Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsVerslaafde partner

Verslaafde partner

60 antwoorden
25 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
Hazelnut zei:
Ja

Dit merk ik heel sterk.. speelt het nu op van oke dan is het over tussen ons maar wil wel die kleine zien.
Klik om te vergroten...
Maakt het wel een stuk moeilijker allemaal als er een kind betrokken is, maar alsnog zal hij niet echt beter worden tot hij daar zélf echt klaar voor is.

Heb die wanhopige verandering van gedrag bij mannen vaker gezien. Verslaafden en niet verslaafden. Ineens allemaal dingen gaan doen uit angst iemand kwijt te raken. En om eerlijk te zijn: ook ikzelf (man) heb een keer aan een ex dingen beloofd te veranderen aan mezelf en meende en wilde het ook oprecht in het moment voor haar en voor ons, maar het was een willen dat ik zou willen stoppen met iets en niet het willen stoppen zélf en dáár ligt nou juist de crux. Je kunt jezelf (en de ander) op die manier voor de gek houden. Het rare is: je kunt als mens jezelf op zo'n manier voor de gek houden dat je het ook écht gaat geloven (wellicht kom je ermee door een leugendetector test), maar dat maakt het nog steeds geen oprecht willen stoppen (of juist willen beginnen) met iets.
O
OtherShoreLid
01-01-2024, 00:00
#2
Hazelnut zei:
Merk alleen wel dat hij zoo bezig is met manipuleren.
Klik om te vergroten...
Hazelnut zei:
Maar dat geloof ik absoluut niet. Heb het idee dat hij in een zware ontkenning zit van hoe erg zijn probleem is..
Klik om te vergroten...
Bedankt voor update @Hazelnut. Goed dat je sceptisch blijft totdat je partner echt laat zien dat hij veranderd is.

Je hebt al goede adviezen gekregen. Één ding wil ik een beetje nuanceren of verduidelijken. @Mindless schreef:
Mindless zei:
Stoppen voor een ander, zelfs je gezin, werkt niet.
Klik om te vergroten...
Voor mij was mijn gezin wel een belangrijke reden om te stoppen. Ik stond namelijk aan de andere kant van je verhaal. Waar het imo om gaat is dat je partner vanuit zichzelf gemotiveerd moet zijn om zijn gedrag te veranderen. Zijn gezin kan wel een reden zijn om te stoppen (dat was het voor mij ook).

Wat niet werkt is door anderen onder druk gezet worden om te stoppen, zonder dat je zelf de motivatie kan vinden. Maar het welzijn van je gezin kan wel degelijk een hele sterke intrinsieke motivatie zijn. Je doet het uiteindelijk niet alleen voor jezelf.

Ik hoop dat je partner snel tot inkeer komt. Sterkte!
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#3
OtherShore zei:
Voor mij was mijn gezin wel een belangrijke reden om te stoppen. Ik stond namelijk aan de andere kant van je verhaal. Waar het imo om gaat is dat je partner vanuit zichzelf gemotiveerd moet zijn om zijn gedrag te veranderen. Zijn gezin kan wel een reden zijn om te stoppen (dat was het voor mij ook).

Wat niet werkt is door anderen onder druk gezet worden om te stoppen, zonder dat je zelf de motivatie kan vinden. Maar het welzijn van je gezin kan wel degelijk een hele sterke intrinsieke motivatie zijn. Je doet het uiteindelijk niet alleen voor jezelf.
Klik om te vergroten...
Ja inderdaad heb je gelijk in.

Heb dat zelf trouwens ook eens zo ervaren, dat ik me onder druk voelde gezet. En wellicht was dat niet eens zo bedoeld, maar beeldde ik het voor mezelf zo in en zoals je zegt: de intrinsieke motivatie vanuit mij zelf uit was er (nog) niet.

Kan me wel voorstellen dat als het echt je gezin betreft, dit een hele sterke reden kan zijn om te willen stoppen ja. Maar goed, het gebeurt dat mensen de boel (en zichzelf eigenlijk ook) dan nóg blijven manipuleren, omdat ze nog niet op dat punt van intrinsieke motivatie zijn (willen stoppen ipv willen dat ze zouden willen stoppen), als dat punt er überhaupt gaat komen. En zelfs al lukt dat allemaal, dan zit je nog met de nasleep van dit alles. Moeilijk...

Maar de moeite waard als het zulke belangrijke zaken betreft. Super dat het jou gelukt is!
O
OtherShoreLid
01-01-2024, 00:00
#4
Mindless zei:
het gebeurt dat mensen de boel (en zichzelf eigenlijk ook) dan nóg blijven manipuleren, omdat ze nog niet op dat punt van intrinsieke motivatie zijn (willen stoppen ipv willen dat men zou willen stoppen), als dat punt er überhaupt gaat komen.
Klik om te vergroten...
Ja, helemaal mee eens. Heel lang vertelde ik mezelf “het gaat zo slecht nog niet”, terwijl het voor mijn omgeving volkomen helder was dat het slecht ging. Het is gewoon lastig om iemand die in verslaving zit daarvan te overtuigen. Je hebt voor jezelf al zoveel excuses bedacht om wel te gebruiken.

Door mijn eigen ervaringen voel ik ergens wel mee met je partner @Hazelnut, maar je kan jezelf niet mee laten slepen in zijn neerwaartse spiraal. Gelukkig heb je dat helder. Maar een beetje hoop mag wel. Het belangrijkste is denk ik dat hij serieus aan de slag gaat met hulpverlening, alleen is het nog niet zo ver.
H
HazelnutLid
01-01-2024, 00:00
#5
Thanks voor jullie bijdragen @OtherShore en @Mindless
Ik denk dat jullie een heel goed punt hebben.. ergens is hij denk ik heel erg met zichzelf in gevecht.. de balans slaat de ene dag naar 'ik wil er alles aan doen' en de andere dag naar 'het maakt allemaal niks meer uit, kan niks meer goed maken en richt toch alleen maar schade aan'.

Alles wat bij beloofd, zal hij inderdaad allemaal ook wel menen op dat moment.. maar het doorzetten komt er niet van. Of dat door de missende intrinsieke motivatie komt of door wat anders kan ik niet zo goed peilen. Druk voelt hij denk ik zowiezo.. wilt het graag voor de buitenwereld allemaal goed doen. Ik probeer die druk niet meer te geven sinds de laatste behandeling. Ik sta er nu echt in van, hij moet het willen en doen voor zichzelf. . en alles wat daardoor en erna beter gaat is mooi meegenomen.

Heel lang vertelde ik mezelf “het gaat zo slecht nog niet”, terwijl het voor mijn omgeving volkomen helder was dat het slecht ging.
Je hebt voor jezelf al zoveel excuses bedacht om wel te gebruiken.

Zo herkenbaar dit

Kan alleen maar hopen dat hij de motivatie wél vind.. voor zichzelf en ons als gezin natuurlijk ook.
Heb hem duidelijk gemaakt dat ik er voor hem ben als hij verder gaat met hulpverlening want het stadium van 'ga het zelf 100% doen en volhouden' ben ik wel voorbij. Dat heb ik al 1000x gehoord en ik denk dat dat op dit moment onmogelijk ook is. Maar hoop wil ik zeker houden.. maar wel in combinatie met serieuze hulp van buitenaf + zijn eigen motivatie natuurlijk.

Goed om te horen dat het andere wel gelukt is.. blijft altijd hoopvol om te lezen :blush:
H
HazelnutLid
01-01-2024, 00:00
#6
Even een update..
Partner is afgelopen dinsdag na 6 weken Rustenburg thuis gekomen.
After care zou maandag starten.. thuiskomst was fijn, alle 3 blij.. positief etc.

Maar hij is afgelopen vrijdag af vervallen in gebruik op ons zoontjes verjaardag nog wel.. ik was op me werk en het was zijn eerste dag thuis alleen. Hadden de dag ervoor een argument over zijn familie die mij negeerd, geen contact mee is etc. Hij wilde perse vandaag naar een verjaardag van een familielid en als ik niet mee wilde omdat ik mij niet prettig voelde.. dan ging hij alleen.

Ik kwam thuis, met een jarig kind van de opvang in een leeg huis want hij was weer naar zijn moeder vertrokken en vond leeg flesje whisky onder de bank. (Ter info: een hele ziekelijke moeder/zoonband waar hij niet los van komt.. een vrouw die hem jaren heeft laten aanklote en mij en onze zoon negeerd en doet alsof wij t probleem zijn etc. Enfin hele verstoorde relatie met een enabeling familie).

Geen contact meer mogelijk, ben vervolgens gister naar zn moeders huis gegaan ( waar hij voor de opname ook woonde.. dit was zeg maar mijn laatste kans die ik gaf na alle ellende).

Ze deed erg vijandig, hij was er niet maar ze belde hem en hij kwam. Ik heb me huissleutel gevraagd en zei dat ik me echt heel rot voelde hoe alles zover nu al heeft kunnen komen. Nah ik wilde nog wat zeggen maar hij liep naar de deur en schreeuwde wegwezen! Heel agressief en dreigend. Ik zei rustige toon ben je weer dronken? En toen schreeuwde hij nog iets me na maar smeet de deur dicht.. moeders stem hoorde ik ook nog in de verte.

Phoe.. hoe kan in 1 week alles weer veranderen..
Ik heb hem vrijdag aan telefoon gehad en merkte t al.. paar keer gevraagd gaat alles goed? En uiteindelijk ook heb je gedronken? Vertel het me eerlijk.. spreek je uit. Nee nee was allemaal niks aan de hand. Begon bijdehand te doen.. echt een vervelende dronk. En gister.. nou daar die asociale, respectloze manier.. waarsch ook weer coke erin. Vreselijk

Ik ben even helemaal perplex.
Ik was de enige in zn leven die hem nog motivatie gaf.. heeft een zus waar hij samen mee gebruikt, die altijd toekeek hoe zijn leven nog slechter ging en nogmaals een moeder dus die doet alsof er geen vuiltje aan de lucht is. En hij zit tussen dat.. en ik als vriendin waar hij van houd met een zoontje waar hij al 2 jaar alles van gemist heeft.

Ik ben zo hard wakker geschut. Ja die 6 weken was hij clean.. maar hij heeft zijn onderliggende problemen zoals het ziekelijk pleasen van deze 2 familieleden niet aangepakt.. is denk ik ook niet 100% eerlijk geweest daarzo.

Is het raar dat ik nu op punt ben dat t voor mij een gesloten boek is? Dat ik denk.. succes met die vrouwen daar die zo heilig zijn voor je en god mag hopen dat hij zichzelf weer herpakt.

Dit kan ik toch niet accepteren...
Ben even radeloos
a
annihilationLid
01-01-2024, 00:00
#7
Heeft genoeg kansen gehad zo te lezen.
Zolang hij die toxische band met zijn familie behoud dan zal het wel nooit veranderen.

Mooi voor je zoon en jezelf kiezen. 💪
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#8
Hazelnut zei:
Thanks voor jullie bijdragen @OtherShore en @Mindless
Ik denk dat jullie een heel goed punt hebben.. ergens is hij denk ik heel erg met zichzelf in gevecht.. de balans slaat de ene dag naar 'ik wil er alles aan doen' en de andere dag naar 'het maakt allemaal niks meer uit, kan niks meer goed maken en richt toch alleen maar schade aan'.

Alles wat bij beloofd, zal hij inderdaad allemaal ook wel menen op dat moment.. maar het doorzetten komt er niet van. Of dat door de missende intrinsieke motivatie komt of door wat anders kan ik niet zo goed peilen. Druk voelt hij denk ik zowiezo.. wilt het graag voor de buitenwereld allemaal goed doen. Ik probeer die druk niet meer te geven sinds de laatste behandeling. Ik sta er nu echt in van, hij moet het willen en doen voor zichzelf. . en alles wat daardoor en erna beter gaat is mooi meegenomen.
Klik om te vergroten...
Ik weet natuurlijk niet wat er in zijn hoofd omgaat, maar ik herken "het ene moment alles willen doen en het andere moment de wilskracht niet op kunnen brengen" heel goed.

Wat je zegt: het is waarschijnlijk in het moment oprecht door hem gemeend, maar dat is het verschil tussen extern gemotiveerd worden en intrinsieke motivatie.

Persoonlijk vind ik het woord "motivatie" in "intrinsieke motivatie" een beetje misleidend, want motivatie komt en gaat. Bijvoorbeeld met fitnessen/sporten: de ene dag voel je je gemotiveerd en is alles makkelijk, de andere dag is er 0 motivatie. Of bijvoorbeeld voor mij persoonlijk met mijn wietverslaving in het verleden: afgewisseld waren er perioden dat ik gemotiveerd was om eraf te blijven met daar doorheen periodes dat ik zoiets had van "fuck it, ik heb het even nodig". Dat is typisch motivatie: tijdelijk en op een bepaalde manier sta je er dan verdeeld in: ja, je wilt (ik wou) stoppen, maar tegelijkertijd was er ook de drang naar die verlichting/ontspanning die het me bracht.

Dat (motivatie) is fundamenteel anders dan de bezinning krijgen waarin je kraakhelder voor ogen hebt: ik moet hiermee stoppen, dit kan zo niet door, ik wil zo niet door, ik wil en gá anders leven. De beslissing is dan eigenlijk al voor je gemaakt. Nu wil je daadwerkelijk nuchter zijn, nu wil je daadwerkelijk gezond zijn, etc. Dan ben je niet meer afhankelijk van een komend en gaande externe motivatie.
Z
ZeehondLid
01-01-2024, 00:00
#9
Aan het begin van topic vertelde je al dat hij 20 jaar gebruikt.
Samen een jong kindje en begrijp heel goed dat je daar voor wilt/wilde vechten.

Ik sta heel ver van jouw situatie af.
Als ik jou was koos ik nu voor m’n kindje en voor mezelf. Voor een veilige en stabiele plek.

Het is nu aan hem om clean te worden, hoewel dat al 20 jaar niet lukt…
Kijk eens heel eerlijk terug die 20 jaar: wat voor patroon zie je?
Waarom zou het nu veranderen?

Loslaten is een vorm van liefde en verbondenheid.
Je bent veel meer waard!
C
Cath-R-EllaLid
01-01-2024, 00:00
#10
Wow, wat heftig weer allemaal!!!

Kijk bv het feit dat hij gebruikt had op het verjaardagsfeestje is natuurlijk echt verschrikkelijk! Ik heb het alleen zelf ook meegemaakt, op kerstavond was mijn vriend teruggevallen (ik was dat jaar clean dus ik kan me er wel een beetje in vinden). Ik ben alleen zelf ook verslaafd dus ik weet niet of ik geschikt ben om hierop te antwoorden maar echt.

Zo jammer om te horen dat hij waarschijnlijk inderdaad niet helemaal open en eerlijk is geweest…Aan de andere kant is het natuurlijk wel zijn familie en dat is een band die er is. Misschien voor hem te moeilijk om te breken?

Hoe zij tegen jou doen kan sowieso niet! Jammer dat het allemaal zo loopt.

Ik ga niet zeggen of je er beter een punt achter zet. Dat is een keuze die jezelf moet maken en ik begrijp dat dat echt bijna een onmogelijke opgave is want je houdt logischerwijs nog van hem!

wat ik wel wil zeggen is dat je wel echt aan jezelf en aan jullie kindje moet denken! Ik wens je heel veel sterkte en succes @Hazelnut❤️
H
HazelnutLid
01-01-2024, 00:00
#11
Bedankt.. voel me even heel alleen.
annihilation zei:
Zolang hij die toxische band met zijn familie behoud dan zal het wel nooit veranderen.
Klik om te vergroten...
Dit ja.. denk dat dit naast zijn gebruik zijn grote probleem is..

Zeehond zei:
Aan het begin van topic vertelde je al dat hij 20 jaar gebruikt.
Samen een jong kindje en begrijp heel goed dat je daar voor wilt/wilde vechten
Klik om te vergroten...
Klopt.. dat was ook 1 van de redenen dat ik hem ben blijven bijstaan, niet heb laten vallen. Gun me zoontje een gezonde vader en andersom hem een goede band met die kleine.
Zeehond zei:
Loslaten is een vorm van liefde en verbondenheid.
Je bent veel meer waard
Klik om te vergroten...
Phoe.. denk dat ik deze even aankomende tijd zal opschrijven voor mezelf en opnieuw zal lezen aantal keren
Cath-R-Ella zei:
Zo jammer om te horen dat hij waarschijnlijk inderdaad niet helemaal open en eerlijk is geweest…Aan de andere kant is het natuurlijk wel zijn familie en dat is een band die er is. Misschien voor hem te moeilijk om te breken?
Klik om te vergroten...
Ja dat denk ik dus.. te moeilijk om de realiteit onder ogen te komen dat je familie misschien niet de familie is die je graag had willen hebben. Dat ze je eigenlijk helemaal geen steun bieden of je keuzes accepteren wie je als partner kiest. Die vrouwen zijn zelf denk ik ook soort van beschadigd en trekken hem mee in hun ellende. Maar come on.. hebben t wel over een volwassen man van 40 plus

Moest het even van me afschrijven..
P
PompoenLid
01-01-2024, 00:00
#12
Pfoe ik leef met je mee.. ik kan me er niks bij voorstellen hoe dit voor je moet zijn.

Zoals ik het lees heb je hem al héél veel kansen gegeven. Het wordt steeds maar weer duidelijk hoe hardnekkig deze verslaving is. Het belangrijkste is dat je nu voor jezelf en je kindje kiest. Jij kunt hem niet helpen. Dat is inmiddels wel gebleken.
Volgens mij weet je diep van binnen heel goed wat je moet doen. Ben duidelijk naar hem, trek je grens en zorg goed voor jezelf en je kindje. En ik zou zeggen: omgang met je kind alleen met iemand erbij, want blijkbaar heeft hij zichzelf en zijn gebruik niet in de hand.

kun je je verhaal in je omgeving bij iemand kwijt? Iemand waar je steun bij hebt? Je bent ontzettend krachtig dat je het al zo lang volhoudt en volgens mij ook écht heel liefdevol, ook richting hem. Zoals hierboven benoemd is loslaten ook een vorm van liefde, vooral bij verslaving.
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#13
Hazelnut zei:
Even een update..
Partner is afgelopen dinsdag na 6 weken Rustenburg thuis gekomen.
After care zou maandag starten.. thuiskomst was fijn, alle 3 blij.. positief etc.

Maar hij is afgelopen vrijdag af vervallen in gebruik op ons zoontjes verjaardag nog wel.. ik was op me werk en het was zijn eerste dag thuis alleen. Hadden de dag ervoor een argument over zijn familie die mij negeerd, geen contact mee is etc. Hij wilde perse vandaag naar een verjaardag van een familielid en als ik niet mee wilde omdat ik mij niet prettig voelde.. dan ging hij alleen.

Ik kwam thuis, met een jarig kind van de opvang in een leeg huis want hij was weer naar zijn moeder vertrokken en vond leeg flesje whisky onder de bank. (Ter info: een hele ziekelijke moeder/zoonband waar hij niet los van komt.. een vrouw die hem jaren heeft laten aanklote en mij en onze zoon negeerd en doet alsof wij t probleem zijn etc. Enfin hele verstoorde relatie met een enabeling familie).

Geen contact meer mogelijk, ben vervolgens gister naar zn moeders huis gegaan ( waar hij voor de opname ook woonde.. dit was zeg maar mijn laatste kans die ik gaf na alle ellende).

Ze deed erg vijandig, hij was er niet maar ze belde hem en hij kwam. Ik heb me huissleutel gevraagd en zei dat ik me echt heel rot voelde hoe alles zover nu al heeft kunnen komen. Nah ik wilde nog wat zeggen maar hij liep naar de deur en schreeuwde wegwezen! Heel agressief en dreigend. Ik zei rustige toon ben je weer dronken? En toen schreeuwde hij nog iets me na maar smeet de deur dicht.. moeders stem hoorde ik ook nog in de verte.

Phoe.. hoe kan in 1 week alles weer veranderen..
Ik heb hem vrijdag aan telefoon gehad en merkte t al.. paar keer gevraagd gaat alles goed? En uiteindelijk ook heb je gedronken? Vertel het me eerlijk.. spreek je uit. Nee nee was allemaal niks aan de hand. Begon bijdehand te doen.. echt een vervelende dronk. En gister.. nou daar die asociale, respectloze manier.. waarsch ook weer coke erin. Vreselijk

Ik ben even helemaal perplex.
Ik was de enige in zn leven die hem nog motivatie gaf.. heeft een zus waar hij samen mee gebruikt, die altijd toekeek hoe zijn leven nog slechter ging en nogmaals een moeder dus die doet alsof er geen vuiltje aan de lucht is. En hij zit tussen dat.. en ik als vriendin waar hij van houd met een zoontje waar hij al 2 jaar alles van gemist heeft.

Ik ben zo hard wakker geschut. Ja die 6 weken was hij clean.. maar hij heeft zijn onderliggende problemen zoals het ziekelijk pleasen van deze 2 familieleden niet aangepakt.. is denk ik ook niet 100% eerlijk geweest daarzo.

Is het raar dat ik nu op punt ben dat t voor mij een gesloten boek is? Dat ik denk.. succes met die vrouwen daar die zo heilig zijn voor je en god mag hopen dat hij zichzelf weer herpakt.

Dit kan ik toch niet accepteren...
Ben even radeloos
Klik om te vergroten...
Dit is helaas wel hoe verslaving vaak gaat. Zodra een verslaafde gebruikt is hij of zij weer terug bij af, gaat verder waar hij of zij gebleven was.


Stel grenzen en bewaak ze. Je zou kunnen beginnen met een ultimatum stellen, en houd je daar dan ook aan als dat op een veilige manier kan. De beloftes die jouw partner je maakt zijn waarschijnlijk op het moment zelf wel gemeend, maar zodra de verslaving weer de overhand krijgt, wordt alles vloeibaar. Voor mij is wel duidelijk dat jouw partner in zijn behandeling niet diep genoeg is gegaan en er nog één nodig heeft. Liefst anders dan de eerste keer.

Ik raad je aan om zsm bij een Nar-Anon meeting aan te sluiten voor lotgenotencontact en zodat je om raad kunt vragen. Er was er vanochtend een maar die is al afgelopen. Dinsdagavond is er een online meeting. Zie https://www.naranon.nl/meetings/

M'n inbox staat altijd open voor het geval je privé wil praten. Ik ben verslaafd en 22 maanden clean.
H
HazelnutLid
01-01-2024, 00:00
#14
Pompoen zei:
Pfoe ik leef met je mee.. ik kan me er niks bij voorstellen hoe dit voor je moet zijn.

Zoals ik het lees heb je hem al héél veel kansen gegeven. Het wordt steeds maar weer duidelijk hoe hardnekkig deze verslaving is. Het belangrijkste is dat je nu voor jezelf en je kindje kiest. Jij kunt hem niet helpen. Dat is inmiddels wel gebleken.
Volgens mij weet je diep van binnen heel goed wat je moet doen. Ben duidelijk naar hem, trek je grens en zorg goed voor jezelf en je kindje. En ik zou zeggen: omgang met je kind alleen met iemand erbij, want blijkbaar heeft hij zichzelf en zijn gebruik niet in de hand.

kun je je verhaal in je omgeving bij iemand kwijt? Iemand waar je steun bij hebt? Je bent ontzettend krachtig dat je het al zo lang volhoudt en volgens mij ook écht heel liefdevol, ook richting hem. Zoals hierboven benoemd is loslaten ook een vorm van liefde, vooral bij verslaving.
Klik om te vergroten...
Bedankt voor deze krachtige woorden. En ja.. heb veel gegeven.. meer dan ik miss zelf aankon af en toe. Heb zelf ook nog een zoon van 9 namelijk.. die ook merendeels tijd thuis woont. Ben in bloei van me leven.. 34 en ben zelf ook al 2 jaar in overlevingsmodus

Ik denk dat ik dat nu echt heel pijnlijk besef.. herstel/ clean zijn en echt eraan werken etc.. hij moet t zelf willen en doen. Zelf gezonde keuzes maken. Die toxic familie band.. pas als hij het zelf inziet kan het idd veranderen.

Voel me vooral heel.. heel gekwetst. Stond ik dan hem weg re brengen en op te halen met onze zoon.. vol vertrouwen. En wat krijg ik gister als dank nadat hij me liet stikken op kleine zn verjaardag. Geen sorry.. maar een grote bek.

T is ongelovelijk en idd zo zie je weer hoe zwaar het kan zijn. Gelukkig kan ik wel bij mn ouders terecht maar ook die zijn zo geschrokken..

Nogmaals.. heel fijn om zelfs van totaal onbekende deze steunende reacties te krijgen 💗
H
HazelnutLid
01-01-2024, 00:00
#15
_shikantaza zei:
. Dinsdagavond is er een online meeting. Zie https://www.naranon.nl/meetings/
Klik om te vergroten...
Fijn, bedankt voor t delen!
P
PompoenLid
01-01-2024, 00:00
#16
Hazelnut zei:
Bedankt voor deze krachtige woorden. En ja.. heb veel gegeven.. meer dan ik miss zelf aankon af en toe. Heb zelf ook nog een zoon van 9 namelijk.. die ook merendeels tijd thuis woont. Ben in bloei van me leven.. 34 en ben zelf ook al 2 jaar in overlevingsmodus

Ik denk dat ik dat nu echt heel pijnlijk besef.. herstel/ clean zijn en echt eraan werken etc.. hij moet t zelf willen en doen. Zelf gezonde keuzes maken. Die toxic familie band.. pas als hij het zelf inziet kan het idd veranderen.

Voel me vooral heel.. heel gekwetst. Stond ik dan hem weg re brengen en op te halen met onze zoon.. vol vertrouwen. En wat krijg ik gister als dank nadat hij me liet stikken op kleine zn verjaardag. Geen sorry.. maar een grote bek.

T is ongelovelijk en idd zo zie je weer hoe zwaar het kan zijn. Gelukkig kan ik wel bij mn ouders terecht maar ook die zijn zo geschrokken..

Nogmaals.. heel fijn om zelfs van totaal onbekende deze steunende reacties te krijgen 💗
Klik om te vergroten...
Totaal begrijpelijk dat je je gekwetst voelt, dat mag ook! Zijn verslaving neemt duidelijk de overhand en daar valt niet mee te communiceren op zo’n moment. Dat heeft geen zin en bovendien ben jij veel meer waard dan dit. Heel veel sterkte!!!

Misschien is lotgenotencontact inderdaad een hele goede voor je, zoals @_shikantaza noemt. Dan vind je steun bij mensen die ongeveer hetzelfde doorgaan. Of eens bij de huisarts (POH GGZ) aankloppen.
V
VlindertjeLid
01-01-2024, 00:00
#17
Ik lees je verhaal en herken er zoveel in.

Mijn ex is ook verslaafd en wij hebben een zoontje van 1,5 jaar oud. Ik heb hem ook zo ontzettend veel kansen gegeven maar ik kon op een gegeven moment niet meer verder. Ik was er zo ontzettend klaar mee. Steeds weer die spijt betuigingen en beloftes en dan stoppen met gebruiken en daarna weer beginnen en dan doen alsof het allemaal wel mee valt en mij dan afschilderen als zeur en dreigen bij me weg te gaan en als ik dan bij mijn grens bleef weer beginnen met spijt en beloftes enz. Steeds weer dat cirkeltje blijven herhalen, ik werd er gek van.

Ik heb er heel veel verdriet van gehad en nog steeds eigenlijk wel. Ik had zo graag een gezin gehad en nu sta er eigenlijk helemaal alleen voor. Maar ik heb gekozen voor mezelf en de kleine en dat is de beste keus die ik ooit had kunnen maken en daar ben ik trots op.

Ik wil je heel veel sterkte wensen met deze situatie. Het is niet makkelijk maar je doet het heel erg goed! Denk aan jezelf en aan jullie zoontje.

Als je behoefte hebt om te kletsen dan mag je me een pb sturen.
D
DamiusLid
01-01-2024, 00:00
#18
Het moet (wederom) een klap voor je zijn geweest dat hij na z’n opname zo snel is teruggevallen. Weer een sprankje hoop dat vervliegt en de negatieve consequenties vliegen je weer om de oren. Kan mij voorstellen dat dit een nachtmerrie is om in te zitten.

Hazelnut zei:
ben zelf ook al 2 jaar in overlevingsmodus
Klik om te vergroten...

Zorg voor de ander begint met goede zelfzorg. Eigenlijk staat hier: ik cijfer mij al twee jaar weg om de status quo te behouden. De status quo is onhoudbaar geworden. Dit ga je niet oneindig volhouden. Je probeert sturing te geven aan je leven, maar het feit is dat je nu netjes in de bijrijdersstoel plaats hebt genomen. Al die tijd. En dan lief vertellen waar je partner naartoe moet rijden. De enige manier om de regie te pakken, is door zelf achter het stuur te kruipen. Dat betekent afscheid nemen en dat gaat gepaard met een rouwproces. In eerste instantie meer pijn en verdriet. Daar tegenover staat wat anders fantastisch moois te wachten: perspectief. Een uitzicht op een leven waar al jouw inzet en liefde wordt gezien, gehoord en beloond.

Heb je al eens nagedacht over een gesprek met een psycholoog? Het kan helpen in het proces.
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#19
Hazelnut zei:
Is het raar dat ik nu op punt ben dat t voor mij een gesloten boek is?
Klik om te vergroten...
Neehoor. Dit is waarschijnlijk ook de kern van het probleem. Kennelijk is er iets waar hij zelf ook niet durft te komen, en heeft hij allerlei middelen nodig om dat gevoel te bedekken. Je kunt helaas mensen niet dwingen om het toch te doen. Dus wat dat betreft vind ik dit helemaal niet zo'n rare reactie:
Hazelnut zei:
Dat ik denk.. succes met die vrouwen daar die zo heilig zijn voor je en god mag hopen dat hij zichzelf weer herpakt.
Klik om te vergroten...

Want inderdaad:
Hazelnut zei:
Dit kan ik toch niet accepteren.
Klik om te vergroten...

Ik heb alleen van je laatste zin een punt gemaakt. Dit hoef je niet te accepteren hoor. Punt.
H
HazelnutLid
01-01-2024, 00:00
#20
Damius zei:
Zorg voor de ander begint met goede zelfzorg. Eigenlijk staat hier: ik cijfer mij al twee jaar weg om de status quo te behouden. De status quo is onhoudbaar geworden. Dit ga je niet oneindig volhouden. Je probeert sturing te geven aan je leven, maar het feit is dat je nu netjes in de bijrijdersstoel plaats hebt genomen. Al die tijd. En dan lief vertellen waar je partner naartoe moet rijden. De enige manier om de regie te pakken, is door zelf achter het stuur te kruipen. Dat betekent afscheid nemen en dat gaat gepaard met een rouwproces. In eerste instantie meer pijn en verdriet. Daar tegenover staat wat anders fantastisch moois te wachten: perspectief. Een uitzicht op een leven waar al jouw inzet en liefde wordt gezien, gehoord en beloond.
Klik om te vergroten...
Dit raakt me. De realiteit waarin ik mij begeef.. en wat ik al aantal jaren probeer te sturen.
Het is gewoon heftig als alleenstaande moeder, 2 kids, werken 4 dagen etc. Gelukkig veel hulp van mn ouders maar alsnog..

Een uitzicht op een leven waarin al mijn inzet en liefde gezien gehoord en beloond zal worden klinkt inderdaad als een écht perspectief.

Damius zei:
Het moet (wederom) een klap voor je zijn geweest dat hij na z’n opname zo snel is teruggevallen. Weer een sprankje hoop dat vervliegt en de negatieve consequenties vliegen je weer om de oren. Kan mij voorstellen dat dit een nachtmerrie is om in te zitten.
Klik om te vergroten...
En dit ook zeker.. had dit totaal niet zien aankomen.. en ja weet dat terugval erbij kan horen en onderdeel kan zijn van proces.. maar pff in combinatie op onze zoons verjaardag , mij alleen achter laten, agressieve gedrag dag erna..

Heb ook niks meer vernomen behalve vage appjes midden in de nacht die kant nog wal slaan. Heb nergens meer op gereageerd. Zal zeer waarschijnlijk niks opgepakt hebben van zijn aftercare, iemand bellen, meeting etc.

Psycholoog zal voor mezelf denk ik idd the next step zijn.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1234
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."