Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumswelke klinieken vonden jullie het beste?

welke klinieken vonden jullie het beste?

91 antwoorden
95 weergaven
18-5-2026
p
paddosoftyLid
01-01-2024, 00:00
#1
Ik vraag me af wat anderen van sommige klinieken vinden.
zelf heb ik bijv. in alkmaar detox gezeten ben daar 13 keer weggelopen na een paar dagen of week omdat ik het niet volhield. ik heb daarna 5x in detoc parnassia gezeten dacht als het verder is kan ik niet zomaar terug naar alkmaar alleen heeft me dat ook niet tegen gehouden.
toen hebben ze me in de emile hoeve gedumpt hahaha daar was ik 1 dag en ben gillent weggerent. Wat vinden jullie van de emile hoeve? wat vinden jullie ervan dat ze daar met hierarchie werken? ik begon daar als slaafje moest 30x per dag de tafel schoonmaken ookal was hij al schoon en omdat ik niet luisterde moest ik een uur op een bankje zitten en mocht niet opstaan. ben toen direct weggegaan. welke kliniek gaf jouw een goed gevoel.
ik heb wel geleerd dat ik het moeilijker vond om af te kicken in alkmaar was zo dicht bij me dealer en vee mensen die daar komen komen van dichtbij kreeg direct trek als ik bepaalde mensen zag. hoe is dat bij jullie? :)
r
r@r@Lid
01-01-2024, 00:00
#2
Hoi Paddo,

Nou, hier komen de ervaringen van een echte die-hard. Ik vind het moeilijk om hier over te praten, maar moet het toch een keertje kwijt. Dan kan het net zo goed hier zijn.

Ik heb veel klinieken zien komen en gaan; zoals ik al eerder schreef: eigenlijk hebben zij mij vooral zien komen en gaan :grin: .

In 2004 ben ik terecht gekomen in de Detox van Den Haag. Ik was toen letterlijk in Utrecht in de goot beland, zoals alleen een vrouw dat kan :flushed: en ik was na 5 dagen alweer weg. Toen ben ik weggelopen, gelijk weer als een gek gaan basen en bruin gaan roken (mijn salaris van mijn werk waar ik als docent niet meer was op komen dagen was gestort). De eerste dag heb ik me wel gelijk weer aangemeld.

Na 2 weken mocht ik terug komen en moest ik weer helemaal opnieuw afkicken.
Ik bleek ook nog zwanger te zijn (ik weet niet van wie, dat maakt het nog erger :flushed: ) en heb daar een miskraam gehad.
Ik heb toen in een wanhoopsdaad mijn 40 mg. Meet in één keer afgebroken, in mijn hevige afkick mijn ondergoed begraven in het gras (om mijn "kindje" te kunnen begraven) en toen was ik zo gek aan het worden dat ik 2 jongens die stiekem blowden heb verraden.
Noot: één van de begeleiders zei hiervóór tegen mij dat als je weet dat iemand drugs bij zich heeft en hier niets van zegt, je zelf er ook uitgegooid kan worden, omdat je jezelf én anderen dan ook in gevaar brengt. Ik zat midden in onderzoek van de Raad van Kinderbescherming en kon aan niets anders denken dan: ik moet het vertellen, anders word ik eruit geooid en raak ik mijn kinderen kwijt.

Ik werd dus uitgeschten door de groep omdat ik zo stom was het te vertellen... Een dag later werd ik psychotisch, niet zo gek als je in één keer met 40 mg. stopt ) en ging ik toch maar akkoord met hun advies om langzaam af te bouwen.

Na tien dagen mocht ik weg en ik ging gelijk weer op m'n bek thuis.

Vervolgens heb ik me bij Arta in Hamingen gemeld. Helemaal in de middle of nowhere. Het eten was niet te vreten, zoutloos, ik mocht niet roken, maar iedereen was erg aardig. Ik kwam letterlijk van allemaal gore mannen en de straat vandaan, dus dit was zo'n verademing dat ik het daar 5 dagen heb volgehouden. Ik zei op de 6e dag: "Ik ga NOOIT meer gebruiken, als ik maar 1 sigaret kan roken!" Dat kon natuurlijk niet, dus ik weer op de trein. In Utrecht heb ik, met een grote sigaret in mijn mond, gelijk wit en bruin gekocht en dat ben ik bij de Jaarbeurs alles op gaan roken achter een transformatorhuisje (heb die naam even aan mijn man gevraagd :wink: ).

Ik belandde na een week wéér in de Detox in Den Haag en daar vonden ze dat ik naar de Emilie Hoeve moest, vanwege mijn traumatisch verleden. Ik wilde dat niet, ik zorgde nog steeds 3 dagen p.w. voor mijn kinderen, ik heb jankend staan roepen dat ik geen Borderline had, maar gewoon gek werd van de Meetafkick (moet je vooral zo gaan janken, geen aanrader :wink: ) en dat ik naar de 2-daagse therapie wilde. Dat mocht niet. Als niet akkoord zou gaan, zou ik worden uitgeschreven. Ik moest wel mijn therapie afmaken, want anders zou ik mijn kinderen verliezen. Inmiddels was de rechtzaak over omgangsregeling namelijk bijna aan de orde.

Ik had dus geen keuze en ging naar de Emilie Hoeve. Daar was ik gelijk de "hoer"van de groep, ik heb daar niemand met ook maar 1 vinger aangeraakt, logisch, ik was al weer wat langer clean, dus niet meer psychotisch en weer normaal, maar die naam raakte ik niet kwijt.

Ik ben na 2 weken "split gegaan"(= weglopen) en toen ik na weer 2 weken terugkwam heb ik 5 uur op het strafbankje gezeten, waarna ik 3 weken in de KT (= keuzetijd) heb gezeten. Dat schijnt extreem lang te zijn. Ik moest erin blijven, omdat ik niet "brak". Ik was helemaal in mezelf opgesloten, vertrouwde niemand meer en ik mocht er pas uit als ik "speakerscorner" zou roepen (dat is dat je al je emoties eruit moet gooien).

Op een gegeven moment, na 7 weken, ben ik toch gebroken, maar wel zo dat ik ook gelijk weggegaan ben. De hele groep stond om me heen en ze riepen verschrikkelijke dingen: dat ik een slechte moeder was en nooit een goede moeder zou worden, dat ik waardeloos was. Maar ik ging en niemand kon mij nog tegenhouden.

Ik heb me gelijk toen ik thuiskwam gem,eld bij de 2-daagse van Arta (Antroposofisch, Zeist) en ik ben clean gebleven. Jahaa, dat hadden die lui op de Hoeve niet gedacht!

Ik ben vervolgens een jaar clean gebleven, volledig, en ben weer teruggevallen toen mijn moeder kanker kreeg, ik mijn baan in het Speciaal Onderwijs verloor (als docent) door een melding van mijn ex (inc. alle rechtbankstukken!). Ik was al door mijn proeftijd heen, met een geweldige beoordeling, dus het moest via kantonrechter worden ontbonden.
Officiële reden: "Verschil van inzicht". Maar het was vanwege mijn verleden... Vervolgens werd ik er bij Arta "tijdelijk"uitgegooid "omdat een baan een voorwaarde van de therapie is" en ik bleek zwanger te zijn van mijn ex die mij tegen mijn zin heeft genomen. Dat werd een abortus...

De rechtbank besloot dat ik nog te kort clean was, dus hield ik het gezag over mijn kinderen, echter zonder vaste omgangsregeling. Voor mijn gevoel was ik álles kwijt: mijn baan, mijn kinderen, mijn therapie en mijn kindje (abortus).

En toen ben ik dus na een jaar teruggevallen. Ik was toen gewoon niet sterk genoeg om te kunnen denken en voelen: wat jullie mij ook aandoen, wat er ook om mij heen wegvalt, ik zal clean blijven. Ik was gewoon niet sterk genoeg toen.

Ik ben er echter zélf uitgeklommen en de jaren erna was ik enkel verslaafd aan Meet/Bupe en af en toe bruin. Nooit meer wit. Ik heb nooit meer mijn lichaam verkocht, ben altijd blijven werken en heb langzaam mijn omgangsregeling uitgebreid zien worden naar volledig bij mij hoofdverblijf etc. bij mij. Het was niet makkelijk, maar ik wist: dit leven wil ik nooit meer. Ik ben dus lanzaam gaan beseffen dat ik helemaal nooit meer aan opiaten verslaafd wilde zijn, ook geen Meet, ook geen Bupe. De laatste 2 jaar was ik elke keer aan het afbouwen, maar lukte het me geen één keer om op nul te blijven staan, de afkick was te zwaar met kinderen én lesgeven etc. Ik moest er gewoon naartoe groeien en dat geeft nietm, die tijd had ik kennelijk nodig.

En van alle ervaringen zijn voor mij de meest traumatische de ervaringen met mannen (zoals mijn ex) en de mannen op de Hoeve. Maar nu zie ik dat het allemaal te maken had met mijn verslaving; want anders had ik hen allemaal nooit leren kennen.

Die mannen bestaan nu eenmaal, ik kan hen niet veranderen, dat wil ik ook niet meer. Ik verander liever mezelf en maak mijn leven op mijn eigen manier leuk.

Dat is groei, mij krijgen ze niet meer klein!

Dit is wel érg lang geworden. Maar goed, een hele rij behandelingen dus.

Ik zit nu bij Miroya en heb een erg fijne therapeut. Zij kan mij echt helpen mezelf te leren helpen, ik ben zuinig op haar, want dan ben ik dat ook op mezelf.

Ik ben ontzettend blij dat ik nu alweer 5 jaar uit de scene ben, daar ben ik erg trots op, mij zien ze daar nooit meer!

En om nu eindelijk jouw vraag te beantwoorden: ik vind de 2-daagse van Arta en Miroya de beste. Arta kijkt naar verslaving als een deel van jou en niet dat jij dat volledig bent. En bij Miroya zit gewoon een dijk van een therapeut, daarom zit ik daar nog nu.

Groetjes, R@r@ :wave:
Y
YoroLid
01-01-2024, 00:00
#3
Lieve lieve R@R@,

Moet niet makkelijk zijn om al die herinneringen weer op te halen en ze uit te tiepen.
Je liet al doorschemeren dat je heel wat hebt meegemaakt in je leven.
We hebben nu in het groot een idee van wat zich in jouw leven heeft afgespeeld.
Meer dan de meesten in meerdere mensenlevens bij elkaar opgeteld.
En als ik naar mezelf kijk weet ik dat dit maar een globale samenvatting is.
Als je echt alles moet gaan beschrijven heb je meer dan genoeg om een dik boek vol te schrijven... Jouw tunnel met stront is kilometers lang geweest, maar wat moet het nu goed voelen om er aan het einde uit te kruipen en in de regen te staan.
Natuurlijk glijd de stront van het verleden niet zomaar in een regenbui van je af.
Juist daarom is het zo knap wat je bereikt hebt.
Tegen ieders verwachting in. En ik spreek denk ik namens velen als ik zeg dat er met alles wat jij hebt doorstaan er maar heel weinig er toch weer bovenop zouden zijn gekomen.

Alle reden om super trots op jezelf te zijn meid!!

Respect!
A
AkA_1Lid
01-01-2024, 00:00
#4
mocht ik ooit weer terugvallen, dan laat ik me ook opnemen, dan heb ik mezelf wel bewezen dat ik echt gewoon niet alleen clean kan blijven .. maar van wat ik zo hier gelezen heb ... mijn god .. nu is terugvallen toch minder mogelijk geworden, gewoon doordat ik nu lees hoe het eraan toe gaat in zulke tenten.

je wordt door het afkicken al afgebroken genoeg door jezelf en die koude kalkoen en zoals ik het lees, helpen ze je maar wat graag nog even extra afgebroken te worden in zo'n kliniek.

het zal zn nut hebben waarschijnlijk, maar persoonlijk ben ik meer van de positieve opbouw en mensen zo sterker maken, ipv mensen af te hakken en ze zo eerst te breken voor ze evt sterker mógen worden, zoals bij een kliniek...

over positieve opbouw gesproken, sliep alweer dagen slecht en had er zo'n last van dat ik gisteren zelfs tramadol genomen had, waar ik gelukkig nix van merkte en dus ook al helemaal niet van sliep, maar nu na een leuk avondje sjetten was ik gewoon achter mn flaptoppjoetertje op de bank in slaap gevallen tot nu :grin: kga lekker rollebollen in den hangendemat verder dus :)

:tearsofjoy: ik vnd het een mega verhaal RARA, ik ken maar weinig mensen die zoveel voor hun kiezen hebben gekregen en dan nog zo tegenover het leven kunnen staan als jij .

ik was dr ook zo eentje die zn lichaam verkocht, alleen ik ben man die toch al niet zo'n sexbeest is, dus dan is het toch anders, alstie het niet doet, doettie het niet :wink:

later verkocht ik de daden die dat lichaam deed ( mn geest dacht maar 1 ding en dat was dope en boeien hoe ik eraan kom, no mather what i have to do to anyone ...
en das volgens mij toch een stukje minder erg voor jezelf voor mn gevoel en als ik dan na ga hoe ik over mezelf kon denken door de dingen die ik heb gedaan en anderen heb aangedaan ... chapeau echt een enorme pet af!

:wave:
Y
YoroLid
01-01-2024, 00:00
#5
Ik heb echt het giga geluk gehad dat ik altijd wel genoeg geld had voor de bruin.
Altijd wel illegale inkomsten gehad, dan nog kwam ik wel eens tekort maar dat heeft de bank nog van me tegoed. hier en daar en leninkje en een kredietje...
Na heel wat aflossingen heeft de bank daarvan nu nog zo'n 3000 euris tegoed. Maar ik had altijd wel genoeg om mijn verslaving te bekostigen.
Als je op een gegeven moment echt geen geld meer hebt, en dus een tijdje echt niet meer kunt scoren blijft er al gauw niet veel meer over dan je eigen lichaam.
Zoals ik zei heb ik het giga geluk gehad dat nooit te hebben hoeven doen.
Want ik weet van mezelf dat als het financieel zo ver had moeten komen, ik ook voor die uitweg had moeten kiezen, en waarschijnlijk ook zou hebben gekozen.... dat doet het nou eenmaal met je. Allebei echt respect dat jullie er hier open en eerlijk over durven praten.
Is toch voor veel mensen taboe, zelfs drugsgebruikers.

En waar ik nog het meest respect voor heb is dat jullie ondanks al dat en meer.... jullie beide weer terug in het leven zijn gestapt.
Allereerst CLEAN, maar natuurlijk ook nieuwe relaties / gezinnen / werk / de hele mikmak.
Positief ondanks al de negativiteit in het verleden.

Alles samenvattend in 1 woord.... r-e-s-p-e-c-t

Groeten Yoro :wave:
r
r@r@Lid
01-01-2024, 00:00
#6
Thanx voor jullie reactie, doet me toch goed als vrouw zijnde, snap je...

Ik wilde het eerst allemaal bewerken, zodat er niets belastends meer over me zou staan, maar ik moest het nu gewoon ff kwijt en ik dacht ook: als jullie me niet meer accepteren als je het weet, dan weet ik ook gelijk waar ik aan toe ben.

Mijn zelfrespect heb ik altijd gehaald uit het feit dat ik nooit iets heb gestolen van iemand (zo van: "Hé, maar ik doe geen anderen kwaad, enkel mezelf!") en dit soort praktijken nooit in huis heb gedaan. Ik deed het altijd buiten de deur als mijn kinderen er niet waren (zij waren helft van de week bij mijn ex, hun vader) en niet opschepperig bedoeld, maar ik verdiende genooeg om de te kunnen poffen als mijn kinderen er waren en vervolgens alles terug te betalen als ze er niet waren. Kreeg in die tijd ook nog 1100,- netto salaris én 1000,- alimentatie dus ik kon leven.

Verder had ik allemaal regels (salaris voor vaste lasten en elke maand automatische incasso's; de pas lag bij mijn moeder), alimentatie voor eten en geld voor dope mocht alleen maar van het "gore werk" komen. Ik weet niet wat er zou zijn gebeurd als ik niet genoeg had verdiend met dat foute werk en wil daar ook niet graag aan denken... :flushed:

Ik heb gelukkig na 2 maanden in de goot (helft van de week bij junks en klanten slapen, veel basen 's nachts, begin avond wakker en weer tippelen etc.) kunnen starten met al die klinieken die ik noemde. Dat "straatleven" en totaal aan klinieken speelde allemaal in één jaar.

Het leven in de goot heeft gelukkig kort geduurd, 2-3 maanden, en ik heb dus nog genoeg jaren gehad om mijn zelfrespect uit goede dingen te kunnen halen.

Ik weet zeker dat als het langer had geduurd, ook dankzij die naderende rechtzaak over de omgang met mijn kinderen destijds, ik nog langer in de goot had gezeten en er nóg beschadigder uit was gekomen.

Als je in een paar maanden tijd eerst in de goot beland en vervolgens de ene na de andere kliniek van binnen ziet, weet je dat je een keuze moet maken: GET BUSY LIVING, OR GET BUSY DYING...

Godzijdank heb ik de goede keuze gemaakt, ja, daar ben ik best wel trots op nu :wink: .

Nogmaals, thanx... :wave:

p.s. uitleg KT (Keuzetijd in de Emilie Hoeve: je moet dan in de spoelkeuken staan, maakt langere werkdagen, moet lichamelijk zwaar werk verrichten, maar geestelijk word je erger gepakt. Je wordt genegeerd door iedereen en gewoon als stront behandeld. Je mag 3x per dag "aan de kachel", dan mag je iemand uitkiezen om even tegen te spuien. Deed ik dus niet meer, ik vertrouwde niemand meer nadat een jongen in de eerste week aan me zat en niemand mij geloofde (ja, wat wil je, een hoer vraagt er toch om...)
p
paddosoftyLid
01-01-2024, 00:00
#7
R@RA ik vind het echt heel goed van je dat je er zo opelijk over praat.
die drugs laat je dingen doen die je normaal gesproken noooooit zou doen.
gelukkig heb ik het niet hoefen doen ik was een master dief als ik het over mezef mag zeggen ging snachts op pad en sóchtens de spullen verkopen en klaar was ik maar dat gaat ook niet altijd goed natuurlijk. ik ben nu ook echt trots op mezelf en trouwens ook op jouw R@R@ terwijl ik je niet ken ik zie zoveel overeenkomsten. ik vind het eigenlijk vreemd op dit alles te lezen op de site lijkt soms alsof ik me eigen verhaal aan het lezen ben :confused:
sucsses allemaal
Y
YoroLid
01-01-2024, 00:00
#8
Lieve R@R@,

Als ik iets geleerd heb de laatste 2 maanden sinds ik me hier aangemeld heb op het DF,
Dan is het wel dat je hier echt alles, maar dan ook echt alles eerlijk kunt vertellen.
Het grote voordeel dat je anoniem kunt blijven maakt die drempel ook een heel stuk lager.
De meesten hier hebben zelf ook het nodige meegemaakt en kunnen zich veel makkelijker inleven. Zonder vooroordelen en aannames word je hier niet gelijk in een hokje geplaatst.

Het Is voor mij hier in ieder geval een fijne uitlaatklep geworden.
De afgelopen 14 jaar, en al helemáál sinds ik met drugsgebruik begon, heb ik nooit met iemand open en eerlijk gesproken. Ik ben altijd een echte opkropper geweest.
In combinatie met het geheim houden van mijn verslavingen, en dus ook mijn hele leven daar omheen betekent dit dat ik altijd alles voor mezelf heb gehouden.
Als gevolg dus altijd dingen achterhouden, waarheden verdraaid, en héél veel leugens verteld...
Altijd alleen geweest met mijn gedachten.
Om dan nu eindelijk openlijk te praten over alles wat ik altijd verborgen heb gehouden is zelfs een opluchting. Eindelijk niet meer alleen met mijn ervaringen, worstelingen, etc.
Al lijkt het oppervlakkig omdat het maar op een internetforum is met mensen buiten je directe leefomgeving.... toch is het veel meer.
Ik heb zó lang niets kunnen delen, en constant, dag in dag uit zó bewust op mijn woorden letten, excuses en smoezen verzinnen, dat is gewoon zó vermoeiend...

Door hier dus wél eindelijk zonder gevolgen open en eerlijk te kunnen praten...
(Ik zeg praten, want het is niet alleen je verhaal posten en dat is het, nee nee..
Daar dan ook nog over discusseren, meningen uitwisselen, ervaringen delen en vergelijken)
maakt dat het dagelijkse "dubbelleven" voor mij zoveel meer draagbaar.
Had ik er nooit van verwacht, maar toch is het zo!
Het feit dat ik vandaag nog maar op een dosis van 15mg sta, en dit zo lang heb volgehouden heeft daar absoluut aan geholpen!!
Het is voor mij echt een duwtje in de rug geweest.

Ik ben er van overtuigd dat je hier de dingen kunt bespreken die je in je dagelijks leven anders met niemand op zo'n manier kunt. lekker open en eerlijk zonder op je tenen te lopen.
Objectieve meningen en gesprekken van anderen die je heel goed kunnen begrijpen door eigen ervaringen. Keep it up people!
l
loulou81Lid
01-01-2024, 00:00
#9
Ben zelf 2 maal in Arnhem geweest, de Grift toen nog nu Iriszorg. De derde keer staat enigzins gepland, waarschijnlijk een snelle detox naltrexon over een maand of 3. De eerste keer was ik piepjong en ben ik na 6 weken weggelopen, de tweede keer netjes een halfjaar binnen gezeten en de behandeling afgemaakt. Dat was overigens niet voor dope. Nadeel vond ik - maar misschien ook deels door mn jonge leeftijd- de gemixte groep, mannen/vrouwen/oud/jong maar beduidend minder jong, en mannen en vrouwen vind ik ook een vrij riskante combi. Qua begeleiding daarzo en therapie; goed, betrokken en confronterend. Al zou dat laatste wel wat meer mogen, tis nog vrij lief allemaal!
r
r@r@Lid
01-01-2024, 00:00
#10
Zijn er nog meer mensen die kunnen vertellen over hun ervaringen op de Emilie Hoeve?

Ik heb er best nog regelmatig last van, last van al die herinneringen. En het scheelt een hoop als je samen kan k*nkeren op het systeem daar...

Nog meer openheid: ik weet nog steeds wat de echte aanleiding was van mijn 2e vertrek na 7 weken (waarvan 3 weken in de Keuzetijd): ze vonden dat ik niet goed vooruit ging, omdat ik nog geen Speakerscorner had geroepen (heel hard dat woord roepen, iedereen komt dan aangerend, stelt zich in rijen van de hiërarchie op en vervolgens moet je alles eruit schreeuwen).
Mijn kinderen kwamen elk weekend op zaterdag en zondag van 14.00-16.00 uur op bezoek. Dat was altijd heel moeilijk voor hen, ze moesten erg huilen bij het weggaan en ja, het was gewoon erg moeilijk.

Toen besloot de staff dus dat het bezoek 1 weekend niet mocht doorgaan, ik zou mijn kinderen dus 2 weken niet zien.
Nou kon ik dat best accepteren, liever niet, maar ok, ik ben volwassen. Maar ik had mijn zoontes beloofd: over 6 nachtjes zie je mamma weer. Hoe kunnen kinderen van 3 en 4 jaar dat nou begrijpen? En: ik moest al veel vertrouwen van hen terug winnen, dit zou alles wat ik had opgebouwd weer kapot maken!
Hun antwoord: "Daar had je maar aan moeten denken toen je die rotzooi begon te gebruiken!"

Dat was dus voor mij de druppel, en terecht, vind ik nog steeds! Want nu zouden mijn kinderen onnodig wéér slachtoffer worden, terwijl ik zó goed bezig was!

Ik herinner me ook nog goed de zinloosheid van het vegen, vegen, vegen en nog eens vegen. Dat ik dachtL "Wat the f*ck schiet ik hier mee op? Ik moet juist thuis zijn nu, dat is de enige manier om het probleem aan te gaan!"

Tja, ik ben een slang in de Chinese Astrologie, die kan je van binnen dood maken door geestdodend werk :wink:

Maar goed, misschien wel goed dat ik zó boos was op de Hoeve, het heeft me een jaar volledig clean gehouden (en ik kwam erachter dat boosheid alleen niet genoeg is om altijd clean te blijven... :wink: )

Groetjes! :wave:
S
SaroriLid
01-01-2024, 00:00
#11
In de zesde klas van de lagere school (begin jaren 70, al weer ruim 30 jaar geleden, shit ik word oud :) ) heb ik in het kader van een project de therapeutische afkickkliniek ‘Emiliehoeve’ bezocht. Daar wilde ik toen echt heen, het met mijn eigen ogen zien, want in de kranten werd er vol lof over geschreven...

Het maakte een grote indruk op mij om te zien, hoe daar op een spartaanse manier verslaafden weer werd geleerd te leven. Maar dan wel clean! Je werd daar eerst tot op het bot afgebroken, voor je stapje voor stapje weer leerde verantwoordelijkheid te dragen. Iedere overtreding van de strenge regels werd zwaar bestraft. Ik weet nog dat ik schrok van het percentage afgekickte mensen dat toch weer zou gaan gebruiken, dus terugvallen. En dat, terwijl ze toch zo hadden moeten afzien.

Als ik mij het nog goed kan herinneren ging men van het standpunt uit, dat een verslaafde geen vrije wil meer heeft omdat hij of zij gevangen zit in zijn/haar verslaving. Alleen de dope telt en daardoor heeft hij of zij verleerd om verantwoordelijkheid te nemen. Als je binnenkwam werd je gezien als een ziek persoon dat weer van voren af aan moest leren wat leven inhoudt. De kliniek zou je dat wel gaan leren. Daarom werd je volgens hun filosofie eerst tot op het bot afgebroken, want je was toch haast niets waard (een junk) als je - net ontvlucht uit je patroon van een verslaafd leven - binnenkwam. Je had niets te willen en ook in die jaren al moest je met een tandenborstel de doucheruimtes schoonmaken, ook als er geen vlekje te bekennen was.

Persoonlijk vond ik het allemaal veel te spartaans en het leek mij een haast onmogelijke opgave om daar nog een beetje "gezond" uit te komen. Het keiharde leven op de boerderij, het haast sectarische groepsgedrag, waarbij iedere misstap - hoe klein ook - zwaar werd bestraft....de vernederingen....het ging mijn voorstellingsvermogen te boven, dat een mens pas tot een clean leven in staat zou zijn als hij of zij eerst 'gebroken' zou moeten worden. Het is geen concentratiekamp!

Als ik R@R@'s woorden goed lees is er nog bar weinig veranderd daar. Ik kan mij goed voorstellen dat je het daar niet uithield. Niet ieder mens zit hetzelfde in elkaar en kan op de zelfde manier behandeld worden. Die middag dat ik daar geweest ben staat in mijn geheugen gegrift, zo'n grote indruk heeft het op mij gemaakt. Als ik ooit in mijn leven opiaatverslaafd mocht worden dan zou ik alles aangrijpen om er vanaf te komen, maar niet de Emiliehoeve. Het idee dat een verslaafde geen mens zou zijn, maar meer een soort wrak dat toch tot niets in staat is zonder hulp van de kliniek vind ik zwaar achterhaald. Met positieve aandacht kan je naar mijn mening veel meer bereiken en het is maar goed dat deze therapeutische Hoeve inmiddels gezonde concurrentie heeft gekregen van instellingen die de verslavingsproblematiek heel anders benaderen.

Ik heb daar wel onnoemelijk veel respect gekregen voor degenen die het daar wisten vol te houden. Met diegenen die dat niet konden (vaak nog redelijk jonge jongens en meiden) had ik te doen. Toch begreep ik ze wel, want dáár overleven lukt haast geen mens.
r
r@r@Lid
01-01-2024, 00:00
#12
Sarori zei:
In de zesde klas van de lagere school (begin jaren 70, al weer ruim 30 jaar geleden, shit ik word oud :) ) heb ik in het kader van een project de therapeutische afkickkliniek ‘Emiliehoeve’ bezocht.
Klik om te vergroten...

Ik heb het nog sterker meegemaakt. Toen ik een paar weken in de Hoeve zat, zaten we op een dag met z'n allen aan de koffie 's ochtends. Er kwam een groep leerlingen binnen van een MBO-school. Ze kwamen op bezoek en je zag je denken: "Aha, zó zien verslaafden er dus in het echt uit!"
Ik schrok me hélemaal de t*ring toen één van de leerlingen een oud-leerling van mij bleek te zijn, hij was geswitched van opleiding. Ik weet niet wie er meer schrok, hij of ik.

Ik was helemaal van streek, alles kwam té dichtbij...
Het kostte me veel moeite, maar ik besloot het toch in de groep te gooien, dat was immers mijn opdracht: meer van mijn gevoelens te laten zien. Dus ik vertelde het nadat die leerlingen weg waren.

Diezelfde dag werd ik tijdens de groepstherapie op het kussen geroepen (uitleg: als je op het kussen wordt geroepen, staat de groep om je heen, met nog een paar kussens om jou heen. Ze mogen met maximaal 4 tegelijk, dacht ik, op een kussen om jou heen, en dan: word je verbaal aangevallen tot je van voren niet meer weet dat je van achteren leeft; ik werd er een robot van, zat liedjes in mezelf te zingen, sloot me helemaal af, wanhopig proberend het niet te horen...).

Waarom? Ze vonden dat ik "te arrogant was", dat ik zat op te scheppen met het feit dat ik docent was, dat ik "nu maar eens moest door gaan hebben dat ik geen docent was, maar een junk die zich heel wat voelt..."

Verder werd ik dus ook door iedereen uitgescheten, omdat ze ervan overtuigd waren dat ik de hele Hoeve aan het neuken was. Ik had al geschreven dat ik niemand met een vinger heb aangeraakt, maar mijn slechte naam van de Detox raakte ik niet meer kwijt (dat van de Detox klopte wel, maar dat terzijde, zal ik jullie niet mee vervelen nu :flushed: ).

Op een gegeven moment kon ik niets meer zonder verdacht te worden: er was één jongen die wél respect voor me had, zo eentje die niet met de meute mee wil lopen, al wat ouder, wat meer levenservaring. Ja, hij was "verliefd" op me, maar hé, hij zat er al vier maanden, niet zo gek dan, wat heet verliefde dan...

Hij ging met mijn kinderen en mij vissen (jahaa, dus we hadden "seks"gehad volgens de groep), leidde weer tot "de therapie op het kussen", hij maakte zo'n armbandje voor me met hetzelfde gevolg.

En weet je wat zo mooi is? Ik ging na 7 weken weg, mét zijn nummer op zak. Hij belde me 2 maanden later, was ook split gegaan (=weglopen).
Er was een "gesloten huis" geweest. Dat betekent geen bezoek, veel therapie en het gaat pas weer open als alle geheimen zijn verteld. Wat bleek? De mensen die de grootste bek over mij hadden gehad, hadden bekend met weet ik wie allemaal niet te hebben geneukt en toen was ook duidelijk geworden dat ik inderdaad met niemand iets had uitgespookt. Zoals de waard is...
En dit wil ik nu tegen hen zeggen: "Nou, stelletje kl**tzakken en kuttekoppen: IK BEN NU CLEAN EN DAT BLIJF IK, en hoever zijn jullie?!!"


In de Detox noemden ze alle mensen van de Hoeve "Hoeve-hoeren". Ik kan niet anders dan het daar mee eens zijn. Mensen die het daar helemaal uithouden en afmaken zijn per definitie kuddedieren, bang om anders te zijn, bang om erachter te moeten komen wie zij zelf zijn. Dus volgen ze maar de mening van "de groep", hoe stompzinnig ook. Zo wilde ik niet zijn! Ik vond verslaafd zijn aan dope minder erg dan zulk kuddegedrag, want in beide gaevallen ben jij niet langer de baas over je eigen gedachten. Er is geen individu, slechts een groep. Ik ben niet iemand die je kan opbouwen door af te breken. Ik zal nooit helemaal helen door wat ik daar heb meegemaakt.
Ik werd er in de eerste week aangerand door een man en niemand wilde me geloven. Hij zat er al lang, was al bijna klaar en ik kwam net binnen. Ik had het maar tegen 1 vrouw verteld, maar wist niet dat dat op de Hoeve betekent dat iedereen het heel snel weet (gedachte erachter: als junk was je gewend om alles geheim te houden, nu moet dat andersom).

"Je zal het wel hebben uitgelokt" zeiden ze. "Je kan hier binnen niet meer zo spelen met mannen zoals je op straat gewend was, dat pikken we niet hier!" Ik was net clean en kon het niet aan. Mijn oplossing kon toen niet in bruin liggen, dus ik sloot me helemaal af en zei niets meer... What's the point, als niemand je gelooft...

Er komt nu ineens veel boven de laatste dagen, sorry hoor, niet naar jullie bedoeld...
Y
YoroLid
01-01-2024, 00:00
#13
wat een stel randebielen daar zeg, stelletje f*ckheads!
Ik vind het al knap dat je het daar 7 weken hebt volgehouden hoor R@!
Moet er niet aan denken dat ik daar zo behandeld had moeten worden.
Dan had ik niet voor de gevolgen ingestaan.

Ik sta bekend om mijn engelengeduld, en dat mijn grens heel hoog ligt,
Maar als mensen me op die manier zouden behandelen zou die grens binnen no-time overschreden worden. En dan kan iedereen maar beter maken dat ie wegkomt!
Ik ben (net als in die film Anger managment) een tikkende tijdbom.

Van wie je het niet verwacht omdat ik zo geduldig lijk, maar in werkelijkheid krop ik het op, en dan stapelt dat zich op, en dat gaat een hele tijd goed, totdat!
En dan ploft de woedebom. Gebeurt maar eens per jaar ofzo, en het is nu al weer jaren geleden hoor. gelukkig heb ik geleerd mijn zelfbeheersing te vergroten.
Maar wanneer het dan gebeurde brak de hel los.
Reden en verstand verdwijnen ver op de achtergrond, en maken plaats voor gevoel die het van me overneemt. Pure woede zonder je verstand die je weerhoudt om dingen te doen waar je spijt van krijgt. Ik kan wel wat voorbeelden noemen maar is een beetje off topic.

Wat ik wil zeggen is dat als ik in jou plaats daar had gezeten, het wel eens heel slecht af had kunnen lopen. Ik heb met mijn 2 meter lang in een woedeontploffing al iemand 2 weken lang in coma gemept, en binnen een minuut een volledige woning vernield.
Dan stop ik voor niets of niemand en ben ik echt tot alles in staat...
Beter maar zulke situaties vermijden dus!!
Als ik in zo'n situatie als de Hoeve zou moeten komen zou ik à la minuut vertrekken.
dat is gewoon niet voor iedereen weggelegd.

Net zoals R@ er ook niet voor weggelegd was.

We zijn nou eenmaal geen kuddedieren die blindelings gehoorzamen, en vernederd worden, en als vuil behandeld worden triggert bij ons iets wat het voor ons onmogelijk maakt om dat te doorstaan...
j
jopyLid
01-01-2024, 00:00
#14
paddosofty zei:
Ik vraag me af wat anderen van sommige klinieken vinden.
zelf heb ik bijv. in alkmaar detox gezeten ben daar 13 keer weggelopen na een paar dagen of week omdat ik het niet volhield. ik heb daarna 5x in detoc parnassia gezeten dacht als het verder is kan ik niet zomaar terug naar alkmaar alleen heeft me dat ook niet tegen gehouden.
toen hebben ze me in de emile hoeve gedumpt hahaha daar was ik 1 dag en ben gillent weggerent. Wat vinden jullie van de emile hoeve? wat vinden jullie ervan dat ze daar met hierarchie werken? ik begon daar als slaafje moest 30x per dag de tafel schoonmaken ookal was hij al schoon en omdat ik niet luisterde moest ik een uur op een bankje zitten en mocht niet opstaan. ben toen direct weggegaan. welke kliniek gaf jouw een goed gevoel.
ik heb wel geleerd dat ik het moeilijker vond om af te kicken in alkmaar was zo dicht bij me dealer en vee mensen die daar komen komen van dichtbij kreeg direct trek als ik bepaalde mensen zag. hoe is dat bij jullie? :)
Klik om te vergroten...
Jaren geleden was ik een junk .ik ben nu 23 jaar schoon !!!
En moest afkicken , had alles al geprobeerd omtrent de hulp verlening.
Op mijn zoek toch naar hulp kwam ik zo terecht op de "weg" dat is de voor bereiding op de Emilie hoeve , duurt ongeveer 1 maand
dan ga je verder naar de hoeve dat duur ongeveer 2 jaar . Dat gebouw staat er vlak bij op t zelfde terrein .

Ik ga t dus hebben over een gebeurtennis.
wat IK heb gezien.

hou je vast en zet je schrap

Eigenlijk een klacht tegen de Synanon therapie, in mijn ogen heel gevaarlijk , maar dat is aan u , als u de moeite kan opbrengen dit te lezen? .
Ik zal t proberen kort te houden en bij de les te blijven want het verhaal is zo groot, maar zo belangrijk .
Aller eerst ; Synanon therapie
; 60 jaar oud

; Uit gevonden door de Synanon beweging , een sekte in Amerika,er waren er toen VELE van.
.
; Wat het inhoud ???? ,,,,,, dat zijn Encounters en schreeuwgroepen , in daar voor bestemde ruimte,
en die in mijn ogen zwaar ziek zijn , als beesten gaan ze tekeer , dit onder begeleiding van een staf,
Welke deze werkwijze Klakkeloos al jaren door geeft naar de volgende generatie hulp verleners.

; Dit gebeurt 3 a 4 x in de week en wanneer het hun [de staf] uitkomt , de encounters duren vele uren
je heb ze er zelfs bij van 48 uur [ deze heb ik gelukkig niet meegemaakt ]
Daar hadden de mede bewoners t vaak over ,,, sommige waren er al wat vaker geweest.
in deze therapie ......

Daar kunnen ze ook niks aan doen ze wisten niet beter .

Zij denken jullie weten t wel.

Maar nu ga ik verder met mijn verhaal ,

Eindelijk was t dan zo ver hiep hiep hoera ik mocht er heen , wat op zich al een lijdens weg is om er binnen te komen.
Dat had zo'n half jaartje geduurd vele malen bellen op gezette tijden of er een plekkie was , en 1 keer niet op tijd bellen,
betekende dat je weer van voor af aan moest beginnen ken ik inkomen allemaal , dat begrijp ik dus nog wel ,
best wel moeilijk voor en junk om op tijd te bellen , maar goed hiep hiep hoera t was me gelukt,

Ik had gebeld en mocht de volgende dag komen .

Ik kwam binnen ziek van ellende natuurlijk van het afkicken !!!
Want ik had netjes niks gebruikt toen ik er heen ging maar daar gaat dit niet over.
Pring Pring op de bel , hallo ik ben Jopy zei ik toen de deur open ging , en ik kom afkicken en heb jullie hulp nodig.

Jullie weten het toch???

ff in een halletje wachten want we zijn ff bezich ??? en kreeg 10 a 4 tjes en die moest ik terwijl ik zat te wachten volschrijven met al mijn shit ,
mijn vuiligheid mijn ongeluk en ellende van de laatste jaren ..... daar kon ik nog inkomen ...
Ik dacht dat daar allemaal wijze slimme mensen naar gingen kijken dus dat zal wel nodig zijn , en kon ik nog wel begrijpen en je denkt natuurlijk

jullie WETEN t wel hoe t moet '
Dus schreef ik alles op al me ellende

DIT MET MET OP DE ACHTERGROND ,,, PLOTSELING [ geluid]
IJSELIJK GESCHREEUW EN GEGIL

Het hele huis stond echt te dreunen ,ramen en deuren trilde , te gek voor woorden t leek echt wel of er iemand geslacht werd
wat een gegil wat gewoon niet te beschrijven is , krijg nu nog de rillingen als ik er aan terug denk,
Maar goed ik dacht dat is dan de therapie waar ze het over hebben . dat was mijn enige verklaring ,
want ik zag iemand voorbij lopen en die dee alsof t de gewoonste zaak in de wereld was
die persoon moest dat toch ook gehoord hebben dat gekrijs
dus ging ik verder met mijn ellende op te schrijven van die 10 kantjes
terwijl dat gegil en gebonk maar door ging en dat duurde zo'n uur of 2 voor dat het rustig werd.

Ineens een hoop drukte op de gang ze waren klaar.
.
En ik ook met mijn verhaal.


Eindelijk ik was binnen en werd verwelkomt door bewoners ,,, met bloed doorlopen ogen van het huilen
en zwaar van hun stuk , echt helemaal verrot waren ze , dat kon ik wel zien omdat hun immers even daarvoor dat geluid geproduceerd hebben ,
Dat ijselijke gegil dat was mijn eerste aanraking met de SYNANON therapie ?????
Een groot vraag teken dat ging er zeker door me heen .

Kreeg een rondleiding , van een bewoner, met alle regels enzo

Nu is niet alles verkeerd wat ze daar doen bv goed schoon maken ElKe dag niks mis mee
s'morgens gymnastiek niks mis mee
op tijd naar bed niks mis mee
veel dysipline niks mis mee

Het gaat mij specifiek om de encounters de schreeuwgroepen alles mis mee

Ik ga verder met mijn verhaal , en pak er een voorbeeld uit

Nu zat er een jonge , aardige gozer een kop groter dan ik en best wel groot,
Geen watje in ieder geval maar verder NIKS MIS MEE ,, behalve dat die dronk ,ze enige peg.

Hij had per ongeluk opgeschreven toen hij binnen kwam
weet je nog??? die 10 kantjes A4 , want iedereen lieten ze dat doen als hij of zij binnen kwamen.

Hij had per ongeluk opgeschreven dat zijn moeder toen hij geboren werd
een postnatale depresie kreeg.

En hem dus een beetje veel in zijn poep en pis had laten liggen .
maar dat had hij van zeggen van he !!! , wist er ZELF NIKS meer van omdat die zo klein was
en hij had dat dus opgeschreven dat verhaal
en die staf leden lezen dat
en je raad het al.

En hun wisten t wel ,,,, dat was de rede van zijn drankgebruik
dat was de rede van zijn ontwrichte leven
dat was de rede van zijn scheiding
dat was de rede van t leed wat die veroorzaakt had
dat was voor eigenlijk alles zo'n beetje wel de rede


Die middag ik zal t nooit vergeten.
Wat een hel . en dit is maar een voorbeeld .

Ken je nagaan

Die middag t was weer zover
Die middag ,t ging weer gebeuren maar wat?
Die middag ,, waarvan je s"nachts al waker leg de encounter hij komt er weer aan wat gaan ze nu weer doen ??
Die middag ,,, dat je denkt ?? hun die staf leden weten het wel!!!
Die middag ,,,,, kom je immers voor hulp.
Die middag,,,,,,,,, kom je immers je leven weer op de rails zetten
Die middag,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Te triest voor worden dit is ook haast niet op te schrijven.
Ik zit er gewoon bij te bibberen.
Van onmacht .
En woede.
En weten dat het niet klopt.





Met ze alle in de groepsruimte en niet spreken alleen wachten op de staf

stil en zenuwachtig
elkaar alleen aan kijken
stil
bang
wachten op een oplossing
voor jou probleem

deur gaat open

ze komen binnen en gingen zitten
en begonnen dat van die jongen aan te kaarten , over ze , moeder
en bedachten de volgende oplossing voor hem
hij moets terug naar die wieg naar de bron van zijn "probleem"
de mede bewoners
wij dus ,dat was nog het erge er aan dat we er aan mee moesten werken

anders ken je gaan sturen ze je weg

dan doe je niet goed je best

want hun weten t wel

Wij de bewoners moesten 1 matras in de hoek schuiven met dus aan 2 kanten muren
daar ging die jongen op die best man

Die denkt jullie weten het wel

die jongen dus op dat matras
en wel zo dat hij er in de lengte op lag en alleen zijn hoofd er boven uit stak tot aan zijn schouders.
en daar over heen weer 3 matrassen dus als een soort worsten broodje stak zijn hooft er uit. .

dat was de wieg waar die zo veel in lag
de bron van zijn ellende
want hun weten het wel

toen aan de rechter en linker kant van zijn hooft ging die staf zitten zo dicht mogelijk bij zij oren

de man kreeg een blindoek om zag dus niks meer

toen twaalf mede bewoners boven op die stapel matrassen die moeten hem in die wieg houden
dus ook hun gewicht boven op hem

dat gaat hij nooit winnen


toen begon t

eerst het ene staf lid zo vuile klootzak wanneer kruip je nou eens uit die wieg
die vuile kanker hoer van je moeder liet je toch maar mooi in de strond leggen
die teef die bitch , en als de ene staf lid t ff niet meer weet
dan neemt de andere het over en gaat op de zelfde voet verder . Wat er dan met een gewoon normaal mens gebeurt
is met geen pen te beschrijven die jongen begint te vechten en te reageren die wil er uit
stak er een arm uit wij duwden hem terug
stak er een been uit hetzelfde
en maar vechten
en maar krijsen ........
en die staf maar tekeer gaan tegen die jongen.
schuim op die jongen mond
huilen gillen
en dit duurt niet 1 uur ,niet 2 uur, niet 3 uur , niet 4 uur , niet 5 uur maar gaat gewoon 6 uur door he

Heb je enig idee hoe dat er uit ziet ???

Ga er eens bij zitten


Wat doet dit met een mens.


Die jonge denkt jullie weten t wel.

Die komt voor hulp.

Die legt zijn lot in hun handen

Mijn vraag is.

Mag dit wel?

Dat is ook het probleem.

Iedereen denkt jullie weten het wel.

Zelfs de Koningin is daar op visite geweest.

Ook zij denkt jullie weten het wel.

Snapt u het nog .

Ik niet.

Ik dacht ook.

Jullie weten het wel.

Ben toen maar weer wegelopen.

Voor mij was het niks.

Ging weer Heroine gebruiken .

De shit weer in.

Ik wist t ook niet meer

Later heb ik god zij dank mijn verstand gevonden.

En ik geloof helemaal niet hihi

Ben nu 22 jaar clean.


Vandaag de dag gebeurt dit nog steeds , ik spreek mensen
die er pas uit komen .


U mag zelf beslissen goed of fout ?
mijn standpunt is duidelijk .
Ik word er dood ziek van dat het nog steeds bestaat.
60 jaar oud die therapie u mag t zelf zeggen ??????
In een tijd.
Waarin we de strijd tegen de drugs aan t verliezen zijn.
Want eigenlijk Alles is wel mis in die hulp verlening
Laat ik het zo zeggen er klopt weinig van .

mijn email [email protected]
tel 0644224881
groetjes jopy

Doe mij een plezier .
En stuur dit door.
Naar misschien een belang hebbende.
Dank voor uw aandacht.
p
paddosoftyLid
01-01-2024, 00:00
#15
heftig verhaal zeg heel erg inderdaad heb er zelf ook gezeten maar ben binnen 2 dagen weggelopen, ook om dit soort redenen het was dan niet zo erg als dat u beschrijft maar inderdaad schreeuwen en dat mocht gewoon je word gewoon gebroken en dat lijkt me inderdaad niet goed mensen gaan weg lopen maar dan val je zeker terug.
vind het ook een slechte methode, maar je zal toch denken dat als dit al zolang bestaat er toch mensen baad bij moeten hebben lijkt me zo?
en jopy echt super goed van je dat het je toch is gelukt knap hoor mag je trots op zijn
m
mammoetLid
01-01-2024, 00:00
#16
hallo, mijn eerste keer kliniek was ongeveer 3 jaar terug detox den haag . na meer dan 20 jaar gebruik toch maar eens wat aan doen want geen huwelijk, huis etc meer, 3 weken gedaan en en dan denk je dat je het wel red want je denkt dat je niet terug wil naar je oude leventje. maar nieuw leven had ik ook niet want moest wonen bij mijn broer die ook gebruiker is en dan ben je jezelf het al moeilijk aan het maken, ging wel elke dag naar christelijhk inloophuis om maar van de straat en uit huis te zijn, na 2 weken medicatie aangevraagd om trek te dempen(ken ff niet op de naam komen) niet erg lang gebruikt want de bijverschijnselen waren te heftig. Op de detoc mijn huidige partner leren kennen die na detox triple is gaan doen en hoop gezeur om op bezoek te kunnen komen. Uiteindelijk hij progamma afgebroken en ook bij mij en mijn broer komen wonen. Tijdje volgehouden om niet te gebruiken en te werken via uitzendbureaus maar je woont bij een gebruiker dus je weet precies hoe laat hij gaat halen, gebruikt etc dus weer begonnen met blowtje en verder. Eigen huis gekregen waar het hek van de dam ging, naast gebruiken ook dealen, criminaliteit maar hoef daar verddeer niet over uit te wijden. Vorig jaar dus op laten nemen op IMC Den Haag waar mijn vriend vanuit de gevangenis ook heen zou komen, allang al blij dat we samen opgenomen konden worden en toen de beslissing genomen( en geloof me het ging het echt niet van harte)om apart een progamma te gaan volgen, hij Triple en ik de EH waar ik dus in het begin echt totaal niks van wilde weten door alle horror verhalen.
Hartje zomer, gesloten huis en nog zwaar in m'n afkick daarheen envan de eerste tijd daar niet echt veel mee gekregen, sloot me ook veel af en heb ook merendeels van m'n tijd daar baantjes gedraaid, werd fase 1 en gelijk starters begeleider, daarna opjutter( ook erg leuk mag je iedereen achter z'n vodden aanzitten)na de OWB( meestal survival in de ardennen, ons groepje had het geluk dat we gingen surfen in portugal)coördinator, tussen door ook nog ff chef service geweest en allemaal in het belang me open te stellen etc.op zich vond ik de horror verhalen zwaar overdreven met wat ik dus gehoord had. Heb ook wel mezelf eens afgevraagd wat het nut was van bepaalde groepen en zaken en vooral gesloten huis een crime( heb er 3 meegemaakt)denk dat als het er zo toeging als wat ik hiervoor gelezen heb ik het er ook niet erg lang zou hebben uitgehouden. Vond het groepsgebeuren ook stukken minder en probeerde vaak dat soort dingen ook te vermijden en door die baantjes leer je je ruimtes ook wel te pakken en denk dat ik totaal maar 3 x een encounter heb meegemaakt(ik op het kussen)en geconfronteert werd ik bijna nooit, ja dat ik te weinig m'n mond opentrok. Vind mezelf ook geen hoevehoer-vat het niet beledigend op, weet wat ermee bedoeld word- heb mijn eigen mening en die gaf ik ook wel als ik het echt ff helemaal zat was , het slappe gezeik en gemekker en geouwehoer. Als ik ergens het nut niet van in zag deed ik het niet of het moest zijn om mijn eigen zaakjes voor elkaar te krijgen, al was ik eigenlijk best wel een braaf meisje, zag vaak het nut niet in om tegen de draad in te gaan als het toch nergens toe zou leiden. Heb echt wel gezeik gehad ook over interesses die ik heb en eer ik de spullen eindelijk terugkreeg die daar mee te maken hebben( ben geinterreseert in het occulte :smilingimp: ) en hoop heisa met medebewoners die bang waren dat ik ze zou vervloeken of weet ik veel wat.Kan wel doorgaan en van alles opschrijven, puntje bij paaltje was het voor mij een positieve ervaring(kan ik achteraf wel zeggen :wink: ) Wat mezelf betreft ben ik blij dat ik het door gezet heb en nu met mijn partner op een begeleid woontraject zit( hij Triple gelijktijdig afgerond)voor mij heeft het geholpen en heb er ook echt wel vele zien komen en gaan in die tijd.Heb ook lof voor myroja, heb zelf geen ervaring ermee maar wel indirect, mijn broer heeft daar goede ervaringen mee en heb gewoon respect voor iedereen die voor zichzelf de knop omdraait en een clean leven wil hebben met wat voor hulp dan ook . Degene die ik het meest mis van de hoeve is de kat Japie.. heb zowat mijn hele opname daar voor hem gezorgd en s'nachts ook aardig wat wandelingetjes met hem in het bos gedaan (inside joke werd op gegeven moment: pas je op dattie niet van je bezem valt?)en echt wel verknocht aan dat stomme beest , had een eigen naam voor hem en daar luisterde hij ook naar. Ze stonden ook versteld dat ik zoveel met hem kon doen zonder dat hij naar me uithaalde. helaas istie 2 weken terug overreden en naast z'n vader begraven, japie maakte mijn leven in ieder geval wel een stuk dragelijker op de Eh
:wave: :rock:
p
paddosoftyLid
01-01-2024, 00:00
#17
hoi mammoet,

goed verhaal gelukkig heb jij het niet zo ervaren als ons.
kan niet helemaal uit je verhaal opmaken of je nu clean bent of niet maar hoop van wel veel sucses
m
mammoetLid
01-01-2024, 00:00
#18
hoi hoi, ja ik heb een positief verhaal maar er zijn er zat die het ook nu niet als positief zullen ervaren de tijd daar,het is een heftige bedoening. ben er gisteravond nog op bezoek geweest en er was er 1 afgevoerd naar ziekenhuis want had od medicatie genomen onder het mom van;"als er van de dertig er maar een paar zijn die het echt halen dan kan ik net zo goed nu op m'n bek gaan"dat is niet echt iets wat je graag ziet of hoort. Ben clean en gebruik ook geen medicatie maar besef echt wel dat een opname alleen het niet is en dat ik nu geen verslaafde meer ben, heb nog veel te doen om clean te blijven , heb er echt wel therapiejunken vandaan zien gaan die alleen maar nog in dat soort thermen kunnen denken en handelen en dat lijkt me ook geen leven, betrap mezelf er ook weleens op dat ik therapeutisch ouwehoer maar ontleed gelukkig niet m'n hele doen en laten in termen van valkuilen, schema's etc.
groetjes :wave: :rock:
A
Afghaan-GekLid
01-01-2024, 00:00
#19
kritiek vergroot kans op psychose, dus waar die afkick klinieken mee bezig zijn - ik weet het niet.

een cleane omgeving aan bieden , en de ex-gebruiker steunen= beste remedie.

mensen "breken" klinkt niet gezond.

heal the motherfucking world.
B
BeanheadLid
01-01-2024, 00:00
#20
Wat lopen er toch rotte mensen rond op de wereld.

Verschrikkelijk, echt verschrikkelijk. Jimclean goed hoor jongen, ik zal er van genieten :stoned: blijf jij maar lekker arrogant en ziekelijk.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12345
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."