welke klinieken vonden jullie het beste?

Oké, dank je Arizona,
Ik hou jullie op de hoogte als het doorgaat.

Waarom willen zoveel mensen naar het buitenland om af te kicken? Terwijl ned heel goeie klinieken heeft

Heb gehoord dat dit de beste is. Jellenek heeft me alleen op basis van een telefoon gesprek afgewezen omdat de o.a. de afstand te groot is zeggen ze.

Flameon zei:

Waarom willen zoveel mensen naar het buitenland om af te kicken? Terwijl ned heel goeie klinieken heeft

Klik om te vergroten...

Nederland loopt achter op het gebied van verslavingszorg in vergelijking met landen als America, Zuid-Afrika, of specifiek de kliniek in Schotland Castle Craig. In Nederland is er bijvoorbeeld nog geen secondary treatment center, wil je een dergelijk intensieve behandeling volgen, dan ben je aangewezen op het buitenland.

Nederland heeft ook erg weinig goede primary treatment centers, er zijn slechts enkele hele goede die zich op wereldniveau kunnen meten. Verslavingszorg staat hier nog in de kinderschoenen, maar gelukkig wordt er hard aan gewerkt dit niveau omhoog te trekken.

Klinieken zoals Jellinek, Brijder, Maliebaan hebben ook een ander beleid, dit is niet gericht op het feit dat verslaving een ziekte is en dat herstel enkel mogelijk is door volledige abstinentie en het volgen van het 12 stappen programma.

Neemt niet weg dat er wel klinieken zoals Jellinek moeten zijn, want niet iedere verslaafde is in staat zo'n zwaar programma te volgen.

je ziet wel dat deze klinieken over gaan met het aanbod van een dergelijk programma, maar is niet te vergelijken zoals het in centra wordt aangeboden in America en Zuid-Afrika.

Dankje voor je uitleg. Ik werk zelf in de verslavingszorg en heb me vaak afgevraagd waarom sommige mensen kiezen voor een afkickactie in het buitenland. Duidelijk nu dus. Blijf inderdaad ook van mening dat veel mensen een buitenlandse afkickactie niet aan kunnen

Beste Arizona,

Ik heb nog nooit eerder gereageerd (nog nooit eerder de behoefte gehad). Maar toen ik je post las, vond ik dat ik wel moest reageren. Ik zou het zonde vinden dat er onwaarheden over bepaalde klinieken wordt verspreid.

Om mijn achtergrond kort weer te geven: ikzelf ben geen gebruiker, maar ben wel werkzaam in één van de klinieken die je beschrijft (Centrum Maliebaan)

Je schrijft het volgende: "klinieken zoals Jellinek, Brijder, Maliebaan hebben ook een ander beleid, dit is niet gericht op het feit dat verslaving een ziekte is en dat herstel enkel mogelijk is door volledige abstinentie en het volgen van het 12 stappen programma"

Ik vind het prima dat je meer informatie geeft over de klinieken, maar tracht de informatie ook juist mee te geven. Genoemde klinieken werken helemaal niet zoals je beschrijft. Als ik vanuit mijn instelling spreek:

- Wij werken vanuit het principe dat verslaving wel een ziekte is. Zie de website www.centrummaliebaan.nl

Inmiddels is wetenschappelijk aangetoond, dat we verslaving moeten beschouwen als:

•een ziekte (psychiatrische stoornis),
•die terugkeert en chronisch kan worden,
•en waaraan een biologische (erfelijke) kwetsbaarheid ten grondslag ligt.
Biologische, psychologische en sociale factoren bepalen of die kwetsbaarheid tot uitdrukking komt

- Daarnaast is abstinentie in de meeste gevallen niet het doel op zich. Het 12stappen plan is voorbehouden aan AA organisaties, genoemde organisaties werken helemaal niet volgens dat principe.

Gelieve je bronnen juist te checken vooraleer je zoiets op het net plaatst.

Goed dat je reageert Terzie, want ben blij the horen dat jullie verslaving zien als een ziekte, dat het chronisch is en in veel gevallen erfelijk bepaald. Dat is een stap in de juiste richting.

Waarom stellen jullie abstinentie in de meeste gevallen niet als doel?

Ik weet dat de Jellinek en Brijder een 12 stappen minesota afdeling hebben, maar is niet te vergelijken met klinieken zoals in bijvoorbeeld Zuid-Afrika, qua structuur en programma aanbod of een kliniek als Castle Craig.

Flameon zei:

Blijf inderdaad ook van mening dat veel mensen een buitenlandse afkickactie niet aan kunnen

Klik om te vergroten...

Deze mening deel ik met je, het is loodzwaar om ver van huis aan je herstel te werken, om over de kosten nog maar niet te spreken. Ik weet dat er plannen zijn om een secondary treatment center op te richten in Nederland, zodat ook deze behandeling voor meer mensen toegankelijk gaat worden en terecht, als iemand wil herstellen, moet er een mogelijkheid zijn ook in Nederland.

Ben net weer terug uit Den Haag, helemaal gaar van de treinreis want het is een heel stuk voor mij.
Over 1 week hoor ik of ze in zee gaan met mij, struikelblok is wel de engelse taal. Ze hebben in Schotland hier al een beetje over geklaagd zeiden ze.
Lijkt wel of ik vroeger veel beter engels kon, als ze me nu vragen iets voor te lezen en te vertalen lijkt het wel of ik dicht klap, en juist woorden tegenkom waar ik nog nooit van gehoord heb.
Als het in Schotland niet doorgaat adviseren ze bij CC Den Haag voor alternatieven bij Jellinek of Mirage (Brijder) kliniek. 1e is dus al afgevallen voor mij.
Nu hoor ik ook van de Maliebaan? Had ik vanmiddag zo even langs kunnen lopen misschien, voor informatie. Als het tenminste in de buurt van het malieveld is.

In de trein had ik trouwens erg leuk oogcontact met een leuke vrouw. Maar ik durfde niet een praatje te maken. Gemiste kans, bovendien wil ik eerst helemaal clean zijn om weer een relatie te beginnen. Al geloof ik ook dat een nieuwe liefde misschien wel zou kunnen helpen. Je bent dan immers verantwoordelijk voor een goede relatie. Dat wil je niet verpesten door weer met die rotzooi verder gaan. Maar goed, ik zie haar natuurlijk nooit meer.

Arizona
Kosten in buitenland zoal castle Craig betaald door AWBZ- clienten zijn onveer 50% afkomstig uit nederland
Verschil zover ik dat meegemaakt heb van klinieken hier en in buitenland is dat counselors/therapeuten in buitenland zelf achtegrond hadden met verslaving dus betere inlevingsvermogen plus dat opleidingen specifiek voor verslavingszorg in UK en USA beter zijn en langer bezig zijn
12 stappen heeft een soort spirituele connotatie en daarom in seculiere maatschappij als nederland minder invloed gehad heefd
Denk in laatste 10/15 jaar verbetering in nederland maar komt over als het wilde westen, overheid, semi-overheid en particuliere iniatieven en ja laten we wel wezen is ook een business
Ben zelf meer van mening dat verslaving meer te maken heeft met bio-chemical (in)balans in de hersenen ipv cognitieve of sociale oorzaken

Ben ooit uit pure frustratie begonnen met coke en wel gelijk die base vorm, Dat was en is het gevolg van problemen met m'n vader. Maar ook omdat ik Asperger heb naar nu blijkt.
M'n verslaving begon met bezoeken aan prostituees, na weer een fikse ruzie thuis ben ik heel bewust op zoek gegaan naar drugs (wist op dat moment helemaal niet wat harddrugs was)
Ging dus in plaats van naar een prostituee op zoek naar een tippelzone, want ik wist dat daar drugs werd gebruikt. Dus gevraagd aan z'on meid of zij aan iets kon komen om samen te gebruiken. Nou wilde ze wel maar nooit met heroine beginnen zei ze. Ze haalde basecoke bij een colega en gaf mij natuurlijk maar een beeje en zij toen al snel dat het op was, maar affin, Ik probeerde een pijp en wist niet wat me overkwam kwa gevoel, zal het maar niet ontkennen maar het was heftig en heerlijk, had direct door dat dit erg gevaarlijk spul was.
1 jaar heb ik het toen niet meer gedaan, Na weer ruzies thuis ben ik het toch weer gaan opzoeken uit frustraties. eerst 1 keer toen wat vaker. Tenslotte iedere keer als ik redelijk bij cash zat. Nu ben ik wel zover dat ik denk, als ik zo door ga ga ik kapot, en ik weet zeker dat ik gelukkiger kan worden door niet meer te gebruiken. Maar ik weet nog niet hoe ik verder moet met de relatie met m'n ouders (vader). Want dat kan weer een struikelblok worden.
Heb ook al erg vaak gedacht om maar een eind aan m'n leven te maken.
Maar ja eigenlijk jaagd m'n pa me dan de dood in en dat vindt ik ook een misselijke gedachte.

micky zei:

Ben ooit uit pure frustratie begonnen met coke en wel gelijk die base vorm, Dat was en is het gevolg van problemen met m'n vader. Maar ook omdat ik Asperger heb naar nu blijkt.
M'n verslaving begon met bezoeken aan prostituees, na weer een fikse ruzie thuis ben ik heel bewust op zoek gegaan naar drugs (wist op dat moment helemaal niet wat harddrugs was)
Ging dus in plaats van naar een prostituee op zoek naar een tippelzone, want ik wist dat daar drugs werd gebruikt. Dus gevraagd aan z'on meid of zij aan iets kon komen om samen te gebruiken. Nou wilde ze wel maar nooit met heroine beginnen zei ze. Ze haalde basecoke bij een colega en gaf mij natuurlijk maar een beeje en zij toen al snel dat het op was, maar affin, Ik probeerde een pijp en wist niet wat me overkwam kwa gevoel, zal het maar niet ontkennen maar het was heftig en heerlijk, had direct door dat dit erg gevaarlijk spul was.
1 jaar heb ik het toen niet meer gedaan, Na weer ruzies thuis ben ik het toch weer gaan opzoeken uit frustraties. eerst 1 keer toen wat vaker. Tenslotte iedere keer als ik redelijk bij cash zat. Nu ben ik wel zover dat ik denk, als ik zo door ga ga ik kapot, en ik weet zeker dat ik gelukkiger kan worden door niet meer te gebruiken. Maar ik weet nog niet hoe ik verder moet met de relatie met m'n ouders (vader). Want dat kan weer een struikelblok worden.
Heb ook al erg vaak gedacht om maar een eind aan m'n leven te maken.
Maar ja eigenlijk jaagd m'n pa me dan de dood in en dat vindt ik ook een misselijke gedachte.

Klik om te vergroten...

Je hebt gelukkig een redelijk beeld van jezelf.En je wilde een kliniek in,..ga ervoor dan,laat jezelf zien dat je beter kan en weet.Sucses!!

Goedenavond. Ik zal me eerst kort voorstellen:
Mijn naam is John, 56 jaar en ben twaalf jaar verslaafd geweest aan allerlei hard dope en in 1983 gegradueerd op de Emiliehoeve na een verblijf van ± 18 maanden + 8 maanden Re-entry.
Het doet mij ook wat pijn als ik bepaalde negatieve reacties lees over de EH. Zélf heb ik de EH als zwaar maar rechtvaardig ervaren, al was ik er zelf ook schijtbang voor om naartoe te gaan na de verhalen die toen óók al de ronde deden. Borden in deurformaat, overalls, kale koppen, keiharde ontgroeningsmethoden etc. etc. Maar ja, een kat in het nauw maakt rare sprongen en als je op sterven na dood bent, bajes in en uit gaat en je ziet je lieve moedertje bijna dood van verdriet gaan moet je toch iéts doen.
Ik heb er ook in overall én met borden gelopen, diverse 'afspraken' gehad en de schaar is ook ooit eens in m'n nog altijd weelderige haardos gezet door m'n peers nadat ik m'n weekend behoorlijk opgefokt had maar heb mijn tijd daar héél anders ervaren. Ik ben er keihard met mezelf geconfronteerd, wat mogelijk was omdat ik er open voor stond maar heb er vooral veel plezier gehad. Heb veel vrienden gemaakt, mezelf ontdekt, behulpzaam zijn, hard leren zijn, delegeren, organiseren, risico's nemen, m'n creativiteit ontdekt, leren werken, koken, communiceren, lachen, liefhebben, knokken etc. etc. Maar voorál leren leven.
Hierdoor denk ik dat de meesten die zo overdreven negatief reageren het vooral bij zichzelf moeten zoeken, al kan ik me heel goed voorstellen dat sommigen het zo negatief ervaren hebben bekruipt me het gevoel dat sommigen érg overdreven reageren en de boel behoorlijk aandikken.

Ik heb er ook nog een tijd als staflid gewerkt en zal de Emiliehoeve altijd als MIJN huis zien waar ik altijd welkom was en ben. Dat dit gevoel klopt bleek toen ik een paar zondagen geleden met m'n huidige vriendin in de buurt was en besloot er even aan te kloppen. Ik werd er hartelijk onthaald en kon onder het genot van een kop koffie rustig m'n gang gaan en zo m'n vriendin laten delen in een stukje van mij.
Heb met wat huidige bewoners gesproken en na 27 jaar is er best het e.e.a. veranderd en is het programma een behoorlijk stuk 'laagdrempelige'r(?) en 'grenzeloos'(!) geworden. Maar de basis lijkt nog hetzelfde. Nl. met elkaar je probleem oplossen. Stond er vroeger niet naast de weg een groen bord met de tekst 'EMILIEHOEVE, DEEL VAN DE OPLOSSING" ?
Respect!!!!!!
Groet,

John

Wil ook wel even reageren op verschillende klinieken,ik loop al jaren bij centrum maliebaan en ik vind hun aanbod ronduit slecht.
De Detox daar is net een gevangenis[houten barakken] en je krijgt daar bijna geen therapie aangeboden.
In al mijn tijd dat ik daar gelopen heb zijn er 2 medewerkers geweest die mij goed konden helpen,ook weet ik dat er binnen Centrum maliebaan verschillende stromingen groepen zijn over behandelwijze dit heeft geleid dat er medewerkers thuis zitten.
Duidelijkheid in je organisatie is toch wel het belangrijkste volgens mij daarom moet je denk ik [niet alleen centrum maliebaan] naar het minnesotta-model wat hier gewoon bijna nergens aangeboden wordt of je moet naar een prive-kliniek[kosten 5000 euro]. Nu blijkt gewoon dat een kliniek als castle graig veel meer resultaten boekt bij langdurige verslavingen.
Het zal nog wel een tijdje duren maar ook de meeste andere verslavingsklinieken zullen behandeling op de wijz e van minnesotta gaan aanbieden[duurt wel weer jaren].
Ik zou graag naar castle graig gaan alleen is het voor mij helaas onmogelijk door omstandigheden.
Maar zal het dan maar op eigen kracht moeten doen want hier is er voor mij niks. GRoeten

Is er iemand bekent Met de Kliniek Overwaal in Lent (tegen Nijmegen aan)
Dit is een kliniek voor mensen met angstoornissen.
Nu heb ik zelf add, gegeneraliseerde angsstoornis, sociale fobie.
Lichte kenmerken van tourette, en persoonlijkheidsstroonis NAOm niet andersien omschreven.

Dus kenmekren van watstoornissen, lichte narcistsiche trekjes,bijv en neurotusche trekken, zei het mild.
Meeste last heb ik van de ADD en de angst.

|Nu wil ik gaan afbouwen en de dokter ziet het niet zitten na wat ik gehoord heb( moet nog terugkomen) om mij te behandelen en wil me eventueel laten opnemen.

Mijn probleem is ik wil er aan werken, maar tegen de tijd dat ik daar miscjniet terecht kan is het al telaat.
Liefst bouw ik zelf af en ga daarna in therapie ofso paar dag delen alweer het houft maar niet op.

wie weet kan ik nu is doorpakken die kut benzos en wiet links laten lichen en weer zelfvertrouwen krijgen in me leven en wat opstarten.

Als ik zo doorga verlies ik alles en moet ik terug naar me ouders (wat voor mij geen goed idee is)

Wie weet iets over Kliniek Overwaal in lent, en heeft mischien wat tips voor me.

Edit ik heb poosje opname gehad op de radboud kwamen mensen ookwel is afkicken daarna werden ze doorverstuurd, probleem is de enorme wachtlijsten.Ik woon nu ook net in een ander gebied tussen Arnhem Nijmegen in veel klinieken gebruiken de waal als grens heb geen zin om naar de gelderse roos te gaan of weet ik wat, ze fuseren trouwens allemaal laatse tijd .
Ben ik hierin vernawordelijk van me zorgverzekeraar die zegt jij gaatdaar heen das goedkoper of heb ik zelf nog keuze?

@Frog
Natuurlijk heb je een keuze! Advies van mijn kant ga er gewoon naar toe en praat met iemand;
gaat via huisarts/of doorverwijs, maar er is ook meestal systeem van inloop intake, in andere kliniek ook zelf zo ga gedaan niet zo heel lang geleden, werkt prima en aan sneller, verwijzing komt dan later wel of dat regelen zij voor je
Op papier doen ze dat misschien liever niet las ik net op hun website, maar lijkt me toch vrij normaal dat je een visite kan komen afleggen voordat je uberhaupt besluit daar naar toe te gaan,en in praktijk werkt het vaak anders met persoonlijk contact
Behandeling komt in grote lijnen overeen met verslavingsklinieken en ligt eraan waar de nadruk op gelegd wordt (cognitieve therapieen, zelfvertrouwen, verandering van denken enz enz) of holistisch
Anyway en ook of je dagbehandeling wilt of intern voor aantal weken, wat vaak scheeld met wachttijden
En als je je minder prettig voeld in groepen zou optie van individuele therapist ergens in de buurt of zo naar toe gaan
Je hebt opties en denk dat je er wel uitkomt
Als je een verslavingsprobleem hebt zou ik dat eerst aanpakken of afbouwen, tenminste dat heb ik zo gedaan met horten en stoten, en daarna toen wat helderder qua denken optie gehad om naar therapie te gaan (individueel en/of kleine groepen) na advies en tests,
of je kan alles proberen pats boem in 1 keer; tja voor iedereen anders
Denk dat jezelf al antwoord gegeven hebt wat je wilt in je verhaal

Ik ben 37 jaar en het grootste deel van mijn leven verslaafd geweest aan bijna alles maar mijn hoofdbestanddelen waren Alcohol Coke en korte tijd heroïne, na enkele malen vrijwillig te hebben afgekickt in de reguliere detox ben ik doorverwezen naar ''Mirage'' een kliniek als onderdeel van de brijder net als emiliehoeve. echter dit is een minnesota kliniek gebaseerd op de twaalf stappen van de AA-NA-CA ik zelf heb na een redelijk aangenaam verblijf van 14 weken mijn groep gevonden in de NA (narcotics anonymous) waar men zich richt op de ziekte verslaving en niet zozeer op het middel. het heeft mij geweldig geholpen niet in een keer maar het heeft me alles gegeven wat ik nodig had om te herstellen.
R

jes well done scorpio

Laat ik mij even voorstellen, ik ben 44 jaar en heb 1 jaar op de EH gezeten. Na een aantal maanden bij de CA geweest te zijn besloot ik dat ik toch drastischer maatregelen moest nemen om van mijn verslaving af te komen. De EH bleek de oplossing voor MIj te zijn. Het is een plek met niets te vergelijken, je komt jezelf echt tegen en alle onzin die je om je heen gebouwd hebt wordt volledig afgebroken.

Er doen een spookverhalen de ronde over de EH en deze zijn met recht SPOOKverhalen. ER klopt niets van.

Waar ik wel een beetje moe van word is de wat ik noem de AA terreur:verslaving is een ongeneeslijke ziekte.
Naar mijn mening en zie ook proefschrift Dr Martin Kooyman (oprichter EH en psychiater) is verslaving geen ongeneeslijke ziekte. Zeker er verandert aantoonbaar iets in je hersenen na een tijdje verslaafd geweest te zijn maar na een redelijke termijn cleantijd kan je daar iets anders overheen leggen waardoor deze veranderingen verdwijnen. Het geeft mij altijd de indruk van een perfect excuus (ja ik ben ziek kan niets doen aan mijn terugval....).

Ik ben zeker geen tegenstander van de AA/CA etc ik bedoel als het werkt voor mensen mijn zegen heb je maar het is zeker niet mijn ding.

Laat ik tot slot zeggen dat voor mij de EH het beste is wat mij is overkomen: en let wel het is een deel van de oplossing het andere deel is.......

Hallo allemaal, even mijzelf voorstellen; ik ben jim, 35 jaar en heb net voor het eerst (en hopelijk het laatst!) een opname achter de rug bij Paschalis in Oostrum.
Ik was jaren verslaafd aan cannabis en had mijzelf in een compleet isolement gerookt. ik had er wel vaker aan gedacht om mij op te laten nemen, maar omdat ik een goede baan had, kwam het er niet van. Tot dat ik mijn baan verloor! Compleet in paniek heb ik mij toen aangemeld bij Paschalis en ik moet zeggen dat dat de beste stap is die ik heb genomen!
nadat je eerst een week (of langer, afhankelijk van je middelengebruik) in de detox gaat, kijken ze voor welke behnadelgroep je in aanmerking komt. Je kunt naar de jongerengroep(tot23 jaar) BHG2(behandelgroep waar je in groepsproces aan je verslavingsproblematiek gaat werken) of BHG1 (hier kom je als je wat meer persoonlijke aandacht nodig hebt, en niet zo goed in een groot groepsproces past).
Ik zelf ben in BHG2 gekomen, en dat was ontzettend prettig! Je komt in een groep van max 13 personen met verschillende verslavingen. Ieder heeft zijn eigen werkpunten en deze worden in groepsproces behandeld. Je verblijft er intern, en je hebt enorm veel steun aan elkaar! Want het maakt niet uit waar je aan verslaafd bent, uiteindelijk zie je dat alle verslavingen heel veel overeenkomsten hebben met elkaar en dat je elkaar hier heel fijn in kunt ondersteunen!
Inmiddels ben ik doorgestroomd naar een deeltijdbehandeling, waarbij ik op ma, woe e vijdag op Paschalis ben en alle andere dagen het geleerde in praktijk kan brengen.
Ik kan alles hier wel opschrijven, maar er is zoveel over te vertellen, dat ik dit hele forum kan volschrijven! Maar ik beantwoord graag al jullie vragen over Paschalis (voor zover ik dit kan!)
In ieder geval heeft het mij enorm geholpen en ik zie het leven weer van een compleet andere zijde en rooskleurig tegemoet!