Zelf nooit gebruikt gelukkig maar dit moet wel waar zijn. Alles komt ongenadig hard terug wanneer je weer met beide voeten op de grond bent beland..Wat betreft jouw sociale angst, wil je daar meer over delen? Alvast een spoiler: er komt een omslagpunt (en misschien sneller dan je denkt of hoopt) waarbij de sociale angst tijdens en anders na gebruik 3x zo hard om de hoek komt kijken.
Bedankt voor je uitgebreide en openhartige reactie, dat betekent veel voor me. Sterk dat je er nu zo open over kan praten en 'lotgenoten' advies wil geven. 3 vragen :Ik lees veel gelijkenissen met het begin van mijn gebruik. Bij mij is het uit de hand gelopen en heb ik er totaal 10 jaar aangezeten. Terugkijkend ging het wel een stuk harder dan ik zelf toe wilde geven. Ik denk dat ik na een jaar of misschien anderhalf al hele weekenden aan het gebruiken was met de gordijnen dicht, deur op slot, telefoon uit, achter het laptopje met Pornhub en ja de rest kun je zelf wel invullen. Maar na 5 jaar ging het pas echt mis. Meerdere stoppogingen die altijd mislukten, en uit wanhoop stopte ik met alles (ook de Benzo's die ik altijd gebruikte voor de comedown) en belandde in een psychose. Toen dacht ik dat ik door een hel was gegaan die zo erg was dat ik echt wel kon stoppen maar dat was helemaal niet zo. 5 jaar lang heb ik er mee geworsteld. Uiteindelijk ben ik er uit komen en heb ik door keihard aan mezelf te werken allerlei shit opgeruimd waar ik m'n hele leven al mee zat, dus eind goed al goed. Wel zal ik er de rest van mijn leven onderhoud op moeten plegen om clean te kunnen blijven. Maar een terugval blijf een mogelijkheid en dan ga ik verder waar ik gebleven was. En dan heb ik waarschijnlijk niet lang meer.
Betekent niet dat het bij jou net zo fout gaat, maar coke is een skeay drug en een erg verslavende. En wat ik lees ben je heel riskant bezig.
Om het even tastbaarder te maken - wat heb ik verloren/geleden in die tien jaar van gebruik?
2 banen
ongeveer E100,000 a E120,000
ik zag mijn vrienden veel te weinig
ik heb veel feestjes e.d. gemist
ik ben een tijd erg depressief geweest
ik heb jarenlang aan medicijnen van de psychiater gezeten
mijn ouders waren het vertrouwen in mij compleet kwijt
En dit valt nog mee hoor. Ik ken verslaafden die dakloos zijn geworden en niets meer hadden. En als ik doorgebruikt had was dat ook mijn lot geworden.
Wat heb ik gewonnen?
In het begin waren de feestjes nog wel leuk. Ik denk een stuk of 10. Toen mijn verslaving de overhand kreeg was ik alleen maar bezig met het volgende lijntje in plaats van feesten.
Ik heb veel andere drugs gebruikt doordat ik na coke dacht "is dit het nou?" Daar zaten mooie trips e.d. tussen
Tsja, vrij weinig dus. Als ik het tegen elkaar afweeg was het het achteraf echt niet waard.
Dus vraag je even goed af of je ook bereid bent om alles te verliezen voor een toch vrij lege maar peperdure high. Beter stop je nu het nog redelijk makkelijk gaat. En het kan zijn dat je daarvoor de alcohol en andere middelen ook moet laten staan. Maar dat merk je vanzelf.
Denk er niet te licht over en bega niet dezelfde fout als ik door te denken "ik word nooit verslaafd, ik pas wel op!". Keihard wel dus en genadeloos ook. Ik had niets meer te willen, een slaaf van mijn middel. Maar nu iets meer dan 2 jaar clean, ook van alcohol en andere drugs. Dus herstel is mogelijk.
En om positief af te sluiten: als ik niet verslaafd was geraakt had ik ook niet die grote schoonmaak in mijn hoofd gehouden dus ergens ben ik wel blij met hoe het is gegaan, tenminste mijn herstel dan. Ook al was het een worsteling die bij tijd en wijlen hopeloos was.
Wat een heftig verhaal en wat knap dat je er bovenop bent gekomen.Ik lees veel gelijkenissen met het begin van mijn gebruik. Bij mij is het uit de hand gelopen en heb ik er totaal 10 jaar aangezeten. Terugkijkend ging het wel een stuk harder dan ik zelf toe wilde geven. Ik denk dat ik na een jaar of misschien anderhalf al hele weekenden aan het gebruiken was met de gordijnen dicht, deur op slot, telefoon uit, achter het laptopje met Pornhub en ja de rest kun je zelf wel invullen. Maar na 5 jaar ging het pas echt mis. Meerdere stoppogingen die altijd mislukten, en uit wanhoop stopte ik met alles (ook de Benzo's die ik altijd gebruikte voor de comedown) en belandde in een psychose. Toen dacht ik dat ik door een hel was gegaan die zo erg was dat ik echt wel kon stoppen maar dat was helemaal niet zo. 5 jaar lang heb ik er mee geworsteld. Uiteindelijk ben ik er uit komen en heb ik door keihard aan mezelf te werken allerlei shit opgeruimd waar ik m'n hele leven al mee zat, dus eind goed al goed. Wel zal ik er de rest van mijn leven onderhoud op moeten plegen om clean te kunnen blijven. Maar een terugval blijf een mogelijkheid en dan ga ik verder waar ik gebleven was. En dan heb ik waarschijnlijk niet lang meer.
Ook jij bedankt voor de waardevolle reactie 🙏. Ik denk dat het bij het verdwijnen van de angstklachten moet liggen, omdat dit zo enorm lang mijn sociale leven negatief beïnvloed heeft. Een verandering in persoonlijkheid brengt het niet meteen teweeg. Ik ben altijd open en sociaal geweest en heb altijd makkelijk gepraat met mensen.Heel herkenbaar verhaal. Mooi die switch naar iets wat voldoening brengt.
Dit verhaal lijkt erg op een verhaal wat een jaar geleden hier voorbij kwam. Weet niet of je dezelfde persoon bent en dit hier al een keer onder een andere naam hebt gedeeld? Verder deel je hier strafbare feiten, niet heel handig. Maar dat terzijde.
Ze noemen coke niets voor niets de witte sloper. Helemaal in combinatie met alcohol en roken niet iets wat je in de leeftijd 40-50 wilt blijven doen. Op een gegeven moment is het speelkwartier toch wel voorbij.
Lijkt me dat een andere oplossing zoeken voor je angstklachten want daar zit de oorzaak van je gebruik geef je aan. Helemaal in een gezinssituatie en altijd drugs aanwezig zie ik een heleboel red flags. Er zijn gespecialieerde angst klinieken, google maar eens. Daarnaast kan het ook zijn dat je iemand wilt zijn die je van nature niet bent maar de coke je die persoon maakt. Dat lukt je dan voor korte tijd maar voor een langere periode gaan de negatieve gevolgen de positieve overschaduwen.
Drugs zijn nooit een oplossing voor mentale problemen, ik heb die fase ook gehad en het heeft mij een tijd geholpen. Tot dat het het niet meer was. Dan ga je meer gebruiken, worden de negatieve gevolgen groter en klapt alles in elkaar.
Je hebt zo een positieve switch in je leven gemaakt met een negatieve fundering. Die fundering kan je, zeker met de juiste professionele hulp, wel goed krijgen.
Graag gedaan. Ik hoop dat je nog eens goed nadenkt over je gebruik en dat je er ook zelf openhartiger over kan gaan praten met mensen. Je probeert iets weg te gebruiken dat (waarschijnlijk, grotendeels) op te lossen is zonder middelen. Duurt wel lang en kan ook lastig zijn. Investering voor de rest van je leven.Bedankt voor je uitgebreide en openhartige reactie, dat betekent veel voor me. Sterk dat je er nu zo open over kan praten en 'lotgenoten' advies wil geven. 3 vragen :
- met welke hulp ben je erin geslaagd uiteindelijk definitief te stoppen met alle genotmiddelen?
- is er iets wat die adrenalinerush nu voor je vervangt (intensieve sport bv).
- heb je het gevoel dat je na het stoppen meer leeft of net minder? Maw mis je iets in je leven?
Wat ook goed kan helpen is een beetje zelf zoeken naar de kern maar ook opschrijven. Ook hoe uiten jouw angstklachten zich, waar ben je bang voor, of welke gedachtes komen op. Verder weet ik dat roken ook enorme angstklachten kunnen veroorzaken. Toen ik stopte met roken verminderde het bij mij enorm. Er zit toch een hoop rotzooi in die rook. Daarnaast heeft meditatie ook een hoop gedaan om mijn hoofd rustiger te krijgen. Daarnaast kunnen de juiste voeding en supplementen ook een hoop bijdragen zeker magnesium tekort leidt tot angstklachten. Misschien is checken bij de huisarts. Sommige mensen nemen van nature bepaalde stoffen niet goed op uit voeding.Ook jij bedankt voor de waardevolle reactie 🙏. Ik denk dat het bij het verdwijnen van de angstklachten moet liggen, omdat dit zo enorm lang mijn sociale leven negatief beïnvloed heeft. Een verandering in persoonlijkheid brengt het niet meteen teweeg. Ik ben altijd open en sociaal geweest en heb altijd makkelijk gepraat met mensen.
Daarom was ik ook zo teleurgesteld in de psychiater, hij voegde echt niks toe. Zoeken naar angstkliniek is dus zeker een goeie tip, ga ik doen!
Schrijf het nooit af. Maar dat laatste is ook waar: dingen worden ons meestal niet zomaar in de schoot geworpen.Ik mis nog wel dingen in mijn leven maar dat zal waarschijnlijk altijd nog wel zo zijn. Een leuke dame aan mijn zijde en betaald werk dat ik leuk vind zijn twee gemissen op het moment. Daar mag ik ook best wat meer moeite voor doen.
Respect.Het leven heeft nog steeds grillen zoals altijd maar ik heb geleerd om er anders mee om te gaan. Ik ben anders, de wereld is hetzelfde maar toch voelt het allemaal veel lichter en draaglijker.
2 maanden in totaal waarvan 2 weken dagelijks? dat zou ik niet eens een verslaving durven noemen. de enige oplossing is door het niet meer te gebruiken, wat bij zo'n korte gebruiksduur een fluitje van een cent zou moeten zijnHallo members,
Ik gebruik nu denk ik 2 maanden coke. Sinds 2 weken gebruik ik het dagelijks. Als ik wil slapen neem ik een quetipine.
Wat is de beste manier om van deze verslaving af te komen? Hoe kan ik de afkickverschijnselen dempen?
Alsjeblieft, iemand die me kan helpen. Ik vind het echt rot...
Liefs,
😘
Een verslaving moet ergens beginnen, die komt niet uit de lucht vallen🤣2 maanden in totaal waarvan 2 weken dagelijks? dat zou ik niet eens een verslaving durven noemen. de enige oplossing is door het niet meer te gebruiken, wat bij zo'n korte gebruiksduur een fluitje van een cent zou moeten zijn
Hier ben ik nog een keer, in een zoektocht naar jullie ervaring en advies.
Ik wil dolgraag stoppen met mijn cokegebruik. Niet afbouwen, niet minderen, definitief stoppen. Ik gebruik nog maar ruim een half jaar, maar wel al maanden praktisch dagelijks. Waar het aanvankelijk leuk was voor op feestjes, gebruik ik nu om me recht te houden lijkt het wel. Ik gebruik zelfs overdag op het werk om door te kunnen gaan en slaap als gevolg zeer onregelmatig. Maar nog nooit meer dan 0,5gr per dag. Wel vaak samen met alcohol. Wanneer ik een dag niet gebruik slaap ik de hele dag en nacht. Leuk is het al een tijdje niet meer... Het is een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden. Ik was sportief voor mijn gebruik, fietste gemiddeld 200km per week, en daar komt niks meer van in huis. Vele avonden waarop ik gebruikte heb ik me voorgenomen om de volgende dag de fiets op te springen. Maar ik voel me zo futloos en lamlendig dat het me gewoon fysiek niet lukt. Hoe kom ik die cirkel uit? Concrete vraag... ik heb dit weekend mijn agenda leeg gemaakt en moet pas dinsdag weer aan het werk. Gaan die 3 dagen voldoende zijn om het tij te keren? Wat kan me helpen dinsdagochtend niet te beven en oververmoeid te zijn?
Dank alvast voor het lezen van mijn bezorgdheid en jullie antwoorden
Dank voor je bericht Lucy!Ik kan jou niet vertellen wat jij moet doen. Ik kan alleen mijn eigen ervaring delen. En hopelijk kan jij daar ook iets mee.
Voor mij gaat stoppen met gebruiken hand in hand met herstel. Als ik niet actief aan mijn herstel werk, kan ik niet clean blijven. Door aan mijn herstel te werken, kan ik namelijk met het leven omgaan wat anders vaak als teveel aanvoelt. En uiteindelijk is dat de reden waarom ik zo overmatig ben gaan gebruiken. Het begon voor mij als leuk, feestjes, ontspanning etc. Maar zeker toen ik aan de harddrugs ging, werd het al vrij snel niet leuk meer. Ik had het nodig, zoals jij ook omschrijft, om overeind te blijven.
Door actief aan herstel te werken, is gebruik nu overbodig geraakt. Ik heb mezelf een andere manier van leven aangeleerd. En dat heb ik niet alleen gedaan. Daar heb ik veel hulp bij gehad. Vooral van fellows om me heen, maar ook met professionele hulp.
Persoonlijk had ik het ècht nodig om fysiek van mijn middel gescheiden te worden (d.m.v. een detox) en om mijn ego te breken (d.m.v. kliniek). Maar uiteindelijk doorgaan herstel haal ik bij 12-stappen programma's als NA en CA.
Als je het écht klaar bent met gebruiken en deze manier van leven, kan je misschien ook een een NA of CA meeting bezoeken. Vraag ook daar om tips en ervaringen naar klinieken. Er is veel beroerde verslavingszorg in omloop. Maar via via kan je wel ervaringsverhalen horen over klinieken die wèl goede zorg leveren.
Ook ik kan je wel enkele klinieken aanbevelen als je wilt.
Narcotics Anonymous Nederland
Ontdek Narcotics Anonymous Nederland, een wereldwijde gemeenschap van herstellende verslaafden. Met 400 wekelijkse bijeenkomsten in Nederland biedt NA een veilige, anonieme plek voor herstel en steun. Gratis en open voor iedereen die worstelt met verslaving.www.nanederland.nl
Tell me more, dit triggert me welEn tussen de regels door lees ik wel wat tekenen van èchte verslaving. En die zit hem voor mij niet in gebruik.
Detox zit je met anderen voor een korte periode onder medisch toezicht om te ontgiften en lichamelijk te herstellen van het drugsmisbruik (goed eten, slapen en bewegen) Afhankelijk van het middel is dit 1 tot 4 weken meestal. In het geval van coke zal je na een week wel klaar zijn omdat het niet lichamelijk verslavend is. Echter begint na de detox het echte werk pas. Je zal opnieuw met het leven moeten leren omgaan na die paar maanden van gebruik. Dat leren ze je niet in een detox maar tijdens een reguliere behandeling. Dit kan 12-stappen zijn maar ook CGT of aanverwanten. Je zal je oude ongezonde patronen van de afgelopen maanden weer moeten vervangen met nieuwe gezonden patronen. Als je een kliniek niet ziet zitten dan kan je ook gewoon zelf naar een NA, CA of AA meeting kunnen gaan. Die zijn zowel fysiek als online.Dank voor je bericht Lucy!
Zou je de detox kunnen omschrijven, wat houd dat juist in?
Een detox voor coke is opzich niet zo heel erg spannend omdat je geen heftige afkick kan verwachten. Je zit, zoals hierboven al gezegd, samen met anderen in een medisch gecontroleerde setting.Dank voor je bericht Lucy!
Zou je de detox kunnen omschrijven, wat houd dat juist in?
Er is geen quickfix voor herstel van verslaving.
Is dit niet te hard gesteld? Want: hangt dat niet van de persoon af? Heeft iederéén per se zo'n klinische opname nodig?Een detox voor coke is opzich niet zo heel erg spannend omdat je geen heftige afkick kan verwachten. Je zit, zoals hierboven al gezegd, samen met anderen in een medisch gecontroleerde setting.
Voor mij was de detox een hele fijne tijd. Ik was lichamelijk en geestelijk gewoon heel erg op. Ik had zo hard gevochten om mijn verslaving in stand te houden. En het belangrijkste voor mij van de detox was dat ik en harde stopdatum had en fysiek werd afgescheiden van mijn middelen. Tuurlijk zou je vanalles de detox in kunnen smokkelen of dealers op slinkse wijze langs kunnen laten komen. Maar dat is geen moment in me opgekomen.
Toen ik de detox binnenkwam, kwam ik dus 'gesloten' terecht. Je mag niet zomaar van het terrein af. Daarmee was ik fysiek een soort van gevangen. Maar mentaal voelde ik me zo ontzettend bevrijd. Die obsessie naar drugs: wanneer weer gebruiken, ik moet nog langs de dealer, de pinautomaat, de slijt, etc. Al die dwangmatige gedachten vielen ineens van me weg.
Let wel, een detox is enkel daar goed voor. Om gecontroleerd te kunnen ontgiften en een tijdje gescheiden te zijn van je middel. Een detox die niet gevolgd wordt door een (klinische opname met) gerichte behandeling op verslaving én gevolgd voortgaand herstel na behandeling, is mijn inziens waardeloos. Dan kan je net zo goed gewoon doorgaan met gebruiken.
Belangrijk is om de onderliggende problematiek aan te pakken. Anders val je binnen no time weer terug. Een detox is dus goed om die cyclus te doorbreken. Maar er is (veel) meer nodig om niet weer terug te belanden in die cyclus. Onderschat verslaving niet.
Voor mij is het de beste keuze die ik ooit gemaakt heb om naar Zuid-Afrika te gaan in een kliniek daar (wordt door de meeste zorgverzekeraars vergoed). En ook om nu nog steeds bezig te zijn met herstel. Ik heb me nog nooit zo prettig gevoeld met mezelf. Zelfs als kind niet.
Is dit niet te hard gesteld? Want: hangt dat niet van de persoon af? Heeft iederéén per se zo'n klinische opname nodig?
Ben het wel eens met dat een detox alleen niet voldoende is, omdat: het middel zelf is nooit de kern van verslaving. Verslaving ligt dieper, namelijk altijd: in het ontbreken van (zelf-)liefde. Dat is (imo) de kern van élke verslaving: men mist simpelweg de liefde voorzichzelf, men respecteert en accepteert zichzelf niet.
Als je op het punt kunt komen van die zelf-acceptatie, waardoor die drang om van jezelf (alle gevoelens die je niet wilt voelen) te vluchten (middels jouw "drug of choice", wat slechts een uiting is van de onderliggende verslavingskwestie van willen ontsnappen van jezelf) verdwijnt, dan ben je er ook. Het is denk ik geen harde eis om daarvoor klinisch opgenomen te worden (al is het wellicht vaak wel een goed idee).
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."