Deze hoort meer bij deze topic denk ik
![:)]()
Ik blijf best veel malen over mijn laatste DMT trip anderhalve week geleden. Dmt leerde mij, dat psychedelica mij weinig meer heeft te leren. Vooral hoge doseringen zullen mij niks meer bieden voor "dit" leven.
Dit is namelijk de ultieme grap van psychedelica. Het je laten geloven dat je wat hebt geleerd terwijl je het allang wist. We konden er alleen niet meer bij komen. Het boek met die kennis ligt te hoog waardoor psychedelica het trappetje kan zijn om erbij te kunnen (zie het als zo'n boekenkast waar een trap bij nodig is om bij de hogere gelegen boeken te kunnen komen, waar dus psychedelica de trap is en boeken de kennis). Maar we hebben dat boek al wel, alleen hij was uit het zicht of we konden er niet meer bij.
Dit veroorzaakt bij mij meteen een kronkel want hoe kan een psychedelica mij leren dat psychedelica mij niet nieuws meer kan leren? Dit zou ook de rede zijn waarom psychedelica niet altijd meer een ontspannen moment voor mij is, wat vroeger wel het geval was.
Het meest vreemde eigenlijk wel is dat DMT mij, in die enkele minuten, dingen liet zien dat ik alleen voor mezelf mag houden. Want als ik ze zou delen of omschrijven (als dat überhaupt al lukt) dan zou ik bij vele hun (levens)pad verstoren. Maar deze dingen zijn best verontrustend en ik weet dus niet zo goed wat ik er mee moet.
Dus ga het wel globaal omschrijven.
Het heeft er onder anderen heel veel mee te maken dat we helemaal geen "trap" nodig hebben. Maar ook wat voor consequenties het heeft als we die trap wel of juist niet gaan gebruiken. Stomme ook is dat we dankzij een trap bepaalde kennis in de verte zien liggen. Dit kan alleen met behulp van die trap. Alleen die zelfde trap zal er ook voor zorgen dat we er nooit bij kunnen komen. Alleen
zonder trap zullen we ooit bij die kennis kunnen komen. Het zou zo maar kunnen zijn dat we door de trap wel weten dat bepaalde kennis bestaat, maar juist daardoor nooit bij die kennis kunnen komen. Die trap zal immers nooit lang genoeg zijn of worden, om bij die boeken te kunnen komen.
Het is doordat we het eindpunt al zien en we dus daarop gefocust raken, we de route daar naar toe niet meer zien en we daarom verdwalen.