Pompoen

"Fijn jullie reacties! Bevestigt mijn gevoel. Mijn vriend dacht al dat mijn rijangst is verdwenen door de nieuwe auto die hij op ongeveer hetzelfde moment kocht 😜🤣 hahaha. _shikantaza zei: Ik heb het wel eens zo omschreven: door continu weg te rennen voor al m'n angsten in middelen en me steeds verder te isoleren, zat ik in een continu krimpende comfort zone. Kleiner en kleiner voelde ik me. Door te herstellen van verslaving kon die comfort zone juist groeien door er stapjes buiten te zetten en de successen daarvan te ervaren, en werd het steeds makkelijker om die te laten groeien, waardoor ik uiteindelijk steeds tevredener werd met mezelf en steeds minder bang. Klik om te vergroten... Kordie zei: Het is een vicieuze cirkel op den duur. Door alcohol krijg je angstklachten, dan drink je en is het weg ... en zo maar door. Doorbreek je deze cirkel treedt er vaak verbetering op. Als de angst een link heeft met gebruik Klik om te vergroten... Dit geloof ik totaal. Het zal niet 1 op 1 het stoppen met drugs/alcohol zijn maar ik merk dat ik als persoon wat aan het veranderen ben waardoor angsten mogelijk ook minder invloed op me hebben en ik ze gemakkelijker aanga. Dit stuk herken ik echt van begin tot eind: Damius zei: Angst leidt in het slechtste geval tot angst voor angst. En dan kom je in een lelijke vicieuze cirkel terecht; versterkt door onzekerheid in geval van overmatig gebruik van middelen. De cirkel eenmaal doorbroken door niet te gebruiken, leidt automatisch op termijn tot een grotere mate van zelfzorg en daarmee ook zelfverzekerdheid. En dus minder angst. In het begin kan dit overigens het tegenovergestelde voelen; omdat men eerst moet leren omgaan met ongefilterd en overdoofd gevoel. Klik om te vergroten..."

"Torchic zei: Zeker herkenbaar! Bij mij verergerde de angst en paniekklachten eerst toen ik gestopt was met 3-MMC en dat heeft echt wel een hele lange tijd nog aangehouden maar langzaam maar zeker werden de klachten minder. Ik kan niet zeggen dat ze helemaal weg zijn maar het is te verwaarlozen met hoe het is geweest. Klik om te vergroten... Super fijn voor je!! 💪"

"Jazz35 zei: Wat onwijs fijn voor je! En bemoedigend ook. Ik hoop écht dat het bij mij hetzelfde effect gaat hebben. ✨ Klik om te vergroten... Fijn als dit soort berichten een extra motivatie kunnen zijn!! 🤗 Het stoppen met middelen gaat je sowieso veel brengen maar dat duurt (blijkbaar) soms wel even."

"Mindless zei: Die angsten komen omhoog voor jou om ze te kunnen zien en verwerken. Ze helpen je daarin. Klinkt raar misschien, maar ga juist niet hopen dat ze minder worden, maar dat ze blijven komen want alleen wanneer ze in je bewustzijn komen, kun je ze verwerken. Als je eenmaal die relatie met je emoties krijgt: "kom maar bij me, jullie mogen er ook zijn." Dan is het niet meer direct een slecht iets als je een "slecht" gevoel hebt. Dan is het elke keer juist een kans om een stukje meer te voelen. In je onderbewuste zakken (zoals met verdovende middelen), is de pijnlijke gevoelens niet meer (bewust) voelen, maar er helemaal niets aan doen. Maar juist bewuster worden is de pijnlijke gevoelens wél voelen en er (op een gegeven moment) "bovenuit stijgen". De eerste keuze is altijd maar een tijdelijke "oplossing" en dus helemaal geen oplossing. Maar kan moeilijk zijn. Ik geloof er zelf wel in dat het leven je wel geeft wat je op dát moment in principe aankan. Mits je er niet tegen in weerstand bent. Klik om te vergroten... Dit is echt heel mooi beschreven en kan ik helemaal volgen. Er tegen vechten (wat ik echt jarenlang heb gedaan) werkt averechts. Ik ging heel actief afleiding zoeken, aan andere dingen denken, had allerlei veiligheidsgedrag. Word al onrustig en zenuwachtig als ik eraan terug denk. Ik ging actief lastige situaties opzoeken, dus toch steeds die snelweg op, omdat ik mezelf moest leren (van mezelf) dat de angst onterecht is. Toch nam dan de angst dusdanig toe dat het een faalervaring werd, elke keer opnieuw. Nu denk ik: kom maar op. De angst mag er even zijn en mag ik ook even voelen in mijn lijf, maar ook omdat ik nu vertrouwen heb dat ie weer zakt. Dit laatste is wel “vanzelf” gekomen (waarschijnlijk door meer rust en vertrouwen in mezelf) mogelijk door stoppen met alcohol en drugs."

"Damius zei: Is er iemand in je vertrouwenskring (en die van je moeder) die je deelgenoot kunt maken van deze situatie? Het lijkt er nu op dat je deze last op enkel jouw schouders draagt, terwijl dat niet misschien niet hoeft. Enerzijds wil je je moeder natuurlijk niet teveel in een hoek drijven, maar door dit gesprek niet 1 op 1 te voeren voorkom je in ieder geval dat ‘t wellicht te persoonlijk wordt of op jou wordt afgewend. Klik om te vergroten... Dit vind ik een hartstikke goede tip. Vandaar dat ik in eerste instantie geneigd was om te zeggen dat je je oma ook inlicht. Maar ik ken je oma natuurlijk niet en weet niet hoe dat bij haar valt. Misschien kun je inderdaad een familielid (broer of zus van je moeder) of een vriendin of iemand anders met wie zij (en jij) een goede klik heeft, betrekken? Naast dat de boodschap dan misschien ook duidelijker bij haar binnenkomt, kan de ander je ook bijstaan tijdens het gesprek en loop je er inderdaad niet alleen mee rond. Mijn tip voor tijdens het gesprek is om te proberen niet teveel in de verwijten terecht te komen. Verslaving is een ziekte en je moeder wil dit zelf ook niet. Probeer aan je geven dat je je zorgen maakt en met haar wil zoeken naar hulp. Hopelijk staat ze er al voor open, al is er ook best een kans dat ze gaat ontkennen en de bal zelfs terug gaat kaatsen. Goed om daarop voorbereid te zijn en je grenzen goed aan te geven. Kan me voorstellen dat dit alles heel veel met je doet. Super dapper dat je hier om tips vraagt en het gesprek met je moeder aan wil gaan. Lijkt me enorm lastig, maar wel het juiste om te doen. veel sterkte!!"

"Hoe gaat het nu @Dani_ ? Weet je al of/hoe/wanneer je het gesprek aangaat? Heb je het met iemand kunnen delen?"

"Hoe is t nu? Inmiddels geslapen? Zelf lig ik altijd super lang wakker van stimulerende middelen. Ofja, kan eigenlijk gewoon niet slapen. Ook al lig ik op tijd in bed (1 uur bijv) en heb op de avond maar enkele puntjes gepakt, slapen ho maar. Heb dat ook met koffie, moet dat niet na 12 uur s middags drinken. Ik lees dat je je zorgen maakt en dat kan ook zorgen dat je wakker ligt. Ik hoop dat je nu lekker slaapt, maar zet anders een meditatie aan en probeer je gedachten even te stoppen. Slapen komt uiteindelijk wel!! En de volgende keer zou ik eerder stoppen met pep: pep kan echt heel lang stimulerend zijn, vooral als je bijpakt."

"Wát precies geeft het rotgevoel als zij het heeft over eerdere bedpartners? En dan echt naar jezelf blijven doorvragen tot je bij de kern komt. Vaak is dat een gedachte over jezelf. En vaak ook een onterechte gedachte. Als je de kern eenmaal te pakken hebt, kun je daarmee aan de slag. Vaak heeft dat met onzekerheid te maken. Bang dat je niet goed genoeg bent, dat de ander iets van je vindt, dat je niet de moeite waard bent, dat je verlaten zal worden, oid. Hopelijk lukt het je uiteindelijk om die gedachte los te zien van het verleden van de ander. Zonde als je daarmee een leuk iemand laat schieten! + het zal je op nog wel meer vlakken in de weg kunnen zitten dan enkel het aantal bedpartners van je date. Hulp hierbij vragen is nooit gek!!"

"Q-Zilla zei: LUISTER DAN ABSOLUUT NIET NAAR MIJ!!!* Maar zoek een stabiele dosis om de 2 uur en neem zo snel mogelijk contact op met je huisarts, Klik om te vergroten... Goed advies! Of was dit niet aan jezelf gericht? Nee maar even serieus, je blijft wat ratelen voor m’n gevoel. Je blijft ook om advies vragen terwijl meerderen dit al hebben gegeven: raadpleeg een specialist bij het afbouwen van dit soort middelen en inzetten van medicijnen. Wij kunnen wel iets zeggen uit mogelijk eigen ervaring, maar we zijn jou niet, kennen jouw medische geschiedenis niet, kunnen jouw bloeddruk etc niet monitoren, weten niet wat combinaties van medicijnen allemaal voor effect kunnen hebben.. ik begrijp dat je het vraagt hoor, maar ik zou met dit soort dingen niet zelf klooien eigenlijk. Nogmaals sterkte!"