Fairflower

"LucidLucy zei: En ambulante hulp via de WMO inschakelen? Gebruiken is niet de oplossing. Geloof me, ik weet hoe het is om je dopamine systeem naar de klote te hebben. Het heeft tijd nodig. Tijd, goede voeding, beweging, structuur en hulp. Hulp door het te vragen aan je netwerk om je heen. Ik gebruik daar de meetings voor. Zelfs korte terugvallen geven al flinke terugslag in je stofjes balans in je hoofd. Langere of veelvuldige terugvallen geven helemaal een flinke terugslag. Er zijn dagen geweest dat ik na eventjes stofzuigen al helemaal uitgeteld was voor de dag. Maar het herstelt wel. Alleen wel door bezig te blijven. En structuur is hierin zó verschrikkelijk belangrijk. Klik om te vergroten... Ik ben van België, hier bestaat VWO niet, heeft vast andere naam hier. Ik regel lang genoege opname (eventuele vooropname tot ik in opname kan), dan stop ik opnieuw. Ik ontbreek teveel om t alleen te doen. Ik zou dat veel beter moeten voorbereiden. Eerst werken aan netwerk dat kan helpen en ingelicht is over wat niet gaat als ik hulp verwacht, daarna stop. NA zou eventueel bijkomstig netwerk kunnen zijn na opname opnieuw."

"dupont zei: Je moet ook niet alleen thuis gaan zitten. Da's vragen om problemen en zelfmedelijden. Kun je vrijwilligerswerk gaan doen? Iets anders om je dag door te komen zonder constant te gaan zitten kniezen? Klik om te vergroten... Dat had ik voor mijn opname, sinds mijn opname en stop geraak ik zelfs helemaal niet meer buiten."

"Mijn dagelijkse verslaving begon als ik Concerta kreeg tegen ADD kreeg, die medicatie nam ik sowieso dagelijks...eerst 1 per dag, maar was van begin moeilijk voor me om maar 1 per dag te nemen. Het probleem begon echt toen ik de pil in 2 beet en er geregeld meer dan 1 per dag nam. Dit verhaal is geëindigd in zeer zwaar gebruik van stims waar ik heel moeilijk vanaf geraak door hersenschade die 6 maand minstens tijd nodig heeft om te herstellen, misschien veel langer. Toch was ik al psychisch verslaafd als ik Concerta 1 per dag op de gewone manier nam omdat ik aan een zware depressie leed toen en dat mijn depressie een beetje weg nam."

"Chr0nic zei: Yup mijne is vergelijkbaar met die van Fairflower. Ik blowde al mijn hele jeugd dagelijks en nadat ik rond mijn 20e harddrugs geprobeerd had was ik daar vrijwel direct een liefhebber van. Ook wisten ik, mijn docenten en ouders dat ik ADHD had maar daar is verder nooit echt veel aandacht aan besteed totdat ik zelf in 2018 een beetje klaar was met mijn symptomen. Ik ging zelf op onderzoek uit en kwam er snel achter dat het veeel meer is dan alleen een gebrek aan concentratie en impulsiviteit en hoeveel van mijn leven eigen gedicteerd was door mijn ADHD. Twee weken later kreeg ik al dexamfetamine voorgeschreven. Wereld ging voor me open na 29 jaar geleefd te hebben met de overtuiging dat ik een failure was. Helaas heb ik dit maar 2 jaartjes ofso kunnen meemaken. Nadat mijn relatie eindigde en ik alleen kwam te wonen begon de ellende. Ik werk ook nog eens vanuit huis dus nog makkelijker om je eigen grenzen en regels te overschrijden. Ik raakte verslaafd aan amfetamine, onder andere mijn medicatie (speed & dexamfetamine). Hier heb ik begin dit jaar verslavingshulp voor goor gekregen maar helaas ben ik sinds oktober ofso alweer vollop in actieve gebruik. Tussendoor ook veel periodes met GHB of Benzo's gehad maar godzijdank nooit echt verslaafd aan kunnen raken. De hersteltijd van amfetamine misbruik kan wel een jaar duren totdat je dopamine receptoren en beloningscentrum weer redelijk gereset zijn. En of ze uberhaupt nog de oude worden is maar de vraag. Dit is de grootste reden voor mij dat ik telkens er weer naar grijp. zonder ben ik amper tot niet productief. Mijn ADHD symptomen komen nog intenser terug tijdens mijn nuchtere weken en dan is het enige wat ik kan doen: Opstaan -> werken -> koken, eten -> slapen. Geen idee of ik daar perse nuchter voor wil blijven Hier leidt mijn werk onder en dat is niet iets wat ik kan toestaan. Ik heb een prima baan en functie. Klik om te vergroten... Bij mij lijkt t inmiddels zo ver gekomen dat ik zonder stims (meer specifiek 4F-MPH) actiever lijk te zijn dan met...ook al heb ik dan symptomen van AD(H)D zoals onrust (k kreeg zelfs een middel dat voor Parkinson wordt gegeven om stil te kunnen blijven zitten...). De drugs als ik ze nog neem verdoven mijn gevoelens enigszins waardoor ik gewoon een gevoelloze stilzitten wordt die niks doet, mss zonder vervelende onrust die de medicatie maar deels verhelpt...liever wat onrust en met beschadiging toch dingen willen proberen dan een standbeeld worden van mezelf... Met veel bereik ik dan weer erg negatieve gedragingen zoals eindeloos scrollen op mijn gsm, jij hebt gelukkig je verplichtingen wat erg goed is, maar veel wordt toch alsmaar meer om toch productief te zijn...tenzij je een zelfde dosis aanhoudt maar dat is meestal nt duurzaam als verslaafde...ik deed mijn best daar heel erg voor maar controleren liep om de paar dagen mis. Wanneer stop je dan? Als je schade nog groter is die traag of nooit helemaal hersteld? K begrijp je echter goed. De vraag "hoelang zal t kosten en hoe goed herstel ik nog" is een enge om t antwoord van te weten. En dus schuif je het mss voor je uit. En begrijp dat je je werk wil behouden. 4F-MPH geeft ook wel sneller gewenning dan methylphenidaat of speed of dex...dus verbrodde daarmee ook wat maar serieus denken aan stoppen moest toch es."

"heyol zei: Heeft nog iemand het gevoel dat je op den duur een spelletje met jezelf speelt in de aard van: “Hoe ver kan ik mezelf dieper in de put duwen”? Dat je semi-bewust jezelf slechter en slechter gaat behandelen, en steeds zwaarder gaat gebruiken omdat je denkt dat diep in de put je plaats is en je dat verdient? Klik om te vergroten... Is dit geen verlangen om te stoppen, maar niet geloven dat je t kan, dus denken "als ik zover door ga tot ik niet meer kan dan stop ik vanzelf". Ik herken het...maar uit een verhakkeld verlangen mezelf te doen stoppen."

"Ik wil stoppen omdat ik zware schade heb van mijn gebruik aan mijn dopaminereceptoren. En omdat deze schade niet nog erger moet worden zodat ik hopelijk nog volledig herstel. Daarnaast omdat ik meer en meer nodig heb om maar een fractie van het gewenste effect te hebben en nooit meer echt de positieve effecten heb, daarnaast in de plaats een hoop gedrag dat ik niet wil stellen zoals eindeloos op mijn gsm bezig blijven bv... Het levert niet meer op, integendeel. Eigenlijk gebruik ik enkel nog om een deeltje van de schade van gebruik te verdoezelen."

"Hey mede DF'ers Vol spanning heb ik nu 4 uur geleden al mijn product weggegooid. Ik hoop hier af en toe te kunnen schrijven over het stoppen en iedereen die me tips kan geven is zeer welkom. Ik heb gekozen deze keer thuis te stoppen, aangezien ik het in opnames niet echt volhield en vaak ging lopen of van zodra ik buiten kon toch gebruikte....ook omdat ik hoop dat t op mezelf makkelijker zou kunnen zijn (wie weet nog veel moeilijker) zonder sociale stressfactoren. Ik denk dat ik toch wel 6 maanden ga nodig hebben om mijn hersens te laten herstellen van de schade die ik heb aangericht met gebruik. Ik gebruikte gedurende 3 jaar ondertussen dagelijks. Steun zeer welkom!"

"Ik zoek terug aansluiting bij de NA, heb daarnaast ook drug hulpverlening, dus t is niet dat ik er helemaal alleen voor sta."

"Ik ben het zo beu de schade te voelen van mijn gebruik door gestopt te zijn, wil zo graag gebruiken en genoeg om de schade even niet te voelen en terug gewoon te leven... Ik wik en weeg...zou ik uitstellen tot de lange opname om erdoor te gaan? Nu zit ik alleen thuis zonder verplichtingen...in opname heb ik continu mensen om me heen zoals in mijn recente opname van 6 weken, dat zorgt dat t draaglijk blijft. T menselijke contact is een goede afleiding van wat ik nu allemaal niet kan...."