DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

robinjoo1 zei:

hallo allen

ik was even in twijfel of ik wel nog zou posten aangezien jullie zoveel goede adviezen geven en ik er niks mee doen

mijn uiteindelijk doel van dit alles is het geen wat ik vroeger als zelfbescherming uit kon schakelen weer compleet uit te schakelen genaamd emoties ik kan en wil het niet aangaan

vandaar de ook soms hoge doseringen in de hoop dat het iets in me hersenen (voor tijdelijk dan ) compleet kapotmaakt waardoor ik geen emoties meer voel (en nee ook geen blijdschap )

het spreekwoordelijke hart van steen zoals ik vroeger deed hoop ik weer te kunnen bewerkstellingen als is het voor nu

normaal wordt ik helemaal emotioneel na drugs gebruiken (1 dopje per dag staat op het flesje : lees ah joh maakt mij het uit en nam zo gelijk 2 dopjes men wat vies )
alleen nu eindelijk deels dan werd ik wakker en voelde ik compleet niks (in ieder geval veel minder als hiervoor) void leegte empty shell

Klik om te vergroten...

Ik begrijp de drang om te dissociëren/af te sluiten van je gevoel, maar dit is uitstel van het onder ogen komen ervan en niet alleen dat, maar ook het groter maken van de shit waar je straks doorheen moet en zal gaan.

En daar nog bovenop: je begint duidelijk al wel deels in te zien dat hiervan vluchten de oplossing niet is. Je begrijpt de punten die hier gemaakt worden, wat betekent dat je bewuster wordt. Dat is een goed iets, maar meer bewustzijn betekent ook dat je je geestelijke pijn en jezelf voorliegen intenser beleeft. En dit bewustwordingsproces zal niet stoppen, maar doorgaan. En nogmaals, dat is hartstikke goed. Maar tegelijkertijd zal het ook moeilijker en moeilijker worden om je ogen te sluiten voor je pijn. De weerstand tegen je pijn zal de ervaring van die pijn intenser maken.

What you resist, persists. Oftewel: je weerstand tegen iets, houdt datzelfde iets in stand.

Vaak is onze voorstelling van hoe het zal zijn om iets te doorvoelen vele malen erger dan het daadwerkelijk doen. Ik ga ook weer niet tegen je liegen: jarenlang jezelf verdoven en daarna de confrontatie aangaan met je onderdrukte gevoelens gaat niet fijn voelen. Maar tegelijkertijd: met volledige aandacht naar je gevoelens kijken is niet zo erg als je nu waarschijnlijk denkt. De "truc" zit hem in het volledige aandacht gedeelte: met aandacht, geduld en als het lukt: met liefde naar je gevoel kijken, is de kracht hebben om dat te doen.

De echte verschrikking en het echte lijden is wat je nu doet: er weg van proberen te kijken. Het volledig onder ogen komen ervan daarentegen kan máximaal zeer oncomfortabel voelen. De voorwaarde is dan wel dat je er ook echt direct naar kijkt en niet met een half oog. En je kunt dus leren dat oncomfortabele gevoel te accepteren: diep te doorvoelen. Zoals @New Dawn hierboven: de enige weg eruit, is recht erdoorheen.

Je hebt de "tools" tot je beschikking, maar dat is pas op het moment dat je niet meer probeert weg te kijken van wat je niet wilt zien. Je leert je vermogen om te gaan met je gevoel pas kennen op het moment dat je gericht gaat voelen. Als je gericht met volledige aandacht kijkt, snij je door de pijn heen als een heet mes door boter. Er is dan géén lijden. Al het lijden ligt in de weerstand tégen voelen. Maar wederom: dit moet gepraktiseerd worden. Hierover na gaan denken doet niets. Je moet daadwerkelijk stoppen met wegkijken en beginnen toe te laten: voelen.

Ergens weet je dat je er doorheen moet, toch?

01-01-2024, 00:00

robinjoo1 zei:

ik weet dat ik er doorheen zal moeten ooit

ik voelde heel erg verdriet opkomen bij jou verhaal, al binnen een paar seconden werdt dat gevoel voor nu dan volledig onderdrukt ergens hoop ik dat mijn gevoel wat mij zo kwetsbaar is uitgezet voorlopig dan

en weet dat dit niet de weg is , maar de andere potentieel dodelijke weg naar het ondergaan van mijn gevoelens durf ik niet aan te gaan

Klik om te vergroten...

Het is niet mijn bedoeling je verdriet te geven. Ik probeer je te zeggen dat er een daadwerkelijke oplossing is en ook dat het ondergaan van je gevoelens juist veel beter voelt dan ze uit de weg te gaan. Met name als je dit volledig doet.

Ik begrijp je denk ik wel. Instinctief denk je waarschijnlijk: slecht gevoel: bij wegblijven. Maar gek genoeg zorgt dat er juist voor dat je er niet doorheen kan werken.

01-01-2024, 00:00

robinjoo1 zei:

maar de andere potentieel dodelijke weg naar het ondergaan van mijn gevoelens durf ik niet aan te gaan

Klik om te vergroten...

Dat is juist de niet dodelijke weg. Of in elk geval stukken minder dodelijk dan de weg die je kiest door te gebruiken. Zeker met de doseringen die ik van je gewend bent. (En wat bij mij overigens niet anders was)

Als je er eenmaal mee bezig bent en je ervaart keer op keer dat je er doorheen komt, dan wordt het ineens zoveel makkelijker en minder eng om dingen aan te gaan.

Tja.... Al het mooie ligt achter angst!

01-01-2024, 00:00

LucidLucy zei:

Dat is juist de niet dodelijke weg. Of in elk geval stukken minder dodelijk dan de weg die je kiest door te gebruiken. Zeker met de doseringen die ik van je gewend bent. (En wat bij mij overigens niet anders was)

Als je er eenmaal mee bezig bent en je ervaart keer op keer dat je er doorheen komt, dan wordt het ineens zoveel makkelijker en minder eng om dingen aan te gaan.

Tja.... Al het mooie ligt achter angst!

Klik om te vergroten...

Precies dit!

Naast dat het werkt om door je gevoelens heen te werken, zal het hoop geven. Maar geen ongefundeerde hoop, maar het licht aan het einde van de tunnel beginnen te zien. Het voor een moment écht niet meer vluchten zal je doen inzien waartoe dit zal gaan leiden: het einde van angst en lijden. Ook al zie je dat je nog niet door de tunnel heen bent, je ziet het einde ervan. Niet als een geloof maar als een weten.

01-01-2024, 00:00

robinjoo1 zei:

ik weet dat ik er doorheen zal moeten ooit

ik voelde heel erg verdriet opkomen bij jou verhaal, al binnen een paar seconden werdt dat gevoel voor nu dan volledig onderdrukt ergens hoop ik dat mijn gevoel wat mij zo kwetsbaar is uitgezet voorlopig dan

en weet dat dit niet de weg is , maar de andere potentieel dodelijke weg naar het ondergaan van mijn gevoelens durf ik niet aan te gaan

Klik om te vergroten...

Voor de volgende keer zou ik het mooi vinden als je het iets anders ging doen. Het begon hier in de thread met dat je zei dat het leven kut is. Dat is een goede eerste stap, maar ga nou eens proberen te delen waarom het leven op dat moment kut is, zodat je met je DF matties hier die gedachten uit kunt dagen en kunt proberen te relativeren en een realitischere gedachte proberen te her-formuleren. De grote truuk is om dat te leren doen, maar dat kan alleen als je je bloot geeft, en toestaat dat we doorvragen en jou aan het denken zetten. Als je daartoe bereid wordt, kun je inzien dat je als je je open stelt, dingen anders kunt gaan zien. Dat lukt alleen niet.

Heb je dit weekend nog iets geleerd dat je op je lijst met triggers en nadelen kunt gaan zetten?

01-01-2024, 00:00

laten we zeggen dat ik bepaalde dingen uit het verleden opeens herinner waar ik me toen niet bewust van was (lees verkrachting door vader met moeder door haar te drogeren met ghb ) feit is echt heel lang geleden ik zal toen een jaar of 13 geweest zijn en ik merk hoe meer ik praat over gevoelens hoe meer het schild wat ik jaren lang stand heb gehouden stukje bij beetje afbrokkelt

hier een "stukje" uit de rapportage

X vertelde dat de man waarmee hij contact heeft en allerlei dingen heeft beloofd, tegen hem zegt dat als Robin niet op tijd reageert op whatsapp hij "dag kan zwaaien naar zijn droom." Collega X vroeg X wat hij daarmee bedoelde. Robin zegt dat dat die droom een vrouw is waar hij seks mee kan hebben. Na doorgevraagd te hebben vertelt Robin het volgende: De man heeft een vriendin die hij al twee jaar onder invloed brengt waardoor zij afhankelijk van hem is geworden door haar verslaving. Hij drogeert haar met regelmaat waardoor hij zijn gang kan gaan. Denk bij drugs gebruik aan de hardere middelen (meth, heroïne in vloeibare vorm etc etc). De man heeft sinds kort een tweede vrouw/meisje weten te strikken. Ook zij drogeerd hij met regelmaat. Dit is de vrouw die hij Robin belooft. Robin zou dan langs kunnen komen wanneer zij gedrogeerd is en dan kan hij zijn gang op haar gaan. Robin ontvangt ook foto's van deze vrouwen van de man. Hij zegt dat de vrouw die de man hem belooft 19 jaar is maar heeft hier geen bewijs van. Ze kan dus net zo goed minderjarig zijn (dan is hij per direct strafbaar gezien hij dan naaktfoto's heeft van een minderjarige op zijn mobiel). Robin heeft hier nog geen "ja" op gezegd. Geeft aan dat het wel erg verleidelijk is. Wat later vraagt Robin of hij samen met coach in gesprek kan gaan. Robin begint gelijk over dat hij in de avond naast zijn contactmoment gaat sporten met begeleiding. Og benoemde over iets anders te willen spreken. Robin werd opstandig en benoemde het gesprek telkens niet te willen herhalen. Vervolgens vraagt dhr. wat og van collega's heeft gehoord. Het boven genoemde verhaal aangekaart bij Robin. Ook benoemd dit met Teamleider RB en Addendum PB te hebben besproken. Robin is opstandig en benoemde niks strafbaars te hebben gedaan. Ook benoemde Robin dat begeleiding niks zal kunnen vinden en dat hij voortaan niet meer eerlijk tegen begeleiding zal zijn. Robin benoemde een aantal keren dat begeleiding weet dat hij dit soort gedachtes heeft en dat deze man hem aanbiedt wat hij al altijd zou willen hebben. Robin benoemde daarna wel een geweten te hebben en vraagt aan og of og echt geloofd dat Robin in staat zou zijn om zo iets te doen.

Og benoemde dit niet te weten. Robin raakt vervolgens wat emotioneler en benoemde dit als een leugen te hebben verzonnen. Robin benoemde al een aantal weken het verhaal te hebben verzonnen om aandacht te krijgen van begeleiding. Robin geeft aan doordat het verhaal nu neergelegd is bij teamleider en de directie hij ervan is geschrokken. Robin benoemde dat dit zoals de laatste keer een poging was voor aandacht. Robin benoemde dat er toen politie en een rechtszaak waren gestaard maar dat deze ook weer snel zijn afgehandeld omdat er geen bewijs voor zou zijn. Robin benoemde toen ook te hebben gelogen. Robin wilt zijn plek niet kwijt, maar op het moment dat zijn zucht hoog is boeit het Robin niet. Og benoemde naar Robin toe dat dit erg tegenstrijdig is. Aan de ene kant lijkt dhr. wel mee te willen werken aan behandeling en aan zijn doelen, aan de andere kant lijkt het alsof Robin schijt heeft en doet waar die zin in heeft. Als Robin vraagt aan og of og hem geloofd, benoemde og het niet meer te weten. Robin begint te huilen en geeft aan niet het band tussen begeleiding en og te verpesten. Op een gegeven moment laat Robin, naar zijn zegen, zijn buitenlandse bank afschriften zien. Er zijn vooral hoge bedragen vanuit moeder gestort op deze rekening. De meesten uitgaven zijn aan eten of drugs. Ook wilde Robin zijn whatsapp gesprekken laten zien. Dit heeft hij deels ook gedaan. Wat later benoemde Robin het vermoeden te hebben dezelfde stoornis te hebben als moeder. Robin is tegenstrijdig in zijn verhalen. De ene keer benoemde hij een ding en de andere keer de andere. Of het nou om zijn plek gaat of de band met begeleiding, vrienden en familie. Ook heeft Robin aangegeven drugs te hebben besteld. Deze kan hij vanaf morgen ophalen in de supermarkt. Robin benoemde dat ook moeder hem heeft aangemoedigd om niet te gebruiken. Robin gaat morgen naar moeder voor een spelletjes avond. Robin zal langer bij moeder verblijven zodat op hem moment dat hij thuis komt hij gelijk kan gaan slapen ipv "vrije tijd" te hebben om te gaan gebruiken. Ook benoemd Robin dat hij zaterdag dan zijn drugs wilt ophalen en die avond gebruiken. Hem opties aangeboden zoals extra gesprekken en of samen met hem de drugs ophalen en samen weg gooien. Geen optie leek voor Robin passend zijn. Want ook hij twijfelt of hij wel of niet wilt stoppen met het gebruiken van drugs. Dit is besproken met Teamleider en Addendum.

01-01-2024, 00:00

robinjoo1 zei:

laten we zeggen dat ik bepaalde dingen uit het verleden opeens herinner waar ik me toen niet bewust van was (lees verkrachting door vader met moeder door haar te drogeren met ghb ) feit is echt heel lang geleden ik zal toen een jaar of 13 geweest zijn en ik merk hoe meer ik praat over gevoelens hoe meer het schild wat ik jaren lang stand heb gehouden stukje bij beetje afbrokkelt

hier een "stukje" uit de rapportage

X vertelde dat de man waarmee hij contact heeft en allerlei dingen heeft beloofd, tegen hem zegt dat als Robin niet op tijd reageert op whatsapp hij "dag kan zwaaien naar zijn droom." Collega X vroeg X wat hij daarmee bedoelde. Robin zegt dat dat die droom een vrouw is waar hij seks mee kan hebben. Na doorgevraagd te hebben vertelt Robin het volgende: De man heeft een vriendin die hij al twee jaar onder invloed brengt waardoor zij afhankelijk van hem is geworden door haar verslaving. Hij drogeert haar met regelmaat waardoor hij zijn gang kan gaan. Denk bij drugs gebruik aan de hardere middelen (meth, heroïne in vloeibare vorm etc etc). De man heeft sinds kort een tweede vrouw/meisje weten te strikken. Ook zij drogeerd hij met regelmaat. Dit is de vrouw die hij Robin belooft. Robin zou dan langs kunnen komen wanneer zij gedrogeerd is en dan kan hij zijn gang op haar gaan. Robin ontvangt ook foto's van deze vrouwen van de man. Hij zegt dat de vrouw die de man hem belooft 19 jaar is maar heeft hier geen bewijs van. Ze kan dus net zo goed minderjarig zijn (dan is hij per direct strafbaar gezien hij dan naaktfoto's heeft van een minderjarige op zijn mobiel). Robin heeft hier nog geen "ja" op gezegd. Geeft aan dat het wel erg verleidelijk is. Wat later vraagt Robin of hij samen met coach in gesprek kan gaan. Robin begint gelijk over dat hij in de avond naast zijn contactmoment gaat sporten met begeleiding. Og benoemde over iets anders te willen spreken. Robin werd opstandig en benoemde het gesprek telkens niet te willen herhalen. Vervolgens vraagt dhr. wat og van collega's heeft gehoord. Het boven genoemde verhaal aangekaart bij Robin. Ook benoemd dit met Teamleider RB en Addendum PB te hebben besproken. Robin is opstandig en benoemde niks strafbaars te hebben gedaan. Ook benoemde Robin dat begeleiding niks zal kunnen vinden en dat hij voortaan niet meer eerlijk tegen begeleiding zal zijn. Robin benoemde een aantal keren dat begeleiding weet dat hij dit soort gedachtes heeft en dat deze man hem aanbiedt wat hij al altijd zou willen hebben. Robin benoemde daarna wel een geweten te hebben en vraagt aan og of og echt geloofd dat Robin in staat zou zijn om zo iets te doen.

Og benoemde dit niet te weten. Robin raakt vervolgens wat emotioneler en benoemde dit als een leugen te hebben verzonnen. Robin benoemde al een aantal weken het verhaal te hebben verzonnen om aandacht te krijgen van begeleiding. Robin geeft aan doordat het verhaal nu neergelegd is bij teamleider en de directie hij ervan is geschrokken. Robin benoemde dat dit zoals de laatste keer een poging was voor aandacht. Robin benoemde dat er toen politie en een rechtszaak waren gestaard maar dat deze ook weer snel zijn afgehandeld omdat er geen bewijs voor zou zijn. Robin benoemde toen ook te hebben gelogen. Robin wilt zijn plek niet kwijt, maar op het moment dat zijn zucht hoog is boeit het Robin niet. Og benoemde naar Robin toe dat dit erg tegenstrijdig is. Aan de ene kant lijkt dhr. wel mee te willen werken aan behandeling en aan zijn doelen, aan de andere kant lijkt het alsof Robin schijt heeft en doet waar die zin in heeft. Als Robin vraagt aan og of og hem geloofd, benoemde og het niet meer te weten. Robin begint te huilen en geeft aan niet het band tussen begeleiding en og te verpesten. Op een gegeven moment laat Robin, naar zijn zegen, zijn buitenlandse bank afschriften zien. Er zijn vooral hoge bedragen vanuit moeder gestort op deze rekening. De meesten uitgaven zijn aan eten of drugs. Ook wilde Robin zijn whatsapp gesprekken laten zien. Dit heeft hij deels ook gedaan. Wat later benoemde Robin het vermoeden te hebben dezelfde stoornis te hebben als moeder. Robin is tegenstrijdig in zijn verhalen. De ene keer benoemde hij een ding en de andere keer de andere. Of het nou om zijn plek gaat of de band met begeleiding, vrienden en familie. Ook heeft Robin aangegeven drugs te hebben besteld. Deze kan hij vanaf morgen ophalen in de supermarkt. Robin benoemde dat ook moeder hem heeft aangemoedigd om niet te gebruiken. Robin gaat morgen naar moeder voor een spelletjes avond. Robin zal langer bij moeder verblijven zodat op hem moment dat hij thuis komt hij gelijk kan gaan slapen ipv "vrije tijd" te hebben om te gaan gebruiken. Ook benoemd Robin dat hij zaterdag dan zijn drugs wilt ophalen en die avond gebruiken. Hem opties aangeboden zoals extra gesprekken en of samen met hem de drugs ophalen en samen weg gooien. Geen optie leek voor Robin passend zijn. Want ook hij twijfelt of hij wel of niet wilt stoppen met het gebruiken van drugs. Dit is besproken met Teamleider en Addendum.

Klik om te vergroten...

Vertel eens je eigen verhaal in plaats van een stukje dossier te copy pasten. Waarom was het hele leven kut?

01-01-2024, 00:00

naja mijn stuk van het verhaal is wat daarboven staan over die verkrachting
met als mede zelfmoordgedachten denken en voelen dat ik de rest van de mensen alleen maar ellende breng en het beter zou zijn als ik er niet meer zou zijn omdat ik een last voor deze wereld
dit wordt natuurlijk verrergert met hoe vaak ik drugs gebruik
in de 2de/3de week gaat het meestal verkeerd om de leuke gevoelens weer terugkomen (maar de negatieve dingen worden ook steeds erger dan ) ik ben al sinds eind 2021 al niet meer, meer dan 4 weken clean geweest wat natuurlijk het alleen maar uitstellen van het onvermijdelijke is je problemen onder ogen zien maar ik had dat hiervoor al heel lang niet gedaan en met hoe meer drugs ik gebruik hoe moeilijker de stap/inzicht is om langer clean te blijven

01-01-2024, 00:00

robinjoo1 zei:

naja mijn stuk van het verhaal is wat daarboven staan over die verkrachting
met als mede zelfmoordgedachten denken en voelen dat ik de rest van de mensen alleen maar ellende breng en het beter zou zijn als ik er niet meer zou zijn omdat ik een last voor deze wereld
dit wordt natuurlijk verrergert met hoe vaak ik drugs gebruik
in de 2de/3de week gaat het meestal verkeerd om de leuke gevoelens weer terugkomen (maar de negatieve dingen worden ook steeds erger dan ) ik ben al sinds eind 2021 al niet meer, meer dan 4 weken clean geweest wat natuurlijk het alleen maar uitstellen van het onvermijdelijke is je problemen onder ogen zien maar ik had dat hiervoor al heel lang niet gedaan en met hoe meer drugs ik gebruik hoe moeilijker de stap/inzicht is om langer clean te blijven

Klik om te vergroten...

Probeer iemand in vertrouwen te nemen om te vertellen wat je echt denkt. Stel vooral vragen. Als je het binnenhoudt gaat je hoofd met je aan de haal en wordt het alsmaar erger. Ik denk dat er veel vooraf is gegaan voordat je bij de conclusie kwam dat zelfmoord een oplossing zou zijn. Dat zul je moeten ontdekken, en dat lukt alleen door er met andere mensen over te praten en te vragen of ze daadwerkelijk van jou vinden wat jij denkt dat ze vinden. Ga je eigen gedachten maar uitdagen door brutale vragen te stellen. Als je dat uiteindelijk uit kunt dagen en (doordat je steeds zult horen dat je gedachten niet kloppen) los kunt laten, kun je vrij worden. Uitbreken uit de negatieve spiraal die tot gebruikt leidt. En dat leidt uiteindelijk ook naar vrij worden in de keuze om te gebruiken of niet voor de lange termijn.

Ik gun het jou zo kerel want je bent een fijne vent en je verdient het om dat zelf ook te zien en te gaan voelen.

01-01-2024, 00:00

#10

dupont zei:

Probeer iemand in vertrouwen te nemen om te vertellen wat je echt denkt.

Klik om te vergroten...

Het mooiste zou toch zijn als die iemand een sponsor is van de NA/CA/WhateverA.
Mits je het wilt om op persoonlijk vlak te groeien natuurlijk.

Maar om te beginnen iemand waar je je goed bij voelt en die de tijd voor je neemt.

Waarom ik direct een sponsor benoemt komt waarschijnlijk door de Just for Today van vandaag:

26 maart Een sponsor vertrouwen is het risico waard
‘De meeste leden gaan op zoek naar iemand bij wie ze het gevoel hebben dat er een vertrouwensband kan ontstaan, iemand die, zo te zien, met ons mee kan leven…’
IP nr. 11, Sponsorschap, Herzien

Sponsorschap is wellicht iets nieuws voor ons. Wij gingen vele jaren door het leven zonder enige sturing. We volgden alleen ons eigenbelang, we wantrouwden iedereen en vertrouwden niemand. Nu wij leren te leven als herstellende verslaafde, ontdekken wij dat we hulp nodig hebben. Wij kunnen het niet langer alleen; we moeten het risico nemen om een ander te vertrouwen. Vaak is onze sponsor de eerste persoon met wie we dat risico aangaan. Hij of zij is iemand voor wie we respect hebben, iemand met wie we ons kunnen vereenzelvigen en met reden kunnen vertrouwen.
Wanneer wij onszelf blootgeven aan onze sponsor, ontstaat er een band. Wij geven onze geheimen prijs en we leren vertrouwen op de geheimhouding van onze sponsor. Wij delen wat ons bezighoudt en we leren waardering op te brengen voor de ervaring van onze sponsor. Wij delen onze pijn en we krijgen daar begrip voor terug. Wij leren elkaar kennen, we respecteren elkaar en er ontstaat wederzijdse genegenheid. Hoe meer wij onze sponsor leren vertrouwen, des te meer we onszelf leren vertrouwen.
Vertrouwen helpt ons om afstand te nemen van een leven waarin het ons aan richting ontbrak; een leven vol angst, verwarring en achterdocht. In het begin is het riskant om een andere verslaafde te vertrouwen. Maar vertrouwen speelt ook een rol in onze relatie met een Hogere Macht. Gewaagd of niet, onze ervaring zegt ons dat wij niet zonder kunnen. En naarmate wij het risico nemen om onze sponsor te vertrouwen, zullen we meer openstaan voor wat er in ons eigen leven speelt.

Alleen voor vandaag: Ik wil groeien en veranderen. Ik zal het risico nemen om mijn sponsor te vertrouwen en ontdekken dat delen lonend is.

dupont zei:

Ik gun het jou zo kerel want je bent een fijne vent en je verdient het om dat zelf ook te zien en te gaan voelen.

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens! Je bent een fijne vent.

01-01-2024, 00:00

#11

Heel het topic niet doorgelezen, te druk om me heen. Lees dingen over geweld thuis enzo. Sterkte met je weg naar een nuchter leven. Als je wat in to hiphop/rap bent. Deze brusselse man spreekt in enkele liedjes wel waarheid. Vooral deze over geweld thuis. Zoek die kracht om vooral te overleven en door te zetten. Ze gaan je niet blijven redden met hartslag van 200bpm en 80% saturatie. Je kan de verpleging en dokters wel bedanken maar op een dag val je gewoon dood en was dat alles het dan waard?!?

01-01-2024, 00:00

#12

Mindless zei:

Vaak is onze voorstelling van hoe het zal zijn om iets te doorvoelen vele malen erger dan het daadwerkelijk doen. Ik ga ook weer niet tegen je liegen: jarenlang jezelf verdoven en daarna de confrontatie aangaan met je onderdrukte gevoelens gaat niet fijn voelen. Maar tegelijkertijd: met volledige aandacht naar je gevoelens kijken is niet zo erg als je nu waarschijnlijk denkt. De "truc" zit hem in het volledige aandacht gedeelte: met aandacht, geduld en als het lukt: met liefde naar je gevoel kijken, is de kracht hebben om dat te doen.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

En je kunt dus leren dat oncomfortabele gevoel

Klik om te vergroten...

Ik hoor dit wel vaker. Alleen heb ik altijd het idee dat het dan om weet ik veel, gepest worden op school gaat ofzo. Zoals gezegd: oncomfortabele gevoelens. Nooit over echt zulke zware gevoelens dat inderdaad zelfmoord het enige is wat dan mogelijk lijkt. Want hoe kun je nou met aandacht en geduld en liefde enzo naar jezelf kijken als je systematisch als stront bent behandeld? Er is mij wel heel goed duidelijk gemaakt dat ik niets waard ben hoor. Dus het enige dat ik kan doen, is het verdoven en er tegen vechten en het verstoppen. Want het is te groot en te pijnlijk om er doorheen te gaan.

Ik weet dat het allemaal vanuit goede bedoelingen wordt gezegd (natuurlijk), maar als we het over oncomfortabele gevoelens hebben, voel ik me totaal niet begrepen of gehoord. En zeker niet als dan ook nog deze gedachten moeten worden vervangen door andere gedachten, die realistischer zouden zijn. Nee, het leven IS kut als je een start hebt gehad zoals sommigen van ons. Waarom moet dat ontkent worden? Het is mijn realiteit. Jullie vinden het leuk om in je leven te zijn - dat is jullie realiteit. Of je vind jezelf de moeite waard om in leven te zijn. Maar dat is gewoon niet zo voor een heleboel andere mensen. Momenteel zijn er vijf zelfmoorden per dag en dat is zonder de verkapte zelfmoorden. Dat zijn geen mensen met oncomfortabele gevoelens die het niet zo fijn vinden om nuchter te zijn. Nee, dat zijn diep wanhopige mensen in een afschuwelijke realiteit, waar geen ruimte voor is. Want we schijnen niet goed te denken (alwéér niet) en alles verstandelijk te moeten kunnen benaderen. Zum Kotzen.

Sorry voor deze rant, maar weet je, soms is het gewoon veel beter om het kutgevoel in dit kut leven te verdoven. Is het gewoon al geweldig dat mensen er die dag zijn, of ze nu gebruiken of niet.

01-01-2024, 00:00

#13

CaRRita zei:

Ik hoor dit wel vaker. Alleen heb ik altijd het idee dat het dan om weet ik veel, gepest worden op school gaat ofzo. Zoals gezegd: oncomfortabele gevoelens. Nooit over echt zulke zware gevoelens dat inderdaad zelfmoord het enige is wat dan mogelijk lijkt. Want hoe kun je nou met aandacht en geduld en liefde enzo naar jezelf kijken als je systematisch als stront bent behandeld? Er is mij wel heel goed duidelijk gemaakt dat ik niets waard ben hoor. Dus het enige dat ik kan doen, is het verdoven en er tegen vechten en het verstoppen. Want het is te groot en te pijnlijk om er doorheen te gaan.

Ik weet dat het allemaal vanuit goede bedoelingen wordt gezegd (natuurlijk), maar als we het over oncomfortabele gevoelens hebben, voel ik me totaal niet begrepen of gehoord. En zeker niet als dan ook nog deze gedachten moeten worden vervangen door andere gedachten, die realistischer zouden zijn. Nee, het leven IS kut als je een start hebt gehad zoals sommigen van ons. Waarom moet dat ontkent worden? Het is mijn realiteit. Jullie vinden het leuk om in je leven te zijn - dat is jullie realiteit. Of je vind jezelf de moeite waard om in leven te zijn. Maar dat is gewoon niet zo voor een heleboel andere mensen. Momenteel zijn er vijf zelfmoorden per dag en dat is zonder de verkapte zelfmoorden. Dat zijn geen mensen met oncomfortabele gevoelens die het niet zo fijn vinden om nuchter te zijn. Nee, dat zijn diep wanhopige mensen in een afschuwelijke realiteit, waar geen ruimte voor is. Want we schijnen niet goed te denken (alwéér niet) en alles verstandelijk te moeten kunnen benaderen. Zum Kotzen.

Sorry voor deze rant, maar weet je, soms is het gewoon veel beter om het kutgevoel in dit kut leven te verdoven. Is het gewoon al geweldig dat mensen er die dag zijn, of ze nu gebruiken of niet.

Klik om te vergroten...

Vervelend dat je je zo voelt en jammer dat je er zo over denkt. Ik weet echter uit eigen ervaring dat het tij wèl kan keren en zie dat bij velen om me heen.

Van mensen die te maken hebben gehad met 'oncomfortabele' gevoelens tot mensen die gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid hebben meegemaakt in oorlogen verderop. En allerlei zaken daar tussenin, mishandeling, verkrachting, relaties met narcisten, etc.

Dus ik draag ook graag de hoop uit dat het wèl kan. Maar makkelijk is het niet, zeker niet....

01-01-2024, 00:00

#14

ondanks dat ik zei dat ik geen emoties meer ervaarde zijn ze weer terug als nooit te voren
ergens blij dat ik ze nog heb ergens minder blij maarja gevoelens horen erbij ben (gelukkig dan wel soms ) geen robot

also heb weer gedacht aan zelfmoord natuurlijk met een mes op me pols maar blijkbaar is er nog steeds die innerlijke drang/dwang wat me ik overneemt en en me tegenhoud om het uit te voeren

01-01-2024, 00:00

#15

CaRRita zei:

Ik hoor dit wel vaker. Alleen heb ik altijd het idee dat het dan om weet ik veel, gepest worden op school gaat ofzo. Zoals gezegd: oncomfortabele gevoelens. Nooit over echt zulke zware gevoelens dat inderdaad zelfmoord het enige is wat dan mogelijk lijkt. Want hoe kun je nou met aandacht en geduld en liefde enzo naar jezelf kijken als je systematisch als stront bent behandeld? Er is mij wel heel goed duidelijk gemaakt dat ik niets waard ben hoor. Dus het enige dat ik kan doen, is het verdoven en er tegen vechten en het verstoppen. Want het is te groot en te pijnlijk om er doorheen te gaan.

Ik weet dat het allemaal vanuit goede bedoelingen wordt gezegd (natuurlijk), maar als we het over oncomfortabele gevoelens hebben, voel ik me totaal niet begrepen of gehoord. En zeker niet als dan ook nog deze gedachten moeten worden vervangen door andere gedachten, die realistischer zouden zijn. Nee, het leven IS kut als je een start hebt gehad zoals sommigen van ons. Waarom moet dat ontkent worden? Het is mijn realiteit. Jullie vinden het leuk om in je leven te zijn - dat is jullie realiteit. Of je vind jezelf de moeite waard om in leven te zijn. Maar dat is gewoon niet zo voor een heleboel andere mensen. Momenteel zijn er vijf zelfmoorden per dag en dat is zonder de verkapte zelfmoorden. Dat zijn geen mensen met oncomfortabele gevoelens die het niet zo fijn vinden om nuchter te zijn. Nee, dat zijn diep wanhopige mensen in een afschuwelijke realiteit, waar geen ruimte voor is. Want we schijnen niet goed te denken (alwéér niet) en alles verstandelijk te moeten kunnen benaderen. Zum Kotzen.

Klik om te vergroten...

Geen sorry nodig hoor, ik begrijp je invalshoek denk ik.

Heb eigenlijk 2 dingen die ik erover wil zeggen:

Ten eerste heb ik in de afgelopen jaren gesprekken gehad met mensen met daadwerkelijke zware trauma's/PTSS en toen is me wel duidelijk geworden dat dat echt een andere categorie is en daarvoor eerst traumatherapie nodig is om überhaupt op het punt te komen waar je kunt gaan nadenken over jezelf confronteren met je gevoelens. Dus wat betreft dat denk ik inderdaad dat dit niet afdoende is. En wellicht zijn er nog meer.

En dan een kleine "correctie" op jouw post:

Ik doelde niet op dat men slechts oncomfortabele gevoelens heeft en dat men dat dan moet gaan voelen (al kan dat zeker ook en is dat imo erg aan te raden). Ik bedoel dat men emoties, lichte tot verschrikkelijke (maar geen PTSS met flashbacks en dergelijke) emoties heeft en dat wanneer men deze gevoelens recht aankijkt zonder weerstand ertegen, dat ze dan vanuit dat "licht" gezien als (vaak zeer) oncomfortabele sensaties ervaren worden. En dat je er dan daadwerkelijk doorheen kunt werken: het doorvoelen. Met weerstand tegen de emotie is dit niet mogelijk, omdat de emotie zo niet diep genoeg gepenetreerd wordt tot aan zijn kern. Ik heb het hier dan trouwens ook over mogelijk zeer negatieve emoties, omdat met deze directe perceptie het kijken naar/voelen van emoties terug wordt gebracht naar puur kijken/voelen. Ik zeg niet dat dit makkelijk is, maar dat het heel goed mogelijk is. En ook nogmaals: PTSS met flashbacks en dergelijke is wat anders.

Je doet ook een aanname met dat "wij onze levens leuk vinden". Maar dat is nou juist de reden dat ik hierover begin, mijn leven begint nu pas leuk te worden dóór deze manier van kijken. Niet altijd. Soms ben ik weer terug naar het oude in mijn hoofd zitten malen (waar ik dus niet echt de emotie kan doorvoelen). Maar steeds vaker brengt dit kijken mij dus wel in de staat dat ik mijn leven leuk vindt. Ik post hier deze berichten om aan te geven: hé, dit helpt mij. Misschien jou ook.

CaRRita zei:

Sorry voor deze rant, maar weet je, soms is het gewoon veel beter om het kutgevoel in dit kut leven te verdoven. Is het gewoon al geweldig dat mensen er die dag zijn, of ze nu gebruiken of niet.

Klik om te vergroten...

Wellicht soms. Maar aan de andere kant: iemand kan mogelijk door zijn/haar gevoelens heen werken met deze "methode" vrede met zichzelf en geluk gaan ervaren.

01-01-2024, 00:00

#16

LucidLucy zei:

Vervelend dat je je zo voelt en jammer dat je er zo over denkt. Ik weet echter uit eigen ervaring dat het tij wèl kan keren en zie dat bij velen om me heen.

Van mensen die te maken hebben gehad met 'oncomfortabele' gevoelens tot mensen die gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid hebben meegemaakt in oorlogen verderop. En allerlei zaken daar tussenin, mishandeling, verkrachting, relaties met narcisten, etc.

Dus ik draag ook graag de hoop uit dat het wèl kan. Maar makkelijk is het niet, zeker niet....

Klik om te vergroten...

Zag niet dat je had gepost in de tussentijd, maar fijn dat je er ook zo over denkt!

Het zijn niet alleen maar "oncomfortabele gevoelens". Het is het hele spectrum aan emoties wat op deze manier ervaren en doorvoelt kan worden, míts iemand het kan opbrengen om een klein beetje "afstand" tussen de emotie en zichzelf te creëren, zodat je niet meer meegaat in de emotie, maar deze kan bekijken en doorvoelen: er doorheen kan werken.

01-01-2024, 00:00

#17

robinjoo1 zei:

ik heb me begin mei gemeld bij Antes en toen op de wachtlijst gezet voor cgt + gesprekken in dordrecht duurt het nog 5 maandn !!! eerdat ik geholpen wordt wat een kut zooi

Klik om te vergroten...

Ik ben ook client bij Antes Dordrecht. Mijn meest recente intake (heb er heel wat op m'n naam staan) duurde bijna een jaar. Nu eindelijk een begin gemaakt. Op een gegeven moment nodigen ze je uit voor de startgroep. Feitelijk weer een soort wachtkamer, maar dan met basic groepstherapie elke week. Afhankelijk van de groep kan dit best nuttig zijn. Hoop dat ze je snel uit gaan nodigen, en wie weet tot ziens

01-01-2024, 00:00

#18

dupont zei:

Ik gun het jou zo kerel want je bent een fijne vent en je verdient het om dat zelf ook te zien en te gaan voelen.

Klik om te vergroten...

@robinjoo1 , helemaal daarmee eens ! Je bent het waard !

01-01-2024, 00:00

#19

Mindless zei:

Ten eerste heb ik in de afgelopen jaren gesprekken gehad met mensen met daadwerkelijke zware trauma's/PTSS en toen is me wel duidelijk geworden dat dat echt een andere categorie is en daarvoor eerst traumatherapie nodig is om überhaupt op het punt te komen waar je kunt gaan nadenken over jezelf confronteren met je gevoelens.

Klik om te vergroten...

Juist. En als iemand hier serieus over zelfmoord praat, dan hebben we het dus natuurlijk over een andere categorie.

En misschien nog even ter verduidelijking: Chronische PTSD is een vorm waarbij mensen zó lang en zó frequent aan overweldigende gebeurtenissen hebben blootgestaan, dat er duidelijk veranderingen in hun hersenen te zien zijn. Zij hebben geen flashbacks of nachtmerries, want de trauma's zijn totaal geïntegreerd in hun persoonlijkheid en hun zijn. Daarom kunnen wij (want geen verassing; ik ben zo iemand) ons nooit veilig voelen. Wij weten eenvoudigweg niet hoe dat is. Wij kennen dat niet meer. Onze hersenen zijn in een constante staat van totale alertheid en verdediging. Dat is nodig geweest omdat wij anders dood zouden gaan. Natuurlijk weten we verstandelijk dat er nu een andere werkelijkheid is. Alleen onze hersenen kunnen die stap niet zomaar maken. Het voelt letterlijk alsof we dood zullen gaan als we die gevoelens omhoog gaan halen. Dat is niet oncomfortabel. Dat is doodsangst.

Natuurlijk is het fijn dat je iets gevonden hebt dat voor jou werkt. Het is ook heel zorgzaam dat je dat wil delen. Alleen heb ik het idee dat er hier soms wat kort door de bocht wordt gegaan. Dat mensen zó graag willen adviseren, dat ze vergeten naar de unieke omstandigheden te kijken. Een beetje het sympathie vs empathie verhaal.

01-01-2024, 00:00

#20

Kijk toch uit. Straks beland je weer op de spoedeisende hulp

Mijn weg naar herstel (en andere dingetjes)

Een reactie plaatsen