Daar komt vermoedelijk de coke en/of drank om de hoek kijken.Je piekerde constant, had altijd een hoofd vol zorgen, maar tegelijk ben je van jezelf een vlotte sociale gast?
Hoe gaan deze dingen samen? Als je constant piekert, je zorgen maakt, tot zelfs paniek aan toe, kun je (nuchter) toch helemaal niet vlot en sociaal doen?
Daar komt vermoedelijk de coke en/of drank om de hoek kijken.
Ik ben een sociale gast, praat vlot en leg makkelijk sociaal contact. Los van de coke, dus dat is het niet.
Dit zal vermoedelijk 1 van de grootste redenen van (blijven) gebruiken zijn voor velen. Dit hoor ik overal: snuifje en je "kunt alles weer aan".Coke gebruiken werd wel al redelijk snel een handige manier om piekeren en onzekerheid te stoppen voor mij.
Datzelfde heb ik ook iddGeef mij een paar lijnen en er gebeurt helemaaalll niks meer. 🤣Ik praat niet meer, hoef niemand te zien of te spreken en ben helemaal in mijzelf gekeerd. Voor mij was het echt de rust in mn kop die het gaf.
Ik denk dat heel veel mensen met dit soort problemen toch gewoon gaan werken, naar de universiteit gaan en in het weekend op stap gaan.. Het is allemaal schijn natuurlijk, een masker ophouden maar ze kunnen nog steeds heel sociaal en vlot overkomen. Zeker met een lijntje..Je piekerde constant, had altijd een hoofd vol zorgen, maar tegelijk ben je van jezelf een vlotte sociale gast?
Hoe gaan deze dingen samen? Als je constant piekert, je zorgen maakt, tot zelfs paniek aan toe, kun je (nuchter) toch helemaal niet vlot en sociaal doen?
Zelf nooit gebruikt gelukkig maar dit moet wel waar zijn. Alles komt ongenadig hard terug wanneer je weer met beide voeten op de grond bent beland..Wat betreft jouw sociale angst, wil je daar meer over delen? Alvast een spoiler: er komt een omslagpunt (en misschien sneller dan je denkt of hoopt) waarbij de sociale angst tijdens en anders na gebruik 3x zo hard om de hoek komt kijken.
Bedankt voor je uitgebreide en openhartige reactie, dat betekent veel voor me. Sterk dat je er nu zo open over kan praten en 'lotgenoten' advies wil geven. 3 vragen :Ik lees veel gelijkenissen met het begin van mijn gebruik. Bij mij is het uit de hand gelopen en heb ik er totaal 10 jaar aangezeten. Terugkijkend ging het wel een stuk harder dan ik zelf toe wilde geven. Ik denk dat ik na een jaar of misschien anderhalf al hele weekenden aan het gebruiken was met de gordijnen dicht, deur op slot, telefoon uit, achter het laptopje met Pornhub en ja de rest kun je zelf wel invullen. Maar na 5 jaar ging het pas echt mis. Meerdere stoppogingen die altijd mislukten, en uit wanhoop stopte ik met alles (ook de Benzo's die ik altijd gebruikte voor de comedown) en belandde in een psychose. Toen dacht ik dat ik door een hel was gegaan die zo erg was dat ik echt wel kon stoppen maar dat was helemaal niet zo. 5 jaar lang heb ik er mee geworsteld. Uiteindelijk ben ik er uit komen en heb ik door keihard aan mezelf te werken allerlei shit opgeruimd waar ik m'n hele leven al mee zat, dus eind goed al goed. Wel zal ik er de rest van mijn leven onderhoud op moeten plegen om clean te kunnen blijven. Maar een terugval blijf een mogelijkheid en dan ga ik verder waar ik gebleven was. En dan heb ik waarschijnlijk niet lang meer.
Betekent niet dat het bij jou net zo fout gaat, maar coke is een skeay drug en een erg verslavende. En wat ik lees ben je heel riskant bezig.
Om het even tastbaarder te maken - wat heb ik verloren/geleden in die tien jaar van gebruik?
2 banen
ongeveer E100,000 a E120,000
ik zag mijn vrienden veel te weinig
ik heb veel feestjes e.d. gemist
ik ben een tijd erg depressief geweest
ik heb jarenlang aan medicijnen van de psychiater gezeten
mijn ouders waren het vertrouwen in mij compleet kwijt
En dit valt nog mee hoor. Ik ken verslaafden die dakloos zijn geworden en niets meer hadden. En als ik doorgebruikt had was dat ook mijn lot geworden.
Wat heb ik gewonnen?
In het begin waren de feestjes nog wel leuk. Ik denk een stuk of 10. Toen mijn verslaving de overhand kreeg was ik alleen maar bezig met het volgende lijntje in plaats van feesten.
Ik heb veel andere drugs gebruikt doordat ik na coke dacht "is dit het nou?" Daar zaten mooie trips e.d. tussen
Tsja, vrij weinig dus. Als ik het tegen elkaar afweeg was het het achteraf echt niet waard.
Dus vraag je even goed af of je ook bereid bent om alles te verliezen voor een toch vrij lege maar peperdure high. Beter stop je nu het nog redelijk makkelijk gaat. En het kan zijn dat je daarvoor de alcohol en andere middelen ook moet laten staan. Maar dat merk je vanzelf.
Denk er niet te licht over en bega niet dezelfde fout als ik door te denken "ik word nooit verslaafd, ik pas wel op!". Keihard wel dus en genadeloos ook. Ik had niets meer te willen, een slaaf van mijn middel. Maar nu iets meer dan 2 jaar clean, ook van alcohol en andere drugs. Dus herstel is mogelijk.
En om positief af te sluiten: als ik niet verslaafd was geraakt had ik ook niet die grote schoonmaak in mijn hoofd gehouden dus ergens ben ik wel blij met hoe het is gegaan, tenminste mijn herstel dan. Ook al was het een worsteling die bij tijd en wijlen hopeloos was.
Wat een heftig verhaal en wat knap dat je er bovenop bent gekomen.Ik lees veel gelijkenissen met het begin van mijn gebruik. Bij mij is het uit de hand gelopen en heb ik er totaal 10 jaar aangezeten. Terugkijkend ging het wel een stuk harder dan ik zelf toe wilde geven. Ik denk dat ik na een jaar of misschien anderhalf al hele weekenden aan het gebruiken was met de gordijnen dicht, deur op slot, telefoon uit, achter het laptopje met Pornhub en ja de rest kun je zelf wel invullen. Maar na 5 jaar ging het pas echt mis. Meerdere stoppogingen die altijd mislukten, en uit wanhoop stopte ik met alles (ook de Benzo's die ik altijd gebruikte voor de comedown) en belandde in een psychose. Toen dacht ik dat ik door een hel was gegaan die zo erg was dat ik echt wel kon stoppen maar dat was helemaal niet zo. 5 jaar lang heb ik er mee geworsteld. Uiteindelijk ben ik er uit komen en heb ik door keihard aan mezelf te werken allerlei shit opgeruimd waar ik m'n hele leven al mee zat, dus eind goed al goed. Wel zal ik er de rest van mijn leven onderhoud op moeten plegen om clean te kunnen blijven. Maar een terugval blijf een mogelijkheid en dan ga ik verder waar ik gebleven was. En dan heb ik waarschijnlijk niet lang meer.
Ook jij bedankt voor de waardevolle reactie 🙏. Ik denk dat het bij het verdwijnen van de angstklachten moet liggen, omdat dit zo enorm lang mijn sociale leven negatief beïnvloed heeft. Een verandering in persoonlijkheid brengt het niet meteen teweeg. Ik ben altijd open en sociaal geweest en heb altijd makkelijk gepraat met mensen.Heel herkenbaar verhaal. Mooi die switch naar iets wat voldoening brengt.
Dit verhaal lijkt erg op een verhaal wat een jaar geleden hier voorbij kwam. Weet niet of je dezelfde persoon bent en dit hier al een keer onder een andere naam hebt gedeeld? Verder deel je hier strafbare feiten, niet heel handig. Maar dat terzijde.
Ze noemen coke niets voor niets de witte sloper. Helemaal in combinatie met alcohol en roken niet iets wat je in de leeftijd 40-50 wilt blijven doen. Op een gegeven moment is het speelkwartier toch wel voorbij.
Lijkt me dat een andere oplossing zoeken voor je angstklachten want daar zit de oorzaak van je gebruik geef je aan. Helemaal in een gezinssituatie en altijd drugs aanwezig zie ik een heleboel red flags. Er zijn gespecialieerde angst klinieken, google maar eens. Daarnaast kan het ook zijn dat je iemand wilt zijn die je van nature niet bent maar de coke je die persoon maakt. Dat lukt je dan voor korte tijd maar voor een langere periode gaan de negatieve gevolgen de positieve overschaduwen.
Drugs zijn nooit een oplossing voor mentale problemen, ik heb die fase ook gehad en het heeft mij een tijd geholpen. Tot dat het het niet meer was. Dan ga je meer gebruiken, worden de negatieve gevolgen groter en klapt alles in elkaar.
Je hebt zo een positieve switch in je leven gemaakt met een negatieve fundering. Die fundering kan je, zeker met de juiste professionele hulp, wel goed krijgen.
Graag gedaan. Ik hoop dat je nog eens goed nadenkt over je gebruik en dat je er ook zelf openhartiger over kan gaan praten met mensen. Je probeert iets weg te gebruiken dat (waarschijnlijk, grotendeels) op te lossen is zonder middelen. Duurt wel lang en kan ook lastig zijn. Investering voor de rest van je leven.Bedankt voor je uitgebreide en openhartige reactie, dat betekent veel voor me. Sterk dat je er nu zo open over kan praten en 'lotgenoten' advies wil geven. 3 vragen :
- met welke hulp ben je erin geslaagd uiteindelijk definitief te stoppen met alle genotmiddelen?
- is er iets wat die adrenalinerush nu voor je vervangt (intensieve sport bv).
- heb je het gevoel dat je na het stoppen meer leeft of net minder? Maw mis je iets in je leven?
Wat ook goed kan helpen is een beetje zelf zoeken naar de kern maar ook opschrijven. Ook hoe uiten jouw angstklachten zich, waar ben je bang voor, of welke gedachtes komen op. Verder weet ik dat roken ook enorme angstklachten kunnen veroorzaken. Toen ik stopte met roken verminderde het bij mij enorm. Er zit toch een hoop rotzooi in die rook. Daarnaast heeft meditatie ook een hoop gedaan om mijn hoofd rustiger te krijgen. Daarnaast kunnen de juiste voeding en supplementen ook een hoop bijdragen zeker magnesium tekort leidt tot angstklachten. Misschien is checken bij de huisarts. Sommige mensen nemen van nature bepaalde stoffen niet goed op uit voeding.Ook jij bedankt voor de waardevolle reactie 🙏. Ik denk dat het bij het verdwijnen van de angstklachten moet liggen, omdat dit zo enorm lang mijn sociale leven negatief beïnvloed heeft. Een verandering in persoonlijkheid brengt het niet meteen teweeg. Ik ben altijd open en sociaal geweest en heb altijd makkelijk gepraat met mensen.
Daarom was ik ook zo teleurgesteld in de psychiater, hij voegde echt niks toe. Zoeken naar angstkliniek is dus zeker een goeie tip, ga ik doen!
Schrijf het nooit af. Maar dat laatste is ook waar: dingen worden ons meestal niet zomaar in de schoot geworpen.Ik mis nog wel dingen in mijn leven maar dat zal waarschijnlijk altijd nog wel zo zijn. Een leuke dame aan mijn zijde en betaald werk dat ik leuk vind zijn twee gemissen op het moment. Daar mag ik ook best wat meer moeite voor doen.
Respect.Het leven heeft nog steeds grillen zoals altijd maar ik heb geleerd om er anders mee om te gaan. Ik ben anders, de wereld is hetzelfde maar toch voelt het allemaal veel lichter en draaglijker.
2 maanden in totaal waarvan 2 weken dagelijks? dat zou ik niet eens een verslaving durven noemen. de enige oplossing is door het niet meer te gebruiken, wat bij zo'n korte gebruiksduur een fluitje van een cent zou moeten zijnHallo members,
Ik gebruik nu denk ik 2 maanden coke. Sinds 2 weken gebruik ik het dagelijks. Als ik wil slapen neem ik een quetipine.
Wat is de beste manier om van deze verslaving af te komen? Hoe kan ik de afkickverschijnselen dempen?
Alsjeblieft, iemand die me kan helpen. Ik vind het echt rot...
Liefs,
😘
Lekker fappen op de bank ook?Eerst sociaal en nu vooral alleen op de bank... gek he???
Wat je geheim houdt, groeit. Wat je uitspreekt wordt kleiner.
Ja dat laatste snap ik volledig. Dat is waar. Want ben nu gewoon weer bij het begin. De alcohol was gestopt en nu coke...Nice one! Die was ik bijna vergeten. Was net bij een vraag in stap 1 bezig waar ik deze mooi in mee kan nemen.
Ik was daar altijd erg goed in. Vooral niet de hele waarheid vertellen. Dan vond ik in elk geval niet dat ik loog. Ik vond het heerlijk om een beetje gehuld te zijn in wat mysterieus. Zo kon ik heel goed voorkomen dat mensen ècht dichtbij kwamen. Uiteindelijk blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
Maar even zonder gekheid. De hulpverlening kan je pas helpen als je de hele waarheid vertelt. Eerlijk gezegd, zolang je dat niet doet, ben je zowel jouw eigen tijd als hun tijd door de goot aan het spoelen. Klinkt misschien hard, maar dat is wel mijn ervaring.
Ik kon dit echt even gebruiken, gast. Alsof je het wist.
Ik snap alleen niet hoe je voor jezelf kunt zeggen dat niet vertellen "niet liegen' is. Ik loog altijd over mijn verslavingen. Want geloof me, wat je zegt in dikgedrukt
blijft dat toch een soort kernovertuiging: als men mij echt goed kent (inclusief mijn diepste geheimen), dan hoeven ze niets meer van me te hebben.
ben ik heilig van overtuigd dat dit weer een van de vele drogredenen is die je jezelf hebt wijsgemaakt. Begrijp me niet verkeerd, écht dichtbij iemand komen en iemand dichtbij laten is een van de grootste uitdagingen van je leven, en je zult zelf of zij een andere kiijk hebben op dingen... maar geloof je oprecht dat je vanuit je diepste vezels van je lijf niet oprecht en waardig bent? Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je dat gelooft.
Maar, in alle eerlijkheid, ik denk ook niet dat mensen mij helemaal zullen doorgronden. Maar daar streef ik ook niet naar. Ik handel alleen vanuit de gedachte dat áls mensen dichtbij komen dat het niet zeker is dat ze het niet aan kunnen of willen.
Ik haat coke en wat het met me doet
Damn, wat heb jij vandaag? Je zegt hele rake dingen. Allereerst was ik een beetje overrompeld en ik wilde niet de indruk wekken dat je iets moet dat je jezelf meteen open moet stellen omdat ik dat geloof, dat slaat natuurlijk nergens op, natuurlijk ligt het een stuk genuanceerder.Mwah, die kernovertuiging gaat niet zomaar weg. Dat betekent niet dat ik er niet naar hoef te luisteren en handelen.
Ik heb toevallig eergisteren nog mijn diepste geheim gedeeld met een goede fellow, zeg inmiddels maar beste vriend haha
Wat dit betreft was 'gewoon' uit de kast komen als niet-hetero een stuk eenvoudiger dan over dit stukje van m'n leven praten.
Ik oefen met mensen wèl dichtbij laten komen. Mezelf blootgeven. En dat bevalt me meer dan prima. Op dagelijkse basis ongefilterd wat er in me omgaat aan (zieke) gedachtes en emoties delen. Op meer incidentele basis moeilijkere dingen bespreken. Hoeven niet altijd geheimen te zijn. Kan bijvoorbeeld ook een lastig confronterend gesprek wezen om iemand te wijzen op hun gedrag en wat voor invloed dat heeft op mij.
Kernovertuigingen zijn vaak foutief. Neemt niet weg dat die overtuiging er wel degelijk gewoon is. Maar waar mijn hoofd schreeuwt: ga hier linksaf! Ga ik dan toch maar rechtsaf. Omdat dat uiteindelijk toch beter is.
Dat is toch wel een beetje de kern van herstel voor mij. Hoeveel angst of weerstand ik ook voel. We gaan het gewoon maar aan.
En by the way: ik vind niet vertellen net zo goed liegen. Was dat niet duidelijk uit mijn betoog? Haha
Ach ja sarcasme valt niet van een scherm te lezen. Maar als ik in verleden tijd praat, is het vaak al een gedane zaak voor mij. Wil niet zeggen dat het nooit meer speelt. Ik ben geen heilige.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."