Wat is jouw motivatie om je verslaving te overwinnen?

Voor mij was het voornamelijk:
- mentale gezondheid
- schaamte over gebruik
- liegen over gebruik
- 24/7 met drugs bezig zijn (malen)

Dit wilde ik absoluut niet meer.

LucidLucy zei:

Zozo mooie stukjes tekst weer in dit topic zeg! 🙏

Ik begreep alleen dit stukje niet zo goed. Vooral het afhankelijk worden van.


Dekt dit de lading zon beetje? Want deze aanvulling begreep ik wel.

Klik om te vergroten...

Ja, dat bedoelde ik ermee. Wat Gemberthee zegt:

"Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer."

Ik vind deze metafoor het altijd heel duidelijk maken:

Je emoties en gedachten zijn de wolken. Jij bent de lucht. Gedachten en emoties vormen zich in jou zoals wolken zich vormen in de lucht, De lucht staat neutraal tegenover wolken, het probeert niet vast te houden aan de mooie fluffy witte cumulus wolken en het probeert niet de dreigende donkere wolken uit zich te verdrijven. Het laat alles gewoon drijven zoals de wolken door de lucht willen drijven.

LucidLucy zei:

Zelf hebben ze mij in de kliniek verteld dat ik wat minder in m'n hoofd moet zitten en wat meer in m'n buiks. Ofwel, wat minder denken, weten, harde kennis, etc. En vooral meer moet voelen.
Ik laat me dus juist meer leiden door mijn gevoel dan vroeger. Ook als ik keuzes maak.
Ik laat me dan weer niet zo snel overmannen door emoties. Vroeger kon ik echt helemaal opgaan in frustratie. Nu zie en erken ik die gevoelens meer en probeer ze te accepteren. Dus niet dat ik direct ga handelen uit emotie.

Is dat ook een beetje wat je bedoelde met afhankelijk worden van emoties. Dat je je dusdanig laat leiden door emoties, dat je er direct vanuit handelt?

Klik om te vergroten...

Dan ben je dus precies goed bezig.

Het is denk ik heel belangrijk om onderscheid te maken tussen je gevoel en je emoties. In taal worden deze vaak als synoniem van elkaar gezien. Beter is het misschien om te spreken van je intuïtie, in plaats van je gevoel. Omdat gevoelens eigenlijk hetzelfde betekenen als emoties. Met je intuïtie begrijp je. Het is je gevoelsmatige intelligentie en eigenlijk jezelf. Je bent de lucht, maar een lucht die zich bewust is van zichzelf en van de wolken (percepties, gedachten en emoties) die erin verschijnen. Emoties (en gedachten en percepties) daarentegen zijn slechts die voorbij drijvende wolken. Ze worden gezien (door jou).

LucidLucy zei:

En dan vraag ik me af, wat is jullie stabiele basis om naar terug te keren? De basis waar je aan gegrond bent.

Klik om te vergroten...

Om voor mezelf te spreken:

Bewustwording van dat wat ziet, in plaats van dat wat gezien wordt. Maar het is moeilijk onder woorden te brengen en echt een intuïtief aanvoelen.

Je kunt jezelf niet omdraaien om naar jezelf te kijken, maar alsnog kun je je bewust worden van jezelf als datgene dat bewust is van alles.

Mindless zei:

Ik vind deze metafoor het altijd heel duidelijk maken:

Je emoties en gedachten zijn de wolken. Jij bent de lucht. Gedachten en emoties vormen zich in jou zoals wolken zich vormen in de lucht, De lucht staat neutraal tegenover wolken, het probeert niet vast te houden aan de mooie fluffy witte cumulus wolken en het probeert niet de dreigende donkere wolken uit zich te verdrijven. Het laat alles gewoon drijven zoals de wolken door de lucht willen drijven.

Klik om te vergroten...

Haha mooie metafoor inderdaad! Doet me een beetje denken aan hoe ze in 'a guide to medition' uitleggen wat je tijdens mediteren probeert te doen.

Alleen daar gebruiken ze een weg met voorbijgangers als voorbeeld. En dat je die observeert en er niet aan vastklampt of ze weg wenst.

Maar ik ga voortaan die van de wolken maar aanhalen haha

Mindless zei:

Om voor mezelf te spreken:

Bewustwording van dat wat ziet, in plaats van dat wat gezien wordt. Maar het is moeilijk onder woorden te brengen en echt een intuïtief aanvoelen.

Klik om te vergroten...

Ik voel wel wat je bedoelt hiermee.
(Beetje gekke zin zo, maar weten of snappen zijn hier niet van toepassing lol)

Mijn relatie. Ik heb het grote geluk gehad dat ik voor het eerst in m'n experimentele fase kwam en amper iets gebruikt had (wel heel vaak dit forum gevolgd voordien). Nog beter was dat tijdens het gebruik ik nooit blijdschap of euforie heb ervaren, precies of die dingen komen niet door bij mij... heb er al een mogelijke uitleg voor gegeven in Hoe veel mg coke in één lijntje? | DrugsForum .

Net toen ik bijna alles had geprobeerd dat ik wilde leerde ik iemand kennen waarbij het uitzonderlijk snel, uitzonderlijk goed klikt (desalnietemin nog pril), maar door ervaringen die zij heeft met mensen die eigenlijk niet zouden moeten gebruiken maar het toch deden - met alle gevolgen en gevaren voor haar 3 kinderen vandien - heeft zij een nultolerantie op gebruik... Ze heeft zelf nooit gebruikt dus snapt niet hoe ontschuldig dit kan zijn, maar voor mij totaal geen offer om te maken. Als ze maar dat vraagt en ik voor de rest mezelf kan zijn.... Toch, mijn en onze toekomst hangt o.a. daarvan af en ik neem het risico niet.

LucidLucy zei:

En dan vraag ik me af, wat is jullie stabiele basis om naar terug te keren? De basis waar je aan gegrond bent.

Klik om te vergroten...

Super mooie vraag! Wat is het antwoord voor jou? Voor mij is dat, zonder zoetsappig te doen, toch de liefde: het geven om het leven en alles wat dat met zich mee brengt. Heel breed eigenlijk. Maar heb ontdekt dat liefde besmettelijk is 😀! Dat is best wel een heel leuke ontdekking voor iemand die het vanuit opvoeding anders heeft meegekregen .

Mijn vriend heeft een warme opvoeding gehad en ik heb heel veel daarvan meegesnoept.

(Hele mooie metafoor @Mindless ik heb hem genoteerd! Ook je opmerkingen over verschil tussen emoties en gevoelens. Zeer nuttige info thnx!)

LucidLucy zei:

Ik voel wel wat je bedoelt hiermee.
(Beetje gekke zin zo, maar weten of snappen zijn hier niet van toepassing lol)

Klik om te vergroten...

Ja het klinkt ook wel wat abstract hè? En ik zou het heel goed begrijpen als iemand zou denken van, wat moet ik daar nou mee?

Maar het is juist heel erg tastbaar en intuïtief en wat je zegt: niet intellectueel.

Het is gewoon je bewust worden van jezelf. Niet wat je is aangeleerd, niet je naam, niet je persoonlijkheid, maar gewoon jij die hier en nu aanwezig is.

Met welke reden citeer je je eigen post?

Mevrouw Pløp zei:

Met welke reden citeer je je eigen post?

Klik om te vergroten...

Excuseer, foutje. Er waren enkele topics met gelijkaardige vragen. M'n antwoord is steeds hetzelfde (soms meer uitgebreid), had niet gezien dat ik hier eerder op geantwoord had. Is nu gewist. Het spijt me, ik zal beter opletten... Was een nachtje door, niet jouw probleem maar het mijne 'k moet m'n grijze massa nog op orde zetten. Komt goed! Promise!

Gemberthee zei:

Super mooie vraag! Wat is het antwoord voor jou?

Klik om te vergroten...

Hmm een beetje wat @Mindless ook omschrijft. Of zoals z'n username impliceert. Zonder verstand/gedachten. Inderdaad heel lastig uit te leggen.
Het komt het meeste neer op je omgeving ervaren/observeren zonder het te labelen. Een beetje zoals de basis van meditatie is, en dat door de dag heen gebruiken.
Maar er komt ook een soort gevoel bij kijken. Een vreugdevolle sereniteit zou het dichtst in de buurt komen van een omschrijving voor mij.

Om daarin te komen gebruik ik nog wel geregeld hulpmiddelen als ankerpunt. Voornamelijk door te letten op zintuigelijke sensaties, te denken aan:

• Ademhaling voelen
• De wind of de zon op je huid
• Gevoelens binnen in mijn lichaam, veelal emoties dus
• Geur
• Etc.

En dit gaat steeds makkelijker. Hopelijk wordt dat ooit mijn normale staat van zijn. Het helpt enorm om lastige situaties heel kalm op te pakken.

Edit: ik zou het bijna een soort god-essentie willen noemen. En voor mij is god een vorm van energie, met als voornaamste de energie van de liefde. Dat lijkt dan weer op jouw stabiele basis haha

Snuffelaar zei:

Schrijf het hier neer voor je toekomstige ik, om het bij moeilijke momenten te lezen en jezelf zo te herinneren waarom je net wil stoppen. Vaak overwint dat stemmetje in je hoofd dat je met leugens probeert te overhalen om terug te vallen naar gebruik. Misschien kan je hier jezelf doen herinneren en overhalen om toch verder te zetten zonder.

Ik begin met a-pihp:

- risico's minimaliseren
- minder aandacht voor je omgeving en geliefden, je hoofd zit bij de volgende hit
- paranoia is niet je vriend
- de high is niet zo lekker als je denkt, roze zonnebril
- stinkt als de tering
- je onderschat de gezondheidsrisico's
- je omgeving ziet meer dan je denkt
- je tijd is kostbaar, investeer het in belangrijkere dingen
- het maakt je minder lief en minder geduldig
- het maakt je onstabieler
- andere dingen interesseren je veel minder
- duurder dan je denkt
- geloof de leugens in je eigen hoofd niet
- vergeet niet wat er allemaal op het spel staat
- sporadisch gebruik is een illusie
- elke poging om te stoppen wordt moeilijker
- wanneer is het je laatste afscheid?
- misschien maakt het je geen slechtere persoon, maar zeker geen betere
- het isoleert je

Klik om te vergroten...

Ik bedacht me er nog eentje die wat meer OT is.

- Het zien van de rust, kalmte, liefde en vrijheid bij mensen die al langere tijd clean waren. Zij hadden hun leven weer op rolletjes, liepen niet achter de feiten aan. En konden écht plezier beleven aan kleine dingen.
Dat ik dit zag... Zag dat het kon... Dat gaf misschien wel de doorslag om daar aan te gaan werken.

En voor mij begint dit ook steeds meer realiteit te worden. Voor het eerst in jaren heb ik het gevoel dat m'n leven niet meer stilstaat. Zelfs heel lekker in beweging is.

LucidLucy zei:

Ik bedacht me er nog eentje die wat meer OT is.

- Het zien van de rust, kalmte, liefde en vrijheid bij mensen die al langere tijd clean waren. Zij hadden hun leven weer op rolletjes, liepen niet achter de feiten aan. En konden écht plezier beleven aan kleine dingen.
Dat ik dit zag... Zag dat het kon... Dat gaf misschien wel de doorslag om daar aan te gaan werken.

En voor mij begint dit ook steeds meer realiteit te worden. Voor het eerst in jaren heb ik het gevoel dat m'n leven niet meer stilstaat. Zelfs heel lekker in beweging is.

Klik om te vergroten...

Ik ga me even ongevraagd moeien... Sla me gerust neer als je dit niet gepast vindt.

Op een bepaald tijdstip in ons leven gaan de meeste van ons een keuze maken... of we gaan verder ons vrijze zelve zijn, met alle gevolgen vandien (sommige niet eens zo goed doordacht), of.... We nemen de weg van het kiezen van verantwoordelijkheden, een gewicht dat we welwillend en doelbewust op ons nemen om onszelf zo een doel of meerwaarde in het leven te geven... "ik heb dat verzet, ik heb dit nu gedaan vandaag".

Mijn ultieme droom, na jarenlang touren als muzikant en een gefaald huwelijk en 1afbetaald huis verder dat ik in de nieuwbouw heb gestopt, om die weer te verliezen door een scheiding.... ik verlies mezelf terug in m'n woorden... m'n ultieme droom is: me eindelijk settelen. Een job waar ik graag naartoe ga, een thuis waar ik graag thuiskom.

Om dat te bereiken ben ik bereid heel veel offers te brengen. Dat is de harmonie die ik zoek. Het zijn een hoop andere woorden dan degene die jij hierboven beschreef, maar komen ze niet op hetzelfde neer? Stabiliteit, harmonie, een leven vol begrip, medeleven, empathie, liefde, welgemeende knuffels en kusjes.... GEwoon voelen dat je op je plaats bent?

MestV zei:

Ik ga me even ongevraagd moeien... Sla me gerust neer als je dit niet gepast vindt.

Klik om te vergroten...

Hmm laten we dat vooral niet doen. Ik houd niet zo van slaan.

MestV zei:

Om dat te bereiken ben ik bereid heel veel offers te brengen. Dat is de harmonie die ik zoek. Het zijn een hoop andere woorden dan degene die jij hierboven beschreef, maar komen ze niet op hetzelfde neer? Stabiliteit, harmonie, een leven vol begrip, medeleven, empathie, liefde, welgemeende knuffels en kusjes.... GEwoon voelen dat je op je plaats bent?

Klik om te vergroten...

Een beetje wel ja. Op het punt dat ik dat zag in anderen, zat ik zelf echt héél erg diep. Had de dag daarvoor een overdosis gehad, was psychotisch, kon niet meer functioneren, kon geen uur clean blijven, etc.

Om dan zien dat mensen simpelweg plezier hadden in het leven. En rust hadden. Dat was een bizarre gewaarwording die ik alleen maar kon gadeslaan met jaloezie en verdriet. Maar ook met veel hoop.

Ik denk dat het bij mij niet zozeer was dat ik (niet) op m'n plek was (als in: de omgeving waarin ik verkeer).
Maar dat ik op m'n plek was met mezelf. Dat ik met mezelf kan leven. Dat ik mezelf liefde kon geven.

Die dingen die jij noemt volgen daar vanzelf uit naar mijn ervaring.

LucidLucy zei:

En dan vraag ik me af, wat is jullie stabiele basis om naar terug te keren? De basis waar je aan gegrond bent.

Klik om te vergroten...

Voor mij is dit simpelweg het punt waar ik jaren geleden was.
Namelijk realiseren dat ik op elk moment mijn leven kan beëindigen als ik dat wens. Alles wat ik sindsdien heb meegemaakt is voor mij een bonus.
Zowel leuke als vervelende momenten. Vergeleken met dat punt is alles eigenlijk mooi en fascinerend, zelfs verdriet of woede.
Ik werk 6 uur per dag buiten momenteel en ik krijg altijd de slappe lach als het gaat regenen en bliksemen. Waarschijnlijk denken mijn collegas dat ik niet goed snik ben (deels correct ) maar ik kan daar dus oprecht van genieten.
Vergeleken met niks waarnemen is zelfs ijskoude regen op je huid een klein wondertje om te experiencen..

Mijn lichaam is aan een protestmars begonnen.
Ik trek het niet langer meer dan een nacht, heb er ook geen plezier meer in en voel me zelfs tijdens het gebruik al schuldig en onrustig.


Bah Bah.

Isoleren (houd mensen op afstand en zit meer thuis) (waardoor ik mij alleen voel en meer ga gebruiken)
Tijd nutteloos besteden
Achterdochtiger/onzekerder
Huid ziet er dan weer mooier en uitgeruster uit
Slechte concentratie
Minder sporten en routine, meer uitstelgedrag
Even lekker, maar that's it. Geniet minder van dingen
Veel denken, weinig doen
Levert niets goeds op
Verdoofd, dus werk niet aan de dingen waar ik mee aan de slag moet

Wiet & tabak

Heb het niet in de band
Ik maak het mijn hoofddoel in mijn leven en verwaarloos erdoor de andere dingen in mijn leven
Isoleer mezelf in mijn kamer om in mijn roes te zitten en dat niemand het ziet. Wat vaak gewoon een fucked up space dan is
Rook zoveel dat ik niet gewoon even kan bingewatchen
Ja, je hebt last van de afkick maar nicotinepleisters en zuigtabletten vind je gewoon het lekkerst
Geld
Werkt goed op de korte termijn, maar verre van op de langere termijn
Stinkt
De angst en paniek waar je mee moet leven als je (dreigt) zonder mee te zitten.
Rare capriolen uithalen, inclusief niet eten, om maar je drugs te blijven gebruiken

Mijn salaris is op

Lol ik lees dit nu terug, nou dit is ook niet bepaald gelukt xD
In ieder geval wel stimulantengebruik geminderd naar eens per 2/3 maanden. Waar is die motivatie nu gebleven dan?!

Laboratoriumrat zei:

Ben van plan te stoppen met alle drugs behalve misschien enkele keren per jaar 6apb/xtc, omdat ik weet dat ik daar goed mee kan omgaan en dat nooit een probleem is geweest. Maar dat weet ik nog niet zeker, misschien stop ik wel helemaal met alles.

Elke keer als ik stims gebruik of alcohol drink gaat het mis. Ik neem altijd veel te veel en een paar keer heeft het me bijna mijn leven gekost, en ik heb ernstige trauma's aan overdosissen/vergiftiging en drug induced psychoses. Laatste keer dat ik amfetamine gebruikte ging het weer mis, gebruikte zoveel dat ik psychotisch werd, hartritmestoornissen kreeg en constante paniekaanvallen. Ik kan er niet mee omgaan en dat moet stoppen.

Ik gebruik al sinds mijn 12e, en vertelde mezelf altijd het gaat toch nooit beter worden dus het maakt allemaal toch niet uit. Na mijn suicidepoging laatst besefte ik dat ik mezelf nog een laatste kans wil geven. En dat lukt niet met drugs. Er zijn heel veel dingen die ik moet fixen in mijn leven. (praktische dingen, mentale en fysieke gezondheid) en ik stel deze dingen al maanden tot jaren uit. Ik wil niet zo opgeven, want ik heb nog niet alles gegeven om het te verbeteren. Als ik alles gefixt en ik voel me dan niet beter kan ik pas zeggen dat het nooit beter wordt. En dat lukt sowieso niet met drugs.

Klik om te vergroten...

Ik wil stoppen omdat ik zware schade heb van mijn gebruik aan mijn dopaminereceptoren. En omdat deze schade niet nog erger moet worden zodat ik hopelijk nog volledig herstel.
Daarnaast omdat ik meer en meer nodig heb om maar een fractie van het gewenste effect te hebben en nooit meer echt de positieve effecten heb, daarnaast in de plaats een hoop gedrag dat ik niet wil stellen zoals eindeloos op mijn gsm bezig blijven bv...
Het levert niet meer op, integendeel.
Eigenlijk gebruik ik enkel nog om een deeltje van de schade van gebruik te verdoezelen.

Kent iemand deze al? Het filmpje gaat niet over drugs, maar over elke vorm van verslaving. Vinden jullie het herkenbaar?