Wat is jouw motivatie om je verslaving te overwinnen?

Snuffelaar zei:

Opgeven is zoveel makkelijker, maar vechten brengt een meerwaarde aan het leven.

Klik om te vergroten...

En ergens draait het voor mij toch om overgave. Ik zie het altijd een beetje als volgt:

Mijn verslaving is Rico Verhoeven. En telkens als ik denk dat ik die verslaving te baas kan door gecontroleerd te gebruiken, stap ik met Rico de ring in. Denkende dat ik hem deze keer wel even de baas kan. Maar gek genoeg heeft ie me altijd knock out in no-time.
Met overgave gooi ik vanaf een afstandje de handdoek alvast in de ring, en kom ik Rico niet onder ogen.

Klinkt misschien als een vage vorm van beeldspraak. Maar het is vaak wel toepasselijk. Als ik stop met vechten, wordt het leven inneens veel makkelijker.

M.a.w. ik probeer niet meer overal de controle over te hebben. Go with the flow en vertrouwen hebben dat alles wel goed komt. Dit betekent niet dat ik nergens actie op onderneem. In tegendeel. Maar ik probeer aan te voelen wat goed voor me is, te letten op de kansen die op m'n pad komen en daar werk ik mee.

Ik hoop dat ik het een beetje helder op papier gekregen heb. Het is best lastige stof om uit te leggen.

Succes man!

LucidLucy zei:

En ergens draait het voor mij toch om overgave. Ik zie het altijd een beetje als volgt:

Mijn verslaving is Rico Verhoeven. En telkens als ik denk dat ik die verslaving te baas kan door gecontroleerd te gebruiken, stap ik met Rico de ring in. Denkende dat ik hem deze keer wel even de baas kan. Maar gek genoeg heeft ie me altijd knock out in no-time.
Met overgave gooi ik vanaf een afstandje de handdoek alvast in de ring, en kom ik Rico niet onder ogen.

Klinkt misschien als een vage vorm van beeldspraak. Maar het is vaak wel toepasselijk. Als ik stop met vechten, wordt het leven inneens veel makkelijker.

M.a.w. ik probeer niet meer overal de controle over te hebben. Go with the flow en vertrouwen hebben dat alles wel goed komt. Dit betekent niet dat ik nergens actie op onderneem. In tegendeel. Maar ik probeer aan te voelen wat goed voor me is, te letten op de kansen die op m'n pad komen en daar werk ik mee.

Ik hoop dat ik het een beetje helder op papier gekregen heb. Het is best lastige stof om uit te leggen.

Succes man!

Klik om te vergroten...

Nee je hebt wel gelijk, vechten kost ook veel energie wat je beter in andere dingen kunt steken.

LucidLucy zei:

En ergens draait het voor mij toch om overgave. Ik zie het altijd een beetje als volgt:

Mijn verslaving is Rico Verhoeven. En telkens als ik denk dat ik die verslaving te baas kan door gecontroleerd te gebruiken, stap ik met Rico de ring in. Denkende dat ik hem deze keer wel even de baas kan. Maar gek genoeg heeft ie me altijd knock out in no-time.
Met overgave gooi ik vanaf een afstandje de handdoek alvast in de ring, en kom ik Rico niet onder ogen.

Klinkt misschien als een vage vorm van beeldspraak. Maar het is vaak wel toepasselijk. Als ik stop met vechten, wordt het leven inneens veel makkelijker.

M.a.w. ik probeer niet meer overal de controle over te hebben. Go with the flow en vertrouwen hebben dat alles wel goed komt. Dit betekent niet dat ik nergens actie op onderneem. In tegendeel. Maar ik probeer aan te voelen wat goed voor me is, te letten op de kansen die op m'n pad komen en daar werk ik mee.

Ik hoop dat ik het een beetje helder op papier gekregen heb. Het is best lastige stof om uit te leggen.

Succes man!

Klik om te vergroten...

Is het verkeerd dat ik denk dat je dan om te beginnen de ring niet binnen moet gaan?

Rico Verhoeven zal je buiten de ring niet slaan.

Badr Hari daarentegen...

Casrus zei:

Is het verkeerd dat ik denk dat je dan om te beginnen de ring niet binnen moet gaan?

Rico Verhoeven zal je buiten de ring niet slaan.

Badr Hari daarentegen...

Klik om te vergroten...

Dat is precies wat ik probeer te zeggen 😉

Als ik door was gegaan was dat m’n (vroegtijdige) dood geworden.

Snuffelaar zei:

Had ik het verkeerd geïnterpreteerd?

Klik om te vergroten...

LucidLucy zei:

Nee ik reageerde op Casrus. Toch?

Nu ga ik aan mezelf twijfelen 😂

Klik om te vergroten...

Nu twijfel ik, want wat Snuffelaar postte was precies wat ik wilde posten.

Rat zei:

Ben van plan te stoppen met alle drugs behalve misschien enkele keren per jaar 6apb/xtc, omdat ik weet dat ik daar goed mee kan omgaan en dat nooit een probleem is geweest. Maar dat weet ik nog niet zeker, misschien stop ik wel helemaal met alles.

Elke keer als ik stims gebruik of alcohol drink gaat het mis. Ik neem altijd veel te veel en een paar keer heeft het me bijna mijn leven gekost, en ik heb ernstige trauma's aan overdosissen/vergiftiging en drug induced psychoses. Laatste keer dat ik amfetamine gebruikte ging het weer mis, gebruikte zoveel dat ik psychotisch werd, hartritmestoornissen kreeg en constante paniekaanvallen. Ik kan er niet mee omgaan en dat moet stoppen.

Ik gebruik al sinds mijn 12e, en vertelde mezelf altijd het gaat toch nooit beter worden dus het maakt allemaal toch niet uit. Na mijn suicidepoging laatst besefte ik dat ik mezelf nog een laatste kans wil geven. En dat lukt niet met drugs. Er zijn heel veel dingen die ik moet fixen in mijn leven. (praktische dingen, mentale en fysieke gezondheid) en ik stel deze dingen al maanden tot jaren uit. Ik wil niet zo opgeven, want ik heb nog niet alles gegeven om het te verbeteren. Als ik alles gefixt en ik voel me dan niet beter kan ik pas zeggen dat het nooit beter wordt. En dat lukt sowieso niet met drugs.

Klik om te vergroten...

Wat een mooi en vooral lief plan voor jezelf. Er klinkt heel veel hoop en kracht door je bericht heen. Ik wens je alle kracht toe die je maar nodig zal hebben om dit aan te gaan. Ik gun je van harte datgene dat je jezelf blijkbaar ook gunt. 🍀🙏🏻🍀

Ben van plan te stoppen met alle drugs behalve misschien enkele keren per jaar 6apb/xtc, omdat ik weet dat ik daar goed mee kan omgaan en dat nooit een probleem is geweest. Maar dat weet ik nog niet zeker, misschien stop ik wel helemaal met alles.

Elke keer als ik stims gebruik of alcohol drink gaat het mis. Ik neem altijd veel te veel en een paar keer heeft het me bijna mijn leven gekost, en ik heb ernstige trauma's aan overdosissen/vergiftiging en drug induced psychoses. Laatste keer dat ik amfetamine gebruikte ging het weer mis, gebruikte zoveel dat ik psychotisch werd, hartritmestoornissen kreeg en constante paniekaanvallen. Ik kan er niet mee omgaan en dat moet stoppen.

Ik gebruik al sinds mijn 12e, en vertelde mezelf altijd het gaat toch nooit beter worden dus het maakt allemaal toch niet uit. Na mijn suicidepoging laatst besefte ik dat ik mezelf nog een laatste kans wil geven. En dat lukt niet met drugs. Er zijn heel veel dingen die ik moet fixen in mijn leven. (praktische dingen, mentale en fysieke gezondheid) en ik stel deze dingen al maanden tot jaren uit. Ik wil niet zo opgeven, want ik heb nog niet alles gegeven om het te verbeteren. Als ik alles gefixt en ik voel me dan niet beter kan ik pas zeggen dat het nooit beter wordt. En dat lukt sowieso niet met drugs.

Super mooi topic!

Ik heb het idee dat als je eenmaal the way out gevonden hebt, er geen weg meer terug is.

Ik denk dat een exverslaafde een voorsprongetje heeft op de 'doorsnee' mens wat betreft zingeving. Je hebt aan den lijve ervaren hoe leeg drugs is en je hebt besloten dat je nog steeds zin hebt om te leven, ondanks dat je identiteit is afgerukt en meegenomen door de al het zware weer.

Als je tijdens kwetsbare en moeilijke tijden bent blijven staan, zonder roes enzo dus gewoon met je kwetsbare zelf in vertrouwen met je omgeving, dan is het zo goed als zeker dat je je eigen goedheid kent en je zin hebt om te leven. Wat kan je verder dan nog overkomen?

Dat is wel mijn motivatie.

De Apotheker zei:

Vaak versterken drugs wat er al is dus niemand word aggressief van alcohol als je dat niet in je hebt nuchter.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat we allemaal een schaduwzijde hebben, maar dat iedereen andere triggers heeft. Ook speelt mee in welke mate we onze schaduw in het dagelijks leven onderdrukken.

Voor mij haalde speed als geen ander mijn schaduwkant boven. En dan bedoel ik de kater van speed, voornamelijk tijdens een binge van meerdere dagen. Ik kan aan de ene kant zeggen: dat was ik niet op dat moment. En dat klopt ook, ik weet dat ik dat niet was/ben. Maar aan de andere kant, het is wel een deel van me dat zich uitte. Ik denk niet dat het simpelweg een kwestie was van de speed die mij volledig veranderde en dat ik zo de schuld kan geven aan speed, maar eerder een kwestie van niet voldoende mijn schaduwzijde onder controle hebben in het dagelijks leven en dan het uitwerken van de speed en daardoor het wegvallen van dopamine en dergelijke, wat dan vervolgens blootlegde wat mijn tolerantie tegen me écht niet goed voelen was. In andere woorden: wat mijn karakter is, wanneer er even geen fijne stofjes vrijkomen, of zelfs "neutrale stofjes", als je het zo kan noemen. Dat karakter was niet in die mate ontwikkeld (en wellicht nog steeds niet), dat ik dat kon handelen. En dus liet ik me als het ware overnemen door mijn "demonen", mijn schaduw.

Denk bijvoorbeeld aan hoe MDMA mensen veranderd: Iedereen is opeens geweldig, je voelt liefde voor iedereen en begrijpt niet waarom je dat niet gewoon altijd zo ziet en waarom we niet gewoon met z'n allen kumbaya zingen... En dan werkt de MDMA uit en verdwijnt dat gevoel en daarmee jouw liefde en begrip voor iedereen. Het was maar een dun laagje fineer bovenop je karakter. Omdat het allemaal alleen maar gebaseerd is op gevoelens. En gevoelens kunnen van nature niet stabiel blijven. Dus als je je gevoelens gaat beschouwen als leidend, dan zul je compleet afhankelijk worden van ze en geen consistente aandacht en liefde kunnen geven. Je bent niet gegrond in een stabiele basis.

Dus ja, ik denk dat we in essentie niet onze schaduw zijn. Maar dat is te makkelijk gedacht. Want in het moment dat het erop aan komt, heb je karakter nodig om je niet door je schaduw te laten overnemen. En dat is iets wat je moet opbouwen, door moeite, door levenservaring, door pijn te doorstaan. Het is niet hoe ik wilde dat het was, maar het leven forceert je om die les een keer te leren en dat is maar goed ook.

Mooi proces omschrijf je daar! Ik vind ook dat je het heel logisch en begrijpelijk kunt opschrijven. Hoop daarom ook zeker niet dat mijn reactie erop verkeerd valt. Ik wil iets toevoegen en niet iets op negatieve wijze bekritiseren. Dus hierbij nog wat andere gedachten....

Mindless zei:

Ik denk dat we allemaal een schaduwzijde hebben, maar dat iedereen andere triggers heeft.

Klik om te vergroten...

Zeker!

Mindless zei:

Ik denk niet dat het simpelweg een kwestie was van de speed die mij volledig veranderde en dat ik zo de schuld kan geven aan speed, maar eerder een kwestie van niet voldoende mijn schaduwzijde onder controle hebben in het dagelijks leven

Klik om te vergroten...

Is "onder controle hebben" in deze context iets positiefs? Als dat zo is: wat maakt "controle hebben" beter dan onderdrukken van de schaduwzijde?

Wat ook kan is zoveel van jezelf houden en op jezelf vertrouwen dat je goed bent, dat je helemaal niet jezelf zo onder controle hoeft te houden. Met "jezelf onder controle houden" impliceer je eigenlijk dat er iets mis met je is, iets wat je dus onder controle moet houden. En dat versterkt vaak je negatieve gevoel over jezelf weer, waardoor je nog meer geneigd bent om te onderdrukken. Beetje zoals @LucidLucy zei over Rico Verhoeven (leuk omschreven trouwens!)

Mindless zei:

En dan werkt de MDMA uit en verdwijnt dat gevoel en daarmee jouw liefde en begrip voor iedereen. Het was maar een dun laagje fineer bovenop je karakter.

Klik om te vergroten...

Mijn eigen ervaring is dat de mdma langer blijft werken en (hetzij op subtiele wijze) blijvende positieve verandering teweeg brengt in je gedrag (heb nog maar 3 x mdma gehad verspreid over 3 jaar). Meerdere mensen (ook psychiaters zoals Bessel van der Kolk) omschrijven dit effect. Men leert op basis van ervaring, dus ook zo'n buitengewone ervaring als mdma. En juist emotie en gevoelens zorgen ervoor dat je leert. Neuroplasticiteit heet dat.

Mindless zei:

Omdat het allemaal alleen maar gebaseerd is op gevoelens. En gevoelens kunnen van nature niet stabiel blijven. Dus als je je gevoelens gaat beschouwen als leidend, dan zul je compleet afhankelijk worden van ze en geen consistente aandacht en liefde kunnen geven. Je bent niet gegrond in een stabiele basis.

Klik om te vergroten...

Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer. Gevoelens zijn niet slecht. Ze zorgen juist voor kleur in je leven .

Mindless zei:

Dus ja, ik denk dat we in essentie niet onze schaduw zijn. Maar dat is te makkelijk gedacht. Want in het moment dat het erop aan komt, heb je karakter nodig om je niet door je schaduw te laten overnemen. En dat is iets wat je moet opbouwen, door moeite, door levenservaring, door pijn te doorstaan.

Klik om te vergroten...

En door samen te zijn, door liefde en plezier en spelen en dansen en muziek en zingen en knuffelen. Ook dat allemaal. Want iedereen heeft een schaduw dus we weten allemaal hoe het is. We are all members of the tribe.

Gemberthee zei:

Mooi proces omschrijf je daar! Ik vind ook dat je het heel logisch en begrijpelijk kunt opschrijven. Hoop daarom ook zeker niet dat mijn reactie erop verkeerd valt. Ik wil iets toevoegen en niet iets op negatieve wijze bekritiseren. Dus hierbij nog wat andere gedachten....

Klik om te vergroten...

Dankje en kritiek mag er zijn, als het opbouwend is zoals jij het doet.

Gemberthee zei:

Is "onder controle hebben" in deze context iets positiefs? Als dat zo is: wat maakt "controle hebben" beter dan onderdrukken van de schaduwzijde?

Klik om te vergroten...

Eigenlijk is "controle" niet het goede woord. Ik bedoel eigenlijk, dat mocht er eens een vervelende gedachte of vervelend gevoel boven komen, dat je daar boven staat. Dat je het ziet voor wat het is, maar dat je fundament er niet door gaat wankelen. Dat is iets heel anders dan iets onderdrukken. Dan druk je het je onderbewuste in, juist om het niet te hoeven voelen. Maar ik begrijp je vraag, want "controle" suggereert dat je iets aan het manipuleren bent, dus dat was niet het juiste woord.

Gemberthee zei:

Wat ook kan is zoveel van jezelf houden en op jezelf vertrouwen dat je goed bent, dat je helemaal niet jezelf zo onder controle hoeft te houden. Met "jezelf onder controle houden" impliceer je eigenlijk dat er iets mis met je is, iets wat je dus onder controle moet houden. En dat versterkt vaak je negatieve gevoel over jezelf weer, waardoor je nog meer geneigd bent om te onderdrukken. Beetje zoals @LucidLucy zei over Rico Verhoeven (leuk omschreven trouwens!)

Klik om te vergroten...

Helemaal eens!

Alleen, soms kan het moeilijk lijken om van jezelf te houden. Tenminste, zo ervaar ik dat wel. Omdat ik dat te lang niet had gedaan. En dan komt het aan op discipline. Uiteindelijk is natuurlijk gegrond zijn in jezelf en van jezelf houden het doel. En ik geloof ook dat dat er allemaal al is in potentie, maar dat het voor sommige (veel waarschijnlijk) mensen niet altijd direct mogelijk lijkt.

Gemberthee zei:

Mijn eigen ervaring is dat de mdma langer blijft werken en (hetzij op subtiele wijze) blijvende positieve verandering teweeg brengt in je gedrag (heb nog maar 3 x mdma gehad verspreid over 3 jaar). Meerdere mensen (ook psychiaters zoals Bessel van der Kolk) omschrijven dit effect. Men leert op basis van ervaring, dus ook zo'n buitengewone ervaring als mdma. En juist emotie en gevoelens zorgen ervoor dat je leert. Neuroplasticiteit heet dat.

Klik om te vergroten...

Ja, bij mij is dat ook zo. Ook mede omdat ik tijdens MDMA (en ook 6-APB) bezig ben met zelf-reflectie. Ik gebruik die verhoogde empathie om naar mezelf te kijken (zo klinkt het weer als controle maar dat bedoel ik er niet echt mee). Ik hoor en zie echter bij mensen dat wanneer de euforie iets afzwakt, dat ze dat weer terugwillen. En als je daar aan probeert vast te grijpen, dan heeft je gevoel jou dus in zijn macht...

Gemberthee zei:

Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer. Gevoelens zijn niet slecht. Ze zorgen juist voor kleur in je leven .

En door samen te zijn, door liefde en plezier en spelen en dansen en muziek en zingen en knuffelen. Ook dat allemaal. Want iedereen heeft een schaduw dus we weten allemaal hoe het is. We are all members of the tribe.

Klik om te vergroten...

Ook helemaal mee eens!

Er is niets mis met gevoelens op zichzelf. En wat zou het leven kleurloos zijn zonder ze. Alleen zijn gevoelens niet stabiel.

Emotion = Energy in Motion. Het blijft nooit stabiel.

Dus je moet voorbij gevoelens gaan. Of eerder, vóór gevoelens blijven. Ze mogen er best zijn, maar jij bent er eerst, want jij ziet ze komen en gaan. Dus moet de stabiliteit in jezelf gevonden worden ipv in je gevoelens.

Echt prachtige reactie! Dankjewel! Ik vind het super herkenbaar wat je schrijft!

@Gemberthee weer met de perfecte woordkeuzes zie ik! Chapeau.
Helemaal niks aan toe te voegen.

Mindless zei:

Dankje en kritiek mag er zijn, als het opbouwend is zoals jij het doet.


Eigenlijk is "controle" niet het goede woord. Ik bedoel eigenlijk, dat mocht er eens een vervelende gedachte of vervelend gevoel boven komen, dat je daar boven staat. Dat je het ziet voor wat het is, maar dat je fundament er niet door gaat wankelen. Dat is iets heel anders dan iets onderdrukken. Dan druk je het je onderbewuste in, juist om het niet te hoeven voelen. Maar ik begrijp je vraag, want "controle" suggereert dat je iets aan het manipuleren bent, dus dat was niet het juiste woord.


Helemaal eens!

Alleen, soms kan het moeilijk lijken om van jezelf te houden. Tenminste, zo ervaar ik dat wel. Omdat ik dat te lang niet had gedaan. En dan komt het aan op discipline. Uiteindelijk is natuurlijk gegrond zijn in jezelf en van jezelf houden het doel. En ik geloof ook dat dat er allemaal al is in potentie, maar dat het voor sommige (veel waarschijnlijk) mensen niet altijd direct mogelijk lijkt.


Ja, bij mij is dat ook zo. Ook mede omdat ik tijdens MDMA (en ook 6-APB) bezig ben met zelf-reflectie. Ik gebruik die verhoogde empathie om naar mezelf te kijken (zo klinkt het weer als controle maar dat bedoel ik er niet echt mee). Ik hoor en zie echter bij mensen dat wanneer de euforie iets afzwakt, dat ze dat weer terugwillen. En als je daar aan probeert vast te grijpen, dan heeft je gevoel jou dus in zijn macht...


Ook helemaal mee eens!

Er is niets mis met gevoelens op zichzelf. En wat zou het leven kleurloos zijn zonder ze. Alleen zijn gevoelens niet stabiel.

Emotion = Energy in Motion. Het blijft nooit stabiel.

Dus je moet voorbij gevoelens gaan. Of eerder, vóór gevoelens blijven. Ze mogen er best zijn, maar jij bent er eerst, want jij ziet ze komen en gaan. Dus moet de stabiliteit in jezelf gevonden worden ipv in je gevoelens.

Klik om te vergroten...

Wauw, interessant en heel mooi verwoord.

Zozo mooie stukjes tekst weer in dit topic zeg! 🙏

Ik begreep alleen dit stukje niet zo goed. Vooral het afhankelijk worden van.

Mindless zei:

Dus als je je gevoelens gaat beschouwen als leidend, dan zul je compleet afhankelijk worden van ze en geen consistente aandacht en liefde kunnen geven. Je bent niet gegrond in een stabiele basis.

Klik om te vergroten...

Dekt dit de lading zon beetje? Want deze aanvulling begreep ik wel.

Gemberthee zei:

Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer. Gevoelens zijn niet slecht. Ze zorgen juist voor kleur in je leven .

Klik om te vergroten...

Zelf hebben ze mij in de kliniek verteld dat ik wat minder in m'n hoofd moet zitten en wat meer in m'n buiks. Ofwel, wat minder denken, weten, harde kennis, etc. En vooral meer moet voelen.
Ik laat me dus juist meer leiden door mijn gevoel dan vroeger. Ook als ik keuzes maak.
Ik laat me dan weer niet zo snel overmannen door emoties. Vroeger kon ik echt helemaal opgaan in frustratie. Nu zie en erken ik die gevoelens meer en probeer ze te accepteren. Dus niet dat ik direct ga handelen uit emotie.

Is dat ook een beetje wat je bedoelde met afhankelijk worden van emoties. Dat je je dusdanig laat leiden door emoties, dat je er direct vanuit handelt?

En dan vraag ik me af, wat is jullie stabiele basis om naar terug te keren? De basis waar je aan gegrond bent.

LucidLucy zei:

Zozo mooie stukjes tekst weer in dit topic zeg! 🙏

Ik begreep alleen dit stukje niet zo goed. Vooral het afhankelijk worden van.


Dekt dit de lading zon beetje? Want deze aanvulling begreep ik wel.

Klik om te vergroten...

Ja, dat bedoelde ik ermee. Wat Gemberthee zegt:

"Ik ben het ermee eens dat je gevoelens niet als leidend moet beschouwen, in de zin van: je hebt een gevoel, je bént niet je gevoel. Zonder er ook maar iets voor te hoeven doen, komen en gaan je gevoelens weer."

Ik vind deze metafoor het altijd heel duidelijk maken:

Je emoties en gedachten zijn de wolken. Jij bent de lucht. Gedachten en emoties vormen zich in jou zoals wolken zich vormen in de lucht, De lucht staat neutraal tegenover wolken, het probeert niet vast te houden aan de mooie fluffy witte cumulus wolken en het probeert niet de dreigende donkere wolken uit zich te verdrijven. Het laat alles gewoon drijven zoals de wolken door de lucht willen drijven.

LucidLucy zei:

Zelf hebben ze mij in de kliniek verteld dat ik wat minder in m'n hoofd moet zitten en wat meer in m'n buiks. Ofwel, wat minder denken, weten, harde kennis, etc. En vooral meer moet voelen.
Ik laat me dus juist meer leiden door mijn gevoel dan vroeger. Ook als ik keuzes maak.
Ik laat me dan weer niet zo snel overmannen door emoties. Vroeger kon ik echt helemaal opgaan in frustratie. Nu zie en erken ik die gevoelens meer en probeer ze te accepteren. Dus niet dat ik direct ga handelen uit emotie.

Is dat ook een beetje wat je bedoelde met afhankelijk worden van emoties. Dat je je dusdanig laat leiden door emoties, dat je er direct vanuit handelt?

Klik om te vergroten...

Dan ben je dus precies goed bezig.

Het is denk ik heel belangrijk om onderscheid te maken tussen je gevoel en je emoties. In taal worden deze vaak als synoniem van elkaar gezien. Beter is het misschien om te spreken van je intuïtie, in plaats van je gevoel. Omdat gevoelens eigenlijk hetzelfde betekenen als emoties. Met je intuïtie begrijp je. Het is je gevoelsmatige intelligentie en eigenlijk jezelf. Je bent de lucht, maar een lucht die zich bewust is van zichzelf en van de wolken (percepties, gedachten en emoties) die erin verschijnen. Emoties (en gedachten en percepties) daarentegen zijn slechts die voorbij drijvende wolken. Ze worden gezien (door jou).

LucidLucy zei:

En dan vraag ik me af, wat is jullie stabiele basis om naar terug te keren? De basis waar je aan gegrond bent.

Klik om te vergroten...

Om voor mezelf te spreken:

Bewustwording van dat wat ziet, in plaats van dat wat gezien wordt. Maar het is moeilijk onder woorden te brengen en echt een intuïtief aanvoelen.

Je kunt jezelf niet omdraaien om naar jezelf te kijken, maar alsnog kun je je bewust worden van jezelf als datgene dat bewust is van alles.

Mindless zei:

Ik vind deze metafoor het altijd heel duidelijk maken:

Je emoties en gedachten zijn de wolken. Jij bent de lucht. Gedachten en emoties vormen zich in jou zoals wolken zich vormen in de lucht, De lucht staat neutraal tegenover wolken, het probeert niet vast te houden aan de mooie fluffy witte cumulus wolken en het probeert niet de dreigende donkere wolken uit zich te verdrijven. Het laat alles gewoon drijven zoals de wolken door de lucht willen drijven.

Klik om te vergroten...

Haha mooie metafoor inderdaad! Doet me een beetje denken aan hoe ze in 'a guide to medition' uitleggen wat je tijdens mediteren probeert te doen.

Alleen daar gebruiken ze een weg met voorbijgangers als voorbeeld. En dat je die observeert en er niet aan vastklampt of ze weg wenst.

Maar ik ga voortaan die van de wolken maar aanhalen haha

Mindless zei:

Om voor mezelf te spreken:

Bewustwording van dat wat ziet, in plaats van dat wat gezien wordt. Maar het is moeilijk onder woorden te brengen en echt een intuïtief aanvoelen.

Klik om te vergroten...

Ik voel wel wat je bedoelt hiermee.
(Beetje gekke zin zo, maar weten of snappen zijn hier niet van toepassing lol)

Mijn relatie. Ik heb het grote geluk gehad dat ik voor het eerst in m'n experimentele fase kwam en amper iets gebruikt had (wel heel vaak dit forum gevolgd voordien). Nog beter was dat tijdens het gebruik ik nooit blijdschap of euforie heb ervaren, precies of die dingen komen niet door bij mij... heb er al een mogelijke uitleg voor gegeven in Hoe veel mg coke in één lijntje? | DrugsForum .

Net toen ik bijna alles had geprobeerd dat ik wilde leerde ik iemand kennen waarbij het uitzonderlijk snel, uitzonderlijk goed klikt (desalnietemin nog pril), maar door ervaringen die zij heeft met mensen die eigenlijk niet zouden moeten gebruiken maar het toch deden - met alle gevolgen en gevaren voor haar 3 kinderen vandien - heeft zij een nultolerantie op gebruik... Ze heeft zelf nooit gebruikt dus snapt niet hoe ontschuldig dit kan zijn, maar voor mij totaal geen offer om te maken. Als ze maar dat vraagt en ik voor de rest mezelf kan zijn.... Toch, mijn en onze toekomst hangt o.a. daarvan af en ik neem het risico niet.

LucidLucy zei:

En dan vraag ik me af, wat is jullie stabiele basis om naar terug te keren? De basis waar je aan gegrond bent.

Klik om te vergroten...

Super mooie vraag! Wat is het antwoord voor jou? Voor mij is dat, zonder zoetsappig te doen, toch de liefde: het geven om het leven en alles wat dat met zich mee brengt. Heel breed eigenlijk. Maar heb ontdekt dat liefde besmettelijk is 😀! Dat is best wel een heel leuke ontdekking voor iemand die het vanuit opvoeding anders heeft meegekregen .

Mijn vriend heeft een warme opvoeding gehad en ik heb heel veel daarvan meegesnoept.

(Hele mooie metafoor @Mindless ik heb hem genoteerd! Ook je opmerkingen over verschil tussen emoties en gevoelens. Zeer nuttige info thnx!)