Hazelnut

"Damius zei: Zorg voor de ander begint met goede zelfzorg. Eigenlijk staat hier: ik cijfer mij al twee jaar weg om de status quo te behouden. De status quo is onhoudbaar geworden. Dit ga je niet oneindig volhouden. Je probeert sturing te geven aan je leven, maar het feit is dat je nu netjes in de bijrijdersstoel plaats hebt genomen. Al die tijd. En dan lief vertellen waar je partner naartoe moet rijden. De enige manier om de regie te pakken, is door zelf achter het stuur te kruipen. Dat betekent afscheid nemen en dat gaat gepaard met een rouwproces. In eerste instantie meer pijn en verdriet. Daar tegenover staat wat anders fantastisch moois te wachten: perspectief. Een uitzicht op een leven waar al jouw inzet en liefde wordt gezien, gehoord en beloond. Klik om te vergroten... Dit raakt me. De realiteit waarin ik mij begeef.. en wat ik al aantal jaren probeer te sturen. Het is gewoon heftig als alleenstaande moeder, 2 kids, werken 4 dagen etc. Gelukkig veel hulp van mn ouders maar alsnog.. Een uitzicht op een leven waarin al mijn inzet en liefde gezien gehoord en beloond zal worden klinkt inderdaad als een écht perspectief. Damius zei: Het moet (wederom) een klap voor je zijn geweest dat hij na z’n opname zo snel is teruggevallen. Weer een sprankje hoop dat vervliegt en de negatieve consequenties vliegen je weer om de oren. Kan mij voorstellen dat dit een nachtmerrie is om in te zitten. Klik om te vergroten... En dit ook zeker.. had dit totaal niet zien aankomen.. en ja weet dat terugval erbij kan horen en onderdeel kan zijn van proces.. maar pff in combinatie op onze zoons verjaardag , mij alleen achter laten, agressieve gedrag dag erna.. Heb ook niks meer vernomen behalve vage appjes midden in de nacht die kant nog wal slaan. Heb nergens meer op gereageerd. Zal zeer waarschijnlijk niks opgepakt hebben van zijn aftercare, iemand bellen, meeting etc. Psycholoog zal voor mezelf denk ik idd the next step zijn."

"Moet dit even kwijt uit ongeloof.. Heb mezelf laatste 2 weken op 1 gezet en geen contact meer gehad. Tot ik gister smsjee ontving met de boodschap van: Ik hou van je dat weetje.. ik wil gwn drankje kunnen drinken met mate, coke raak ik nooit meer aan. Je moet me ook een beetje mezelf laten zijn en water bij de wijn doen. Dan kunnen we gwn verder met elkaar En nog wat in de trant dat dat hij schold maar woorden waren (was toen ook behoorlijk onder invloed) Me mond Viel open... na 2 weken kom je met dit?? Iemand die net 6 weken terug is na jaaaaren ellende en shit in je leven door drank en drugs. Is dit nou serieus iemand die helemaal opnieuw in de ontkenning zit?? Wil gewoon kunnen drinken.. noem je een fles whisky sochtends vroeg wegtikken en je zoons verjaardag verknallen. En daar wordt allemaal niks van genoemd. Sorry maar ben ff perplex"

"Damius zei: hij onderkent zijn probleem niet. En zo lang hij dat niet doet is het ‘t best om alle contact te vermijden. Jij komt ook niet verder in jouw rouwproces als hij de hele tijd aan je trekt. Kies afstand voor een door jou te bepalen periode. Hoe gaat het nu verder met je? Klik om te vergroten... Nou inderdaad.. voelt alsof hij die 6 weken gedaan heeft om ons gezin zeg maar terug te krijgen. Maar als je na 3 dagen weer back to start bent zeg maar.. Heel eerlijk te zijn.. afstand voelt goed. T voelt als een soort opluchting om alleen thuis te zijn met de kinderen en geen stress ervan te hebben. Ook een soort pijnlijk om toe te moeten geven dat de realiteit is dat ik me beter voel zonder hem om me heen.. Koffieb00n zei: gewoon te pijnlijk voor hem zijn om niet te willen veranderen Klik om te vergroten... Lijkt het ook wel eens op inderdaad.. Er is zóveel gebeurd.. van het mij alleen achter laten zwanger tot nacht met een ander.. zijn familie die mij en ons zoontje niet moeten etc. En altijd die beloftes te stoppen en hulp te zoeken. Van hier in NL hulp tot z afrika.. en dan tegen mij zeggen ik wil gewoon drankje kunnen doen. Hij was gebroken en aan de rest wat hij zei had ik al door weer onder invloed was.. Maar goed.. ja dit voelt voor mij als naaste.. wel even echt terug bij af en ook eigenlijk zinloos om nog langer energie in te steken.."

"_shikantaza zei: Ik zou zeggen probeer zo min mogelijk contact te hebben en speel zijn spel niet mee. Verklaar je eigen grenzen heilig en houd het bij jezelf. Maak hem geen verwijten, dat stookt het vuurtje alleen maar verder op. En blijf er zelf over praten. Heb je al hulp voor jezelf ingeschakeld? Psycholoog? Naastencontact? Vriende Klik om te vergroten... Zeker.. beste wat ik uit dit forum gehaald is: grenzen stellen en mezelf op 1 zetten. Ja, kan er gelukkig goed over praten met mijn familie, vrienden en afspr psycholoog staat gepland 🤗"

"Ja precies.. ik dacht echt.. besef je wel wat je zegt.. met mate drinken terwijl je in afgelopen 2 weken alweer zo opweg bent naar het oude gebruikspunt te gaan. En de hele reden dat je 6 wkn weg was, was niet omdat je 1 biertje teveel drinkt. Maar goed, dat is natuurlijk mijn gedachte als naaste.. Soms moeilijk om te kunnen blijven denken in 'het is een ziekte en hij kiest er ook niet voor' Moet zeggen hij had in principe 8 weken nazorg, maar ook daar is hij al niet meer heen gegaan. Ik denk dat hij inderdaad wel het stukje diepere zorg gemist heeft. Het echt tot de kern komen waar het mis gaat bij hem. Maar goed ik ben geen psycholoog en ik kan alles 100x zeggen maar het komt niet binnen als je er zelf niet klaar voor bent. Sterkte @Kordie, hoop dat je de zorg kan krijgen en vinden die je nodig hebt"

"Kordie zei: Ik denk wel altijd dat we er voor moeten waken dat niemand kiest voor een verslaving. Dat overkomt je door redenen. Dus iemand die verslaafd is is geen slecht mens. Ja oké, drank en drugs kunnen dat wel van hem maken. Maar dat is niet de oorsprong. Klik om te vergroten... Nee zeker, dat is ook wel de reden dat ik altijd bij hem gebleven ben.. maar er is uiteindelijk ook voor mij wel een keer een limiet bereikt wat ik aan kan. Ik ben een moeder met 2 jonge kinderen en een fulltime baan. De tijd en energie die ik in hem gestopt heb en klinieken mee etc.. . Maar uiteindelijk ligt hij al 1,5 jaar nu bij zn moeder thuis op zn bed met een doelloos leven, waar ik echt me best gedaan heb hem alles aan te reiken en te laten zien hoe het allemaal anders kan zijn. Kordie zei: Nu er een duur traject aan komt is zowel defensie als mijn zorgverzekeraar niet thuis. De papieren met diagnose ligt klaar, de arts staat achter me. Maar het draait in deze allemaal om geld. De arts is er nu nog mee bezig, maar goed deze beste man is ook niet iemand die ijzer met de handen breekt. Klik om te vergroten... Vreselijk dat het zo moet. Ik zie het inderdaad ook om me heen met gevallen waar hulp nodig is en ze gewoon weg niet thuis geven of kastje naar de muur. Blijf in je kracht"

"Hi allemaal, Al tijden lees ik als partner regelmatig topics. Zoekende naar antwoorden op vragen en gevoelens die ik al jaren als partner heb. De situatie is als volgt, long story short: partner gebruikt al +- 20 jaar. Laatste 1.5 jaar zo heftig dat hij niet meer thuis woont, werkeloos geworden is en zelfs in zijn maandenlange roes een keer vreemdgegaan is. Vanwege onze relatie die op knappen stond, ons kindje van 2 die we samen hebben en omdat hij zichzelf nergens meer in herkent en ziek is van zichzelf en gedrag.. wilde hij afkicken. Zuid afrika werd afgekeurd door de verzekering.. hij moest eerst in NL iets proberen. Heeft hij gedaan, ambulante behandeling van 2 weken. Hij was die 2.5 week sober. We hadden elke dag contact, met kleine wat leuks gedaan in het weekend en zag even de echte versie van hem weer. Maar helaas is hij al de 1e avond van de laatste behandeldag weer gaan gebruiken. De 2 vervolg afspraken met kliniek om eventueel alsnog z.afrika te bespreken heeft hij afgezegd met als laatste reden: ga het allemaal zelf doen. And guess what, dat zei hij om 7u sochtends aan de telefoon, dronken. En in die modus van alcohol/coke/,.. geen idee wat nog meer zit hij alweer 3 weken waarbij zijn gedrag mega labiel is. Van het op de ene dag zelf afspraak maken met kliniek tot 3 dagen later weer afzeggen. Van het ik ga er alles aan doen om te zorgen dat je me weer kan vertrouwen en ik echt partner/papa kan zijn tot het maakt allemaal niet meer uit, i fucked up en kan het allemaal nooit meer goed maken en terug draaien. En ik als.. sja.. laten we het nog steeds maar partner noemen.. kan er niet meer tegen. Ik kan er met me hoofd niet meer bij en snap totaal niet waar dit allemaal nu weer vandaan komt.. hij was echt zo positief bezig. Ik heb hem nu ff op alles geblokt om mezelf te beschermen tegen deze doorgaande cirkel van beloftes en teleurstellingen. Ik krijg steeds meer het gevoel dat het niet uitmaakt of wel of niet aan de zijlijn sta als support. Maar ben ook bang voor het Ik laat hem vallen gevoel. En ergens blijf ik altijd die hoop hebben.. en ook dat vreet energie. Hoe nu verder.."

"@dupont & @OtherShore fijn om het ook even van mensen te horen die buiten onze situatie staan en er soort van neutraal naar kijken dupont zei: Het is klote en je bent als naaste machteloos. Kies wel voor jezelf en je kind de komende tijd. Laat je niet omlullen door zijn beloftes van beterschap. Hij mag het laten zien en aan de bak Klik om te vergroten... dupont zei: Hij moet voor zichzelf clean willen worden, niet om jou een plezier te doen want dat werkt niet. Klik om te vergroten... Vooral dit.. vraagt alleen maar of onze relatie nog een kans maakt als hij het doet. Hierdoor heb ik inderdaad het gevoel dat de "nood" voor zichzelf ergens niet hoog genoeg is nog. En inderdaad machteloos.. ik kan gewoon even niet meer die beloftes die in elke bui van gebruik weer in rook opgaan. Snap ondertussen wel hoe het werkt.. maar het is moeilijk bij te houden met mijn nuchtere denken. Oke.. duidelijk.. op mezelf en thuis blijven focussen is het enige wat ik kan doen"

"Bedankt voor je uitgebreide reactie @OtherShore en klopt helaas allemaal wat je zegt.. Maar is het raar dat ik nu het gevoel heb dat ik hem echt opzich zelf aangewezen moet laten zijn? Als hij het echt allemaal graag anders wilt.. dan gaat hij er hoe dan ook voor, toch? Over zijn gebruik, heb het behandelplan gelezen en daar staat wel zijn dagelijkse gebruik in vermeld. Dus ik denk dat opname zeker mogelijk is.. ook verzekering technisch.. daarom is bij mij de teleurstelling en frustratie zo mega groot van het afzeggen. En inderdaad.. het gaat nu wel ten koste van mij. Ik sta er ook al ruim een jaar alleen voor met onze kleine en ben vooral bezig ons een fijn thuis te geven. Ja.. dat doet verslaving dus met je.. vreselijk om vanaf de zijlijn het aan te zien"