Het bewust worden van jezelf en je zelf-saboterende gedachten vind ik toch een vrij praktische toepassing. Algemene mindfulness. En dat je gedachten altijd aan verandering onderhevig zijn is ook een vrij simpel concept om te begrijpen toch? Maar om het misschien nog wat concreter te maken wat betreft het 'dat wat niet veranderd': Je kunt je aandacht vestigen op het 'ik ben' gevoel, wat constant aanwezig is op de achtergrond. En dit tot je basis maken. Het hele punt is om vanuit een stabiele plek alle dingen die veranderen te aanschouwen. Want het probleem is dat "je" (spreek nu even in het algemeen) op het moment door die dingen (voornamelijk emoties) wordt geleid.
Het is goed te mixen met therapie. Vanuit die solide plek kunnen gedachten makkelijker "omgebogen" worden naar meer positieve gedachten. Maar vanuit spiritualiteit bekeken noem ik dit liever niet ombuigen want dit suggereert controle. De "persoon" die de controle uitvoert is echter deel van de aanschouwde veranderlijkheid (je bent niet de persoon, je ziet de persoon). Misschien maak ik het daarmee alweer te vaag... Scrap that...
Het komt er op neer dat je vanuit die "plek" van 'ik ben' een solide rustpunt/basis hebt. Waar je in je macht bent. Vanwaaruit het makkelijk is om te zien hoe je gedachten jou sturen en saboteren. Het zien hiervan is genoeg om dit onbewuste proces stukje bij beetje te laten stoppen. Het draait allemaal om bewustwording, waardoor mentale processen automatisch meer harmonieus zullen verlopen. Meer conventionele therapie draait meer om manipulatie imo, waarvan ik niet zal ontkennen dat het kan werken. Voor sommigen zal dat wellicht een meer praktische aanpak zijn. Spiritualiteit is zo direct, terwijl mensen vaak liever een stappenplan hebben. Praktisch toepasbaar betekent imo niet per definitie dat men met stappen dient te werken. Iedereen kan in principe bewust worden van de 'ik ben' en van daaruit mindfulness toepassen.
Bedankt voor je reactie.
![:)]()
Zal het een beetje binnen de perken proberen te houden omdat dit Ravers topic is (sorry Raver). Maar algemene mindfulness is voor jou misschien piece of cake maar voor veel mensen nog iets relatiefs onbekends en vaags. De concepten van bewustwording etc. zijn duidelijk, maar hoe je het dan praktisch aanpakt is - vind ik - altijd wat minder vanzelfsprekend en niet echt to-the-point. Ligt misschien ook aan mezelf hoor, het ‘jargon’ binnen de context van het spirituele wekt soms een bepaalde irritatieprikkel bij me op. Heb het nu trouwens niet over jou, meer in het algemeen.
Ikzelf ben van plan om een cursus mindfulness te gaan volgen en ik denk ook dat iedereen die hier echt serieus wat mee wil dat het best kan doen, maar ja, wellicht dat er ook simpele huis- tuin- en keukenoefeningen of tips zijn die iedereen in principe zou kunnen toepassen, zonder enige kennis van het onderwerp.
Ik vind het wel grappig dat je spiritualiteit ‘direct’ noemt wanneer je het tegenover conventionele therapieën plaatst. Ik begrijp dat het dat zou moeten zijn, d.w.z. vanuit de eigenlijke intentie ervan, want die is ongetwijfeld direct, maar naar mijn mening is dat dus juist vaak allesbehalve hoe overkomt doordat het onnodig complex wordt gebracht met een zweem van zweverigheid eromheen. Wat jammer is. Want de kern is niet zweverig, juist niet.
Ik snap denk ik wel wat je bedoelt met manipulatie, want de oorspronkelijke gedachten ombuigen tot meer helpende gedachten zou je kunnen zien als een vorm van ontkenning, maar inderdaad - de vraag is hoe erg dat is als blijkt dat het werkt. Ik heb goede hoop op een rol van spiritualiteit binnen de psychologie en psychiatrie (mindfulness en meditatie hebben die in zekere zin al) maar ik zie het vooral voor me in combi met therapie en dan aangepast aan lekenniveau, niet perse in stappen maar wel zo praktisch en tastbaar mogelijk. Zeker als het gaat om verslaving. Ben benieuwd hoe dat er in de toekomst uit kan gaan zien.
