#1
Damn, wat heb jij vandaag? Je zegt hele rake dingen. Allereerst was ik een beetje overrompeld en ik wilde niet de indruk wekken dat je iets moet dat je jezelf meteen open moet stellen omdat ik dat geloof, dat slaat natuurlijk nergens op, natuurlijk ligt het een stuk genuanceerder.Mwah, die kernovertuiging gaat niet zomaar weg. Dat betekent niet dat ik er niet naar hoef te luisteren en handelen.
Ik heb toevallig eergisteren nog mijn diepste geheim gedeeld met een goede fellow, zeg inmiddels maar beste vriend haha
Wat dit betreft was 'gewoon' uit de kast komen als niet-hetero een stuk eenvoudiger dan over dit stukje van m'n leven praten.
Ik oefen met mensen wèl dichtbij laten komen. Mezelf blootgeven. En dat bevalt me meer dan prima. Op dagelijkse basis ongefilterd wat er in me omgaat aan (zieke) gedachtes en emoties delen. Op meer incidentele basis moeilijkere dingen bespreken. Hoeven niet altijd geheimen te zijn. Kan bijvoorbeeld ook een lastig confronterend gesprek wezen om iemand te wijzen op hun gedrag en wat voor invloed dat heeft op mij.
Kernovertuigingen zijn vaak foutief. Neemt niet weg dat die overtuiging er wel degelijk gewoon is. Maar waar mijn hoofd schreeuwt: ga hier linksaf! Ga ik dan toch maar rechtsaf. Omdat dat uiteindelijk toch beter is.
Dat is toch wel een beetje de kern van herstel voor mij. Hoeveel angst of weerstand ik ook voel. We gaan het gewoon maar aan.
En by the way: ik vind niet vertellen net zo goed liegen. Was dat niet duidelijk uit mijn betoog? Haha
Ach ja sarcasme valt niet van een scherm te lezen. Maar als ik in verleden tijd praat, is het vaak al een gedane zaak voor mij. Wil niet zeggen dat het nooit meer speelt. Ik ben geen heilige.
Kernovertuigingen zijn innderdaad vaak fout. Ik weet wat je bedoeld. Zoals bijvoorbeeld wawarom heb ik coke genomen vanavond? Ik voel diep van binnen dat ik het niet nodig heb en dat het me slecht doet, maar ik ben een mens en ik ben dom, mijn lichaam schreeuwde en ik was kwaad.
En zoals je zegt, nee ik had het niet door maar dat is misschien deels de coke.
En even om terug te komen op mensen dichtbij laten komen, ik ben ervan overtuigd dat ik zo gevoelig en emotioneel ben van binnen dat ik het zelf niet eens aankan om mensen dichtbij te laten komen, laat staan dat ik mezelf open durf te stellen naar anderen toe. Het leven heeft mij laten zien dat het je ongenadig hard kan straffen wanneer je het niet verwacht. Het leven heeft mijn beste vriendin van me afgepakt. Ik weet niet of ik hierna nog wel iets zo wil omarmen.
Ik haat coke en wat het met me doet, maar ik heb tenminste geen last van dit soort shit.
