar in de fuck it modus echt he-le-maal geen zin in hebt.