#1
geen zwak karakter.. wel een zwak voor drugs..
Drugsverslaving bestaat niet
124 antwoorden
16 weergaven
18-5-2026
#2
Ik denk dat het vaak ook meer onbewust gedrag is dan echt een zwak karakter of zo. Op de momenten dat er echt alerte aandacht nodig is, vallen we vaak terug in onbewustheid en daar komt dan weer destructief gedrag uit voort (zoals verslaving). Je kunt ondertussen een echt sterk karakter hebben dat echt vecht tegen een verslaving, maar net op die cruciale momenten (uit gewoonte wellicht) dan weer terugvallen in onbewustheid. Als mensen zijn we ook héél goed in onszelf voor de gek houden. Het is eerder dat we meestal te slim zijn daarin denk ik, dan dat we simpelweg zwak zijn. Sommige dingen zijn zó subtiel, dat er grote alertheid nodig is om ze op te merken.
Of de mens überhaupt vrije wil heeft kan weer een heel apart topic aan gewijd worden.(is er ook geloof ik)
Wat mij opvalt is dat mensen vaak denken dat als het goed gaat ze denken dat ze dat zelf creëren en dat als het tegenzit ze de oorzaak buiten zichzelf zoeken/leggen.
Pech hebben, geluk hebben, toeval, het lot, zelf invloed hebben op je levensloop.... Blijf dit interessant vinden om over te filosoferen.
Maar is inderdaad voor een ander topic.
Dat geklop op eigen borst dat iemand het goed voor elkaar heeft omdat 'ie de juiste keuzes maakt en een sterk karakter heeft, daar ben ik een beetje allergisch voor merk ik.
#3
Juist! Vaak wordt wel zo gedacht.Wat mij opvalt is dat mensen vaak denken dat als het goed gaat ze denken dat ze dat zelf creëren en dat als het tegenzit ze de oorzaak buiten zichzelf zoeken/leggen.
Persoonlijk denk ik hierover dat als we (gedurende onze dag) bewust zijn, onze levenskwaliteit verbeterd en dat als er veel onbewustheid is (over onze gedachten en gedrag), dat deze achteruit gaat. Niet zozeer dat we het allemaal echt zelf creëren, maar dat we simpelweg bewust zijn (of niet). Zie je écht wat destructief is voor je, dan doe je het niet. Maar die onbewustheid zit soms erg diep, dus zo simpel is het ook weer niet.
Vind ik ook interessant ja.Pech hebben, geluk hebben, toeval, het lot, zelf invloed hebben op je levensloop.... Blijf dit interessant vinden om over te filosoferen.
Maar is inderdaad voor een ander topic.
Pride comes before the fallDat geklop op eigen borst dat iemand het goed voor elkaar heeft omdat 'ie de juiste keuzes maakt en een sterk karakter heeft, daar ben ik een beetje allergisch voor merk ik.
Het is wel belangrijk om nederig te blijven/worden ja.
#4
Ik ben het in principe met alles eens wat je zegt. Behalve dat ik het niet kunnen omgaan met, of dat nou aan jezelf ligt of niet, opzichzelf al verslaving zou noemen. Ben je een slaaf zoals die vroeger op een plantage moest ploegen, nee. Ik zie een verslaving als een totaal plaatje, en neem een titel die je eraan koppeld niet zo nauw.. Ik ben het eens met dat je altijd zelf de keuze hebt (behalve lichamelijk natuurlijk) om te stoppen. Maar ik vind wel dat je de symptonen en gedrag samen verslaving kan noemen.Exact! Mooi gezegd.
Ik zeg juist bewust dat drugsverslaving niet bestaat. (Ik wil er overigens geen spel van woorden van maken.) Niemand is slaaf van een drugs. Een slaaf heeft geen keuze. Een drugsmisbruiker wel.
Zelfmedelijden en pessimisme leidt tot destructief gedrag. En overmoedigheid ook. In mijn ogen allemaal tekenen van een zwakke mentale gesteldheid, een gebrekkige geest. Happy mensen, en depri mensen kunnen zwakte hebben. Losers, en succesvolle (subjectief). En drugsmisbruik is het symptoom.
Met zwak bedoel ik niet een mietje. Ik bedoel dat je training nodig hebt om aan je gebreken te werken.
Maar we leven tegenwoordig in een maatschappij waarin we alle woorden moeten afwegen om niemand te beledigen. Als iemand zijn leven vergooid is het makkelijker om de drugs de schuld te geven dan om verantwoordelijkheid te nemen. Het is fijner om te horen dat je met verkeerde hersenchemie rondloopt, dan om te horen dat je zwaktes hebt.
Voor een politicus is drugs ook altijd een fijn onderwerp. Mensen gaan aan de drugs omdat ze een uitzichtloos bestaan hebben? Makkelijk om de drugs als schuldige aan te wijzen in plaats van benoemen wat de community nodig heeft. Banen, sociale voorzieningen, psychische hulp.
Ik ben bang dat zolang we in ‘drugsverslaving’ blijven geloven, dat we nooit toekomen aan het oplossen van de werkelijke issues.
Maargoed opzich maakt het allemaal niet zoveel uit, want ik snap je wel. Iedereen heeft zwaktes, meer dan de meeste willen toegeven. Een zwakte voor drugs heb ik natuurlijk zoals de meeste actieve leden hier. Ik snapte de originele post ook wel maar vond de conclusie wat hard. Ik zie het allemaal niet zo letterlijk.
Maar vond de opmerking over dat het niet goed met je kan gaan als je voor je 16e verslaafd raakt aan wiet een beetje gek van @Rivalrie, want ik kan niet anders zeggen dat ik met veel plezier terug denk aan die leuke tijd. Ik was absoluut gelukkig en daar gaat het mij om. Ik snap dat je het slecht vind dat je op die leeftijd blowed omdat het niet gezond is, dat absoluut wel. Maar dat kan in sommige gevallen absoluut functioneel en prima blijven en dan wel gewoon je diploma halen.
#5
Noot: Sommige verslavingsgevoeligheden krijg je idd al mee met de geboorte, die zijn idd genetisch bepaald.Ja, maar dus alleen een wisselwerking in mensen met een zwakte. ....
In mijn familie was dit alcoholisme.
Noot: opiaten maken mensen wel degelijk verslaafd...al begin je uit nieuwsgierigheid, of na een zware operatie.Dat het niet een kwestie is van dat een drug mensen nou eenmaal verslaafd maakt.
Middelen uit de opiatenhoek maken mensen verslaafd.
Noot: mee eens........ Als iemand geen extreme problematiek heeft, noemen we die in de regel geestelijk gezond, dat is dan de norm.
Noot: Comme ci, comme ca.Maar om dat voorbeeld van smartphone en social media verslaving er weer bij te pakken: dat zijn overwegend mensen die de norm zijn.
zwakker van geest, eerder hooked...zou goed kunnen.Wat wij geestelijk gezond noemen, heeft dus al geestelijke zwaktes die heel makkelijk tot verslavingsgedrag kunnen leiden.
idd. Maar dit gaat niet altijd op.Dat maakt dan nog steeds niet dat bijvoorbeeld social media inherent verslavend is.
1000% juist!Het is die zwakte in de meeste mensen die de verslaving veroorzaakt wanneer er iets is dat op die zwakte inspeelt.
#6
Zoals gezegd: lichamelijke verslaving is een ander verhaal. Je lichaam wordt afhankelijk, ook als je geestelijk geen zwaktes zou hebben.Noot: opiaten maken mensen wel degelijk verslaafd...al begin je uit nieuwsgierigheid, of na een zware operatie.
Middelen uit de opiatenhoek maken mensen verslaafd.
Wanneer dan niet? Is er bij geestelijke verslaving niet altijd sprake van een zwakte in jezelf dan?idd. Maar dit gaat niet altijd op.
#7
Volgens mij niet.
Een geestelijke afhankelijkheid kan vlgs mij ook ontstaan, als de drug in casu gewoon erg, erg lekker om te ervaren is.
Bijvoorbeeld coca.
Alle drugs, die geen lichamelijke afhankelijkheid als "bijwerking " hebben, kunnen imo bij "gezonde" mensen toch een geestelijke afhankelijkheid tot gevolg hebben.
Een geestelijke afhankelijkheid kan vlgs mij ook ontstaan, als de drug in casu gewoon erg, erg lekker om te ervaren is.
Bijvoorbeeld coca.
Alle drugs, die geen lichamelijke afhankelijkheid als "bijwerking " hebben, kunnen imo bij "gezonde" mensen toch een geestelijke afhankelijkheid tot gevolg hebben.
#8
Zoals gezegd: lichamelijke verslaving is een ander verhaal. Je lichaam wordt afhankelijk, ook als je geestelijk geen zwaktes zou hebben.
Wanneer dan niet? Is er bij geestelijke verslaving niet altijd sprake van een zwakte in jezelf dan?
Even semi off topic en uit interesse: Denk je dat je lichamelijke verslaving volledig los kan zien van geestelijke verslaving? Waar ligt volgens jou de grens van waar fysiek eindigt en geestelijk begint zegmaar ben ik benieuwd naar
#9
Er is overlap denk ik, maar het cruciale verschil voor mij is dat je met een lichamelijke verslaving bij stoppen ziek wordt en lichamelijk in gevaar komt.Even semi off topic en uit interesse: Denk je dat je lichamelijke verslaving volledig los kan zien van geestelijke verslaving? Waar ligt volgens jou de grens van waar fysiek eindigt en geestelijk begint zegmaar ben ik benieuwd naar(zijn hersenen dan bijv niet geestelijk)
Een geestelijke verslaving geeft natuurlijk wel lichamelijke (psychosomatische) symptomen omdat lichaam en geest inderdaad nauw verweven zijn, maar je kunt bij een geestelijke verslaving zonder gevaar stoppen toch? Het zal niet leuk zijn en je zult waarschijnlijk ongewenste lichamelijke effecten ervaren, maar je lichaam is zelf niet afhankelijk geworden van dat middel.
#10
Imo is die grens best wel als volgt te beschrijven:
Lichamelijke afhankelijkheid (fysieke)
begint daar, wanneer je een lichamelijke reactie krijgt, bij het stoppen ermee.
Zweten, beverigheid, beroerd voelen, nachtmerries krijgen, dat soort dingen.
Maar deze geestelijke afhankelijkheid is niet los te zien van een fysieke.
Deze twee gaan heel vaak hand in hand...
"Halleluja kameraden landgenoten, zet hem op,..hand in hand...
kom over de brug, hatsekidee, in Nederland.!
lekkere samenwerking iig....
Lichamelijke afhankelijkheid (fysieke)
begint daar, wanneer je een lichamelijke reactie krijgt, bij het stoppen ermee.
Zweten, beverigheid, beroerd voelen, nachtmerries krijgen, dat soort dingen.
Maar deze geestelijke afhankelijkheid is niet los te zien van een fysieke.
Deze twee gaan heel vaak hand in hand...
"Halleluja kameraden landgenoten, zet hem op,..hand in hand...
kom over de brug, hatsekidee, in Nederland.!
lekkere samenwerking iig....
#11
Maar je kunt ook lichamelijke reacties krijgen bij stoppen met een geestelijke verslaving. Bijvoorbeeld bij een verslaving aan wiet. Je kunt gaan zweten, beven, etc. Maar je lichaam loopt geen gevaar als je stopt met het toedienen van wiet, in tegenstelling tot wanneer je stopt na bijvoorbeeld langdurig alcohol of opiaat gebruik.Imo is die grens best wel als volgt te beschrijven:
Lichamelijke afhankelijkheid (fysieke)
begint daar, wanneer je een lichamelijke reactie krijgt, bij het stoppen ermee.
Zweten, beverigheid, beroerd voelen, nachtmerries krijgen, dat soort dingen.
Maar deze geestelijke afhankelijkheid is niet los te zien van een fysieke.
Deze twee gaan heel vaak hand in hand...
"Halleluja kameraden landgenoten, zet hem op.....
Kom over de brug hatsekidee, alaaf de vlag hoog in de top!"lekkere samenwerking iig!
Dat is zelf waar ik de grens trek. Dat je lichaam de stof echt nódig heeft om te kunnen functioneren. Dan is het een lichamelijke verslaving.
Maar inderdaad, lichaam en geest zijn nauwer verbonden dan we eerst dachten.
#12
Dus jij voegt aan de ontwenningsverschijnselen het element toe, ihkv de laatste 4 of 6 posts, van "gevaar" voor het lichaam én voor degene die in dat lichaam zit?
#13
Je moet ergens onderscheid maken toch? Je gaat niet hetzelfde kijken naar een wiet of speed verslaving waar je geen lichamelijk gevaar loopt als je ermee stopt en naar een alcohol, ghb of heroïne verslaving waar je wel lichamelijk gevaar loopt als je ermee stopt.Dus jij voegt aan de ontwenningsverschijnselen het element toe, van "gevaar" voor het lichaam én voor degene die in dat lichaam zit?
#14
Ergens moet je idd een onderscheid maken.
Er een grenswaarde aan gaan geven.
Ik moet hier eens diep over gaan nadenken..
Een scheidslijn zoals de wetgever heeft bepaald misschien?
Dat komt al aardig in de buurt van "gevaar" voor de gebruiker die deze categorieen al dan niet aanschaft...
Zoals nu het criterium voor harddrugs en softdrugs.
Harddrugs zijn naast verslavend, ook nogal vaak zeer ongezond.
Het gebruik ervan verkort je levensduur aanzienlijk. Met vele jaren.
Is dit een mogelijk onderscheid?
Er een grenswaarde aan gaan geven.
Ik moet hier eens diep over gaan nadenken..
Een scheidslijn zoals de wetgever heeft bepaald misschien?
Dat komt al aardig in de buurt van "gevaar" voor de gebruiker die deze categorieen al dan niet aanschaft...
Zoals nu het criterium voor harddrugs en softdrugs.
Harddrugs zijn naast verslavend, ook nogal vaak zeer ongezond.
Het gebruik ervan verkort je levensduur aanzienlijk. Met vele jaren.
Is dit een mogelijk onderscheid?
#15
Ik zie zelf niet heel veel verschil. Uiteindelijk zijn alle verslavingen geestelijk in mijn ogen. Sommige middelen hebben gewoon extremere ontwenningsverschijnselen.
Uiteindelijk is fisieke pijn niet het probleem. Het is hoe de geest reageer op de pijn. De fisieke pijn neemt je geest over. Je geest kan het niet los laten.
Na tryptamine gebruik krijg ik vaak intense hoofdpijn en dan rook ik vaak een boel wiet. Het is bizar hoe het disasociative effect van wiet de pijn verlicht zonder de pijn weg te halen.
Denk dat lichamelijke verslavingen op de zelfde manier indirect geestelijke verslavingen zijn. Je geest is verslaaft aan een lichamelijk effect van een middel.
Uiteindelijk is fisieke pijn niet het probleem. Het is hoe de geest reageer op de pijn. De fisieke pijn neemt je geest over. Je geest kan het niet los laten.
Na tryptamine gebruik krijg ik vaak intense hoofdpijn en dan rook ik vaak een boel wiet. Het is bizar hoe het disasociative effect van wiet de pijn verlicht zonder de pijn weg te halen.
Denk dat lichamelijke verslavingen op de zelfde manier indirect geestelijke verslavingen zijn. Je geest is verslaaft aan een lichamelijk effect van een middel.
#16
Daar denkt jouw lichaam anders over als je na langdurig gebruik ineens cold turkey stopt met bijvoorbeeld GHB. Je bent dan fysiek afhankelijk. Dat heb je met geestelijke verslavingen niet.Ik zie zelf niet heel veel verschil. Uiteindelijk zijn alle verslavingen geestelijk in mijn ogen. Sommige middelen hebben gewoon extremere ontwenningsverschijnselen.
Uiteindelijk is fisieke pijn niet het probleem. Het is hoe de geest reageer op de pijn. De fisieke pijn neemt je geest over. Je geest kan het niet los laten.
Na tryptamine gebruik krijg ik vaak intense hoofdpijn en dan rook ik vaak een boel wiet. Het is bizar hoe het disasociative effect van wiet de pijn verlicht zonder de pijn weg te halen.
Denk dat lichamelijke verslavingen op de zelfde manier indirect geestelijke verslavingen zijn. Je geest is verslaaft aan een lichamelijk effect van een middel.
#17
Daar denkt jouw lichaam anders over als je na langdurig gebruik ineens cold turkey stopt met bijvoorbeeld GHB. Je bent dan fysiek afhankelijk. Dat heb je met geestelijke verslavingen niet.
Het lichaam is niet perse slaaf van het middel toch? Het heeft alleen zichzelf aangepast op de grote hoeveelheden ghb en na het stoppen moet het opeens al zijn receptoren opnieuw organiseren.
Dat zorgt voor ontwenningsverschijnselen, maar is dit een verslaving van het lichaam? Als je lichaam emaal weer op baseline zit gaat je lichaam dan cravings krijgen naar ghb?
Het is de geest die de slaaf is lijkt mij.
Maar ja ik speculeer ook alleen maar op basis van hoe ik mijn lichaam voel. Ik heb geen verdovende middelen misbruikt.
#18
Je brengt je lichaam in levensgevaar als je cold turkey stopt met GHB na langdurig gebruik...Het lichaam is niet perse slaaf van het middel toch? Het heeft alleen zichzelf aangepast op de grote hoeveelheden ghb en na het stoppen moet het opeens al zijn receptoren opnieuw organiseren.
Dat zorgt voor ontwenningsverschijnselen, maar is dit een verslaving van het lichaam? Als je lichaam emaal weer op baseline zit gaat je lichaam dan cravings krijgen naar ghb?
Het is de geest die de slaaf is lijkt mij.
Maar ja ik speculeer ook alleen maar op basis van hoe ik mijn lichaam voel. Ik heb geen verdovende middelen misbruikt.
Dus nee, ik zie een wezenlijk verschil tussen geestelijke en lichamelijke afhankelijkheid.
#19
Ja en nee.Daar denkt jouw lichaam anders over als je na langdurig gebruik ineens cold turkey stopt met bijvoorbeeld GHB. Je bent dan fysiek afhankelijk. Dat heb je met geestelijke verslavingen niet.
Speed is geestelijk verslavend, maar als je na langdurig gebruik ineens CT stopt wordt je ook fysiek afhankelijk.
Dan grijp je naar benzo's omdat je lichaam gewend is geraakt aan nachten doorhalen.
Dan grijp je naar energie boosters omdat je je compleet energieloos voelt.
Dus dan verander je van middel omdat uw lichaam dat vraagt. Net zoals je bij een benzo withdrawl ook een taper krijgt omdat je lichaam dat vraagt.
Je gaat niet sterven zonder benzo of energiebooster, maar om te zeggen dat je op dat moment niet fysiek afhankelijk bent van andere middelen is een brug te ver.
#20
Ik zie zelf niet heel veel verschil. Uiteindelijk .....
Je geest is verslaaft aan een lichamelijk effect van een middel.
Het lichaam is niet perse slaaf van het middel toch?
Wat is dat: drugs misbruiken?Ik heb geen verdovende middelen misbruikt.
Drugs gebruiken is imo al een vorm van misbruik...
Ergo, wat is het verschil tussen gebruik of misbruik betreffende drugs gebruik?
Iets in de richting van:
Wat is het verschil tussen een krokodil?
Voor wie dit niet weet, zal ik hier het antwoord op geven:
Hoe te groener, des te springt hij,
Hoe te gladder, des te zwemt hij.
Dit is cryptisch, het geeft in deze reactie wel aan, hoe ik het verschil in gebruik en misbruik van drugs zie...