Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hallo allemaal, Het is alweer een tijd geleden dat ik hier heb gepost. In de tussentijd is er veel gebeurd. Vorig jaar heb ik mijn relatie verbroken vanwege drugsgebruik. Toen heeft mijn ex hulp gezocht en is naar een kliniek in het buitenland gegaan. Daarna zijn we toch weer bij elkaar gekomen. Ik merkte een heel verschil bij hem, de negatieve gevolgen van het blowen zag ik niet meer. Hij zei ook dat hij zich zoveel beter voelde zonder gebruik en dat hij nooit meer terug wilde. Ook vertelde hij dat hij in de kliniek erachter was gekomen dat de reden van zijn gebruik door de ziekte van zijn moeder kwam en dat hij zich nu veel rustiger voelde omdat zijn moeder is overleden en hij die zorgen niet meer heeft. We hadden het heel fijn samen en spraken over samenwonen en een kindje. Misschien naief van mij maar ik dacht echt dat het klaar was. Helaas bleek anders. In januari kwam ik erachter dat ik zwanger ben, dat is heel snel gegaan. Een week later hadden we afgesproken en kwam hij doodleuk stoned aan bij mij. Dat was voor mij een enorme klap. Ik vroeg of hij vaker blowde en hij zei dat hij het af en toe deed. We hebben in de weken daarna een paar gesprekken gevoerd maar er kwam steeds uit dat hij geen nadelen ziet van het blowen en geen hulp meer wilde zoeken. Ik heb nu wederom de relatie verbroken maar ik ben er kapot van. Dit wilde ik even kwijt. Gelieve geen reacties als dat het mijn eigen schuld is. Ik voel me al ontzettend stom dat ik erin getrapt ben"
"Paddestoel zei: Natuurlijk is het niet je eigen schuld. Op papier kan mij ook weleens het gevoel bekruipen dat deze opeenstapeling geen goede afloop heeft. Maar dat is op papier en het klinkt allemaal erg plausibel dat hij zo goed is afgekickt en heeft gewerkt aan de oorzaak. Ik heb het zelf ook met vrienden en worstel ook met het dilemma. 'Ben ik nu red flags aan het negeren, of geef ik juist de support waar we beiden gelukkig van worden. Het is amper een schrale troost te noemen. Maar gelukkig heb je er direct een punt achter gezet. Ik wens je heel veel sterkte met je zwangerschap ook. Heb je mensen in je omgeving om mee te praten? Klik om te vergroten... Ik heb gelukkig veel mensen om me heen die me steunen. Mijn familie, vrienden en ook mijn schoonfamilie is er voor mij. Daar ben ik heel dankbaar voor. Maar ik had het zo graag anders gezien. Hij zei steeds dat hij een gezin met mij wilde en dat hij dan nu toch voor die troep kiest begrijp ik niet. Ik heb nog een klein beetje hoop dat hij het in gaat zien waar hij mee bezig is maar ik reken nergens meer op en stel me er maar op in dat ik een alleenstaande moeder word"
"Paddestoel zei: Ik zou die hoop echt loslaten want je trekt je kind hierin mee. Dit staat er heel kort door de bocht, maar geloof mij als je kindje geboren is. Daar ga je meer verliefd op worden, meer liefde voor voelen dan je ooit voor hem gevoeld heb. Bespaar je ongeboren kindje en ook als je babietje erin de stress en ellende van een verslaafde vader. Je baby die geboren is zet je hele wereld even op zijn kop. Ik gun jou ook dat je dan omringt word met rust en liefde. Ik zou de bal bij hem laten liggen. Stel hij komt over 2 jaar terug. Wil jij hem dan terugnemen? Nu is je kindje misschien nog wat abstract. Maar jij bent de enige die hem of haar kan beschermen hiervoor. En als je straks je kindje gaat voelen en het komt allemaal heel dichtbij, dan zou ik je gevoel dat je dit wilt delen niet verwarren met je ex terugnemen. Als je al zover bent dat je hem bestempelt als ex. Ik kan en wil de beslissing niet voor je aansturen. Maar misschien goed om erover na te denken wat voor gevaar(of niet) het met zich meebrengt als hij het kindje erkent of in haar leven komt. Artsen en zusters hebben een meldingsplicht, en die stress en ellende wil je echt niet. Misschien heb je een moeder of broer/zus, een goede vriendin die zijn plek in kan nemen en bij de echo, kinderkamer, misschien wel bevalling aanwezig is. Klik om te vergroten... Ja ik denk op dit moment ook in eerste instantie aan de kleine in mijn buik. Daarom heb ik er ook gelijk een einde aan gemaakt, ik kan die stress en onrust er nu niet bij hebben en ik ben bang dat de baby dat mee krijgt. Ook zie ik het niet voor me, een verslaafde vriend met een baby samen. Hij zei dat hij wel bij me wil wonen en dat hij dan niet gebruikt maar dat kan ik niet geloven. Ik ben bang dat hij dan stiekem gaat gebruiken. En dan woont hij hier en zit ik met de stress terwijl ik zwanger ben. Ik wil nu vooral rust en genieten van de zwangerschap. Als hij er nog wel iets aan wil doen dan neem ik hem niet zomaar meer terug. Ik heb nu ook een kleine die ik moet beschermen"
"Ik heb me zo vergist in hoe erg de verslaving is. De keren dat we de afgelopen maanden hebben gesproken probeerde hij steeds het gesprek op een andere onderwerp te krijgen. Ook kwam hij met plannen als samen leuke dingen doen en samen op vakantie gaan terwijl hij geen eens geld heeft want hij heeft schulden. Hij weet dat ik graag leuke dingen doe samen want dat heb ik tijdens onze relatie al vaak aangegeven. Dus hij zegt dat dan om mij te paaien. En hij wilde steeds afspreken en gewoon verder met de relatie alsof er nix gebeurd was. Ik heb dit soort trucjes inmiddels door na 3 jaar samen zijn. Maar ik vind het zo erg om te zien dat hij het blijkbaar zelf niet door heeft dat hij zo doet en waarom hij zo doet. De verslaving heeft hem in zijn macht. Verschrikkelijk om te zien. Ik geef wel om hem en gun hem zoveel meer"
"Ja hij stelt het inderdaad uit. Hij wil het liefste en mij en blijven gebruiken. In het begin van onze relatie zei hij dat hij zou stoppen als het serieus tussen ons werd, daarna pas als we zouden samenwonen en later pas als we een kindje zouden krijgen. Daar ben ik toen niet mee akkoord gegaan, ik zeg ik wil dat je stopt voordat we samenwonen en er een kindje komt. Dat was dus gelukt vorig jaar maar hij heeft het niet volgehouden. Soms vraag ik me af of hij dan wel genoeg van mij houd"
"Mevrouw Pløp zei: Kijk of je hier opnames van kunt maken. Verbaal geweld is ook geweld. Geen veilige situatie voor jou en voor je kleintje. Blijf ook melding maken bij de politie, en heel goed dat veilig thuis al is ingeschakeld! Klik om te vergroten... Ik ga morgen naar de politie toe om te kijken of ik aangifte kan doen. Veilig thuis wil nog meer gesprekken voeren maar hebben nu niemand beschikbaar dus het kan wel een tijdje duren voordat daar een vervolg uit komt. In de tussentijd moet ik het zelf met ex regelen. Ik heb tegen hem gezegd dat hij de kleine 1x per week mag zien als er iemand bij is. Maar dat vind hij veel te weinig en hij eist van alles en nog wat. Heel erg vermoeiend allemaal..."
"Ik heb geprobeerd om met hem te praten maar hij komt dan weer met de opmerking dat ik maar een ander moet zoeken. Dit zegt hij vaak als ik hem ergens mee confronteer en/of ergens over wil praten. Ik heb dan het gevoel dat hij mij niet serieus neemt. Ik heb ook het gevoel dat hij door zijn verslavingen een muur om zich heen heeft gebouwd. We hebben nu afgesproken dat we van de week samen gaan zitten om echt te praten, ik ben heel benieuwd wat daar uit gaat komen"
"robinjoo1 zei: de politie is verplicht(door de we) een aangifte op ye nemen of ze nu willen of niet Klik om te vergroten... Ze hebben een melding gedaan. Een aangifte kon niet omdat hij zich nu redelijk gediend houd. Maar zodra hij weer vervelend gaat doen moet ik ze bellen en dan gaan ze gelijk actie ondernemen"
"Mrloverdj zei: Hij heeft gelijk dat je maar een ander moet zoeken. Nouja dat je hem moet dumpen. Hij kiest duidelijk voor de drugs en pokerverslaving en niet voor jou. Ik kan me niet voorstellen dat hij in het volgende gesprek ineens aan zijn verslaving gaat werken. Door bij hem te blijven accepteer je de situatie zoals het is. Ik snap dat je er niet zomaar een punt achter zet. De focus lijkt nu alleen op hem te liggen. Jij wil dat hij een proces ingaat dat hij afkickt. Maar een relatie is ook een proces. Je kan hem niet veranderen. Je kan jezelf wel veranderen, respecteer jezelf en je grenzen wel. Jouw geluk hoort niet van hem af te hangen. Ik hoor vaker dat mensen in een relatie zitten, maar de realiteit ontkennen. Je blijft bij hem omdat je een toekomstbeeld op hem projecteert. Ik raad je aan echt te kijken naar hoe de situatie nu is. Niet naar hoe die kan zijn. De dingen die je van hem verlangt, zou ik ook van jezelf verlangen. Hij moet stoppen met zijn verslaving en jij met het accepteren. Je moet natuurlijk niks maar ik gun het je wel. Geen woorden maar daden, beide partijen. Betaal jij dingen voor hem? Wat ga je doen als hij niet wil afkicken. Blijf je in deze relatie als het over een half jaar(korter of langer) hetzelfde is. Beter gezegd: Wanneer is echt je grens bereikt Catwoman? Klik om te vergroten... Ik betaal geen dingen voor hem, ik heb in het verleden wel eens wat dingen voorgeschoten maar dan moest ik meerdere keren om het geld vragen dus daar ben ik al mee gestopt. Ik merk aan mezelf dat mijn geduld op begint te raken. Als dit nog langer zo doorgaat dan stap ik uit de relatie."
"Neo-Shulginist zei: Misschien een goed idee om even samen een testje op Jellinek erover in te vullen? Daar kan je kijken of je gebruik een probleem is of niet. Dat is dan gelijk een goed aanknopingspunt voor een verder gesprek. Heb ik een verslaving? | Jellinek www.jellinek.nl Het probleem willen erkennen kan onderdeel zijn van de verslavingsproblematiek, van het rationaliseren. Dat is op zich zijn goed recht, maar op een gegeven moment is bij jou de koek natuurlijk ook op. Vandaar je eigen grenzen bewaken, duidelijk communiceren maar geen ultimatums stellen of met jij-bakken komen. Misschien is het goed als je dit ook zo tegen hem zegt! Klik om te vergroten... Bedankt voor je advies! Ik kan wel een gesprek met hem aan gaan en dat zo zeggen. Misschien dat het hem dan aan het denken zet."