#1
Kan ik (gelukkig) niet over meepraten.
Ik heb nog nooit persoonlijk een afkickkliniek van dichtbij gezien.
Zelfs wat dat betreft ben ik altijd te "trots" geweest om naar een kliniek te gaan.
Ik ben zo iemand die altijd alles zelf wil doen.
Dan nog liever dat het mislukt, dan dat ik iets aan een ander moet vragen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind het echt super dat die klinieken bestaan.
En ik ben heilig overtuigd dat voor velen afkicken in een kliniek velen malen doeltreffender is dan een ambulante afkick. Gelukkig bestaan zulke klinieken.
Alleen voor mij persoonlijk op dit moment niet.
Mocht ik mijn ambulante afkick deze keer niet afmaken en terugvallen, of zelfs wel afmaken, maar op korte termijn alsnog terugvallen... dan zou ik dus wél overwegen om het in een kliniek te proberen. Maar dat is voor mij de laatste optie.
Heeft waarschijnlijk ook te maken dat ik erg huiverig ben om mijn verslaving geheim te houden.
Dat is me 10 jaar gelukt, en zou ik niet op het spel willen zetten om op het allerlaatste moment toch nog door de mand te vallen. Daarvoor staat er te veel op het spel.
Had mijn familie, mijn directe omgeving geweten van mijn verslaving en alles wat er speelde had die drempel om naar een kliniek te gaan veel lager geweest.
(sorry, beetje off topic)
Misschien dat anderen hun ervaringen willen delen die wél in een kliniek hebben gezeten.
Gr, Yoro
Ik heb nog nooit persoonlijk een afkickkliniek van dichtbij gezien.
Zelfs wat dat betreft ben ik altijd te "trots" geweest om naar een kliniek te gaan.
Ik ben zo iemand die altijd alles zelf wil doen.
Dan nog liever dat het mislukt, dan dat ik iets aan een ander moet vragen.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind het echt super dat die klinieken bestaan.
En ik ben heilig overtuigd dat voor velen afkicken in een kliniek velen malen doeltreffender is dan een ambulante afkick. Gelukkig bestaan zulke klinieken.
Alleen voor mij persoonlijk op dit moment niet.
Mocht ik mijn ambulante afkick deze keer niet afmaken en terugvallen, of zelfs wel afmaken, maar op korte termijn alsnog terugvallen... dan zou ik dus wél overwegen om het in een kliniek te proberen. Maar dat is voor mij de laatste optie.
Heeft waarschijnlijk ook te maken dat ik erg huiverig ben om mijn verslaving geheim te houden.
Dat is me 10 jaar gelukt, en zou ik niet op het spel willen zetten om op het allerlaatste moment toch nog door de mand te vallen. Daarvoor staat er te veel op het spel.
Had mijn familie, mijn directe omgeving geweten van mijn verslaving en alles wat er speelde had die drempel om naar een kliniek te gaan veel lager geweest.
(sorry, beetje off topic)
Misschien dat anderen hun ervaringen willen delen die wél in een kliniek hebben gezeten.
Gr, Yoro
