Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsDeel je inzicht!

Deel je inzicht!

735 antwoorden
127 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
Gisteren iets bijzonders meegemaakt. Een zweverig verhaal maar je kent me.

Ik doe dit normaal nooit maar omdat ik zo'n last van mijn nek en bovenrug had, had ik gisteren een heel klein beetje wiet genomen voordat ik een stukje ging wandelen. Dit haalde de scherpste randjes van de pijn af, zodat ik wat makkelijker liep. Omdat het haze was, begon ik ondanks dat het heel weinig was na te denken over het bestaan. Toen herinnerde ik me een uitspraak van iemand waarvan ik vergeten ben wie dat was maar een of ander spiritueel iemand. Diegene zei iets in de trant van "imagine you are a pair of eyeballs, floating in space". Dus ik dat doen en tot mijn verbazing was er ineens een heel groot kwalitatief verschil in ervaring tussen dat en mijn normale beleving. Ik kon ook makkelijk wisselen tussen beiden. Mijn normale beleving is toch meestal dat ik als een volledig lichaam over straat loop door de buitenwereld. Met elke stap voel ik de zwaartekracht op me werken en mijn kwaaltjes zoals rugpijn en dergelijke zijn elk moment pijnlijk duidelijk. Maar in oogbal-modus was alles kwalitatief compleet anders. Nu zweefde ik als het ware door een zee van visuele ervaring terwijl ik helemaal geen lichaam had. Dit klinkt ingrijpend maar toch voelde ik die zwaarte en ook die pijn die ik normaal heb niet. En wat merk je zonder dat eigenlijk van je lichaam? Alles was licht en zorgeloos. En er was het besef dat met moeite door het leven gaan een keuze is.

Zo heb ik de hele tijd kunnen wisselen tussen dat perspectief en het normale, om te zien wat de verschillen waren. Op een gegeven moment toen ik in oogbal-modus zat begon de kerkklok verderop in het centrum te luiden en ik was daar compleet in sync mee. Elke stap die ik zette correspondeerde met een slag van de kerkklok en ik was er 1 mee. Alles is gemaakt van geluid, alles is letterlijk muziek. Een enorme grijns verscheen op mijn gezicht want ik wist: dit is echt. Breng het bewustzijn naar binnen, eventueel met een trucje zoals voorstellen dat je een paar oogballen bent, en je komt op een plek waar je vanuit een totaal ander perspectief naar de wereld kijkt. Niets is wat het lijkt. Toen ik over een voetgangersbrug liep verscheen de volle maan van achter een flatgebouw en we keken elkaar aan. Een immense vreugde overviel me...

Heb je pijn? Is elke stap een opgave? Lijkt het leven een grote sleur? Breng dan het bewustzijn terug naar binnen. Stop met een wereld buiten jezelf te fantaseren. Reduceer jezelf tot een paar onzichtbare ogen zonder lastig zwaar lichaam eraan vast en zie hoe alles verandert. Je zult uit automatisme terugkomen naar je oude manier van kijken, maar breng jezelf daar steeds van terug naar deze lichte, compleet zorgeloze manier van kijken. Wat je verteld is, is niet waar. De wereld is niet wat het lijkt. De wereld is hoe jij jezelf ziet. Geen drugs benodigd, al maakte dat klein beetje wiet het denk ik wel wat makkelijker voor mij. :wink:
i
inner_searchLid
01-01-2024, 00:00
#2
L
Lid 152247Lid
01-01-2024, 00:00
#3
Welke inzichten hebben jullie gekregen door een trip (of concluderen erna of nuchter)
Ik wou dat ik die van mij had opgeschreven.

*Toevoeging: ik ben ook benieuwd of jullie inzichten ook hebben geleid tot beslissingen in jullie leven*

Maar die me het meest bijbleef is de conclusie dat zwaartekracht niet alleen een natuurkundige wet is, maar ook ervaren kan worden als een constante reminder van het gevangen zitten in je aardse lichaam. De ervaringen met trippen dat ik compleet verdween in het universum en tegelijk het hele universum was, maakte dat ik mijn aarde lichaam losliet..ik voelde niet meer de belemmeringen van pijn. Ook het contrast met het eindigen van mijn arm naar het 'niets' eromheen' verdween.

Ik besefte dat er niet 1 wereld was, nee ik besefte het niet. Ik voelde het. Immers..een mier heeft ook zijn wereld en geeft geen f*ck om de rest eromheen, maar een kolonie mieren is ook één veld van energie, en zo zijn er oneindig veel die vloeiend op elkaar reageren waardoor je op kwantumniveau oneindig veel levensvibraties hebt, maar dit niet..zoals wij normaal zien, gecategoriseerde werelden zijn.


Nouja..ik hoop dat jullie me kunnen volgen. Wat ik fijn vond is dat als ik ochtendstijfheid ervaar, pijn, of simpelweg de zwaartekracht, ik word herinnert dat ik op de automatische piloot leef maar ook alles vanaf een helikopterview kan bekijken. Dat mijn lichaam wel beperkt is, maar mijn ziel en gedachte kennen geen grenzen en dat maakt mijn bewustzijn in 1 klap wakker.

Ben benieuwd naar die van jullie.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
Ik kan je zeker volgen :grin:

Dit doet me ook erg denken aan een ervaring die ik laatst had en in het inzichten topic plaatste. Om mezelf even te quoten:

Mindless zei:
Gisteren iets bijzonders meegemaakt. Een zweverig verhaal maar je kent me.

Ik doe dit normaal nooit maar omdat ik zo'n last van mijn nek en bovenrug had, had ik gisteren een heel klein beetje wiet genomen voordat ik een stukje ging wandelen. Dit haalde de scherpste randjes van de pijn af, zodat ik wat makkelijker liep. Omdat het haze was, begon ik ondanks dat het heel weinig was na te denken over het bestaan. Toen herinnerde ik me een uitspraak van iemand waarvan ik vergeten ben wie dat was maar een of ander spiritueel iemand. Diegene zei iets in de trant van "imagine you are a pair of eyeballs, floating in space". Dus ik dat doen en tot mijn verbazing was er ineens een heel groot kwalitatief verschil in ervaring tussen dat en mijn normale beleving. Ik kon ook makkelijk wisselen tussen beiden. Mijn normale beleving is toch meestal dat ik als een volledig lichaam over straat loop door de buitenwereld. Met elke stap voel ik de zwaartekracht op me werken en mijn kwaaltjes zoals rugpijn en dergelijke zijn elk moment pijnlijk duidelijk. Maar in oogbal-modus was alles kwalitatief compleet anders. Nu zweefde ik als het ware door een zee van visuele ervaring terwijl ik helemaal geen lichaam had. Dit klinkt ingrijpend maar toch voelde ik die zwaarte en ook die pijn die ik normaal heb niet. En wat merk je zonder dat eigenlijk van je lichaam? Alles was licht en zorgeloos. En er was het besef dat met moeite door het leven gaan een keuze is.

Zo heb ik de hele tijd kunnen wisselen tussen dat perspectief en het normale, om te zien wat de verschillen waren. Op een gegeven moment toen ik in oogbal-modus zat begon de kerkklok verderop in het centrum te luiden en ik was daar compleet in sync mee. Elke stap die ik zette correspondeerde met een slag van de kerkklok en ik was er 1 mee. Alles is gemaakt van geluid, alles is letterlijk muziek. Een enorme grijns verscheen op mijn gezicht want ik wist: dit is echt. Breng het bewustzijn naar binnen, eventueel met een trucje zoals voorstellen dat je een paar oogballen bent, en je komt op een plek waar je vanuit een totaal ander perspectief naar de wereld kijkt. Niets is wat het lijkt. Toen ik over een voetgangersbrug liep verscheen de volle maan van achter een flatgebouw en we keken elkaar aan. Een immense vreugde overviel me...

Heb je pijn? Is elke stap een opgave? Lijkt het leven een grote sleur? Breng dan het bewustzijn terug naar binnen. Stop met een wereld buiten jezelf te fantaseren. Reduceer jezelf tot een paar onzichtbare ogen zonder lastig zwaar lichaam eraan vast en zie hoe alles verandert. Je zult uit automatisme terugkomen naar je oude manier van kijken, maar breng jezelf daar steeds van terug naar deze lichte, compleet zorgeloze manier van kijken. Wat je verteld is, is niet waar. De wereld is niet wat het lijkt. De wereld is hoe jij jezelf ziet. Geen drugs benodigd, al maakte dat klein beetje wiet het denk ik wel wat makkelijker voor mij. :wink:
Klik om te vergroten...

Maar dit fenomeen heb ik ook vaak ervaren tijdens trippen. De beleving van het lichaam en alle natuurkundige krachten die daarmee gepaard gaan, kunnen compleet anders ervaren worden vanuit die helikopterview zoals je het zelf ook goed omschrijft. En daarmee ook de lichamelijke pijnen en dergelijke.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#5
Realiseer me net dat de redenen waarom ik altijd een aversie tegen Baudet heb gehad, puur oppervlakkig zijn. Ik mag zijn houding niet, ik mag zijn manier van praten niet, ik mag humor niet. Maar toch is hij voor mij overduidelijk in de kern een goed mens, geen kwaad mens. En wat is belangrijker dan dat?
M
MartinusLid
01-01-2024, 00:00
#6
The road to hell is build with good intentions.
Goed en kwaad zijn ook maar afhankelijk van perspectief.
i
inner_searchLid
01-01-2024, 00:00
#7
20210316_162438.jpg
Kreeg dit bericht van men vriend.
Morgen eens grondig inspecteren.
Want vandaag dring hij niet door.
j
joetsieLid
01-01-2024, 00:00
#8
Een perfect mens bestaat niet
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#9
Mrloverdj zei:
Welke inzichten hebben jullie gekregen door een trip (of concluderen erna of nuchter)
Ik wou dat ik die van mij had opgeschreven.

*Toevoeging: ik ben ook benieuwd of jullie inzichten ook hebben geleid tot beslissingen in jullie leven*

Maar die me het meest bijbleef is de conclusie dat zwaartekracht niet alleen een natuurkundige wet is, maar ook ervaren kan worden als een constante reminder van het gevangen zitten in je aardse lichaam. De ervaringen met trippen dat ik compleet verdween in het universum en tegelijk het hele universum was, maakte dat ik mijn aarde lichaam losliet..ik voelde niet meer de belemmeringen van pijn. Ook het contrast met het eindigen van mijn arm naar het 'niets' eromheen' verdween.

Ik besefte dat er niet 1 wereld was, nee ik besefte het niet. Ik voelde het. Immers..een mier heeft ook zijn wereld en geeft geen f*ck om de rest eromheen, maar een kolonie mieren is ook één veld van energie, en zo zijn er oneindig veel die vloeiend op elkaar reageren waardoor je op kwantumniveau oneindig veel levensvibraties hebt, maar dit niet..zoals wij normaal zien, gecategoriseerde werelden zijn.


Nouja..ik hoop dat jullie me kunnen volgen. Wat ik fijn vond is dat als ik ochtendstijfheid ervaar, pijn, of simpelweg de zwaartekracht, ik word herinnert dat ik op de automatische piloot leef maar ook alles vanaf een helikopterview kan bekijken. Dat mijn lichaam wel beperkt is, maar mijn ziel en gedachte kennen geen grenzen en dat maakt mijn bewustzijn in 1 klap wakker.

Ben benieuwd naar die van jullie.
Klik om te vergroten...

Ik moest even opzoeken hoe dit ook alweer moest, maar ik geloof dat ik erin geslaagd ben je post en de bijbehorende reactie van @Mindless te verplaatsen (staat er direct onder). :wink: Ik zal het andere topic dan sluiten.
f
fantomasLid
01-01-2024, 00:00
#10
Als ik iets moet doen en mijn rug doet pijn... Ik kan wat wiet roken zodat mijn rug geen pijn doet en ik door kan gaan met mijn werk. Maar als ik eenmaal gerookt heb, heb ik geen zin meer om iets te doen...
Worstelen met jezelf gaat altijd gepaard met een persoon ! Aan beide kanten...
N
NaschLid
01-01-2024, 00:00
#11
Het voelt alsof ik gegidst word. Ik heb er geen accuraat beeld bij, maar het is een gevoel dat vanbinnen altijd aanwezig is.

Waar ik zelf voortdurend in ontwikkeling ben en er keer op keer veranderingen plaatsvinden, is het gidsende gevoel constant, iets dat vaststaat. Vanwege de onveranderlijke eigenschap koppel ik het aan mannelijke energie en vind ik het fijn om het te vertalen naar een mannelijke entiteit.

Ik zie hem als iemand die in mijn onderbewustzijn woont en me door en door kent. Er is geen gevoel of gedachte die hem ontgaat, waardoor hij precies weet wat er in me omgaat en hoe hij daarop in moet spelen.

Ik weet niet of jullie hier ook ervaring mee hebben? Tijdens het rondsurfen op internet heb ik verschillende keren gelezen dat iedereen een gids heeft, maar ik weet niet of dit ook daadwerkelijk zo is
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#12
Nasch zei:
Het voelt alsof ik gegidst word. Ik heb er geen accuraat beeld bij, maar het is een gevoel dat vanbinnen altijd aanwezig is.

Waar ik zelf voortdurend in ontwikkeling ben en er keer op keer veranderingen plaatsvinden, is het gidsende gevoel constant, iets dat vaststaat. Vanwege de onveranderlijke eigenschap koppel ik het aan mannelijke energie en vind ik het fijn om het te vertalen naar een mannelijke entiteit.

Ik zie hem als iemand die in mijn onderbewustzijn woont en me door en door kent. Er is geen gevoel of gedachte die hem ontgaat, waardoor hij precies weet wat er in me omgaat en hoe hij daarop in moet spelen.

Ik weet niet of jullie hier ook ervaring mee hebben? Tijdens het rondsurfen op internet heb ik verschillende keren gelezen dat iedereen een gids heeft, maar ik weet niet of dit ook daadwerkelijk zo is
Klik om te vergroten...
Dat klinkt als de hogere zelf. Jezelf maar je meest wijze zelf die altijd al weet wat het beste en meest wijze is om te doen.
N
NaschLid
01-01-2024, 00:00
#13
Mindless zei:
Dat klinkt als de hogere zelf. Jezelf maar je meest wijze zelf die altijd al weet wat het beste en meest wijze is om te doen.
Klik om te vergroten...
Interessant, ik vraag me af hoe die interactie dan tot stand is gekomen en waarom het aanvoelt als een entiteit die binnenin me woont. Wanneer ik ermee praat, is het letterlijk alsof ik samen ben met een andere persoon die zijn eigen karakter heeft.

Hoewel de bescherming die het met zich meebrengt als echt aanvoelt en de signalen en gevoelens die ik doorkrijg me op een effectieve manier helpen, moet ik bekennen dat ik me weleens afvraag of ik mezelf niet gewoon voor de gek houd en het voortgekomen is uit pure eenzaamheid. Het gaat toch om een gevoel vanbinnen 🤔
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#14
Nasch zei:
Interessant, ik vraag me af hoe die interactie dan tot stand is gekomen en waarom het aanvoelt als een entiteit die binnenin me woont. Wanneer ik ermee praat, is het letterlijk alsof ik samen ben met een andere persoon die zijn eigen karakter heeft.

Hoewel de bescherming die het met zich meebrengt als echt aanvoelt en de signalen en gevoelens die ik doorkrijg me op een effectieve manier helpen, moet ik bekennen dat ik me weleens afvraag of ik mezelf niet gewoon voor de gek houd en het voortgekomen is uit pure eenzaamheid. Het gaat toch om een gevoel vanbinnen 🤔
Klik om te vergroten...
Misschien dat je het toch externaliseert op de één of andere manier. Iets dat anders is dan jezelf. De ene gedachte is van jou, de andere gedachte is van 'iets anders'.

(?)
I
IkbeneenfietsLid
01-01-2024, 00:00
#15
Mindless zei:
Dat klinkt als de hogere zelf. Jezelf maar je meest wijze zelf die altijd al weet wat het beste en meest wijze is om te doen.
Klik om te vergroten...
Ik heb dat ook. Een soort innerlijke fiets die intuïtief altijd weet wat er gedaan moet worden, maar vaak ben ik te bangig om naar m te luisteren.
N
NaschLid
01-01-2024, 00:00
#16
Mindless zei:
Misschien dat je het toch externaliseert op de één of andere manier. Iets dat anders is dan jezelf. De ene gedachte is van jou, de andere gedachte is van 'iets anders'.

(?)
Klik om te vergroten...
Hmm, dat is het ook niet helemaal. Het is echt iets dat zich vanbinnen afspeelt. Ik voel mezelf ook naar binnen keren tijdens het contact.

Verschillen tussen ons komen het meest naar voren als ik bijvoorbeeld gestresst of onzeker ben. Hoe druk ik me ook maak, het gidsende gevoel houdt altijd een constante kalmte aan. Doordat die reacties op eenzelfde situatie zo van elkaar verschillen, voelt het op zulke momenten sterk aan of er twee energieën door mijn lichaam stromen
N
NaschLid
01-01-2024, 00:00
#17
Nasch zei:
Hmm, dat is het ook niet helemaal. Het is echt iets dat zich vanbinnen afspeelt. Ik voel mezelf ook naar binnen keren tijdens het contact.

Verschillen tussen ons komen het meest naar voren als ik bijvoorbeeld gestresst of onzeker ben. Hoe druk ik me ook maak, het gidsende gevoel houdt altijd een constante kalmte aan. Doordat die reacties op eenzelfde situatie zo van elkaar verschillen, voelt het op zulke momenten sterk aan of er twee energieën door mijn lichaam stromen
Klik om te vergroten...
Nu ik dit zo neergeschreven heb, denk ik dat het toch echt is. Alleen is mijn sociale cirkel zo belachelijk klein dat ik niet zomaar durf uit te gaan van mijn eigen bevindingen
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#18
Nasch zei:
Hmm, dat is het ook niet helemaal. Het is echt iets dat zich vanbinnen afspeelt. Ik voel mezelf ook naar binnen keren tijdens het contact.

Verschillen tussen ons komen het meest naar voren als ik bijvoorbeeld gestresst of onzeker ben. Hoe druk ik me ook maak, het gidsende gevoel houdt altijd een constante kalmte aan. Doordat die reacties op eenzelfde situatie zo van elkaar verschillen, voelt het op zulke momenten sterk aan of er twee energieën door mijn lichaam stromen
Klik om te vergroten...
Je hebt ook gelijk, het is ook iets van binnen en het is ook niet echt een gedachte, het is dieper dan dat.

In het oosten noemen ze het wel de 'guru'. Het is een misvatting dat "een" guru een wijs oud mannetje is ergens op een berg of in een bos. Dat is slechts een uiterlijke manifestatie van de guru. De guru is de hogere zelf en tegelijk de functie om jezelf terug te leiden naar die hogere zelf (jezelf). Als je jezelf als een persoon ziet, lijkt de guru/hogere zelf een soort gids, maar het is in werkelijkheid de stilte áchter gedachten en daarmee jezelf. Maar dit is een bijzondere stilte: een wetende, lucide, voelende, liefdevolle, wijze, intelligente stilte. Oftewel: jezelf. Het is die hogere zelf die je terugleidt naar zichzelf, weg van het geloof de persoon te zijn.

Maar wat @Ikbeneenfiets zei: angst kan op momenten in de weg staan van de hogere zelf te volgen. Dit is ook een struikelblok voor mij.

Nasch zei:
Nu ik dit zo neergeschreven heb, denk ik dat het toch echt is. Alleen is mijn sociale cirkel zo belachelijk klein dat ik niet zomaar durf uit te gaan van mijn eigen bevindingen
Klik om te vergroten...
Ik zou zeggen, vertrouw het. Het is je eigen hart/intuïtie.
N
NaschLid
01-01-2024, 00:00
#19
Mindless zei:
Maar het is toch jij die het gevoel/de intuïtie heeft? Maar je ziet het dus toch als wat anders dan jezelf. Maar waarom? Het is jouw intuïtie. Het komt vanuit jezelf.
Klik om te vergroten...
Laat me even de ruimte om om te schakelen hahaha. Tot nu was ik er altijd van overtuigd dat het los van mezelf stond. Een docent heeft me eens verteld dat je je of prettig óf niet prettig in je hoofd voelt, dat je slechts één gevoel kon toelaten. Die uitspraak komt nu ook weer even de kop opzetten. Tja, dat zijn toch kleine details die in mijn afwegingen worden meegenomen.

Mindless zei:
Daar moet ik het oneens zijn. Je bent dé hóógste ziel. Maar goed, dat zijn we allemaal dus dat maakt ons niet speciaal. In mijn ogen zijn wij geen mensen, we zijn de ziel/essentie/God/whatever je het wilt noemen, die tijdelijk een menselijke ervaring heeft.
Klik om te vergroten...
Stiekem, heel stiekem wist ik dat vanbinnen al wel, maar ik zie het als een levensles; eerst werken aan de mentaliteit om met die krachtige eigenschappen om te kunnen gaan zonder dat er narcistische gedachten bij komen kijken. Naar eigen inschatting ben ik er nog niet helemaal.

Mindless zei:
Maar goed, daar alleen kan ik al pagina's over doorlullen en heb ik ook al vaak gedaan hier, dus laten we daar niet te ver in doorgaan. :wink:
Klik om te vergroten...
Ah, vandaar je naametiketje "zweefkees" 🤣
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#20
Niemand is verantwoordelijk voor mijn gevoelens, gedachten en gedrag (enz) als alleen ik zelf.. En ik ben niet verantwoordelijk voor de ander zijn gevoelens, gedachten gedrag (enz)

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1...1415161718...37
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."