#1
Altijd!kan ik je eventueel berichten indien nodig.
Hoe kan ik afkicken van coke
119 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Yes gevolgd, dankjewel🥹
#3
Jaa 🥲🥲🥲🥲🥲🥲Heb je je drugsgebruik geheim gehouden?
#4
Dan gaat die therapie je ook niet helpen om je verslaving onder controle te krijgen. Ga 't maar vertellen de eerstvolgende sessie.Jaa 🥲🥲🥲🥲🥲🥲
Ik heb 't zelf ook jarenlang verzwegen. Hielp allemaal niks. Toen ik eerlijk werd, ging ik herstellen.
#5
Nee gebruik ik niet dagelijks. Maandelijks 1x of niet alleen bij gespannenheid. Dus zo nodig.Okay mooi! Hoe vaak gebruik je benzos? Dagelijks? Op recept?
Ik krijg nu wel het idee @Mcrazy dat je al wel al langer dan twee maanden verslaafd bent aan “iets”. Het gaat steeds om andere middelen, maar wel altijd om iets. Dus ik vraag me af of je hier met een paar tips van een forum vanaf gaat komen. Ik zou toch eens overwegen om het probleem voor te leggen aan je huisarts, want die kan je doorverwijzen naar professionele hulp. Ik heb namelijk wel de indruk dat je professionele hulp nodig hebt.
#6
Ah okay, dus dat is dan niet zo zorgelijk. Mooi!Nee gebruik ik niet dagelijks. Maandelijks 1x of niet alleen bij gespannenheid. Dus zo nodig.
#7
Ik durf het niet te vertellen. Van de alcohol wisten ze wel, de oxy ook. Hebben ze me geholpen. Maar schaam me echt heel erg.... voelt zoals falen, wordt er echt verdrietig van. Tegen jullie kan ik wel eerlijk zijn. Jullie weten hoe het is... ik weet het niet schaam me gewoon voor m'n omgeving voor mezelf. Moet bijna janke🥲 ik ben een vrouw ben emotioneel de rode zee komt er denk ik bijna aan🥹🤣🥲Dan gaat die therapie je ook niet helpen om je verslaving onder controle te krijgen. Ga 't maar vertellen de eerstvolgende sessie.
Ik heb 't zelf ook jarenlang verzwegen. Hielp allemaal niks. Toen ik eerlijk werd, ging ik herstellen.
#8
Het is lastig, maar als je het blijft verzwijgen kom je er niet vanaf.Ik durf het niet te vertellen. Van de alcohol wisten ze wel, de oxy ook. Hebben ze me geholpen. Maar schaam me echt heel erg.... voelt zoals falen, wordt er echt verdrietig van. Tegen jullie kan ik wel eerlijk zijn. Jullie weten hoe het is... ik weet het niet schaam me gewoon voor m'n omgeving voor mezelf. Moet bijna janke🥲 ik ben een vrouw ben emotioneel de rode zee komt er denk ik bijna aan🥹🤣🥲
#9
Is gwn kut weer mensen teleurstellen....Het is lastig, maar als je het blijft verzwijgen kom je er niet vanaf.
#10
Dus je gebruikt en je liegt en dat vind je minder teleurstellen dan gebruiken en eerlijk zijn?Is gwn kut weer mensen teleurstellen....
Als je het vertelt kun je er aan gaan werken. Geheim houden maakt de problemen alleen maar groter.
#11
Ik lieg niet. Ik zeg het niet.Dus je gebruikt en je liegt en dat vind je minder teleurstellen dan gebruiken en eerlijk zijn?
Als je het vertelt kun je er aan gaan werken. Geheim houden maakt de problemen alleen maar groter.
#12
Nice one! Die was ik bijna vergeten. Was net bij een vraag in stap 1 bezig waar ik deze mooi in mee kan nemen.Ik lieg niet. Ik zeg het niet.
Ik was daar altijd erg goed in. Vooral niet de hele waarheid vertellen. Dan vond ik in elk geval niet dat ik loog. Ik vond het heerlijk om een beetje gehuld te zijn in wat mysterieus. Zo kon ik heel goed voorkomen dat mensen ècht dichtbij kwamen. Uiteindelijk blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
Maar even zonder gekheid. De hulpverlening kan je pas helpen als je de hele waarheid vertelt. Eerlijk gezegd, zolang je dat niet doet, ben je zowel jouw eigen tijd als hun tijd door de goot aan het spoelen. Klinkt misschien hard, maar dat is wel mijn ervaring.
#13
Ik kon dit echt even gebruiken, gast. Alsof je het wist.Nice one! Die was ik bijna vergeten. Was net bij een vraag in stap 1 bezig waar ik deze mooi in mee kan nemen.
Ik was daar altijd erg goed in. Vooral niet de hele waarheid vertellen. Dan vond ik in elk geval niet dat ik loog. Ik vond het heerlijk om een beetje gehuld te zijn in wat mysterieus. Zo kon ik heel goed voorkomen dat mensen ècht dichtbij kwamen. Uiteindelijk blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
Maar even zonder gekheid. De hulpverlening kan je pas helpen als je de hele waarheid vertelt. Eerlijk gezegd, zolang je dat niet doet, ben je zowel jouw eigen tijd als hun tijd door de goot aan het spoelen. Klinkt misschien hard, maar dat is wel mijn ervaring.
Ik snap alleen niet hoe je voor jezelf kunt zeggen dat niet vertellen "niet liegen' is. Ik loog altijd over mijn verslavingen. Want geloof me, wat je zegt in dikgedrukt
blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
ben ik heilig van overtuigd dat dit weer een van de vele drogredenen is die je jezelf hebt wijsgemaakt. Begrijp me niet verkeerd, écht dichtbij iemand komen en iemand dichtbij laten is een van de grootste uitdagingen van je leven, en je zult zelf of zij een andere kiijk hebben op dingen... maar geloof je oprecht dat je vanuit je diepste vezels van je lijf niet oprecht en waardig bent? Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je dat gelooft.
Maar, in alle eerlijkheid, ik denk ook niet dat mensen mij helemaal zullen doorgronden. Maar daar streef ik ook niet naar. Ik handel alleen vanuit de gedachte dat áls mensen dichtbij komen dat het niet zeker is dat ze het niet aan kunnen of willen.
#14
Wat je geheim houdt, groeit. Wat je uitspreekt wordt kleiner.
Ja dat laatste snap ik volledig. Dat is waar. Want ben nu gewoon weer bij het begin. De alcohol was gestopt en nu coke...Nice one! Die was ik bijna vergeten. Was net bij een vraag in stap 1 bezig waar ik deze mooi in mee kan nemen.
Ik was daar altijd erg goed in. Vooral niet de hele waarheid vertellen. Dan vond ik in elk geval niet dat ik loog. Ik vond het heerlijk om een beetje gehuld te zijn in wat mysterieus. Zo kon ik heel goed voorkomen dat mensen ècht dichtbij kwamen. Uiteindelijk blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
Maar even zonder gekheid. De hulpverlening kan je pas helpen als je de hele waarheid vertelt. Eerlijk gezegd, zolang je dat niet doet, ben je zowel jouw eigen tijd als hun tijd door de goot aan het spoelen. Klinkt misschien hard, maar dat is wel mijn ervaring.
#15
Ik kon dit echt even gebruiken, gast. Alsof je het wist.
Ik snap alleen niet hoe je voor jezelf kunt zeggen dat niet vertellen "niet liegen' is. Ik loog altijd over mijn verslavingen. Want geloof me, wat je zegt in dikgedrukt
blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
ben ik heilig van overtuigd dat dit weer een van de vele drogredenen is die je jezelf hebt wijsgemaakt. Begrijp me niet verkeerd, écht dichtbij iemand komen en iemand dichtbij laten is een van de grootste uitdagingen van je leven, en je zult zelf of zij een andere kiijk hebben op dingen... maar geloof je oprecht dat je vanuit je diepste vezels van je lijf niet oprecht en waardig bent? Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je dat gelooft.
Maar, in alle eerlijkheid, ik denk ook niet dat mensen mij helemaal zullen doorgronden. Maar daar streef ik ook niet naar. Ik handel alleen vanuit de gedachte dat áls mensen dichtbij komen dat het niet zeker is dat ze het niet aan kunnen of willen.
Mwah, die kernovertuiging gaat niet zomaar weg. Dat betekent niet dat ik er niet naar hoef te luisteren en handelen.
Ik heb toevallig eergisteren nog mijn diepste geheim gedeeld met een goede fellow, zeg inmiddels maar beste vriend haha
Wat dit betreft was 'gewoon' uit de kast komen als niet-hetero een stuk eenvoudiger dan over dit stukje van m'n leven praten.
Ik oefen met mensen wèl dichtbij laten komen. Mezelf blootgeven. En dat bevalt me meer dan prima. Op dagelijkse basis ongefilterd wat er in me omgaat aan (zieke) gedachtes en emoties delen. Op meer incidentele basis moeilijkere dingen bespreken. Hoeven niet altijd geheimen te zijn. Kan bijvoorbeeld ook een lastig confronterend gesprek wezen om iemand te wijzen op hun gedrag en wat voor invloed dat heeft op mij.
Kernovertuigingen zijn vaak foutief. Neemt niet weg dat die overtuiging er wel degelijk gewoon is. Maar waar mijn hoofd schreeuwt: ga hier linksaf! Ga ik dan toch maar rechtsaf. Omdat dat uiteindelijk toch beter is.
Dat is toch wel een beetje de kern van herstel voor mij. Hoeveel angst of weerstand ik ook voel. We gaan het gewoon maar aan.
En by the way: ik vind niet vertellen net zo goed liegen. Was dat niet duidelijk uit mijn betoog? Haha
Ach ja sarcasme valt niet van een scherm te lezen. Maar als ik in verleden tijd praat, is het vaak al een gedane zaak voor mij. Wil niet zeggen dat het nooit meer speelt. Ik ben geen heilige.
#16
Ik haat coke en wat het met me doet
Grappig, ik hou van coke en wat het met me doet, dat is precies de reden dat ik het ff n tijdje niet doe
#17
Damn, wat heb jij vandaag? Je zegt hele rake dingen. Allereerst was ik een beetje overrompeld en ik wilde niet de indruk wekken dat je iets moet dat je jezelf meteen open moet stellen omdat ik dat geloof, dat slaat natuurlijk nergens op, natuurlijk ligt het een stuk genuanceerder.Mwah, die kernovertuiging gaat niet zomaar weg. Dat betekent niet dat ik er niet naar hoef te luisteren en handelen.
Ik heb toevallig eergisteren nog mijn diepste geheim gedeeld met een goede fellow, zeg inmiddels maar beste vriend haha
Wat dit betreft was 'gewoon' uit de kast komen als niet-hetero een stuk eenvoudiger dan over dit stukje van m'n leven praten.
Ik oefen met mensen wèl dichtbij laten komen. Mezelf blootgeven. En dat bevalt me meer dan prima. Op dagelijkse basis ongefilterd wat er in me omgaat aan (zieke) gedachtes en emoties delen. Op meer incidentele basis moeilijkere dingen bespreken. Hoeven niet altijd geheimen te zijn. Kan bijvoorbeeld ook een lastig confronterend gesprek wezen om iemand te wijzen op hun gedrag en wat voor invloed dat heeft op mij.
Kernovertuigingen zijn vaak foutief. Neemt niet weg dat die overtuiging er wel degelijk gewoon is. Maar waar mijn hoofd schreeuwt: ga hier linksaf! Ga ik dan toch maar rechtsaf. Omdat dat uiteindelijk toch beter is.
Dat is toch wel een beetje de kern van herstel voor mij. Hoeveel angst of weerstand ik ook voel. We gaan het gewoon maar aan.
En by the way: ik vind niet vertellen net zo goed liegen. Was dat niet duidelijk uit mijn betoog? Haha
Ach ja sarcasme valt niet van een scherm te lezen. Maar als ik in verleden tijd praat, is het vaak al een gedane zaak voor mij. Wil niet zeggen dat het nooit meer speelt. Ik ben geen heilige.
Kernovertuigingen zijn innderdaad vaak fout. Ik weet wat je bedoeld. Zoals bijvoorbeeld wawarom heb ik coke genomen vanavond? Ik voel diep van binnen dat ik het niet nodig heb en dat het me slecht doet, maar ik ben een mens en ik ben dom, mijn lichaam schreeuwde en ik was kwaad.
En zoals je zegt, nee ik had het niet door maar dat is misschien deels de coke.
En even om terug te komen op mensen dichtbij laten komen, ik ben ervan overtuigd dat ik zo gevoelig en emotioneel ben van binnen dat ik het zelf niet eens aankan om mensen dichtbij te laten komen, laat staan dat ik mezelf open durf te stellen naar anderen toe. Het leven heeft mij laten zien dat het je ongenadig hard kan straffen wanneer je het niet verwacht. Het leven heeft mijn beste vriendin van me afgepakt. Ik weet niet of ik hierna nog wel iets zo wil omarmen.
Ik haat coke en wat het met me doet, maar ik heb tenminste geen last van dit soort shit.
#18
Mwah, die kernovertuiging gaat niet zomaar weg. Dat betekent niet dat ik er niet naar hoef te luisteren en handelen.
Ik heb toevallig eergisteren nog mijn diepste geheim gedeeld met een goede fellow, zeg inmiddels maar beste vriend haha
Wat dit betreft was 'gewoon' uit de kast komen als niet-hetero een stuk eenvoudiger dan over dit stukje van m'n leven praten.
Ik oefen met mensen wèl dichtbij laten komen. Mezelf blootgeven. En dat bevalt me meer dan prima. Op dagelijkse basis ongefilterd wat er in me omgaat aan (zieke) gedachtes en emoties delen. Op meer incidentele basis moeilijkere dingen bespreken. Hoeven niet altijd geheimen te zijn. Kan bijvoorbeeld ook een lastig confronterend gesprek wezen om iemand te wijzen op hun gedrag en wat voor invloed dat heeft op mij.
Kernovertuigingen zijn vaak foutief. Neemt niet weg dat die overtuiging er wel degelijk gewoon is. Maar waar mijn hoofd schreeuwt: ga hier linksaf! Ga ik dan toch maar rechtsaf. Omdat dat uiteindelijk toch beter is.
Dat is toch wel een beetje de kern van herstel voor mij. Hoeveel angst of weerstand ik ook voel. We gaan het gewoon maar aan.
En by the way: ik vind niet vertellen net zo goed liegen. Was dat niet duidelijk uit mijn betoog? Haha
Ach ja sarcasme valt niet van een scherm te lezen. Maar als ik in verleden tijd praat, is het vaak al een gedane zaak voor mij. Wil niet zeggen dat het nooit meer speelt. Ik ben geen heilige.
#19
Ik vind dat dus niet, daar verschillen onze meningen in. Maar ik heb gelijk🤪🤪🤪🤪grapje
#20
Daar komt vermoedelijk de coke en/of drank om de hoek kijken.Je piekerde constant, had altijd een hoofd vol zorgen, maar tegelijk ben je van jezelf een vlotte sociale gast?
Hoe gaan deze dingen samen? Als je constant piekert, je zorgen maakt, tot zelfs paniek aan toe, kun je (nuchter) toch helemaal niet vlot en sociaal doen?