#1
Hoe zit dat dan bv met game verslaving? Of socialmedia verslaving?
STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!
401 antwoorden
185 weergaven
18-5-2026
#2
Verslavingen die net zo serieus moeten worden genomen als andere denk ik. Ook al zijn het geen lichamelijke verslavingen.Hoe zit dat dan bv met game verslaving? Of socialmedia verslaving?
#3
Ja maar ik bedoel dat je daar ook geen lichamelijke schuimbekken oid van krijgt als je stopt en toch wordt t als verslaving gezien. Net als suiker. Ik was namelijk ook in de veronderstelling dat bepaalde voedingsstoffen zoals suiker en koffie verslavend zijn.Verslavingen die net zo serieus moeten worden genomen als andere denk ik. Ook al zijn het geen lichamelijke verslavingen.
#4
Tja, sommige mensen hebben nou eenmaal vriendjes waar anderen als loners door het leven gaan omdat ze wat minder sociaal zijn. En dan bepaal jij niet wie waar mag/kan reageren, dus 'dat bemoei je er niet mee'
Er is al eerder gevraagd om die kinderschtige reacties te stoppen van dat vrienden groepje van jou dus ja..
Mijn naam valt ook elke keer daar dus dan proberen jullie het maar samen.
Heb niks raars gezegd in dit topic over het gebruik van ghb maar blijf maar draaien.
Ik hou mijn toch niet
#5
Dan als nog is het niet de stof suiker waar mensen verslaafd aan zijn aangezien suikers gewoon puur koolhydraten zijn. En koolhydraten zitten in tal van producten. Fris drank, snoep en dergelijk maar ook meel, rijst, pasta, alcohol en havermout bijvoorbeeld.Over scheve vergelijkingen gesproken:
Natuurlijk leggen mensen geen lijn suiker neer om te gaan snuiven, waar héb je het over. Wat sommigen wel doen is een pond suiker in de vorm van een zak snoep (of koekjes, chocola of wat dan ook) kopen en daar van doorvreten omdat ze geestelijk verslaafd zijn aan het gevoel dat ze ervan krijgen, ondanks dat ze dus heel goed weten dat het niet goed voor ze is.
Maar ik geef toe, het is blijkbaar niet echt lichamelijk verslavend en je bouwt geen tolerantie op. Dus ja, wat dat betreft point taken.
Ben zelf vrij veel met voeding bezig vandaar m’n felle reactie tegen zulke “guru’s”. Niet tegen jou als persoon
#6
Ah zo bedoelde je.
Als we nou gewoon even onderscheid maken tussen lichamelijke en geestelijke verslavingen, dan hoeft Buu ook niet weer te schuimbekken.
Edit: grapje Buu![:wink:]()
Toch denk ik dat er meer achter zit en bij komt kijken. Maar goed, laten we idd het daar maar op houden dan he..
#7
Ik heb hier in het verleden een topic over wim hof methode gemaakt. Ik douche elke dag koud, ik doe ademhalingsoefeningen en ik mediteer. En ik gebruik paddos niet om mij beter te voelen, maar beter na te kunnen denken over mijzelf. Het gaat er mij meer om dat ik de komende half heel gezond leef, vrij van drugs. Zodat ik wat sterker in mijn schoenen sta als ik straks ga paddoen.Dat klinkt echt heel klote...
Heb je weleens de Wim Hof ademhalingstechniek geprobeerd? Dat brengt je hoofd tot rust en helpt je negativiteit los te laten. Het moet toch niet zo zijn dat je helemaal tot een paddotrip moet wachten om je even helemaal oké te voelen.
#8
Mja, ik vond suiker niet al te lastig om mee te stoppen. (Nou ja, zwaar minderen, helemaal geen suiker is gewoonweg onmogelijk)
Maar het heeft wel degelijk iets van n afkick, eb je lichaam moet echt omschakelen als je stopt met suiker (nou ja, overgrote deel er van), en het duurt ongeveer 2 weken eer je er voor t grootste gedeelte aan gewend bent.
Dit alles deed ik paar jaar geleden (onder andere) om af te vallen en dat was bijzonder effectief. Een groot gedeelte van de maatregelenn destijds hou ik me nogv steeds aan (geen suiker in de koffie, geen zoet op brood), maar ik sta me weer wel toe om af en toe eens een bewerkt product te eten/drinken.
Overigens is er wel een ondergrens daar je lichaam wel degelijk iets van koolhydraten nodig heeft.
Maar het heeft wel degelijk iets van n afkick, eb je lichaam moet echt omschakelen als je stopt met suiker (nou ja, overgrote deel er van), en het duurt ongeveer 2 weken eer je er voor t grootste gedeelte aan gewend bent.
Dit alles deed ik paar jaar geleden (onder andere) om af te vallen en dat was bijzonder effectief. Een groot gedeelte van de maatregelenn destijds hou ik me nogv steeds aan (geen suiker in de koffie, geen zoet op brood), maar ik sta me weer wel toe om af en toe eens een bewerkt product te eten/drinken.
Overigens is er wel een ondergrens daar je lichaam wel degelijk iets van koolhydraten nodig heeft.
#9
witVan de bruin? Zelf heb ik dat ook regelmatig gedaan maar na een tijdje weer als vanouds, elke dag weer aan de dope.....
M ischien is de beste verslaving wel 4x 3x per jaar gebruiken,.................
#10
Is gamen en social media géén serieus te nemen verslaving???
Wat is dit nu voor een uitspraak .
Weleens mensen ontmoet, die enorm in de shit raken, omdat zij door 20 uur per dag aan de pc zitten, en,
Alles kwijt raken???
Wie dit zegt, die moet eens een gesprekje met Jellinek of novadic kentron voeren over wat gamen kan aanrichten...!!
Wat is dit nu voor een uitspraak .
Weleens mensen ontmoet, die enorm in de shit raken, omdat zij door 20 uur per dag aan de pc zitten, en,
Alles kwijt raken???
Wie dit zegt, die moet eens een gesprekje met Jellinek of novadic kentron voeren over wat gamen kan aanrichten...!!
#11
Gameverslaafden zijn een ramp om mee samen te leven.
Van het altijd sneller beter en verder willen komen dus veel geld naar het spel overmaken. Steeds meer tijd aan besteden het ziek melden op het werk om nog een dagje langer te gamen na het gezellige game weekend van het niet eens meer tijd hebben om belangrijke post te bekijken. Maar ook lichamelijke klachten worden na een tijd zichtbaar door al die uren achter de pc. Vaak slaaptekort en stress wat weer vele andere klachten erbij geven. Ben wel van mening dat je overal weer van af kan kicken maar helaas komt er vaak gewoon een andere verslaving voor in de plaats.
Van het altijd sneller beter en verder willen komen dus veel geld naar het spel overmaken. Steeds meer tijd aan besteden het ziek melden op het werk om nog een dagje langer te gamen na het gezellige game weekend van het niet eens meer tijd hebben om belangrijke post te bekijken. Maar ook lichamelijke klachten worden na een tijd zichtbaar door al die uren achter de pc. Vaak slaaptekort en stress wat weer vele andere klachten erbij geven. Ben wel van mening dat je overal weer van af kan kicken maar helaas komt er vaak gewoon een andere verslaving voor in de plaats.
#12
Over scheve vergelijkingen gesproken:
Natuurlijk leggen mensen geen lijn suiker neer om te gaan snuiven, waar héb je het over. Wat sommigen wel doen is een pond suiker in de vorm van een zak snoep (of koekjes, chocola of wat dan ook) kopen.
#13
Ik heb nog nooit iemand een lijn kristalsuiker zien snuiven.
Maar dat zoetigheid wel degelijk een soort verslaving kan zijn, dat geloof ik zeker.
Alleen.
Bij het niet meer in huis hebben van die wine gums in mijn geval, dan bespeur ik toch een zekere onrustigheid.
En verdomd, ik ga nog op zoek naar een vervanger, óók.
Alleen word ik niet ziek van het niet in huis hebben....
Maar dat zoetigheid wel degelijk een soort verslaving kan zijn, dat geloof ik zeker.
Alleen.
Bij het niet meer in huis hebben van die wine gums in mijn geval, dan bespeur ik toch een zekere onrustigheid.
En verdomd, ik ga nog op zoek naar een vervanger, óók.
Alleen word ik niet ziek van het niet in huis hebben....
#14
De enige factor, die aan de orde was bij het misbruiken van drugs, en het kunnen controleren van datzelfde gebruik is deze.
De aan, ofwel beter nog de afwezigheid van de benodigde dukaten in mijn portemonnee.
Was er geld genoeg, dan is onder controle houden van het drugsgebruik domweg onmogelijk.
De aan, ofwel beter nog de afwezigheid van de benodigde dukaten in mijn portemonnee.
Was er geld genoeg, dan is onder controle houden van het drugsgebruik domweg onmogelijk.
#15
Stanton Peele, Theodore Dalrymple e.d.
#16
Denk dat het ook te maken heeft met waar je verslaafd aan bent. Een heroïne verslaafde die afkickt zal dat waarschijnlijk nooit meer recreatief kunnen gebruiken. Maar iemand die een wietverslaving heeft en daar van afkickt kan denk ik risicolozer na een aantal jaar weer een joint opsteken, zonder meteen weer terug te vallen in misbruik. Juist omdat die soorten drugs anders werken en meer of minder schade aanrichten.Dit is natuurlijk anekdotisch, maar ik ben het er niet mee eens dat het onmogelijk is om volledig van een verslaving af te komen. Ik denk echter wel dat je nooit van een verslavingsgevoeligheid af kan komen en je dus wel makkelijk andere verslavingen kan ontwikkelen zodra je van één verslaving helemaal af bent.
Ik heb heel veel verslavingen (gehad) en een van die verslavingen was een gameverslaving. Ik gamede op een gegeven moment 12+ uur per dag, omdat dat het enige was waar ik nog iets van vreugde uit kon halen en me kon afsluiten van de realiteit. Die verslaving heeft denk ik zo'n 6 maanden aangehouden en daarna heb ik anderhalf jaar niet meer gegamed. Alle keren dat ik daarna gamede was 1) sowieso niet consequent meerdere keren per week en 2) niet meer 12+ uur per dag (m.u.v. de keren dat ik de Telltale series van The Walking Dead in één keer uit wilde spelen en toch niets beters te doen had die dagen). Zo heb ik in de zomervakantie 2 weken echt heel veel gegamed, maar daarna heb ik maandenlang niet meer ingelogd op m'n Steam account. Ik had er gewoon niet veel behoefte meer aan en ik had duidelijk een ander gevoel bij het gamen dan dat ik had toen ik echt verslaafd was. Ik heb zelfs in de afgelopen 3 maanden 3 nieuwe spellen gekocht die ik al heel lang wilde en nu in de aanbieding waren en geen van die spellen heb ik nog gespeeld! De drang heb ik simpelweg gewoon niet. Ben ik dus van die verslaving afgekomen? Ja, ik vind dat ik dat zeker kan stellen.
Nu komt de "maar" in het verhaal: ik ben vrij zeker dat ik die verslaving vervangen heb door andere verslavingen en één van die verslavingen is er al veel langer. Ik heb ook wel een beetje (kuch eufemisme) een seksverslaving gehad, maar momenteel houd ik me daar helemaal niet meer mee bezig en interesseert het me ook niet meer, dus of ik daar van af ben gekomen: ja, ik denk het? Maar dan blijft er nog 1 over en ik denk dat dat echt wel heel wat moeilijker gaat worden om te overwinnen dan de andere twee, omdat m'n drugsverslaving mij de tevredenheid biedt die de andere twee samen bieden en drugs mij ook nooit vervelen, omdat het zo enorm veelzijdig is, ook al heb ik een duidelijke voorkeur voor bepaalde drugs. Bij games zijn er al heel wat minder dingen die ik echt leuk vind en bij seks is het gewoon extreem lastig om iemand te vinden die helemaal aan mijn eisen voldoet.
Maar ja, vandaar m'n antwoord dus. Het is lastig ja, maar ik denk dat het wel mogelijk is om er volledig van af te komen als je een gezonde vervanger vindt voor de verslaving die je hebt (wat momenteel bij mij nog niet het geval is).
#17
Beste leden.
De titel luid al: Verslaafd blijf je voor altijd!
Verslaving staat in het grote DSM-V boek beschreven als "Stoornis in het gebruik van middelen".
Nu bestaan er stoornissen waar men redelijk goed mee kan leven mits een juiste behandeling. Hierbij kun je denken aan een angststoornis / paniekstoornis.
Genezen doet het niet máár wel grotendeels. Men kan weer leven zonder angst/paniek. Men leert leven met angst, de denkpatronen worden door middel van therapie afgeleerd en nieuwe patronen worden aangeleerd.
Geldt dat ook voor verslaving? Is verslaving 'af te leren'? Bestaat er de mogelijkheid om de gedragsproblemen zo dusdanig te beïnvloeden dat men weer kan gebruiken zonder dat er op langere termijn (nogmaals) problemen ontstaan.
Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.
Benieuwd naar jullie meningen/ervaringen!
De titel luid al: Verslaafd blijf je voor altijd!
Verslaving staat in het grote DSM-V boek beschreven als "Stoornis in het gebruik van middelen".
Nu bestaan er stoornissen waar men redelijk goed mee kan leven mits een juiste behandeling. Hierbij kun je denken aan een angststoornis / paniekstoornis.
Genezen doet het niet máár wel grotendeels. Men kan weer leven zonder angst/paniek. Men leert leven met angst, de denkpatronen worden door middel van therapie afgeleerd en nieuwe patronen worden aangeleerd.
Geldt dat ook voor verslaving? Is verslaving 'af te leren'? Bestaat er de mogelijkheid om de gedragsproblemen zo dusdanig te beïnvloeden dat men weer kan gebruiken zonder dat er op langere termijn (nogmaals) problemen ontstaan.
Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.
Benieuwd naar jullie meningen/ervaringen!
#18
Hey,
Interessante materie, maar het verontrust me ook een beetje.
Drugsverslaving. Je kan er van afkicken en er mee leven, dat lijkt me wel duidelijk.
Dan de vraag of je na een verslaving ooit weer recreatief kan gebruiken lijkt me in jouw geval een duidelijke nee te zijn. Dat je je uberhaupt met deze vraag bezig houdt is het gene wat me verontrust.
Wat denk je zelf?
Wil je uberhaupt nog het risico nemen?
Interessante materie, maar het verontrust me ook een beetje.
Drugsverslaving. Je kan er van afkicken en er mee leven, dat lijkt me wel duidelijk.
Dan de vraag of je na een verslaving ooit weer recreatief kan gebruiken lijkt me in jouw geval een duidelijke nee te zijn. Dat je je uberhaupt met deze vraag bezig houdt is het gene wat me verontrust.
Wat denk je zelf?
Wil je uberhaupt nog het risico nemen?
#19
Hey,
Interessante materie, maar het verontrust me ook een beetje.
Drugsverslaving. Je kan er van afkicken en er mee leven, dat lijkt me wel duidelijk.
Dan de vraag of je na een verslaving ooit weer recreatief kan gebruiken lijkt me in jouw geval een duidelijke nee te zijn. Dat je je uberhaupt met deze vraag bezig houdt is het gene wat me verontrust.
Wat denk je zelf?
Ik heb al vaker op het forum vermeld dat dit voor mij een absolute NEE is.
Ik heb zelf al geprobeerd 'recreatief' te gebruiken, en dat is finaal mislukt. Ik ben nog redelijk jong en kon er geen vrede mee hebben dat ik nooit meer zou kunnen gebruiken. Maar er is een gevoel van acceptatie in me ontstaan, het is goed zo zonder middelen. Want een leven mét middelen is voor mij alleen maar ellende, afzondering en angst.
Deze stelling heb ik gewoon gemaakt omdat ik benieuwd ben naar hoe andere mensen er over denken. Absoluut niet om bij mezelf een achterdeurtje open te houden met "zie je wel, andere kunnen het ook".
Dus maak je niet druk, nogmaals puur uit nieuwsgierigheid naar de meningen van mede-addicts of mensen die niet verslaafd zijn.
#20
@Raver
Ah, ok. Mijn excuses voor m'n aanname.
Als ik eens zo om me heen kijk ben ik geneigd om eens te zeggen.
Dan zijn er hier een paar die menen dat ze na een verslaving hun gebruik nu in de hand kunnen houden, maarik ga er vanuit dat veruit de meesten uiteindelijk weer afglijden in hun verslaving.
Ah, ok. Mijn excuses voor m'n aanname.
Als ik eens zo om me heen kijk ben ik geneigd om eens te zeggen.
Dan zijn er hier een paar die menen dat ze na een verslaving hun gebruik nu in de hand kunnen houden, maarik ga er vanuit dat veruit de meesten uiteindelijk weer afglijden in hun verslaving.