Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Chr0nic zei: Yup mijne is vergelijkbaar met die van Fairflower. Ik blowde al mijn hele jeugd dagelijks en nadat ik rond mijn 20e harddrugs geprobeerd had was ik daar vrijwel direct een liefhebber van. Ook wisten ik, mijn docenten en ouders dat ik ADHD had maar daar is verder nooit echt veel aandacht aan besteed totdat ik zelf in 2018 een beetje klaar was met mijn symptomen. Ik ging zelf op onderzoek uit en kwam er snel achter dat het veeel meer is dan alleen een gebrek aan concentratie en impulsiviteit en hoeveel van mijn leven eigen gedicteerd was door mijn ADHD. Twee weken later kreeg ik al dexamfetamine voorgeschreven. Wereld ging voor me open na 29 jaar geleefd te hebben met de overtuiging dat ik een failure was. Helaas heb ik dit maar 2 jaartjes ofso kunnen meemaken. Nadat mijn relatie eindigde en ik alleen kwam te wonen begon de ellende. Ik werk ook nog eens vanuit huis dus nog makkelijker om je eigen grenzen en regels te overschrijden. Ik raakte verslaafd aan amfetamine, onder andere mijn medicatie (speed & dexamfetamine). Hier heb ik begin dit jaar verslavingshulp voor goor gekregen maar helaas ben ik sinds oktober ofso alweer vollop in actieve gebruik. Tussendoor ook veel periodes met GHB of Benzo's gehad maar godzijdank nooit echt verslaafd aan kunnen raken. De hersteltijd van amfetamine misbruik kan wel een jaar duren totdat je dopamine receptoren en beloningscentrum weer redelijk gereset zijn. En of ze uberhaupt nog de oude worden is maar de vraag. Dit is de grootste reden voor mij dat ik telkens er weer naar grijp. zonder ben ik amper tot niet productief. Mijn ADHD symptomen komen nog intenser terug tijdens mijn nuchtere weken en dan is het enige wat ik kan doen: Opstaan -> werken -> koken, eten -> slapen. Geen idee of ik daar perse nuchter voor wil blijven Hier leidt mijn werk onder en dat is niet iets wat ik kan toestaan. Ik heb een prima baan en functie. Klik om te vergroten... Bij mij lijkt t inmiddels zo ver gekomen dat ik zonder stims (meer specifiek 4F-MPH) actiever lijk te zijn dan met...ook al heb ik dan symptomen van AD(H)D zoals onrust (k kreeg zelfs een middel dat voor Parkinson wordt gegeven om stil te kunnen blijven zitten...). De drugs als ik ze nog neem verdoven mijn gevoelens enigszins waardoor ik gewoon een gevoelloze stilzitten wordt die niks doet, mss zonder vervelende onrust die de medicatie maar deels verhelpt...liever wat onrust en met beschadiging toch dingen willen proberen dan een standbeeld worden van mezelf... Met veel bereik ik dan weer erg negatieve gedragingen zoals eindeloos scrollen op mijn gsm, jij hebt gelukkig je verplichtingen wat erg goed is, maar veel wordt toch alsmaar meer om toch productief te zijn...tenzij je een zelfde dosis aanhoudt maar dat is meestal nt duurzaam als verslaafde...ik deed mijn best daar heel erg voor maar controleren liep om de paar dagen mis. Wanneer stop je dan? Als je schade nog groter is die traag of nooit helemaal hersteld? K begrijp je echter goed. De vraag "hoelang zal t kosten en hoe goed herstel ik nog" is een enge om t antwoord van te weten. En dus schuif je het mss voor je uit. En begrijp dat je je werk wil behouden. 4F-MPH geeft ook wel sneller gewenning dan methylphenidaat of speed of dex...dus verbrodde daarmee ook wat maar serieus denken aan stoppen moest toch es."
"CuriousExplorer zei: Als ik dit zo lees, kan ik je maar 1 raad geven. Vertel dit aan uw ouders en kijk of je een gedwongen opname kan regelen. Gaat meestal sneller dan 3maand. Heel veel succes. Klik om te vergroten... Ik kan dat mogelijks vragen aan een vriend of mijn zus...mijn ouders zijn mensen die niks vergeten of vergeven en erg straffend zijn, geen begrip hebben, daar kan ik niet met dit probleem terecht. Dank je voor reactie"
"Mijn ambulante hulpverlening stimuleerde steeds dit ambulant te doen...Ben met ambulante hulp van 7 a 10 concerta s per dag gegaan naar 1 met behulp van dagelijks halen bij de apotheker en is heel moeilijk gegaan...ze hielden bij mijn laatste opname ook tegen dat ik opgenomen werd...het lijkt soms of ze niets begrijpen van een verslaving...enkel een eigebruiker die ik ken was ongerust omdat hij er iets van weet"
"CuriousExplorer zei: @inner_search , Thanks om te vermelden wat vergeten was Vooral : Bij een gedwongen opname beslist enkel de arts wanneer je naar huis mag. Niet jij. Klik om te vergroten... Ik weet het, want heb dit ooit moeten ook zelf met een vriend in elkaar puzzelen omdat ik om de haverklap ODde van benzo s toen...ik heb mezelf toen laten colloqueren en zelf na 7 dagen de collocatie verdedigd"
"inner_search zei: Als ze deze tekst aan de arts laat lezen (als ze Belgische is..) Krijg je meteen een opname. Je arts is verplicht een gedwongen opname te rapporteren bij politie en instanties als je een gevaar vormt voor andere EN jezelf. Aangezien je suïcide gedachten hebt ben je een gevaar voor jezelf. toen ik men disso bad trip had destijds en er ook effe niet meer wou zijn vroeg ze of ze het in gang moest zetten , maar heb toen besloten mezelf op te laten nemen omdat er nog geen wachttijden waren. let wel op , gedwongen opnamen kom je niet onderuit eens in gang gezet. Dus denk er goed over na wat je wil. maar met die levensstijl , en ik spreek uit ervaring (zonder de coke dan) ga je het niet lang meer volhouden in je kopje. pb’en mag altijd als je vragen hebt over speed , benzo , weed en disso verslaving of een opname. Klik om te vergroten... Dank je, ik weet gewoon helemaal geen raad met mijn hulpverlening die gewoon niet lijkt te beseffen hoe mis dit loopt. In de opname ben ik echter wel serieus genomen...voor de rest lijkt er ook niemand om te geven want ze gebruiken zelf niet of zijn niet verslaafd dus kennen de gevaren niet."
"Dopemonster zei: Heftig verhaal zeg, mag ik je als advies geven om eerst goed in je mind uit te zoeken wat je nou allemaal mankeert en waarom je zo in je verslavingen blijft hangen. Schrijf alles wat in je opkomt van je af om voor jezelf een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen waarom je zo verslaafd bent en aan od's denkt. Ga daarna op zoek naar hulp en ik denk dat een nieuwe opname wel een goed idee is. Probeer toch steun te zoeken bij je familie en/of vrienden, hoe moeilijk ook. Probeer niet alleen uit te leggen hoe het is om verslaafd te zijn aan die middelen maar juist wat de aanleiding is en waarom je verslaafd bent geraakt de problemen die jou zo in de houdgreep houden. Ik weet uit ervaring hoe moeilijk en vervelend deze shitzooi is. De realisatie dat het hele zorgsysteem faalt, wat echt waar is maar al zou de zorg nog zo goed zijn je zult het natuurlijk zelf moeten doen eindstand, dus Probeer echt met een plan te komen om het goed aan te pakken! Mag ik ook ff tegen je zeggen dat je problemen inzien en erover durven te praten altijd de eerste stap zijn, en een teken van kracht zijn! Klik om te vergroten... Ik ben nu laatst hervallen, niet omdat ik craving had, maar met de onderliggende problemen in contact kwam en het 4 dagen niet weg ging, wat te zwaar was...dus ben doodsbang gebruik te laten nu...ik was lange tijd veel stabieler met gebruik of met dit middel i p v benzoverslaving. Aan andere problemen heb ik de kans gekregen om aan te werken, maar verslaving is onbehandeld gebleven en speelt al 15 jaar mee"
"Ik heb mijn post alvast naar al mijn ambulante hulpverlening gestuurd (huisarts, psycholoog en mobiel team) en naar enkele vrienden doorgestuurd"
"Beste DF'ers, Denken jullie dat een relatie tussen 2 verslaafden gezond kan zijn zolang bv. 1 van de 2 nog gebruikt? Of indien beiden gestopt zijn maar nog niet erg lang. Kan een verslaafde die nog maar een jaar gestopt is een andere verslaafde helpen bv en tevens een relatie willen? Zelf merk ik dat dit voor heel wat problemen zorgt. Ik denk dat er heel wat (emotioneel, financieel, seksueel, ...) misbruik gebeurd tussen mensen die gebruiken, ze gebruiken niet enkel drugs maar ook elkaar, iemand die aan drugs kan geraken kan bv een verslaafde nogal aan t lijntje houden en hier meer of minder misbruik van maken. Ik denk dat een relatie tussen iemand die nog gebruikt en iemand die niet meer gebruikt praktisch ondenkbaar is. Als t gaat om mensen die erg verslavingsgevoelig zijn dan toch. K heb het meer bepaald over deze groep. Ik denk natuurlijk ook dat dit erg persoons afhankelijkheid is, dat iedereen verschilt van hie ie zich verhoudt tot een ander. De ene manipuleert al es gemakkelijker, de andere is dominanter enz. Daarnaast lijken er voordelen. Als je allebei verslaafd bent begrijp je elkaar beter op dat vlak dan wanneer je een relatie hebt met iemand die niet verslaafd is, toch...ik denk persoonlijk dat als je niet al een behoorlijke tijd clean bent allebei dat dit erg moeilijk is, zwaar emotioneel en je eigen situatie mogelijks erg kan verslechteren. Hebben jullie ervaring btf dergelijke situaties en liepen deze positief of negatief?"
"De Zandman zei: Ik zeg dit: Dit is een heel serieuze zaak, en snel handelen is geboden! Jouw verslaving(en) verbergen een hoop shit. Deze druk je weg, en op een gegeven moment lukt dat niet meer... Jij moet via een crisis opname een kliniek voor ontwenning in. Aan een PAAZ heb je helemaal niets. Daar weet men maar weinig over verslaving aan drugs... Eenmaal afgekickt moet er aan jouw shit gewerkt gaan worden. Dat gaat niet in een maandje... Zorg, dat je hulp krijgt! Een verslavingskliniek in! Klik om te vergroten... Het probleem is dat die allemaal wachttijden hebben...alleen heel dure klinieken hebben dat niet... Ik neem mezelf dankzij jullie tenminste serieus dat dit niet alleen gaat. Dank jullie daarvoor!"
"Mijn dagelijkse verslaving begon als ik Concerta kreeg tegen ADD kreeg, die medicatie nam ik sowieso dagelijks...eerst 1 per dag, maar was van begin moeilijk voor me om maar 1 per dag te nemen. Het probleem begon echt toen ik de pil in 2 beet en er geregeld meer dan 1 per dag nam. Dit verhaal is geëindigd in zeer zwaar gebruik van stims waar ik heel moeilijk vanaf geraak door hersenschade die 6 maand minstens tijd nodig heeft om te herstellen, misschien veel langer. Toch was ik al psychisch verslaafd als ik Concerta 1 per dag op de gewone manier nam omdat ik aan een zware depressie leed toen en dat mijn depressie een beetje weg nam."