Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"_shikantaza zei: Ik zou zeggen probeer zo min mogelijk contact te hebben en speel zijn spel niet mee. Verklaar je eigen grenzen heilig en houd het bij jezelf. Maak hem geen verwijten, dat stookt het vuurtje alleen maar verder op. En blijf er zelf over praten. Heb je al hulp voor jezelf ingeschakeld? Psycholoog? Naastencontact? Vriende Klik om te vergroten... Zeker.. beste wat ik uit dit forum gehaald is: grenzen stellen en mezelf op 1 zetten. Ja, kan er gelukkig goed over praten met mijn familie, vrienden en afspr psycholoog staat gepland 🤗"
"Ja precies.. ik dacht echt.. besef je wel wat je zegt.. met mate drinken terwijl je in afgelopen 2 weken alweer zo opweg bent naar het oude gebruikspunt te gaan. En de hele reden dat je 6 wkn weg was, was niet omdat je 1 biertje teveel drinkt. Maar goed, dat is natuurlijk mijn gedachte als naaste.. Soms moeilijk om te kunnen blijven denken in 'het is een ziekte en hij kiest er ook niet voor' Moet zeggen hij had in principe 8 weken nazorg, maar ook daar is hij al niet meer heen gegaan. Ik denk dat hij inderdaad wel het stukje diepere zorg gemist heeft. Het echt tot de kern komen waar het mis gaat bij hem. Maar goed ik ben geen psycholoog en ik kan alles 100x zeggen maar het komt niet binnen als je er zelf niet klaar voor bent. Sterkte @Kordie, hoop dat je de zorg kan krijgen en vinden die je nodig hebt"
"Kordie zei: Ik denk wel altijd dat we er voor moeten waken dat niemand kiest voor een verslaving. Dat overkomt je door redenen. Dus iemand die verslaafd is is geen slecht mens. Ja oké, drank en drugs kunnen dat wel van hem maken. Maar dat is niet de oorsprong. Klik om te vergroten... Nee zeker, dat is ook wel de reden dat ik altijd bij hem gebleven ben.. maar er is uiteindelijk ook voor mij wel een keer een limiet bereikt wat ik aan kan. Ik ben een moeder met 2 jonge kinderen en een fulltime baan. De tijd en energie die ik in hem gestopt heb en klinieken mee etc.. . Maar uiteindelijk ligt hij al 1,5 jaar nu bij zn moeder thuis op zn bed met een doelloos leven, waar ik echt me best gedaan heb hem alles aan te reiken en te laten zien hoe het allemaal anders kan zijn. Kordie zei: Nu er een duur traject aan komt is zowel defensie als mijn zorgverzekeraar niet thuis. De papieren met diagnose ligt klaar, de arts staat achter me. Maar het draait in deze allemaal om geld. De arts is er nu nog mee bezig, maar goed deze beste man is ook niet iemand die ijzer met de handen breekt. Klik om te vergroten... Vreselijk dat het zo moet. Ik zie het inderdaad ook om me heen met gevallen waar hulp nodig is en ze gewoon weg niet thuis geven of kastje naar de muur. Blijf in je kracht"
"Klopt.. even side note.. hij was al jaren verslaafd voordat wij een relatie kregen. Werkten al 10 jaar samen voordat we 5 jaar geleden een relatie kregen. En zoals waarschn vaak gebeurd.. was ik naief om alles te geloven hoe het me verteld werd toen ik begon door te krijgen dat hij toch wel echt een probleem van mate had. Maar goed.. toen het me echt duidelijk werd was er al veel leed gebeurd helaas. En mede doordat ik een postnatale depressie heb gehad bij mijn 1e zoon heb ik besloten dat hij na de bevalling van onze gezamelijke zoon, beter niet meer thuis kon wonen. Hij vertrok sws bij minste geringste richting zn moeder die alles best vind of zn zus die met hem mee doet..en ontliep alle verantwoordelijkheid om zich onder te dompelen in een roes. Om vervolgens weer in een spijt - belofte - goedmaak modus/ cyclus te komen met mij. Vaak vanaf zijn kant. Op dit moment (en al langere tijd) passen we inderdaad niet bij elkaar. Ik heb lange tijd gedacht dat hij mijn steun en liefde nodig had om af te kicken.. maar zie nu pas in hoe merendeels de intresieke motivatie de kracht zal zijn om het echt te doen.. het is een leerproces voor beide."
"Hi @Loving.an.addict, wat een heftig verhaal ook! Als ik het zo lees heb je denk ik ook heel veel meegemaakt en ben je altijd bij hem gebleven. Wat je als laatste zegt herken ik heel erg.. hoop. Altijd maar de hoop dat iemand 'het licht' ziet en stopt met gebruiken.. maar eigenlijk ook de hoop dat iemand jou waarde ziet en denkt shit wat heb ik een leuke vrouw, kinderen etc. Dit ga ik toch ff mooi niet verknallen.. Maar helaas.. we weten beide dat het zo niet werkt in de realiteit. Narcistische trekken komen volgens mij ook vaak voor tijdens een verslaving en t draait tijdens gebruik allemaal om hunzelf. Wat fijn dat je een eigen plek hebt. Heb ik ook en kan alleen maar zeggen: bescherm je eigen veilige plek goed. Het is de plek waar je niet op je hoede hoeft te zijn. Ik had hem bijv al een half jaar tot aan de opname in zuid afrika niet thuis laten komen.. hebben alleen maar buitenshuis dingen gedaan zodat ik op elk moment als ik dacht voelt niet goed, weg kon gaan. Die online status of laatst gezien checken herken ik ook.. of als ik met de baby toendertijd snachts wakker was zag ik hem ook online of hele nacht onrustig. Dan wist ik ook alweer hoelaat t was. Weetje eigenlijk is bij mij nu na afgelopen 2 weken wel echt het kwartje gevallen dat Ãk niks kan veranderen/voorkomen. De angsten die je hebt begrijp ik heel goed, maar besef wel dat je er echt geen invloed op hebt. Bedoel bij mij terugkomst Z afrika kliniek, 3 dagen was ik thuis samen..alles ging lekker dacht ik.. 4e dag moest ik werken op de ochtend van verjaardag ons zoontje en is hij 10 min later naar de winkel gegaan om flesje whisky te halen. Hij appte gister uit t niets of ik zin had naar het strand te gaan.. om 05.30 sochtends.. alsof er niks gebeurd is. Heb niet gereageerd. Totaal niet zoals ik ben, want ben super trouw in alle opzichten maar nu dacht ik.. Nee het is een keer genoeg. Hij kan me op een nuchter moment en normale tijd bellen maar verder hou ik al het contact af. En bedoel te bellen om te praten over wat er allemaal weer gebeurd is.. niet koetjes en kalfjes en chillen samen. Want voel steeds meer: ik ben er ook nog. Mijn gevoelens, gedachtes, behoeftes etc doen er ook toe en worden op dit moment natuurlijk in en op alle vlakken niet bevredigd. Voel me niet serieus genomen of gewaardeerd als partner, vrouw of moeder van onze kleine waar ik alles alleen doe en gedaan heb van financieel tot alle nachten. Sterkte met je eigen proces en zoals iedereen mij het advies geeft.. denk aan jezelf en je kind!"
"Wat een fijne reacties.. voelt erg fijn en is helpend op vele manieren. Ik denk dat je als partner, als ik voor mezelf spreek al gauw heel empatisch bent. Altijd wel excussen van ja maar hij doet zo want.. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dat steeds meer naast me neer leg. Ik weet namelijk dat er andere opties zijn, dat er hulp is. Maar ze moeten wel zelf die motivatie hebben zoals @De Zandman Ook zegt. En begin denk ik wel steeds meer me eigen plek weer in te nemen. Het terug vallen op de verjaardag van onze kleine heeft me denk ik keihard geraakt. Dat was wel een soort van druppel.. Inderdaad.. soms schaam Ãk me zelfs om te vertellen wat er allemaal weer gebeurd is.. terwijl ik er niks aan kan doen. Raar toch.. je voelt je zo verantwoordelijk voor de daden van een ander.. maar dat kan natuurlijk niet"
"En dit DF heeft me ook wel geholpen om de andere kant beter te begrijpen. Om te zien hoe "mensen die gebruiken" denken.. klinkt even stom en generaliserend maar bedoel het goed. Ik zelf heb behalve alcohol, roken en een jointje vroeger niks gebruikt.. dus het gebruik van welke anderr drugs dan ook was altijd een ver van me bedshow. In de zin van, geen behoefte aan gehad. Dus het is fijn om soms bevestiging te krijgen of te denken aha ik ben dus niet gek dat hij zo en zo deed.. of t had dus niks met mij zelf te maken Ben btw ook wel eens bij een naastenmiddag geweest. En eerlijk.. de vaders en moeders die daar zaten.. dat vond ik pas hartverscheurend. Het is allemaal leuk voor iedereen die het knder controle kan houden.. maar vreselijk triest voor de mensen zelf die het niet kunnen + hun familie en andere dierbaren. Het brengt veel verdriet en onbegrip. De simpele gedachten van je kiest toch voor je gezin, kinderen, gezond leven.. alles kan van tafel want zo werkt het niet en dat blijft moeilijk"
"Hi allemaal, Al tijden lees ik als partner regelmatig topics. Zoekende naar antwoorden op vragen en gevoelens die ik al jaren als partner heb. De situatie is als volgt, long story short: partner gebruikt al +- 20 jaar. Laatste 1.5 jaar zo heftig dat hij niet meer thuis woont, werkeloos geworden is en zelfs in zijn maandenlange roes een keer vreemdgegaan is. Vanwege onze relatie die op knappen stond, ons kindje van 2 die we samen hebben en omdat hij zichzelf nergens meer in herkent en ziek is van zichzelf en gedrag.. wilde hij afkicken. Zuid afrika werd afgekeurd door de verzekering.. hij moest eerst in NL iets proberen. Heeft hij gedaan, ambulante behandeling van 2 weken. Hij was die 2.5 week sober. We hadden elke dag contact, met kleine wat leuks gedaan in het weekend en zag even de echte versie van hem weer. Maar helaas is hij al de 1e avond van de laatste behandeldag weer gaan gebruiken. De 2 vervolg afspraken met kliniek om eventueel alsnog z.afrika te bespreken heeft hij afgezegd met als laatste reden: ga het allemaal zelf doen. And guess what, dat zei hij om 7u sochtends aan de telefoon, dronken. En in die modus van alcohol/coke/,.. geen idee wat nog meer zit hij alweer 3 weken waarbij zijn gedrag mega labiel is. Van het op de ene dag zelf afspraak maken met kliniek tot 3 dagen later weer afzeggen. Van het ik ga er alles aan doen om te zorgen dat je me weer kan vertrouwen en ik echt partner/papa kan zijn tot het maakt allemaal niet meer uit, i fucked up en kan het allemaal nooit meer goed maken en terug draaien. En ik als.. sja.. laten we het nog steeds maar partner noemen.. kan er niet meer tegen. Ik kan er met me hoofd niet meer bij en snap totaal niet waar dit allemaal nu weer vandaan komt.. hij was echt zo positief bezig. Ik heb hem nu ff op alles geblokt om mezelf te beschermen tegen deze doorgaande cirkel van beloftes en teleurstellingen. Ik krijg steeds meer het gevoel dat het niet uitmaakt of wel of niet aan de zijlijn sta als support. Maar ben ook bang voor het Ik laat hem vallen gevoel. En ergens blijf ik altijd die hoop hebben.. en ook dat vreet energie. Hoe nu verder.."
"@dupont & @OtherShore fijn om het ook even van mensen te horen die buiten onze situatie staan en er soort van neutraal naar kijken dupont zei: Het is klote en je bent als naaste machteloos. Kies wel voor jezelf en je kind de komende tijd. Laat je niet omlullen door zijn beloftes van beterschap. Hij mag het laten zien en aan de bak Klik om te vergroten... dupont zei: Hij moet voor zichzelf clean willen worden, niet om jou een plezier te doen want dat werkt niet. Klik om te vergroten... Vooral dit.. vraagt alleen maar of onze relatie nog een kans maakt als hij het doet. Hierdoor heb ik inderdaad het gevoel dat de "nood" voor zichzelf ergens niet hoog genoeg is nog. En inderdaad machteloos.. ik kan gewoon even niet meer die beloftes die in elke bui van gebruik weer in rook opgaan. Snap ondertussen wel hoe het werkt.. maar het is moeilijk bij te houden met mijn nuchtere denken. Oke.. duidelijk.. op mezelf en thuis blijven focussen is het enige wat ik kan doen"
"Bedankt voor je uitgebreide reactie @OtherShore en klopt helaas allemaal wat je zegt.. Maar is het raar dat ik nu het gevoel heb dat ik hem echt opzich zelf aangewezen moet laten zijn? Als hij het echt allemaal graag anders wilt.. dan gaat hij er hoe dan ook voor, toch? Over zijn gebruik, heb het behandelplan gelezen en daar staat wel zijn dagelijkse gebruik in vermeld. Dus ik denk dat opname zeker mogelijk is.. ook verzekering technisch.. daarom is bij mij de teleurstelling en frustratie zo mega groot van het afzeggen. En inderdaad.. het gaat nu wel ten koste van mij. Ik sta er ook al ruim een jaar alleen voor met onze kleine en ben vooral bezig ons een fijn thuis te geven. Ja.. dat doet verslaving dus met je.. vreselijk om vanaf de zijlijn het aan te zien"