''Hoe dat zo?'', vraag ik me nu af als de persoon zijnde die de serotonineslurper tot zich heeft genomen.Dat een serotonineslurper gewoon niet meer werkt voor mij. Punt.
Heel typisch is dan weer dat ik tot dit inzicht ben gekomen terwijl ik niet eens zelf die serotonineslurper tot me heb genomen.
Naar aanleiding van een video ben ik begin deze week weer eens begonnen met langdurige meditatie: elke dag 's ochtends van 7 tot 8 uur zittend mediteren met de ogen dicht. Misschien dat mensen van mij denken dat ik dit altijd doe gezien mijn vele praten over meditatie, maar al een hele tijd pas ik eerder mindfulness toe dan dat ik echt strikt gezien mediteer. En ik zie nu hoe dat een manier van mij was om echte meditatie te vermijden. Want wat een zwaar eerste uur van de dag is dat zeg... Op momenten wil je echt uit je huid kruipen zo oncomfortabel is het. Maar op andere momenten vind je de 'zone' en er is geen beter gevoel dan dat. Pure voldoening. 1 dag zat het er gewoon niet in en kon (of wou) ik me er niet aan overgeven. Alle andere dagen kwam ik de meditatie uit met een gevoel dat ik dat eerste uur van de dag niet beter kon besteden dan dat ik had gedaan. En ervoer ik de rest van de dag een kalmte en een energie en positiviteit die alles wat moest gebeuren zoveel makkelijker, mooier en leuker maakte.
En dan denk je achteraf... hoe erg kun je jezelf misleiden door te denken dat dit niet nodig is. Ik neem me in ieder geval voor om hiermee door te gaan.
Leuk!O.a. door jou ben ik me de laatste tijd aan het verdiepen in meditatie![:grin:]()
Leuk!
En wil het mediteren wat lukken?
Mooi! Ik heb dit vroeger best vaak gedaan en kwam ook vaak in de "zone". Als ik daar in kwam begon ik trillingen te zien wat je kan vergelijk met het eerste kwartier a half uur met psilo's op. Serene rust en zorgeloosheid en volledig in het "nu".Naar aanleiding van een video ben ik begin deze week weer eens begonnen met langdurige meditatie: elke dag 's ochtends van 7 tot 8 uur zittend mediteren met de ogen dicht. Misschien dat mensen van mij denken dat ik dit altijd doe gezien mijn vele praten over meditatie, maar al een hele tijd pas ik eerder mindfulness toe dan dat ik echt strikt gezien mediteer. En ik zie nu hoe dat een manier van mij was om echte meditatie te vermijden. Want wat een zwaar eerste uur van de dag is dat zeg... Op momenten wil je echt uit je huid kruipen zo oncomfortabel is het. Maar op andere momenten vind je de 'zone' en er is geen beter gevoel dan dat. Pure voldoening. 1 dag zat het er gewoon niet in en kon (of wou) ik me er niet aan overgeven. Alle andere dagen kwam ik de meditatie uit met een gevoel dat ik dat eerste uur van de dag niet beter kon besteden dan dat ik had gedaan. En ervoer ik de rest van de dag een kalmte en een energie en positiviteit die alles wat moest gebeuren zoveel makkelijker, mooier en leuker maakte.
En dan denk je achteraf... hoe erg kun je jezelf misleiden door te denken dat dit niet nodig is. Ik neem me in ieder geval voor om hiermee door te gaan.
Geen zorgen het is niet eng, maar kan wel oncomfortabel zijn.Ik heb eerlijk gezegd nog geen echte stappen gemaakt. Ik ben bezig met het voorwerk. Ik ben me pas sinds kort bewust dat ik bang ben voor dit en er daarom nooit iets mee gedaan heb. Ik ben nu wel in actie gekomen en ga stappen zetten![:coldsweat:]()
Geen zorgen het is niet eng, maar kan wel oncomfortabel zijn.
Tip is dus om of 's ochtends vroeg voor zonsopkomst of 's avonds te mediteren. Dan is de geest over het algemeen rustiger. En voor de rest: gewoon doen. Maakt niet uit als er onprettige gevoelens zijn. Dat zegt niet dat je meditatie niet goed is. Het doel is niet om je geest stil te maken, maar om je bewust te zijn van je geest. O ja, zorg voor een rechte rug, zeer belangrijk dit.
Succes!
Dat is ook het fijne eraan als support hebt. ☺👍
De meest vreemde trip! Des te meer omdat iedereen doet alsof het geen trip is.De echte trip is het alledaags leven.
Gewoon doen alsof er niks aan de hand is. Doorgaan met waar je mee bezig denkt te zijn. Dat hoort zo. Loopt u verder, hier is niks te zien.De meest vreemde trip! Des te meer omdat iedereen doet alsof het geen trip is.![:sweatsmile:]()
Gewoon doen alsof er niks aan de hand is. Doorgaan met waar je mee bezig denkt te zijn. Dat hoort zo. Loopt u verder, hier is niks te zien.
Ja, op die manier.Nee het gaat inderdaad over de toekomst, dus in dat geval zouden mensen of wezens uit de toekomst een simulatie van hun voorouders gemaakt kunnen hebben. Wij zouden dan dus virtuele voorouders kunnen zijn.
Als iemand die bewustzijn als fundamenteel ziet, is het moeilijk te geloven dat wij met ons totale wezen "in" iets zitten. Daarom zie ik simulaties eerder als iets wat potentieel ín ons geprojecteerd wordt, maar dat wij altijd een deel realiteit ervaren, namelijk: onszelf.Opzich een interessante vraag, maar voor de vraag of we in een simulatie leven is het niet echt relevant hoe die simulatie tot stand is gekomen. Mij lijkt het trouwens aannemelijker dat zo'n simulatie zich in een computer bevind, maar dat kunnen we nooit weten als wij zelf de simulatie zijn. Net zoals dat Mario niet zou kunnen weten, dat hij zich in een nintendo bevindt.
Oké ik begrijp jeIk denk dat je me niet helemaal goed begrijpt. Ik heb hier namelijk niet over een simulatie ala the matrix waarbij wij ergens anders nog fysiek bestaan en ons bewustzijn is geupload in de simulatie maar dat ons bewustzijn en alles wat wij als onze werkelijkheid ervaren gesimuleerd is.
Wat als een (voor ons) alien intelligentie werelden kan creëren/genereren die niets met hun eigen realiteit gemeen hebben? Ik denk dan even aan de reports over DMT.Als onze werkelijkheid een simulatie is, dan volgt daar vanzelfsprekend uit dat de simulatie de spelregels van onze werkelijkheid bevat. Want die spelregels zijn dan gewoon in geprogrammeerd en juist die programmering bepaald onze werkelijkheid in dat geval. Maarja of onze werkelijkheid nou een simulatie is of niet doet verder weinig af aan onze ervaring en daarom maakt het voor ons leven eigenlijk niks uit.
Ja, ik begrijp je nu.Wat ik hierboven uitleg gaat verder dan dat, dat werkelijk ons hele universum een grote simulatie is. Ik zeg overigens niet dat het perse zo is, maar dat de kans heel aannemelijk is als je de ontwikkeling van technologie en de behoefte van ons om simulaties te maken bekijkt.
Wat als wij die geavanceerde samenleving/intelligentie zijn/waren en dat wij onszelf in een simulatie hebben gestopt.Volgens mij zijn we het er over eens dat simulaties steeds realistischer worden en in de toekomst zeer waarschijnlijk niet meer van echt te onderscheiden zijn, dat haalde je zelf namelijk ook eerder aan. Als dat zo is, dan is het niet heel aannemelijk dat dit de eerste keer is dat het gebeurd en is het dus aannemelijker dat dit al vele malen eerder is gebeurd en dat wij dus letterlijk het resultaat zijn van een simulatie die ooit door een geavanceerde samenleving is gemaakt.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."