Wat is jouw motivatie om je verslaving te overwinnen?

LucidLucy zei:

Dat is precies wat ik probeer te zeggen 😉

Klik om te vergroten...

Had ik het verkeerd geïnterpreteerd?

Schrijf het hier neer voor je toekomstige ik, om het bij moeilijke momenten te lezen en jezelf zo te herinneren waarom je net wil stoppen. Vaak overwint dat stemmetje in je hoofd dat je met leugens probeert te overhalen om terug te vallen naar gebruik. Misschien kan je hier jezelf doen herinneren en overhalen om toch verder te zetten zonder.

Ik begin met a-pihp:

- risico's minimaliseren
- minder aandacht voor je omgeving en geliefden, je hoofd zit bij de volgende hit
- paranoia is niet je vriend
- de high is niet zo lekker als je denkt, roze zonnebril
- stinkt als de tering
- je onderschat de gezondheidsrisico's
- je omgeving ziet meer dan je denkt
- je tijd is kostbaar, investeer het in belangrijkere dingen
- het maakt je minder lief en minder geduldig
- het maakt je onstabieler
- andere dingen interesseren je veel minder
- duurder dan je denkt
- geloof de leugens in je eigen hoofd niet
- vergeet niet wat er allemaal op het spel staat
- sporadisch gebruik is een illusie
- elke poging om te stoppen wordt moeilijker
- wanneer is het je laatste afscheid?
- misschien maakt het je geen slechtere persoon, maar zeker geen betere
- het isoleert je

Echt een heel goed topic van je man 🙂 Alvast bedankt. Ik ga er nu niet uitgebreid op reageren omdat ik wil slapen zo en dus niet druk wil worden in me hoofd maar ik ga morgen zeker een reactie posten.

Ook een hoop dingen heel herkenbaar die je opnoemde! 😜❣️

Snuffelaar zei:

misschien maakt het je geen slechtere persoon, maar zeker geen betere

Klik om te vergroten...

Het maakt je niet slechter of beter, maar het verandert datgene wat je mens maakt, je waardigheid en uniekheid, tot een absoluut nulpunt.

Dirkjan zei:

Het maakt je niet slechter of beter, maar het verandert datgene wat je mens maakt, je waardigheid en uniekheid, tot een absoluut nulpunt.

Klik om te vergroten...

Vaak versterken drugs wat er al is dus niemand word aggressief van alcohol als je dat niet in je hebt nuchter.

Lol ik lees dit nu terug, nou dit is ook niet bepaald gelukt xD
In ieder geval wel stimulantengebruik geminderd naar eens per 2/3 maanden. Waar is die motivatie nu gebleven dan?!

Laboratoriumrat zei:

Ben van plan te stoppen met alle drugs behalve misschien enkele keren per jaar 6apb/xtc, omdat ik weet dat ik daar goed mee kan omgaan en dat nooit een probleem is geweest. Maar dat weet ik nog niet zeker, misschien stop ik wel helemaal met alles.

Elke keer als ik stims gebruik of alcohol drink gaat het mis. Ik neem altijd veel te veel en een paar keer heeft het me bijna mijn leven gekost, en ik heb ernstige trauma's aan overdosissen/vergiftiging en drug induced psychoses. Laatste keer dat ik amfetamine gebruikte ging het weer mis, gebruikte zoveel dat ik psychotisch werd, hartritmestoornissen kreeg en constante paniekaanvallen. Ik kan er niet mee omgaan en dat moet stoppen.

Ik gebruik al sinds mijn 12e, en vertelde mezelf altijd het gaat toch nooit beter worden dus het maakt allemaal toch niet uit. Na mijn suicidepoging laatst besefte ik dat ik mezelf nog een laatste kans wil geven. En dat lukt niet met drugs. Er zijn heel veel dingen die ik moet fixen in mijn leven. (praktische dingen, mentale en fysieke gezondheid) en ik stel deze dingen al maanden tot jaren uit. Ik wil niet zo opgeven, want ik heb nog niet alles gegeven om het te verbeteren. Als ik alles gefixt en ik voel me dan niet beter kan ik pas zeggen dat het nooit beter wordt. En dat lukt sowieso niet met drugs.

Klik om te vergroten...

Ik wil stoppen omdat ik zware schade heb van mijn gebruik aan mijn dopaminereceptoren. En omdat deze schade niet nog erger moet worden zodat ik hopelijk nog volledig herstel.
Daarnaast omdat ik meer en meer nodig heb om maar een fractie van het gewenste effect te hebben en nooit meer echt de positieve effecten heb, daarnaast in de plaats een hoop gedrag dat ik niet wil stellen zoals eindeloos op mijn gsm bezig blijven bv...
Het levert niet meer op, integendeel.
Eigenlijk gebruik ik enkel nog om een deeltje van de schade van gebruik te verdoezelen.

Kent iemand deze al? Het filmpje gaat niet over drugs, maar over elke vorm van verslaving. Vinden jullie het herkenbaar?

Gemberthee zei:

Kent iemand deze al? Het filmpje gaat niet over drugs, maar over elke vorm van verslaving. Vinden jullie het herkenbaar?

Klik om te vergroten...

Ja ik ken hem. Heel goed filmpje wat laat zien hoe het kan gaan!
Helpt altijd om goed na te blijven denken voor me.
Drugs is leuk, maar moet wel een beetje bijzonder blijven. Dan blijft het leuk.
Ik realiseer me goed dat het niet voor iedereen zo simpel is.

* Omdat ik het leven het de moeite waard vind.

* Omdat drugs me labiel maken, en waar ik eerst hield van de highs en lows omdat ze me het gevoel gaven dat ik iets voelde, heb ik dat nu niet meer nodig en vind ik stabiel zijn velen malen prettiger.

* Omdat mijn inschattingsvermogen compleet aangetast was. Ik durf nu weer de juiste keuzes te maken omdat ik veel meer zelfvertrouwen heb.

* Omdat ik me enorm gelukkig voel in 'deze realiteit', alles voelt veel echter. Contacten, de dingen die ik meemaak. En niet te vergeten; echte verwerking i.p.v. verdoving.

* Omdat ik zie hoe goed het mijn ouders doet om mij zo te zien. Dat verdienen ze.

Gemberthee zei:

Kent iemand deze al? Het filmpje gaat niet over drugs, maar over elke vorm van verslaving. Vinden jullie het herkenbaar?

Klik om te vergroten...

Kende 'm niet. Wel een tof filmpje!

Ook wel een aantal toffe elementen erin verwerkt. Die pure bliss en dat je leven meer kleur krijgt in het begin. Maar dat verandert snel, heel snel. Maar dat had ik dan weer pas heel laat door.
En dan dat je kan zien dat ie weer wat de effecten zijn en daarop wacht. En dan ineens het moment dat ie wel de sprong maakt, maar hij ineens niet meer vliegt. De zwarte dag van een verslaafde dat zijn middel compleet z'n werking heeft verloren.

Jammer dat er geen way out geanimeerd is. Tis zonde voor 't beestje!

LucidLucy zei:

Jammer dat er geen way out geanimeerd is. Tis zonde voor 't beestje!

Klik om te vergroten...

Mooi hoe je dat zo zegt. Ik zie dan voor me dat je het ook zonde vindt voor jouw mensje, voor je lieve zelf.

Ik vind mezelf wel verslaafd, maar ik herken het filmpje (nog?) niet helemaal. Moest daar even over nadenken. Ik denk dat het komt omdat ik niet verslaafd ben aan een intense up, maar wel aan de subtiele low (benzo). En ik heb het in al die tijd, zonder op te hogen, nog nooit meegemaakt dat de benzo z'n werking verliest. Voor mij is het filmpje ofwel een waarschuwing dat ik die kant niet op moet gaan, ofwel het helpt me bewust te worden dat ik daar al zit. One way or another: de enige uitweg is stoppen ermee .

Ik denk dat de makers van het filmpje de kijker bewust maakt dat je als verslaafde de enige bent die door en door begrijpt dat je terug moet naar het kantelpunt, naar het moment dat je de afslag nam die je nergens naar toe bracht. Dat is toch wat ze zeggen tegen mensen die verdwaald zijn? (Ik weet dat het makkelijker gezegd dan gedaan is).

Voor mij was het voornamelijk:
- mentale gezondheid
- schaamte over gebruik
- liegen over gebruik
- 24/7 met drugs bezig zijn (malen)

Dit wilde ik absoluut niet meer.

Super mooi topic!

Ik heb het idee dat als je eenmaal the way out gevonden hebt, er geen weg meer terug is.

Ik denk dat een exverslaafde een voorsprongetje heeft op de 'doorsnee' mens wat betreft zingeving. Je hebt aan den lijve ervaren hoe leeg drugs is en je hebt besloten dat je nog steeds zin hebt om te leven, ondanks dat je identiteit is afgerukt en meegenomen door de al het zware weer.

Als je tijdens kwetsbare en moeilijke tijden bent blijven staan, zonder roes enzo dus gewoon met je kwetsbare zelf in vertrouwen met je omgeving, dan is het zo goed als zeker dat je je eigen goedheid kent en je zin hebt om te leven. Wat kan je verder dan nog overkomen?

Dat is wel mijn motivatie.

De Apotheker zei:

Vaak versterken drugs wat er al is dus niemand word aggressief van alcohol als je dat niet in je hebt nuchter.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat we allemaal een schaduwzijde hebben, maar dat iedereen andere triggers heeft. Ook speelt mee in welke mate we onze schaduw in het dagelijks leven onderdrukken.

Voor mij haalde speed als geen ander mijn schaduwkant boven. En dan bedoel ik de kater van speed, voornamelijk tijdens een binge van meerdere dagen. Ik kan aan de ene kant zeggen: dat was ik niet op dat moment. En dat klopt ook, ik weet dat ik dat niet was/ben. Maar aan de andere kant, het is wel een deel van me dat zich uitte. Ik denk niet dat het simpelweg een kwestie was van de speed die mij volledig veranderde en dat ik zo de schuld kan geven aan speed, maar eerder een kwestie van niet voldoende mijn schaduwzijde onder controle hebben in het dagelijks leven en dan het uitwerken van de speed en daardoor het wegvallen van dopamine en dergelijke, wat dan vervolgens blootlegde wat mijn tolerantie tegen me écht niet goed voelen was. In andere woorden: wat mijn karakter is, wanneer er even geen fijne stofjes vrijkomen, of zelfs "neutrale stofjes", als je het zo kan noemen. Dat karakter was niet in die mate ontwikkeld (en wellicht nog steeds niet), dat ik dat kon handelen. En dus liet ik me als het ware overnemen door mijn "demonen", mijn schaduw.

Denk bijvoorbeeld aan hoe MDMA mensen veranderd: Iedereen is opeens geweldig, je voelt liefde voor iedereen en begrijpt niet waarom je dat niet gewoon altijd zo ziet en waarom we niet gewoon met z'n allen kumbaya zingen... En dan werkt de MDMA uit en verdwijnt dat gevoel en daarmee jouw liefde en begrip voor iedereen. Het was maar een dun laagje fineer bovenop je karakter. Omdat het allemaal alleen maar gebaseerd is op gevoelens. En gevoelens kunnen van nature niet stabiel blijven. Dus als je je gevoelens gaat beschouwen als leidend, dan zul je compleet afhankelijk worden van ze en geen consistente aandacht en liefde kunnen geven. Je bent niet gegrond in een stabiele basis.

Dus ja, ik denk dat we in essentie niet onze schaduw zijn. Maar dat is te makkelijk gedacht. Want in het moment dat het erop aan komt, heb je karakter nodig om je niet door je schaduw te laten overnemen. En dat is iets wat je moet opbouwen, door moeite, door levenservaring, door pijn te doorstaan. Het is niet hoe ik wilde dat het was, maar het leven forceert je om die les een keer te leren en dat is maar goed ook.

Mooi proces omschrijf je daar! Ik vind ook dat je het heel logisch en begrijpelijk kunt opschrijven. Hoop daarom ook zeker niet dat mijn reactie erop verkeerd valt. Ik wil iets toevoegen en niet iets op negatieve wijze bekritiseren. Dus hierbij nog wat andere gedachten....

Mindless zei:

Ik denk dat we allemaal een schaduwzijde hebben, maar dat iedereen andere triggers heeft.

Klik om te vergroten...

Zeker!

Mindless zei:

Ik denk niet dat het simpelweg een kwestie was van de speed die mij volledig veranderde en dat ik zo de schuld kan geven aan speed, maar eerder een kwestie van niet voldoende mijn schaduwzijde onder controle hebben in het dagelijks leven

Klik om te vergroten...

Is "onder controle hebben" in deze context iets positiefs? Als dat zo is: wat maakt "controle hebben" beter dan onderdrukken van de schaduwzijde?

Wat ook kan is zoveel van jezelf houden en op jezelf vertrouwen dat je goed bent, dat je helemaal niet jezelf zo onder controle hoeft te houden. Met "jezelf onder controle houden" impliceer je eigenlijk dat er iets mis met je is, iets wat je dus onder controle moet houden. En dat versterkt vaak je negatieve gevoel over jezelf weer, waardoor je nog meer geneigd bent om te onderdrukken. Beetje zoals @LucidLucy zei over Rico Verhoeven (leuk omschreven trouwens!)

Mindless zei:

En dan werkt de MDMA uit en verdwijnt dat gevoel en daarmee jouw liefde en begrip voor iedereen. Het was maar een dun laagje fineer bovenop je karakter.

Klik om te vergroten...

Mijn eigen ervaring is dat de mdma langer blijft werken en (hetzij op subtiele wijze) blijvende positieve verandering teweeg brengt in je gedrag (heb nog maar 3 x mdma gehad verspreid over 3 jaar). Meerdere mensen (ook psychiaters zoals Bessel van der Kolk) omschrijven dit effect. Men leert op basis van ervaring, dus ook zo'n buitengewone ervaring als mdma. En juist emotie en gevoelens zorgen ervoor dat je leert. Neuroplasticiteit heet dat.

Mindless zei:

Omdat het allemaal alleen maar gebaseerd is op gevoelens. En gevoelens kunnen van nature niet stabiel blijven. Dus als je je gevoelens gaat beschouwen als leidend, dan zul je compleet afhankelijk worden van ze en geen consistente aandacht en liefde kunnen geven. Je bent niet gegrond in een stabiele basis.

Klik om te vergroten...

Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer. Gevoelens zijn niet slecht. Ze zorgen juist voor kleur in je leven .

Mindless zei:

Dus ja, ik denk dat we in essentie niet onze schaduw zijn. Maar dat is te makkelijk gedacht. Want in het moment dat het erop aan komt, heb je karakter nodig om je niet door je schaduw te laten overnemen. En dat is iets wat je moet opbouwen, door moeite, door levenservaring, door pijn te doorstaan.

Klik om te vergroten...

En door samen te zijn, door liefde en plezier en spelen en dansen en muziek en zingen en knuffelen. Ook dat allemaal. Want iedereen heeft een schaduw dus we weten allemaal hoe het is. We are all members of the tribe.

Gemberthee zei:

Mooi proces omschrijf je daar! Ik vind ook dat je het heel logisch en begrijpelijk kunt opschrijven. Hoop daarom ook zeker niet dat mijn reactie erop verkeerd valt. Ik wil iets toevoegen en niet iets op negatieve wijze bekritiseren. Dus hierbij nog wat andere gedachten....

Klik om te vergroten...

Dankje en kritiek mag er zijn, als het opbouwend is zoals jij het doet.

Gemberthee zei:

Is "onder controle hebben" in deze context iets positiefs? Als dat zo is: wat maakt "controle hebben" beter dan onderdrukken van de schaduwzijde?

Klik om te vergroten...

Eigenlijk is "controle" niet het goede woord. Ik bedoel eigenlijk, dat mocht er eens een vervelende gedachte of vervelend gevoel boven komen, dat je daar boven staat. Dat je het ziet voor wat het is, maar dat je fundament er niet door gaat wankelen. Dat is iets heel anders dan iets onderdrukken. Dan druk je het je onderbewuste in, juist om het niet te hoeven voelen. Maar ik begrijp je vraag, want "controle" suggereert dat je iets aan het manipuleren bent, dus dat was niet het juiste woord.

Gemberthee zei:

Wat ook kan is zoveel van jezelf houden en op jezelf vertrouwen dat je goed bent, dat je helemaal niet jezelf zo onder controle hoeft te houden. Met "jezelf onder controle houden" impliceer je eigenlijk dat er iets mis met je is, iets wat je dus onder controle moet houden. En dat versterkt vaak je negatieve gevoel over jezelf weer, waardoor je nog meer geneigd bent om te onderdrukken. Beetje zoals @LucidLucy zei over Rico Verhoeven (leuk omschreven trouwens!)

Klik om te vergroten...

Helemaal eens!

Alleen, soms kan het moeilijk lijken om van jezelf te houden. Tenminste, zo ervaar ik dat wel. Omdat ik dat te lang niet had gedaan. En dan komt het aan op discipline. Uiteindelijk is natuurlijk gegrond zijn in jezelf en van jezelf houden het doel. En ik geloof ook dat dat er allemaal al is in potentie, maar dat het voor sommige (veel waarschijnlijk) mensen niet altijd direct mogelijk lijkt.

Gemberthee zei:

Mijn eigen ervaring is dat de mdma langer blijft werken en (hetzij op subtiele wijze) blijvende positieve verandering teweeg brengt in je gedrag (heb nog maar 3 x mdma gehad verspreid over 3 jaar). Meerdere mensen (ook psychiaters zoals Bessel van der Kolk) omschrijven dit effect. Men leert op basis van ervaring, dus ook zo'n buitengewone ervaring als mdma. En juist emotie en gevoelens zorgen ervoor dat je leert. Neuroplasticiteit heet dat.

Klik om te vergroten...

Ja, bij mij is dat ook zo. Ook mede omdat ik tijdens MDMA (en ook 6-APB) bezig ben met zelf-reflectie. Ik gebruik die verhoogde empathie om naar mezelf te kijken (zo klinkt het weer als controle maar dat bedoel ik er niet echt mee). Ik hoor en zie echter bij mensen dat wanneer de euforie iets afzwakt, dat ze dat weer terugwillen. En als je daar aan probeert vast te grijpen, dan heeft je gevoel jou dus in zijn macht...

Gemberthee zei:

Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer. Gevoelens zijn niet slecht. Ze zorgen juist voor kleur in je leven .

En door samen te zijn, door liefde en plezier en spelen en dansen en muziek en zingen en knuffelen. Ook dat allemaal. Want iedereen heeft een schaduw dus we weten allemaal hoe het is. We are all members of the tribe.

Klik om te vergroten...

Ook helemaal mee eens!

Er is niets mis met gevoelens op zichzelf. En wat zou het leven kleurloos zijn zonder ze. Alleen zijn gevoelens niet stabiel.

Emotion = Energy in Motion. Het blijft nooit stabiel.

Dus je moet voorbij gevoelens gaan. Of eerder, vóór gevoelens blijven. Ze mogen er best zijn, maar jij bent er eerst, want jij ziet ze komen en gaan. Dus moet de stabiliteit in jezelf gevonden worden ipv in je gevoelens.

Echt prachtige reactie! Dankjewel! Ik vind het super herkenbaar wat je schrijft!

@Gemberthee weer met de perfecte woordkeuzes zie ik! Chapeau.
Helemaal niks aan toe te voegen.

Mindless zei:

Dankje en kritiek mag er zijn, als het opbouwend is zoals jij het doet.


Eigenlijk is "controle" niet het goede woord. Ik bedoel eigenlijk, dat mocht er eens een vervelende gedachte of vervelend gevoel boven komen, dat je daar boven staat. Dat je het ziet voor wat het is, maar dat je fundament er niet door gaat wankelen. Dat is iets heel anders dan iets onderdrukken. Dan druk je het je onderbewuste in, juist om het niet te hoeven voelen. Maar ik begrijp je vraag, want "controle" suggereert dat je iets aan het manipuleren bent, dus dat was niet het juiste woord.


Helemaal eens!

Alleen, soms kan het moeilijk lijken om van jezelf te houden. Tenminste, zo ervaar ik dat wel. Omdat ik dat te lang niet had gedaan. En dan komt het aan op discipline. Uiteindelijk is natuurlijk gegrond zijn in jezelf en van jezelf houden het doel. En ik geloof ook dat dat er allemaal al is in potentie, maar dat het voor sommige (veel waarschijnlijk) mensen niet altijd direct mogelijk lijkt.


Ja, bij mij is dat ook zo. Ook mede omdat ik tijdens MDMA (en ook 6-APB) bezig ben met zelf-reflectie. Ik gebruik die verhoogde empathie om naar mezelf te kijken (zo klinkt het weer als controle maar dat bedoel ik er niet echt mee). Ik hoor en zie echter bij mensen dat wanneer de euforie iets afzwakt, dat ze dat weer terugwillen. En als je daar aan probeert vast te grijpen, dan heeft je gevoel jou dus in zijn macht...


Ook helemaal mee eens!

Er is niets mis met gevoelens op zichzelf. En wat zou het leven kleurloos zijn zonder ze. Alleen zijn gevoelens niet stabiel.

Emotion = Energy in Motion. Het blijft nooit stabiel.

Dus je moet voorbij gevoelens gaan. Of eerder, vóór gevoelens blijven. Ze mogen er best zijn, maar jij bent er eerst, want jij ziet ze komen en gaan. Dus moet de stabiliteit in jezelf gevonden worden ipv in je gevoelens.

Klik om te vergroten...

Wauw, interessant en heel mooi verwoord.